Кіріспе

Американдық сценарист Джон Ли Махин (23 тамыз 1902, Эванстон, Иллинойс – 18 сәуір 1984, Лос-Анджелес) – 1930-шы жылдардан 1960-шы жылдарға дейін Голливудта жұмыс істеген американдық сценарист және фильмдер продюсері. Ол Кларк Гейбл мен Виктор Флемингтің сүйікті авторы ретінде танымал болды. Бір мақалада айтылғандай, ол "қоздыратын оқиғаларды жазуға шебер болған, сонымен қатар сол дәуірдегі ең ашық және күрделі жыныстық комедиялардың авторы болды".

Өмірбаян

Махин 1902 жылы Иллинойс штатының Виннетка қаласында, Джон Ли Махин аға (1869–1930) мен Джулия Грэм Сницлердің ұлы болып дүниеге келді. Джон Ли Махин Чикагодағы газет және жарнама саласындағы маман болған. Махин Гарвард университетінде оқыды; онда ол "Бостон Американ" газеті үшін фильмдер мен пьесаларды аптасына 30 доллар төлемақымен сынға алды. Махин Нью-Йоркте "Sun", "Post" және "City News" газеттерінде екі жыл журналист болып жұмыс істеді. Содан кейін актерлік өнерге бейімделді, Гилберт пен Салливанның "Сабырлық" өнер туындысының "Провинциялық театр" қойылымында хор ұлы ретінде мансабын бастады. Кейін Нью-Йоркте жарнама саласында жұмыс істеді, бірақ бос уақытында көркем әдебиет жазды. Махин Бен Хехт пен Чарльз Макартурмен танысты, олар Нью-Йоркте жұмыста жүргенде паромда кездесетін. Хехт Махиннің әңгімелерін оқып, оны Голливудқа көшуге ынталандырды.

Екінші дүниежүзілік соғыс

Махин Кларк Гейблмен бірге АҚШ Әуе күштерінде лейтенант қызметін атқарды.

МГМ

Scarface-тің шығуы біраз уақытқа созылды, бірақ алдын ала пікірлер жағымды болды және MGM Махинге аптасына 200 доллар төлейтін ұзақ мерзімді келісімшарт ұсынды. Олар оны Жан Харлоудың басты рөлде ойнаған "Қаланың құтырмысы" (1932) атты гангстерлік фильміне тағайындады. Говард Хоукс оны Warner Bros студиясында "Тайфун" (1932) фильмінде авторлық құқығы көрсетілмеген жұмыс істеуге шақырды; Махин оны кешкі уақытта орындады. Махин режиссер Виктор Флемингпен бірге жұмыс істеген алғашқы фильмі – "Жылдам парад" (1932) сценарийін жазды. Екеуі Кларк Гейблді жұлдызға айналдырған "Қызыл шаң" (1932) фильмінде үлкен жетістікке жетті. Махин "Распутин және императрица" (1933), содан кейін "Жер астындағы тозақ" (1933) (онда ол актер ретінде де түсті), Флеминг үшін "Бомба" (1933), "Жарысшы және әйел" (1933) және "Эскимос" (1933) фильмдерінде жұмыс істеді; Махин соңғы фильмде режиссерлік жұмыс істегенін мәлімдеді. Басқа жұмыстары: "Күлкілі ұл" (1934), Флеминг үшін "Қазына аралы" (1934) және "Шынжырланған" (1934). Ол "Наути Мариетта" (1935) опереттасын бейімдеді және "Қытай теңіздері" (1935) фильмінде авторлық құқығы көрсетілмеген жұмыстар жасады. Содан кейін Махин "Риффраф" (1936), "Жанасы хатшыға қарсы" (1936), "Шағын қалалық қыз" (1936), "Шайтан ұялшақ" (1936) және "Махаббат жолға шықты" (1936) сценарийлерін жазды. Ол Флемингтің "Батыл капитан" (1937) фильмі үшін "Оскар" сыйлығына ұсынылды. Махин "Соңғы гангстерді" (1937) жазды, содан кейін Гейблдің қатысуымен түсірілген екі фильм – "Сынғақ ұшқыш" (1938) және "Тым ыстық" (1938) фильмдерін жасады. 1937 жылы MGM оған 56 000 доллар төледі. Флемингпен бірге Махин "Оз сиқыршысы" (1939) фильмінде авторлық құқығы көрсетілмеген жұмыстар жасады және "Желмен бірге кеткендер" (1939) фильмінде шамамен бір апта жұмыс істеді. Махин Гейбл үшін тағы бір фильм – "Бум Таун" (1940) түсірді және Флемингпен "Доктор Джекилл және Мистер Хайд" (1941) фильмінде қайта жұмыстасты. 1940 жылдың шілдесінде MGM оған өткен жыл ішінде 80 833 доллар төлегені хабарланды. Ол Мервин Леройдың "Джонни Игер" (1941) фильмінде гангстерлік фильм түсірді және "Жыл әйелі" (1942) фильмінің соңғы сахналарында авторлық құқығы көрсетілмеген жұмыстар атқарды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде қызмет еткенде, Махин Гейблдің оқыған "Combat America" (1943) сценарийін жазды. Соғыстан кейін Махин Гейбл мен Флеминг үшін "Қасқырлық" (1945), "Жылдық" (1946) және "Бастау немесе соң" (1947) фильмдерінде авторлық құқығы көрсетілмеген жұмыстар жасады. Ол Ван Джонсонның басты рөлде ойнауы тиіс Кардинал Спэллменнің өмірбаяны – "Қайта тірілген сарбаз" сценарийін жазды, бірақ ол пайдаланылмады.

