Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мартин Милл – Англияның Кент графтығының шығысындағы ауыл. Ол атын жақын орналасқан Мартин ауылынан алған. Мартин Милл теміржол станциясы Доверден Дилге дейінгі теміржол бағытында орналасқан. Ауыл халқы, Мартин сияқты, Лэнгдон азаматтық округінің құрамына кірді. Мартин Милл атауын берген жел тегермені 1923 жылға дейін коммерциялық түрде жұмыс істеді, содан кейін иесі және бұрынғы операторы Сидней Хогбен желкендерін алып тастады. Бұл оқиға ауыл тұрғындарының наразылығын тудырды. Қалған құрылысы 1960 жылдары бұзылып жатыр.
Martin Mill is a village in east Kent, England. It takes its name from the nearby village of Martin. Martin Mill railway station is on the Dover to Deal railway line. The population of the village was, similarly to Martin, included in the civil parish of Langdon. The windmill which gives Martin Mill its name was operating commercially until about 1923 when Sydney Hogben, the owner and former operator, removed the sails. This caused outrage in the community. The remaining structure was demolished in the 1960s.
Тарих
Бастапқы Мартин Милл теміржолын 1897 жылы Пирсон және Ұлы Адмиралтейство портын салу үшін салған. Желі Мартин Милл станциясынан стандартты кеңдікте салынды және жартастарға жеткенше өте аз жер жұмыстары қажет болды. Жартас бетіне шамамен 1:25 еңістігі бар терассалар жасалып, портқа қарай айналып түсетін жол құрылды. Желі порт құрылысы аяқталғанға дейін қолданылды және 1937 жылы жолаушылар желісі ретінде пайдалану жоспары сәтсіз аяқталғаннан кейін демонтаждалды.
The original Martin Mill railway was constructed and operated by Pearson & Son in 1897 for the construction of the Admiralty harbour. The line was laid to standard gauge from Martin Mill station and needed very little earth works until it reached the cliffs where terraces with a gradient of about 1 in 25 were cut into the cliff face to form a switch back path down to the harbour. The line was in use until completion of the harbour and eventually dismantled in 1937 after the intention of using it as a passenger line failed.
Мартин Милл әскери темір жолы
Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде желі қайтадан стандартты өлшемге келтіріліп, бастапқы бағыты бойынша Фан-Бей батареясының солтүстігіне дейін жаңадан төселді. Одан кейін Довер-Сент-Маргарет тас жолының екі жағынан шығысқа қарай екі жаңа желі салынды, екеуі де Сент-Маргарет қаласында аяқталды. Солтүстік желі 14 дюймдік Mk VII теңіздік типтегі "Винни" және "Пух" артиллериялық қаруларын жабдықтады, сонымен қатар 13,5 дюймдік рельстік "Гладиатор", "Сценалық ауыстырғыш" және "Құрал жасаушы" қарулары үшін екі қисық ату позициясы салынды. Теміржол артиллериясы – бұл 13,5 дюймдік бұрынғы теңіздік қарулар, Бірінші дүниежүзілік соғыс үлгісінде орнатылған. "Сценалық ауыстырғыш" атын және вагонын бұрынғы 14 дюймдік теміржол артиллериясынан алған, ал қалған вагондар Бірінші дүниежүзілік соғыстағы 18 дюймдік теміржол гаубицасы бағдарламасынан қалған. Бұл қарулардың максималды көтерілу бұрышы 39 градусқа жететін, ал айналуы рельстер бойында градустармен белгіленген қисық позицияда қаруды жылжыту арқылы жүзеге асырылды. Қарудың шассиіне орнатылған үлкен көрсеткіш белгілермен сәйкес келуге көмектесті. Артқы серпіліс дөңгелектерге әсер ететін арнайы тежегіштермен жұдырылды. 