Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жаңа Зеландия саясаткері, бейсболшы Тревор Вицемар Роджерс (18 тамыз 1943 жылы Окленд қаласында туған) – 1990 жылдан 1995 жылға дейін Ұлттық партиясынан, ал 1995 жылдан 1996 жылға дейін Оңшыл орталық партиясынан парламент депутаты болған Жаңа Зеландияның бұрынғы мүшесі.
New Zealand politician
the baseball player
Trevor Vicemar Rogers (born 18 August 1943 in Auckland) is a former New Zealand member of parliament, sitting for the National Party from 1990 to 1995, then for the Right of Centre party from 1995 to 1996.
Парламент мүшесі
Роджерс алдымен Ұлттық партиясының парламент мүшесі болды, ал бұрын бірнеше Оклендтік жергілікті органдарда жұмыс істеген; 1977–1989 жылдары Окленд қалалық кеңесінің мүшесі, 1983–1986 жылдары Окленд аймақтық органының мүшесі және 1983–1987 жылдары №2 округтік жолдар кеңесінде болды. 1986 жылы ол Оклендтегі Эден сайлау округінде Ұлттық партиясынан бақылауға түсті. Дэвид Филлипс, Джок Парбху және Хиви Тауроа сынды үш үміткерге қарсы ол жеңіліске ұшырады. 1990 жылғы сайлауда ол Отара орындығын басып алып, зейнеткерлікке шыққан депутат Колин Мойлді сол орынға Лейбористтік партиядан кандидат ретінде келген Тайто Филип Филдтен жеңіп алды. Ол бұрын 1987 жылы Отара округіне кандидат болған. 1993 жылғы сайлауда ол бұрынғы Отараның шығыс бөлігінен құралған жаңа Ховик орындығын жеңіп алды. Ол порнографияға қарсы күресі үшін және үйдегі компьютерде оқитын балалардың білім алуына еркін мүмкіндік жасағаны үшін көпшілік арасында кең танылды. Ол "Net Nanny" сияқты бағдарламалардың қолжетімді болуын, тіпті үйде міндетті түрде қолданылуын қалады. Интернеттегі еркін қолжетімділік порнографияны кәмелетке толмағандарға таратуды жеңілдетеді деп ол ойлады. 1994 жылы ол жеке мүшелік заң жобасын – Технология және қылмыстарды реформалау туралы заң жобасын ұсынды. Арнайы комиссия оны қабылдамауға ұсынды, бірақ ол парламентте жеңіліске ұшырады. 1995 жылдың 8 маусымында Роджерс Ұлттық партиясынан шығып, оның саясатын іске асырудан бас тартуына наразылық білдірді. Ол тағы бір консервативтік диссидент, Росс Мюрант құрған Оңшыл орталыққа қосылды. Оңшыл орталық партиясы нашар пікір сауалдарының нәтижесінен Жаңа Зеландия консервативтік партиясы деп қайта аталды. Мюранттың бизнестік мүдделердің қақтығысынан үкіметтен шеттетілгеннен кейін, Мюрант партиядан шығып, тәуелсіз депутат болды, ал Роджерс партия басшысы болды. 1996 жылғы сайлауда олар партиялық дауыс берудің 15% -ын жеңе алады деп сенгенімен, консерваторлар нашар өнер көрсетті, Жаңа Зеландия бойынша дауыс берудің 0,07% -ын ғана алды. Роджерс өзінің орындығынан айырылып, ешқашан парламентке оралған жоқ.
