Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ресей суретшісі (1894–1958)
Russian artist (1894–1958)
Варвара Федоровна Степанова (Варва́ра Фёдоровна Степа́нова; 4 қараша 1894 [е.с. 23 қазан 1894] – 20 мамыр 1958) – ресейлік суретші. Әйелі Александр Родченкомен бірге, ол ресейлік авангардтың конструкциялық бағытымен байланысты болды, ол эстетикалық құндылықтарды революциялық құндылықтардың пайдасына мойындамады. Оның қызметі үгіт-насихат, поэзия, сахна безендірісі және тоқыма дизайны салаларын қамтыды.
Varvara Fyodorovna Stepanova (Варва́ра Фёдоровна Степа́нова; 4 November 1894 [O. S. 23 October 1894] – May 20, 1958) was a Russian artist. With her husband Alexander Rodchenko, she was associated with the Constructivist branch of the Russian avant garde, which rejected aesthetic values in favour of revolutionary ones. Her activities extended into propaganda, poetry, stage scenery and textile designs.
Өмірбаян
Варвара Степанова Каунаста (қазіргі Литва) дүниеге келді. Ол шаруа отбасында туған, бірақ Казань өнер мектебінде білім алуға мүмкіндік алды. Сонда ол болашақ күйеуі және әріптесі Александр Родченкомен танысты. 1917 жылғы Революцияға дейінгі жылдары олар Мәскеуде Василий Кандинскийге тиесілі пәтерді жалға алды. Бұл суретшілер орыс авангардының маңызды тұлғаларының бірі болды. 1915 жыл шамасында Ресейде пайда болған жаңа абстрактты өнер кубизм, итальяндық футуризм және дәстүрлі шаруа өнерінің әсерінен қалыптасты. Ол бірнеше суретшілердің кітаптары үшін кубо-футуристтік жұмыстар жасады және Жан Метцингерден «Академия де Ла Палетта» өнер академиясында оқыды, онда Андре Дюноер де Сегонсак және Анри Ле Фаукниер де сабақ берді. Революциядан кейінгі жылдары Степанова поэзия, философия, сурет, графика, сахналық безендіру, тоқыма және киім дизайнымен айналысты. Ол 1919 жылы Бесінші мемлекеттік көрмеге және Оныншы мемлекеттік көрмеге қатысты. 1920 жылы Казимир Малевич сияқты суретшілер, өнер – рухани қызмет деп санайтындықтан, онымен айналысып жүргендер мен, қоғамның революциялық дамуына тікелей қызмет ету керек деп білгендер арасында жік болды. 1921 жылы Алексей Ганмен бірге Родченко мен Степанова бейнелеу өнерін графика, фотосурет, плакаттар және саяси үгіт-насихат пайдасына қабылдамаған алғашқы конструктивистер тобын құрды. 1921 жылы Степанова Мәскеуде өткен «5x5=25» көрмесі үшін жазған мәтінінде былай деді:
Varvara Stepanova who was born in Kaunas (in modern day Lithuania) came from peasant origins but was able to get an education at Kazan Art School, Kazan. There she met her later husband and collaborator Alexander Rodchenko. In the years before the Russian Revolution of 1917 they leased an apartment in Moscow, owned by Wassily Kandinsky. These artists became some of the main figures in the Russian avant garde. The new abstract art in Russia which began around 1915 was a culmination of influences from Cubism, Italian Futurism and traditional peasant art. She designed Cubo Futurist work for several artists' books, and studied under Jean Metzinger at Académie de La Palette, an art academy where the painters André Dunoyer de Segonzac and Henri Le Fauconnier also taught. In the years following the revolution, Stepanova involved herself in poetry, philosophy, painting, graphic art, stage scenery construction, and textile and clothing designs. She contributed work to the Fifth State Exhibition and the Tenth State Exhibition, both in 1919. In 1920 it came to a division between painters like Kasimir Malevich who continued to paint with the idea that art was a spiritual activity, and those who believed that they must work directly for the revolutionary development of the society. In 1921, together with Aleksei Gan, Rodchenko and Stepanova formed the first Working Group of Constructivists, which rejected fine art in favor of graphic design, photography, posters, and political propaganda. Also in 1921, Stepanova declared in her text for the exhibition 5x5=25, held in Moscow:
Композиция – суретшінің ойша талдау жасау тәсілі. Техника мен өнеркәсіп өнерді құрылыс мәселесімен белсенді процесс ретінде, емес, ойға дастарқандай келтіретін процесс ретінде кездестірді. Шығарманың «қасиеттілігі» жойылды. Өнердің қазынасы болған музей енді мұрағатқа айналды. Сол кезде суретшілер өздерінің жұмысының бағытын сипаттау үшін «конструктивизм» терминін қолданды. Театр – суретшілердің жаңа көркемдік және әлеуметтік идеяларды жеткізе алатын тағы бір кеңістігі болды. Степанова 1922 жылы «Тарелкиннің өлімі» спектакліне декорациялар жасады. Александр Родченко 1956 жылдың 3 желтоқсанында, ал Варвара Степанова 1958 жылдың 20 мамырында Мәскеуде қайтыс болды.
