Британ Жерорта теңіз флоты: Тарих және рөлі

Кіріспе

Корольдік теңіз флотының құрылуы, 1654 жылдан 1967 жылға дейін белсенді болды. Басқа елдердің Жерорта теңізі флоты.

Британдық Жерорта теңіз флоты, сондай-ақ Жерорта теңіз станциясы деп те аталады, Корольдік теңіз флотының құрамындағы бірлестік болды. Флот өзінің тарихының көп бөлігінде теңіз флотының ең беделді басқару орындарының бірі саналды, Ұлыбритания мен Шығыс жарты шарындағы Британ империясының көп бөлігі арасындағы маңызды теңіз жолын қорғады. Жерорта теңізі флотының алғашқы Бас қолбасшысы 1654 жылдың қыркүйегінде теңіз генералы Роберт Блейк болып тағайындалды (Жерорта теңізінің қолбасшысы атағымен). Флот 1967 жылға дейін өміршең болды.

Екінші дүниежүзілік соғысқа дейінгі кезең

Корольдік флот Жерорта теңізінде бекініп, 1704 жылы Испания мұрагерлік соғысы кезінде Гибралтарды британдықтар басып алғаннан кейін және 1713 жылғы Утрехт шартымен Ұлыбританияға ресми түрде берілгеннен кейін нығайды. Британдықтар бұрыннан Жерорта теңізінде теңіз күштерін ұстап келгенімен, Гибралтарды басып алу оларға онда алғашқы теңіз базасын құруға мүмкіндік берді. Британдықтар Менорка аралындағы Порт-Махонды да теңіз базасы ретінде пайдаланды. Алайда, британдық бақылау уақытша болды; Менорка көп рет қолы ауысты, және 1802 жылы Амиен шарты бойынша Испанияға берілді. 1800 жылы британдықтар Мальтаны алды, ол Амиен шарты бойынша Мальта рыцарьдарына берілуі тиіс еді. 1803 жылы Наполеон соғыстары қайта басталғанда, британдықтар Мальтаны теңіз базасы ретінде пайдалану үшін өздерінде қалдырды. Наполеон жеңілгеннен кейін британдықтар Мальтада қалуын жалғастырып, оны Жерорта теңізі флотының негізгі базасына айналдырды. 1860-1900 жылдар аралығында британдықтар порттарды және кемежайларды жақсарту үшін бірқатар жобалар жүргізді, ал Мальта порттары бүкіл флотты қауіпсіз орналастыруға жеткілікті болды. 19 ғасырдың соңғы онжылдығында Жерорта теңізі флоты Корольдік флоттың ең ірі эскадрильясы болды, онда он бірінші класс линкорлар – Канал флотындағыдан екі есе көп – және көптеген кішкентай соғыс кемелері болды. 1893 жылдың 22 маусымында флоттың басым бөлігі, сегіз линкор және үш ірі крейсер Ливанның Триполи қаласының жанында жылдық жазғы оқуларын өткізіп жатқанда, флоттың флагманы, линкор, Виктория линкорымен соқтығысып, он бес минут ішінде батып, 358 экипажбен бірге суға кетті. Жерорта теңізі флотының қолбасшысы вице-адмирал сэр Джордж Трайон қаза тапқандардың арасында болды. 1908 жылдың бірінші жартысында пайдалануға берілген үш түпкіліктің екеуі (және) 1914 жылы Жерорта теңізі флотына қосылды. Олар және Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда британдық күштері неміс кемелері Гобен мен Бреслауды қуғанда флоттың ядросын құрады. Жақында модернизацияланған кеме 1926 жылы Жерорта теңізі флотының Бас қолбасшысы және екінші қолбасшысының флагманы болды.