Rogers was first a member of parliament for the National Party, having previously been on several Auckland local bodies; an Auckland City Councillor 1977–1989, a member of the Auckland Regional Authority 1983–1986, and on the No 2 District Roads Council 1983–1987. In 1986, he put himself forward for the National Party nomination in the Auckland electorate of Eden. Up against three other nominees (David Phillips, Jock Parbhu and Hiwi Tauroa) he was unsuccessful. In the 1990 election he took the Otara seat beating Taito Phillip Field, who had replaced the retiring MP Colin Moyle as the Labour candidate for the seat. He had previously stood for the Otara seat in 1987. In the 1993 election he won the new Howick seat, which comprised the eastern part of the old Otara seat. He gained considerable public recognition for his crusade against pornography and for the open access to children studying on home computers. He wanted programs such as "Net Nanny" to be available and even compulsory in the home. Open access on the internet he saw as facilitating the distribution of pornography to minors. In 1994 he introduced a private member's bill, the Technology and Crimes Reform Bill. A select committee recommended against its enactment and it was defeated in the house. On 8 June 1995, Rogers quit the National Party, having become increasingly frustrated with its refusal to pursue his policies. He joined the Right of Centre, which had been founded by another dissident conservative, Ross Meurant. The Right of Centre party restyled itself as the New Zealand Conservative Party as a result of poor opinion poll performances. After Meurant was dismissed from Government over a conflict of business interests, Meurant left the party and became an independent MP, leaving Rogers as party leader. Despite a belief that they could win 15% of the party vote in the 1996 election, the Conservatives fared badly, gaining only 0.07% of the vote New Zealand wide. Rogers lost his seat, and has never returned to Parliament.
Саясаттың кейінгі өмірі
Парламенттен кеткеннен кейін Роджерс инженерлік компанияларды басқарды, негізінен 2008 жылдың сәуірінде таратылған TGR Helicorp компаниясын. TGR Helicorp – ұшқышсыз тікұшақтарды жобалаумен және өндірумен айналысатын ұйым, бірақ ұшатын прототипі аяқталған жоқ. Оның басқа барлық компаниялары (қабық компаниялар болғандар да) жабылып, Жаңа Зеландия банкі оны банкротқа мәжбүр етті. Оның түрлі кәсіпорындарынан алынған кейбір активтердің мәртебесі күмәнді немесе даулы, сондықтан таратушылар заңгерлік қабылдаушылар мен тергеушілерді шақырды. Роджерс мырза мен оның әйелі жойылды немесе сатты деп мәлімдеген кейбір жоғалған активтер, үй-жайларды іздеу кезінде Окленд маңындағы түрлі контейнерлерде табылды. Ол 2011 жылдың ақпан айында сотқа бағынбағаны үшін бір айға түрмеге жабылды, ал наурыз айында әйелімен бірге сотқа тікұшақ бизнесіне қатысты зияткерлік меншіктің қайда екенін хабарламағаны үшін тағы да жазаланды. Роджерс мырзаға "сот алдында үнемі жалған мәлімдеме жасағаны" үшін сөкпек берілді. Роджерс отбасы бұл зияткерлік меншік олардың санасында екенін, сондықтан оны тапсыру мүмкін емес деп мәлімдеді. Роджерс отбасы сотқа қызметкерлер, жабдықтар және жалақымен алмасу шартымен зияткерлік меншікті қайта жасау туралы ұсыныс жасады, бірақ талапкердің адвокаты оны қабылдамады.
Since leaving Parliament, Rogers has managed engineering companies, principally TGR Helicorp which was placed into receivership in April 2008. TGR HElicorp was a design and manufacturing organisation focussing on unmanned helicopters, although a flying prototype was never completed. All of his other companies (shell or otherwise) were also folded and he was forced by Bank of New Zealand into bankruptcy. The status of some of the assets from his various ventures is in some doubt or dispute and forensic receivers and investigators were called in by the liquidators. Some of the missing assets that were claimed as destroyed or sold by Mr and Mrs Rogers, were later found in concurrent property searches, having been sequestered in various shipping containers around Auckland. He was jailed for one month for contempt of court in February 2011, and again, together with his wife, in March, after failing to provide the Court with the whereabouts of the intellectual property relating to the helicopter businesses. Mr Rogers was censured for "continually lying to the court". The Rogers have argued that the intellectual property is in their heads so can not be handed over. A counter offer made by the Rogers to the Court to recreate the intellectual property in exchange for staff, facilities and wages was dismissed by the plaintiff's attorney.