Composition is the contemplative approach of the artist. Technique and Industry have confronted art with the problem of construction as an active process and not reflective. The 'sanctity' of a work as a single entity is destroyed. The museum which was the treasury of art is now transformed into an archive. The term 'Constructivist' was by then being used by the artists themselves to describe the direction their work was taking. The theatre was another area where artists were able to communicate new artistic and social ideas. Stepanova designed the sets for The Death of Tarelkin in 1922. Alexander Rodchenko died on December 3, 1956, and Varvara Stepanova died on May 20, 1958, both in Moscow.
Киім дизайны және тоқыма
1921 жылы Степанова негізгі назарын өндіріс саласына бұрды, өйткені оның дизайны кеңес қоғамының дамуына ең көп үлес қоса алады деп сенді. Ресейлік конструктивизм киімдері бұрынғы элиталық, жоғары сыныптық эстетиканы құлатты және оның орнына пайдалы функционалдылық пен өндіріске баса назар аударды. Әйелдер мен әлеуметтік топтар арасындағы айырмашылықтар функционалды, геометриялық киімдерге жол ашты. Осы мақсатта Степанова дизайндарында киімнің сәндік емес, функционалдық ерекшеліктерін күшейтуге тырысты, денеге еркіндік беруді көздеді. Степанова киімнің қозғалыста көрінуі керек деп терең сенді. Эстетика үшін физикалық жайлылықтан бас тартқан аристократиялық киімдерден өзгеше, Степанова нақты салалар мен кәсіптік орталар үшін киімдерді жобалауға өзін арнады, сонда киімнің құрылымы оның мақсатын көрсетеді. Бұған қоса, ол қарапайым дизайн және маталарды тиімді пайдалану арқылы киім өндірісінің оңай жолдарын табуға ұмтылды.
In 1921, Stepanova moved almost exclusively into the realm of production, in which she felt her designs could achieve their broadest impact in aiding the development of the Soviet society. Russian Constructivist clothing represented the destabilization of the oppressive, elite aesthetics of the past and, instead, reflected utilitarian functionality and production. Gender and class distinctions gave way to functional, geometric clothing. In line with this objective, Stepanova sought to free the body in her designs, emphasizing clothing's functional rather than decorative qualities. Stepanova deeply believed clothing must be looked at in action. Unlike the aristocratic clothing that she felt sacrificed physical freedom for aesthetics, Stepanova dedicated herself to designing clothing for particular fields and occupational settings in such a way that the object's construction evinced its function. In addition, she sought to develop expedient means of clothing production through simple designs and strategic, economic use of fabrics.