The Royal Navy gained a foothold in the Mediterranean Sea when Gibraltar was captured by the British in 1704 during the War of Spanish Succession, and formally allocated to Britain in the 1713 Treaty of Utrecht. Though the British had maintained a naval presence in the Mediterranean before, the capture of Gibraltar allowed the British to establish their first naval base there. The British also used Port Mahon, on the island of Menorca, as a naval base. However, British control there was only temporary; Menorca changed hands numerous times, and was permanently ceded to Spain in 1802 under the Treaty of Amiens. In 1800, the British took Malta, which was to be handed over to the Knights of Malta under the Treaty of Amiens. When the Napoleonic Wars resumed in 1803, the British kept Malta for use as a naval base. Following Napoleon's defeat, the British continued their presence in Malta, and turned it into the main base for the Mediterranean Fleet. Between the 1860s and 1900s, the British undertook a number of projects to improve the harbours and dockyard facilities, and Malta's harbours were sufficient to allow the entire fleet to be safely moored there. In the last decade of the nineteenth century, the Mediterranean Fleet was the largest single squadron of the Royal Navy, with ten first class battleships—double the number in the Channel Fleet—and a large number of smaller warships. On 22 June 1893, the bulk of the fleet, eight battleships and three large cruisers, were conducting their annual summer exercises off Tripoli, Lebanon, when the fleet's flagship, the battleship , collided with the battleship Victoria sank within fifteen minutes, taking 358 crew with her. Vice Admiral Sir George Tryon, commander of the Mediterranean Fleet, was among the dead. Of the three original s which entered service in the first half of 1908, two ( and ) joined the Mediterranean Fleet in 1914. They and formed the nucleus of the fleet at the start of the First World War when British forces pursued the German ships Goeben and Breslau. A recently modernised became the flagship of the Commander in Chief and Second in Command, Mediterranean Fleet in 1926.

Екінші дүниежүзілік соғыс

1814 жылдан бастап Ұлыбритания империясының құрамына кірген Мальта, кемелер тоқтау орны болды және 1930 жылдардың ортасына дейін Жерорта теңізі флотының бас штабы қызметін атқарды. Италия материгінен әуе шабуылының күшті қаупіне байланысты, екінші дүниежүзілік соғыс басталмас бұрын флот Александрияға, Египетке көшірілді. Сэр Эндрю Каннингэм 1939 жылдың 3 қыркүйегінде флоттың басшылығын өз қолына алды, оның жетекшілігімен флоттың негізгі құрамына 1-ші шайқас эскадрильясы (, , және ), 1-ші крейсер эскадрильясы (, , және ), 3-ші крейсер эскадрильясы (, , ), контр-адмирал Джон Тови 1-ші, 2-ші, 3-ші және 4-ші эсминецтер флотилияларымен және авианосец кірді. 1940 жылы Жерорта теңізі флоты Тарантодағы итальян флотына әуе шабуылы арқылы сәтті шабуыл жасады. Басқа да маңызды шайқастарға Матапан түяғы мен Крит шайқасы кірді. Флот Солтүстік Африка кампаниясына итальяндық, ал кейіннен неміс күштері мен жабдықтауларын тоқтатуға міндетті болды.

