Уолтер Харрис: Канад саяхатшысы және заңгер өмірі мен қызметі

Кіріспе

Канадалық саясаткер

Уолтер Эдвард Харрис (14 қаңтар 1904 – 10 қаңтар 1999) – канадалық саясаткер және заңгер. Харрис 1940 жылғы сайлауда Грей-Брюс сайлау округінен (Онтарио) Либералдық партия атынан Парламент депутаты ретінде Агнес МакФайлді жеңіп сайланды. Жаңадан сайланған депутат болғанына қарамастан, ол әскери қызметке қатысып, төрт жыл қызмет етті және Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Францияда соғысқа қатысты. Маккензи Кинг үкіметінде Сыртқы істер министрі болған Луи Сен-Лоранның парламенттік хатшысы қызметін атқарды. 1948-1950 жылдары Сен-Лоран Канаданың премьер-министрі болған кезде Харрис оның парламенттік хатшысы болып қызмет етті, содан кейін Сен-Лоран Харристі Канада үкіметіне шақырды. Харрис 1954 жылға дейін Азаматтық және иммиграция министрі болып қызмет етті, содан кейін Қаржы министрі болып тағайындалды. Ол экономиканың қарқынды өсіп келе жатқан кезеңінде Қаржы министрі болды. Өкілеттігінің кезеңінде ол миллиондаған канадалықтардың қаржылық жоспарлауының маңызды бөлігіне айналған Тіркелген зейнеткерлік жинақтарына рұқсат беретін ережелерді енгізді. 1956 жылғы бюджеттік жолдауынан бұрын, "Монреаль газеті" журналисі "La Presse" газетінің әріптесіне бюджеттің алдын ала көшірмесін қателікпен алғандай болып, әзіл жасады. Харриске бұл туралы хабарласып, оқиғаның әзіл екенін білгенше, ол отставкаға кету туралы хат жазуға кірісті. Харрис 1953 жылдан 1957 жылға дейін Үкіметтің бас хатшысы болып та қызмет етті, осылайша 1956 жылғы мұнай құбыры жобасы талқыланған кезде Парламенттегі үкіметтің жұмысын басқаруға тырысты. Үкімет талқылауды тоқтатты, нәтижесінде парламенттік оппозиция "қанаушылыққа" наразылық білдірді, ал халық үкіметтің мақтандылықпен әрекет ететініне шағымданып, наразылық білдірді. Харрис 1957 жылғы сайлауда Джон Дифенбейкерді билікке әкелген сайлауда жеңіліп, мандатын жоғалтты. 1958 жылы ол провинциялық саясатқа өтуге тырысып, Онтарио Либералдық партиясының төрағалығына үміткер болды. Онтарио Либералдық партиясының басшылығына сайлаудың бірінші турында ол көш бастады, бірақ үшінші турда Джон Винтермейер одан 50-ден аз дауысқа жеңіліп қалды. Жеңіліске ұшырағаннан кейін Харрис саясаттан шығып, заңгерлік практикасына оралды. Ол сондай-ақ "Виктория және Грей Траст" компаниясының президенті, кейін төрағасы болды.

Walter Edward Harris (14 January 1904 – 10 January 1999) was a Canadian politician and lawyer. Harris was first elected to the House of Commons of Canada as the Liberal Member of Parliament (MP) for the Ontario riding of Grey Bruce in the 1940 election by defeating Agnes MacPhail. Despite being a newly elected MP, he enlisted in the military, served for four years, and saw action in France during World War II. He served as parliamentary secretary to Louis St. Laurent when he was Secretary of State for External Affairs in the Mackenzie King cabinet. He continued as parliamentary secretary to St. Laurent when he became Prime Minister of Canada in 1948 to 1950, when St. Laurent brought Harris into the Canadian Cabinet. Harris served as Minister of Citizenship and Immigration until 1954, when he was promoted to Minister of Finance. He was Finance Minister during a period of great economic growth. During his term of office, he introduced the regulations permitting Registered Retirement Savings Plans, which have become a staple of the financial planning of millions of Canadians. Before his 1956 budget speech, a journalist from the Montreal Gazette played a joke on a colleague from La Presse by pretending that he had received an advance copy of the budget by mistake. Harris was informed of that and began to draft a letter of resignation until he was informed that the whole story was a prank. Harris also served as Government House Leader from 1953 to 1957 and thus had to try to manage the government's dealings on the floor of the House of Commons during the 1956 Pipeline Debate. The government imposed closure on debate resulting in an outraged parliamentary opposition that complained of "tyranny" and public complaints that the government was acting in an arrogant manner. Harris became a casualty and lost his seat in the 1957 election that brought John Diefenbaker to power. In 1958, he attempted a move to provincial politics and ran for the leadership of the Ontario Liberal Party. He led on the first ballot of the Ontario Liberal leadership convention but was defeated by fewer than fifty votes by John Wintermeyer on the third ballot. Following his defeat, Harris retired from politics and returned to his law practice. He was also president and later chairman of Victoria and Grey Trust.

Мұралық

Онтариодағы Маркдейл қаласындағы халық кітапханасы Уолтер Харрис атымен аталады. Ошава, Онтарио қаласындағы Дурхам аудандық мектеп тақтасына қарасты және француз тіліне терең бойлау бағдарламасын ұсынатын оның атымен аталған мектеп бар. Канада кітапханасы мен мұрағаттарында Уолтер Харрис қоры сақталады.