Киім үлгілері
Степанова киімдерді екі топқа бөлді: prodezodezhda және sportodezhda. Осы топтарда ол киімдердің логикалық, тиімді өндірісі мен құрылысына назар аударды. Дегенмен, соғыс тудырған кедейлік ресейлік конструктивистердің өнеркәсіптік ынтасын экономикалық шектеулерге ұшыратты, және олардың өндіріспен тікелей байланысы толыққанды іске аспады. Осылайша, оның көптеген эскиздері жаппай өндірілмеді және таралмады. Біріншісі, prodezodezhda, яғни қарапайым стильдегі өндірістік/жұмыс киімдері, театрлық костюмдерді, сондай-ақ кәсіби және өнеркәсіптік киімдерді қамтыды. 1920-ші жылдардың басында Степанова киім өнеркәсібіне театр костюмдері арқылы қадам басты, онда ол геометриялық пішіндерге деген өнер сүйіспеншілігін функционалды, символдық киімге аударды. Көгілдір және сұр түсті материалдардан жасалған графикалық костюмдер актерлерге қозғалыстарын барынша көрсетуге, оларды сахна үшін күшейте түсуге және денесін геометриялық пішіндер мен сызықтардың динамикалық композициясына айналдыруға мүмкіндік берді. Осы топтың ішінде Степанова белгілі бір мамандыққа арналған, спецодежда, яғни арнайы киімдерді жобалауды бастады.
Stepanova, thus, identified clothing as occupying two groups: prodezodezhda and sportodezhda. Within these categories, she attended to logical, efficient production and construction of the garments. However, war induced poverty placed economic restrictions on the Russian Constructivists’ industrial fervor, and their direct engagement with production was never fully realized. Thus, most of her designs were not mass produced and circulated. The first, prodezodezhda, or production/working clothing in basic styles, included theater costumes as well as professional and industrial garments. In the early 1920s, Stepanova entered the clothing industry through her costume designs in theater, in which she translated her artistic affinity for geometric shapes into functional, emblematic clothing. Made of dark blue and grey material, the graphic costumes allowed actors to maximize the appearance of their movements, exaggerating them for the stage and transforming the body into a dynamic composition of geometric shapes and lines. Within this category, Stepanova began designing spetsodezhda, or clothing specialized for a specific occupation.
Тоқыма өндірісі
Степанова келесі жылы Любовь Поповамен бірге Мәскеу маңындағы Циндельде (Бірінші мемлекеттік тоқыма фабрикасы) тоқыма дизайнымен айналысып, өзінің арманына жетті, ал 1924 жылы Вхутемас (Жоғары техникалық көркем студиялар) тоқыма дизайны профессоры болды. Конструктивист ретінде Степанова маталарына ғана емес, сонымен қатар олардың өндірісіне де ерекше назар бөлді. Степанова Бірінші тоқыма баспа фабрикасында бір жылдан сәл астам уақыт жұмыс істеді, бірақ 1924 жылы 150-ден астам мата эскизін жасады. Ол жаңа мата түрлерін жасауға ұмтылса да, қолда бар технология оны біртекті беттерге сурет салумен шектеді. Өзінің шешімімен, ол түстер палитрасын бір-екі түске дейін азайтты. Үшбұрыштар, шеңберлер, квадраттар және сызықтарды ғана қолданса да, Степанова осы геометриялық пішіндерді біріне бірі үйлестіріп, динамикалық, көп өлшемді дизайн құрды.
Stepanova carried out her ideal of engaging with industrial production in the following year when she, with Lyubov Popova, became designer of textiles at the Tsindel (the First State Textile Factory) near Moscow, and in 1924 became professor of textile design at the Vkhutemas (Higher Technical Artistic Studios). As a constructivist, Stepanova not only transposed bold graphic designs onto her fabrics, but also focused heavily on their production. Stepanova only worked a little over a year at The First Textile Printing Factory, but she designed more than 150 fabric designs in 1924. Although she was inspired to develop new types of fabric, the current technology restricted her to printed patterns on monotone surfaces. By her own artistic choice, she also limited her color palette to one or two dyes. Although she only used triangles, circles, squares, and lines, Stepanova superimposed these geometric forms onto one another to create a dynamic, multi dimensional design.
Графикалық дизайн
Степанова 1920-жылдардың басында типографиямен, кітап дизайнымен айналысты және LEF журналына материалдар жазды. 1924 жылы, жалпы сауаттылықты арттыру мақсатындағы үкіметтік науқан аясында Степанова "Кітап кешін" ұйымдастырды.
Stepanova practiced typography, book design and contributed to the magazine LEF throughout the early 1920s. As part of a government campaign to promote universal literacy, Stepanova organized a "Book Evening" in 1924.