Соғыстан кейінгі кезең

1946 жылдың қазан айында Корфу каналында минаға соқтығысып, Корфу каналы оқиғасы деп аталатын оқиғалар тізбегі басталды. Келесі айда "Кері қайтару операциясы" аясында канал тазартылды, онда 11 мина тазартушы кеме, екі крейсер, үш эсминец және үш фрегат қатысты. 1948 жылдың мамырында сэр Артур Пауэр Жерорта теңізінің Бас қолбасшысы болып тағайындалды және оның алғашқы әрекеті еврей босқындарының Палестинаға өтуін тоқтату үшін күш көрсетуді ұйымдастыру болды. Сол жылы Ұлыбритания Палестинадан шыққанда, "Оушен", төрт эсминец және екі фрегат кемелері Жоғарғы комиссарды, крейсерде ертіп жүрді. 1952 жылдан 1967 жылға дейін Жерорта теңізі флотының Бас қолбасшысы лауазымы екі қызметті біріктірді. Ол сонымен қатар НАТО-ның Жерорта теңізіндегі Одақтас күштерінің Бас қолбасшысы болып, Жерорта теңізі аймағында НАТО-ға бағынған барлық күштерге жауапты болды. Британдықтар НАТО-дағы Жерорта теңізінің командалық құрылымын дамыту мәселелерінде НАТО-ның теңіз командалық құрылымын Жерорта теңізі арқылы Жерорта теңізі мен Таяу Шығысқа, сондай-ақ Алыс Шығысқа бағытталған байланыс жолдарын қорғау үшін өз бақылауында ұстауды қалады. НАТО-ның теңіз күштерінің командирі, адмирал Роберт Б. Карни, Оңтүстік Еуропаның Одақтас күштерінің Бас қолбасшысы тағайындалғанда, бұрынғы британдық Бас қолбасшы, адмирал сэр Джон Эдельстенмен қарым-қатынас кері болды. Эдельстен Карниге, бастапқыда қауіпсіз байланыс құралдары болмағандықтан, байланыс құралдарын пайдалану туралы сыпайы ұсыныс жасағанда, "Мен саған байланыс құралдары арқылы Фауст рөлін ойнамаймын!" деген жауап алды. 1956 жылы флоттың кемелері француз флотымен бірге Мысырға қарсы Суэц соғысына қатысты. 1957 жылдан 1959 жылға дейін контр-адмирал Чарльз Мэдден Мальтадағы Флаг-офицер лауазымын атқарды, ол үш мина тазартушы эскадрильясы, десанттық операциялар эскадрильясы және Валлетта порты маңындағы базаларда орналасқан су асты кемелерінің флотилиясына жауапты болды. Осы қызметінде ол Мальтаның ұлтшыл премьер-министрі Дом Минтоффпен жақсы қарым-қатынас орнату үшін айтарлықтай дипломатиялық шеберлік танытуға тиіс болды. 1960 жылдары Ұлыбритания мен британдық территориялар арасындағы байланысты сақтау маңыздылығы азайды, өйткені Империя таратылды және Суық соғыс кезеңіндегі теңіз күштерінің жауапкершілігі Солтүстік Атлантқа көшті. Жерорта теңізі флоты біртіндеп қысқартылып, 1967 жылдың маусымында таратылды. Эрик Гроув "Авангардтан Тридентке" еңбегінде 1960 жылдардың ортасына қарай флоттың тұрақты құрамы "бір ғана шағын эскорт эскадрильясына [30-шы эскорт эскадрильясы, оның құрамында , , және тағы бір кеме] және жағалаудағы мина тазартушы эскадрильясына дейін азайды" деп жазады. Бейра патруліне және басқа да орындарға жіберілген кемелердің саны 1966 жылы төрттен екіге, содан кейін фрегаттар мүлдем болмады. Флоттың активтері мен жауапкершілік аймағы жаңа Батыс флотына қосылды. Осы өзгерістің нәтижесінде Ұлыбритания НАТО-ның Жерорта теңізіндегі Одақтас күштерінің Бас қолбасшысы лауазымынан бас тартып, ол лауазым жойылды.