20th Century Fox телеарнасы

20th Century Fox студиясында «Сол әдемі құштарлық» (1948), «Теңізге кемелермен» (1949), «Осы қатыгездікке ғашық бол» (1950) және «Көшедегі дабыл» (1950) фильмдерін жасады.

Луис Б. Майер

Луис Б. Майер MGM-ден кеткенде, Махин онымен бірге кетті. Майер Махинді жеке келісімшартқа отырғызып, оны, MGM-ді қоса алғанда, студияларға жалға берді. Махин «Шоу-боат» (1951) мюзиклінің сценарийін жазды, бұл 1927 жылғы танымал сахналық мюзиклдің Техниколор түсірілімі еді, одан бұрын 1936 жылы түсірілген болатын. Музыкалық театр тарихшысы Майлз Крюгердің «Шоу-боат: Классикалық американдық мюзиклдің тарихы» кітабында айтылғандай, Махин сюжеттің негізгі құрылымын сақтап қалды, бірақ Оскар Хаммерштейн II-нің сахналық диалогынан аз ғана бөлігін қалдырып, өзіндік стильде жазуға бейімделді. Крюгердің сөзіне сүйенсек, Махин мен продюсер Артур Фрид Магнолия Хокс пен Гейлорд Равенал есімді жандарды түпнұсқа сахналық мюзиклдегідей, қырық жыл қартаймай, жас күйлерінде көрсету идеясын енгізді. Ол MGM үшін «Quo Vadis» (1951) және Лео МакКэри үшін «My Son John» (1952) фильмдерін жазды. «Red Dust» сценарийін Гейбл мен Джон Форд үшін «Mogambo» (1953) деп қайта жазды және тропиктердегі тағы бір мелодрама – «Elephant Walk» (1954) фильмінде жұмыс істеді. 1955 жылы Пэтси Рут Миллермен бірлесіп жазған «Don Ella» пьесасы UCLA-да қойылды. Махин «Lucy Gallant» (1955), Лерой үшін «The Bad Seed» (1956), Джон Хьюстон үшін «Heaven Knows, Mr. Allison» (1957) және Лерой үшін «No Time for Sergeants» (1958) фильмдерін жазды. «Heaven Knows, Mr. Allison» оған тағы бір «Оскар» номинациясын әкелді. Махин Майер үшін «Paint Your Wagon» сценарийін жазды, бірақ Майер қайтыс болғаннан кейін оны түсіру жоспары тоқтатылды. (Бұл фильм 1969 жылы жаңа сценариймен түсірілді.) Махин «Cinerama» фильмі «South Seas Adventure» (1958) жұмысына авторлық құқығы көрсетілмеген үлес қосты.

Өндіруші

Махин Мартин Рэкинмен "Пирл Бактың Пекиннен хаты" сценарийі жөнінде жұмыс істеген кезде танысты, бірақ ол фильм түсірілмеді. Олар өндіріс компаниясын құруға келісті. Бірлесіп, олар "Атты әскерлер" (1959), "Ревак көтерілісші" (1959) және "Аляскаға солтүстікке" (1960) фильмдерін жазып, өндірді. Ракин Paramount компаниясының басшысы болып тағайындалғанда олардың серіктестігі аяқталды.

Кейінгі мансап

Махиннің кейінгі жұмыстарының ішінде Лерой үшін түсірілген "Бұралаң жол" (1962) және "Сәттен сәтке" (1966) фильмдері бар. Ол сонымен қатар "Джимми Стюарт Шоу" (1971–72) телесериалының бірнеше бөлімін жазған.

Саясат

Махин 1933 жылы Screen Writers Guild ұйымын құрғандардың бірі болды. 1930 жылдардың аяғында ол қарсылас Screen Playwrights Guild ұйымының президенті болды. 1948 жылы ол қайтадан Гильдияға қосылып, оның президенті болды.

Марапаттар

1958 жылы ол сценарий жазудағы үлкен жетістіктері үшін «Лаурел» сыйлығын жеңіп алды.

Жеке өмір

Екінші некесі 1937 жылдан 1946 жылға дейінгі ажырасқанға дейін үнсіз фильмдер актрисасы Патси Рут Миллермен тіркелді. Олардың Тимоти Миллер Махин деген бір баласы болды.