Кіріспе

Американдық суретші және кинорежиссер Джулиан Шнабель (26 қазан 1951 жылы туған) – американдық суретші және кинорежиссер. 1980-жылдары ол үлкен көлемді суреттерге жабыстырылған сынық керамикалық тақталарымен әйгілі болған «тақта суреттерімен» халықаралық деңгейде танылды. 1990-жылдардан бері ол тәуелсіз артхаус киносын қолдайды. Шнабель «Түн бұрын құлайды» фильмін түсірді, ол Хавьер Бардемге «Оскар» сыйлығына ие болуға мүмкіндік берді, сондай-ақ төрт «Оскар» сыйлығына ұсынылған «Шүбірткі қоңырау мен көбелек» фильмін режиссерлік етті. Соңғысы үшін ол Канн кинофестивалінде «Ең үздік режиссер» сыйлығын және «Алтын глобус» сыйлығын жеңіп алды, сонымен қатар «Оскар» сыйлығының «Ең үздік режиссер» және «Сезар» сыйлығының «Ең үздік режиссер» номинацияларына ие болды.

Ерте өмір және білім

Шнабель Нью-Йорк қаласының Бруклин ауданында еврей отбасында, Эста (қызметтік аты Гринберг) мен Джек Шнабельдің ұлы болып дүниеге келді. 1965 жылы отбасымен бірге Техас штатының Браунсвилл қаласына көшіп кетті. Ол Хьюстон университетінде көркем өнер бакалавры дәрежесін алды. Бітірген соң, Нью-Йорктегі Америка өнері Уитни мұражайының тәуелсіз оқу бағдарламасына (ISP) өтініш жолдады. Оның өтінішіне екі нанның арасына қойылған өнер туындыларының слайдтары тіркелді. Ол бағдарламаға қабылданды және 1973-1975 жылдар аралығында онда оқыды.

Өнер мансабы

1975 жылы Шнабель Хьюстонға оралып, Хайтс ауданында студия жалдады. Хьюстон қазіргі заманғы өнер мұражайының директоры Джим Харитас, Шнабель оны бірнеше рет мазалағаннан кейін, оған көрме ұйымдастыруға келісті. 1976 жылғы 20 ақпаннан 7 наурызға дейін параллелограмм ғимаратының төменгі галереясында өткен көрменің атауы осылай болды. Көрмені көрген ARTnews сыншысы Шарлотта Мозер: «Шнабельдің картиналары әлі де қалыптасып жатқан болса да, айқын әсер қалдырады», - деп жазды, бірақ туындыларын «интеллектуалдық идеяларымен ұқсас, бірақ техникалық шеберлігі мен көзқарасының нақтылығына ие болған постминималистік суретшілердің ықпалынан көрінеді» деп тапты. Шнабельдің өзінің жеке көрмесі 1979 жылы Мэри Бун галереясында өтті, онда оның барлық жұмыстары алдын ала сатылды. 1980 жылы ол Ансельм Кифер және Георг Базелицпен бірге Венеция биенналесіне қатысты. 1981 жылы Боун мен Лео Кастелли бірлесіп ұйымдастырған көрмеде жұмыстарын көрсеткен кезде ол өнер әлемінде танымал болды және Корольдік өнер академиясындағы «Суреттегі жаңа рух» көрмесіндегі ең жас суретші атанды. Оның қазір танымал «тақта картиналары» – сынған керамикалық тақталарға салынған үлкен көлемді суреттер – өнер әлемінен қызу пікірлер мен сын тудырды. 1984 жылы ол Мэри Бунмен жұмысын тоқтатып, Пейс галереясында көрме өткізу арқылы өнер қауымын таң қалдырды. Оның жабайы және экспрессивті туындыларын өнер сыншылары неоэкспрессионизм деп атады. Келесі жылдары Шнабельдің өнер нарығындағы табысы көбінесе сынға ұшырады. Шнабельдің стилі өте үлкен көлемді суреттермен ерекшеленеді. Ол гипс, балауыз, фотосуреттер, мүйіз, барқыт және керамика сияқты алуан түрлі материалдарды пайдаланады. Оның суреттерінде кенеп, ағаш, муссалин және тіпті серфинг тақталары қолданылады. Оның туындыларында абстрактілі және бейнелі элементтер жиі үйлеседі. Туындыларының өлшемі, салмағы және тереңдігіне байланысты оларға мүсіндік сипат беріледі. 2002 жылы Шнабель Red Hot Chili Peppers тобының сегізінші студиялық альбомы «By the Way» мұқабасын суреттеді. «By the Way» мұқабасында бейнеленген әйел – Джулианның қызы, Стелла Шнабель, ол топ мүшесі Джон Фрушантетің сол кездегі әйел досы болды. [59] Фрушанте сурет туралы былай деді: «Қызымның әкесі альбомның суретін салуды ұсынды, сондықтан біз оған сегіз әннің дайын емес үнтаспаларын жібердік, ол осыдан альбомның көңілін түсінді. Егер бізге ұнамаса ренжімейтінін айтты, бірақ біз оның жасаған жұмысына риза болдық. Ол бізге барлық жеке әндердің мұқабаларын да жасады. Ол – нағыз суретші». Шнабельдің Торонтодағы Онтарио өнер галереясындағы көрмесі 2010 жылдың 1 қыркүйегінен 2011 жылдың 2 қаңтарына дейін өтті және галереяның бесінші қабатының барлық аумағын алып жатты. Онда «Шнабельдің суреттері мен фильмдері арасындағы бай байланыс» зерттелді. 2011 жылы Museo Correr Джулиан Шнабель: Тұрақты түрлену және көру архитектурасы көрмесін ұйымдастырды, бұл Норман Розенталь кураторлық еткен Шнабельдің мансабына шолу болды. Өнер сыншысы Роберт Хьюз оның жұмысына ең көп қарсылық білдіргендердің бірі болды; ол бірде «Шнабельдің жұмысы Сталлонедің актерлік өнеріне ұқсас: майлы кеуделердің көрсетілісі» деді. 2017 жылғы швед фильмі «The Square» қазіргі заманғы өнер мұражайында өтеді, онда Доминик Уэст Шнабельдің бейнесімен ұқсас кейіпкерді ойнайды.