In October 1946, hit a mine in the Corfu Channel, starting a series of events known as the Corfu Channel Incident. The channel was cleared in "Operation Recoil" the next month, involving 11 minesweepers under the guidance of , two cruisers, three destroyers, and three frigates. In May 1948, Sir Arthur Power took over as Commander in Chief Mediterranean, and in his first act arranged a show of force to discourage the crossing of Jewish refugees into Palestine. When later that year Britain pulled out of the British Mandate of Palestine, Ocean, four destroyers, and two frigates escorted the departing High Commissioner, aboard the cruiser The force stayed to cover the evacuation of British troops into the Haifa enclave and south via Gaza. From 1952 to 1967, the post of Commander in Chief Mediterranean Fleet was given a dual hatted role as NATO Commander in Chief of Allied Forces Mediterranean in charge of all forces assigned to NATO in the Mediterranean Area. The British made strong representations within NATO in discussions regarding the development of the Mediterranean NATO command structure, wishing to retain their direction of NATO naval command in the Mediterranean to protect their sea lines of communication running through the Mediterranean to the Middle East and Far East. When a NATO naval commander, Admiral Robert B. Carney, C in C Allied Forces Southern Europe, was appointed, relations with the incumbent British C in C, Admiral Sir John Edelsten, were frosty. Edlesten, on making an apparently friendly offer of the use of communications facilities to Carney, who initially lacked secure communications facilities, was met with "I'm not about to play Faust to your Mephistopheles through the medium of communications!" In 1956, ships of the fleet, together with the French Navy, took part in the Suez War against Egypt. From 1957 to 1959, Rear Admiral Charles Madden held the post of Flag Officer, Malta, with responsibilities for three squadrons of minesweepers, an amphibious warfare squadron, and a flotilla of submarines stationed at the bases around Valletta Harbour. In this capacity, he had to employ considerable diplomatic skill to maintain good relations with Dom Mintoff, the nationalistic prime minister of Malta. In the 1960s, as the importance of maintaining the link between the United Kingdom and British territories and commitments East of Suez decreased as the Empire was dismantled, and the focus of Cold War naval responsibilities moved to the North Atlantic, the Mediterranean Fleet was gradually drawn down, finally disbanding in June 1967. Eric Grove, in Vanguard to Trident, details how by the mid 1960s the permanent strength of the Fleet was "reduced to a single small escort squadron [appears to have been 30th Escort Squadron with , , plus another ship] and a coastal minesweeper squadron." Deployments to the Beira Patrol and elsewhere reduced the escort total in 1966 from four to two ships, and then to no frigates at all. The Fleet's assets and area of responsibility were absorbed into the new Western Fleet. As a result of this change, the UK relinquished the NATO post of Commander in Chief, Allied Forces Mediterranean, which was abolished.

Жерорта теңізі бас қолбасшысы

Ескерту: Бұл тізім толық емес. Тізімделген офицерлердің көпшілігі Жерорта теңізінде Бас қолбасшы болып тағайындалды, ал кейбіреулері бұрын Жерорта теңізінде орналасқан флоттарға/эскадрильяларға басшылық етуге тағайындалған. Олардың тағайындалуларына қатысты ескертулерді тізімдерінің жанында қараңыз.