1943 жылдың қараша айында Бірінші дүниежүзілік соғыстың 14 дюймдік теміржол артиллериясының шассиіне орнатылған 18 дюймдік "Боше Бастер" гаубицасы қолданысқа енгізілді. Техникалық қызмет көрсету және стволды ауыстыру Лиддендегі қолданыстан шығарылған Стоун-Холл шахтасының қосымша жолдарында жүргізілді. Оңтүстік желіде Фан-Бейге жақын жерде қисық ату позициясы болды. Желі содан кейін Ванстон батареясына дейін жалғасты, онда "Клем" және "Джейн" қаруларының алдында стволды ауыстыру үшін екі позиция салынды. Стволдар теміржол арқылы Вулвич Арсеналына тасымалданды, онда олар жаңа қабықшамен жабдықталды. Желіден солтүстікке қарай қысқа айналма жол да болды. Желі Оңтүстік Форленд батареясынан өтіп, 13,5 дюймдік гипержылдамдықты "Брюс" қаруына жетті, сонымен қатар Сент-Маргарет батареясына да қызмет етер еді. Желі толығымен LMS (London Midland Scottish) және SR (Southern Railway) компанияларынан алынған дизельдік-электрлік маневрлік локомотивтермен жұмыс істеді, SR-ден үш және LMS-ден алты локомотив алынды. Паровоздың түтіні жартастардың үстінен көрінетін болғандықтан, қарулардың орналасқан жері анықталып қоятын еді. LMS локомотивтері туған жерлерінен алыс болғандықтан, алмасу негізінде берілді. Егер локомотив бұзылса, ол дереу LMS қорынан ауыстырылып, Дерби зауытында жөнделіп, қайтадан қажет болғанға дейін LMS-те жұмыс істеді. SR локомотивтері өз жерінде болғандықтан, Ашфорд зауытында жылдам жөнделді. Локомотивтердің барлығы бірдей English Electric дизельдік қозғалтқыштарымен жабдықталғандықтан, LMS локомотивтерінің қозғалтқыштарына жасалатын шағын жөндеу жұмыстарын Ашфордта жүргізу мүмкін болды. MMMR-де локомотивтер Мартин Милл станциясының депосында тұрақты түрде орналасқан еді. Желі соғыс аяқталғаннан кейін қайтадан демонтаждалды.
During the second world war the line was relaid again to standard gauge following the original course to a point north of Fan Bay Battery, from there two new lines where laid eastwards either side of the Dover to St Margaret's road and both terminating at St Margaret's. The northern line supplied the 14 inch Mk VII naval type guns "Winnie" and "Pooh", and was also laid with two curved firing spurs for the 13.5" rail mounted guns "Gladiator", "Scene Shifter", and "Piece Maker". The railway guns were 13.5 inch ex naval guns on World War I type mountings; "Scene Shifter" recycled the name and carriage from a former 14 inch railway gun, the other carriages were left over from a World War I 18 inch railway howitzer programme. These had a maximum elevation of 39 deg, traverse was by using the guns on a curved spur with the degrees marked along the tracks, a large arrow was mounted on the guns' bogies to line up with the marks. Recoil was absorbed by special brakes acting on the wheels. "Boche Buster", an 18 inch howitzer on a former World War I 14 inch railway gun carriage, was deployed in November 1943. Maintenance and barrel changing was carried out at the disused Stone Hall Colliery sidings Lydden. The southernmost line had a curved firing spur close to Fan Bay. The line then continued to Wanston battery where two spurs where laid in front of the guns "Clem" and "Jane" for barrel changing. The barrels being transported by rail to Woolwich Arsenal where they were re sleeved. There was also a short bypass loop north of the line. The line continued passing South Foreland battery to the 13.5" hypervelocity gun "Bruce" and would also have served St Margaret's Battery. The line was entirely worked by diesel electric shunting locomotives requisitioned from the LMS (London Midland Scottish) and SR (Southern Railway), three from the SR and six from the LMS the smoke from a steam locomotive being visible above the cliffs would have given the guns positions away. The LMS locomotives being a long way from home were on an exchange basis if a locomotive failed it was immediately replaced from LMS stock, repaired at Derby works and worked on the LMS until required again. The SR locomotives, being on home turf, were quickly repaired at Ashford works. As the locomotives shared the same English Electric diesel engines it is probable minor engine repairs for the LMS locos could be carried out at Ashford. Whilst on the MMMR the locomotives were stabled at the shed in Martin Mill station Yard. The line was again lifted just after the end of the war.