Кино мансабы

Шнабель өзінің кинодағы мансабын 1990 жылдары суретші Жан-Мишель Баския туралы биографиялық фильм – «Баския» (1996) фильмімен бастады. Одан кейін ол Ренальдо Аренастың автобиографиялық романы негізінде түсірілген «Түн түсер алдында» (2000) фильмін жасады, сонымен қатар оның өндіріші де болды. Бұл фильм Венеция кинофестивалінде жюридің бас жүлдесін жеңіп алды. Ол Жан-Доминик Бобидің француз мемуарларын (Рональд Харвудтың сценарийімен) бейімдеген «Суға батушы қоңырауы мен көбелек» (2007) фильмін режиссерлік етті. «Суға батушы қоңырауы мен көбелек» 2007 жылғы Канн кинофестивалінде үздік режиссер сыйлығын иеленді. 2010 жылы Шнабель «Мирал» фильмін түсірді. 2017 жылдың мамыр айында Шнабель Францияның Арль және Овер-сюр-Уаз қалаларындағы Винсент ван Гогтың өмірінен алынған фильм түсіру жоспарларын жариялады. «Мәңгілік есік» (At Eternity's Gate) фильмі 2018 жылы шықты, сценарийін Шнабель, француз сценарисі Жан-Клод Карьер және Луиза Кугельберг жазды. Фильмде Ван Гог рөлін Виллем Дафо ойнайды. Басқа актерлер қатарында Матье Амальрик, Мадс Миккельсен, Нильс Ареструп, Пол Гоген рөлінде Оскар Айзек және «Арль әйелі» немесе Л’Арлезиан рөлінде Эммануэль Сейнье бар. 2023 жылдың қыркүйегінде Шнабель Ник Тошестің кітабы негізінде «Данте қолында» (In the Hand of Dante) фильмін экранизациялау жоспарларын жариялады. Фильмнің түсірілімі 2023 жылдың қазан айында басталады, және Оскар Айзек бас рөлде ойнайды.

Жазу және жазу

Шнабель өзінің өмірбаянын, CVJ: Maitre D's лақаптары және өмірден алынған басқа да үзінділер (Random House, Нью-Йорк) 1987 жылы жариялады және 1995 жылы Island Records лейблында Every Silver Lining Has a Cloud (Каталог №314 524 111 2) альбомын шығарды. 1993 жылы Нью-Йорктің Бруклин қаласында жазылған альбомда Билл Ласвелл, Берни Уоррелл, Бакетхед және Никки Скопелит сияқты қонақ музыканттар қатысты.

Жеке өмір

1980 жылы ол бельгиялық киім дизайнері Жаклин Борангқа үйленді. Олардың үш баласы бар: екі қызы – суретші және кинорежиссер Лола; және ақын және актриса Стелла; сондай-ақ өнер сатушы Vito ұлы бар. Оның екінші әйелі, испан актрисасы Олатс Лопес Гармендиядан Cy және Olmo егіз ұлдары бар. Шнабельдің палестиналық журналист Рула Джебреалмен ынтымақтастығы, ол "Мирал" фильміне сценарий жазып, түпнұсқа романын жасаған, фильмнен асып түсті. Шнабель 2007 жылдан 2011 жылға дейін онымен қарым-қатынаста болды. Шнабель 2014 жылы даниялық модель Мей Андерсенмен жол ашты. Олардың 2013 жылдың маусымында дүниеге келген ұлы бар. Шнабель қазіргі әйелі, шведтік интерьер дизайнері Луиза Кугельбергпен Нью-Йорк қаласында тұрады. Ол сонымен қатар "Мәңгілік қақпасында" атты туындының редакторы және авторы. Шнабель Нью-Йорк қаласында және Лонг-Айлендтің шығыс жағындағы Монтоукте студияларын ұстайды. Шнабель бұрынғы Батыс ауылындағы жылқы қорасын сатып алып, оны тұрғын үйге айналдырды, солтүстік итальяндық палаццо стилінде бес сәнді пәтер салды. Оны "Чупи сарайы" деп атайды, және ол қызғылт түспен боялғандықтан оны көру оңай. 2009 жылы Шнабель кинорежиссер Роман Поланскиді қолдап, оның босатылуын талап етіп петицияға қол қойды, Полански 1977 жылы 13 жасар қызды есірткіге салып, зорлаған деген айыппен Швейцарияда тұтқындалғаннан кейін.

Марапаттар

2019 жылғы Паэз өнер медалі, Нью-Йорк қаласы (VAEA).