Бас қолбасшы | Мерзімі | Флагман | Ескерту
---|---|---|---
Теңіз генералы Роберт Блейк | 1654 жылдың қыркүйегі – 1657 жылдың тамызы | Swiftsure, Naseby, George | Жерорта теңізі үшін Флот қолбасшысы және Жерорта теңізі флотының қолбасшысы ретінде тағайындалды. George кемесінде қайтыс болды.
Адмирал сэр Томас Аллин | 1668 жылдың тамызы – 1670 жылдың қыркүйегі | Monmouth, Resolution |
Вице-адмирал сэр Эдвард Спрагг | 1670 жылдың қыркүйегі – 1672 жылдың наурызы | Revenge, Rupert |
Адмирал сэр Джон Нарборо | 1674 жылдың қазаны – 1679 жылдың сәуірі | Henrietta, Plymouth |
Адмирал Артур Герберт | 1679 жылдың сәуірі – 1683 жылдың маусымы | Rupert, Bristol, Tiger |
Адмирал лорд Дартмут | 1683 жылдың тамызы – 1684 жылдың ақпаны | Captain |
Капитан Клаудсли Шоуэлл | 1684 жылдың ақпаны – 1686 жыл | James Galley |
Вице-адмирал Генри Киллигрю | 1686 жылдың маусымы – 1690 жыл | Dragon |
Керші адмирал сэр Фрэнсис Уилер | 1693 жылдың қарашасы – 1694 жылдың ақпаны | Sussex | Гибралтар шығанағында кеме апатында қаза тапты.
Флот адмиралы Эдвард Рассел | 1694 жылдың маусымы – 1695 жылдың тамызы | |
Адмирал сэр Джордж Рук | 1695 жылдың тамызы – 1696 жылдың сәуірі | Queen |
Вице-адмирал Джон Невилл | 1696 жылдың қазаны – 1697 жылдың тамызы | Cambridge | Cambridge кемесінде қайтыс болды.
Вице-адмирал Мэтью Айлмер | 1698 жылдың қыркүйегі – 1699 жылдың қарашасы | Boyne |
Адмирал сэр Клаудсли Шоуэлл | 1703 жылдың наурызы – 1703 жылдың қыркүйегі | Triumph |
Флот адмиралы сэр Джордж Рук | 1704 жылдың ақпаны – 1704 жылдың қыркүйегі | Royal Katharine |
Вице-адмирал сэр Джон Лик | 1704 жылдың қыркүйегі – 1705 жылдың мамыры | Prince George |
Адмирал лорд Питерборо | 1705 жылдың мамыры – 1707 жылдың наурызы | | Сэр Клаудсли Шоуэллмен бірлескен адмирал.
Флот адмиралы сэр Клаудсли Шоуэлл | 1705 жылдың мамыры – 1707 жылдың қазаны | | Лорд Питерборомен бірлескен адмирал. 1707 жылы Силли аралдарындағы теңіз апатында қаза тапты.
Керші адмирал сэр Томас Дилкс | 1707 жылдың қазаны – 1707 жылдың желтоқсаны | | Легхорнда салқындап қайтыс болды.
Адмирал сэр Джон Лик | 1708 жылдың қаңтары – 1708 жылдың қыркүйегі | Albemarle |
Адмирал Джордж Бинг | 1708 жылдың желтоқсаны – 1709 жылдың күзі | | Жерорта теңізі эскадрильясының бас қолбасшысы.
Адмирал сэр Джон Норрис | 1709 жылдың желтоқсаны – 1710 жылдың қарашасы | |
Адмирал сэр Джон Дженнингс | 1710 жылдың қарашасы – 1713 жылдың желтоқсаны | Blenheim |
Адмирал сэр Джеймс Вишарт | 1713 жылдың желтоқсаны – 1715 жыл | Rippon |
Вице-адмирал Джон Бейкер | 1715 жылдың мамыры – 1716 жылдың қазаны | Lion |
Вице-адмирал Чарльз Корнуолл | 1716 жылдың қазаны – 1718 жылдың наурызы | |
Флот адмиралы Джордж Бинг | 1718 жылдың наурызы – 1720 жылдың қазаны | Barfleur | Британдық Жерорта теңіз флотының қолбасшысы.
Вице-адмирал сэр Чарльз Уэйджер | 1727 жылдың қаңтары – 1728 жылдың сәуірі | |
Адмирал сэр Чарльз Уэйджер | 1731 жылдың тамызы – 1731 жылдың желтоқсаны | Namur |
Комодор Джордж Клинтон | 1736 – 1738 | |
Вице-адмирал Николас Хаддок | 1738 жылдың мамыры – 1742 жылдың ақпаны | |
Керші адмирал Ричард Лесток | 1742 жылдың ақпаны – 1742 жылдың наурызы | Neptune |
Адмирал Томас Мэтьюс | 1744 жылдың тамызы – 1745 жылдың шілдесі | Neptune |
Вице-адмирал Генри Медли | 1745 жылдың шілдесі – 1747 жылдың тамызы | Russell | Вадода қызбадан қайтыс болды.
Вице-адмирал Джон Бинг | 1747 жылдың тамызы – 1748 жылдың тамызы | Princess |
Керші адмирал Джон Форбс | 1748 жылдың тамызы – 1748 жылдың қазаны | | Жерорта теңізіндегі бас қолбасшы ретінде.
Комодор Августус Кеппел | 1749 жылдың наурызы – 1751 жылдың шілдесі | Centurion |
Комодор Джордж Эджкамб | 1751 – 1756 жылдың сәуірі | Monmouth, Deptford |
Адмирал Джон Бинг | 1756 жылдың сәуірі – 1756 жылдың шілдесі | |
Вице-адмирал сэр Эдвард Хоук | 1756 жылдың шілдесі – 1757 жылдың қаңтары | Ramillies |
Керші адмирал Чарльз Соундерс | 1757 жылдың қаңтары – 1757 жылдың мамыры | |

Commander in chiefFromToFlagshipNoteGeneral at Sea Robert Blake September 1654 August 1657SwiftsureNasebyGeorgeStyled as Commander of the Fleet for the Mediterranean and Commander of the Mediterranean Fleet. Died on board George. Admiral Sir Thomas Allin August 1668 September 1670MonmouthResolutionVice Admiral Sir Edward SpraggeSeptember 1670March 1672RevengeRupertAdmiral Sir John NarboroughOctober 1674April 1679HenriettaPlymouthAdmiral Arthur HerbertApril 1679June 1683RupertBristolTigerAdmiral Lord DartmouthAugust 1683February 1684CaptainCaptain Cloudesley ShovellFebruary 16841686James GalleyVice Admiral Henry KilligrewJuly 1686June 1690DragonRear Admiral Sir Francis WhelerNovember 1693February 1694SussexKilled in a shipwreck in Gibraltar BayAdmiral of the Fleet Edward RussellJune 1694August 1695Admiral Sir George Rooke August 1695 April 1696QueenVice Admiral John Nevell October 1696 August 1697CambridgeDied on board Cambridge. Vice Admiral Matthew AylmerSeptember 1698November 1699BoyneAdmiral Sir Cloudesley ShovellMarch 1703September 1703TriumphAdmiral of the Fleet Sir George RookeFebruary 1704September 1704Royal KatharineVice Admiral Sir John LeakeSeptember 1704May 1705Prince GeorgeAdmiral Lord PeterboroughMay 1705March 1707Joint admiral with Sir Cloudesley Shovell. Admiral of the Fleet Sir Cloudesley ShovellMay 1705October 1707Joint admiral with Lord Peterborough. Killed in the Scilly naval disaster of 1707. Rear Admiral Sir Thomas DilkesOctober 1707December 1707Died of a chill at Leghorn. Admiral Sir John Leake January 1708 September 1708AlbemarleAdmiral George ByngDecember 1708Autumn 1709Styled as Commander in Chief, Mediterranean Squadron. Admiral Sir John NorrisDecember 1709November 1710Admiral Sir John Jennings November 1710 December 1713BlenheimAdmiral Sir James Wishart December 1713 1715RipponVice Admiral John Baker May 1715 October 1716LionVice Admiral Charles Cornwall October 1716 March 1718Admiral of the Fleet George Byng March 1718 October 1720BarfleurStyled as Commander of the British Mediterranean Fleet. Vice Admiral Sir Charles WagerJanuary 1727April 1728Admiral Sir Charles WagerAugust 1731December 1731NamurCommodore George Clinton 1736 1738Vice Admiral Nicholas Haddock May 1738 February 1742Rear Admiral Richard Lestock February 1742 March 1742NeptuneAdmiral Thomas Mathews August 1744 July 1745NeptuneVice Admiral Henry Medley July 1745 August 1747RussellDied of fever at Vado. Vice Admiral John Byng August 1747 August 1748PrincessRear Admiral John Forbes August 1748 October 1748As Commander in Chief in the Mediterranean. Commodore Augustus KeppelMarch 1749July 1751CenturionCommodore George Edgcumbe1751April 1756MonmouthDeptfordAdmiral John Byng April 1756 July 1756Vice Admiral Sir Edward Hawke July 1756 January 1757RamilliesRear Admiral Charles Saunders January 1757 May 1757

Жерорта теңізінің бас қолбасшысы

Жерорта теңізінің алғашқы бас қолбасшысы 1665 жылы тағайындалған болуы мүмкін. Бас қолбасшылар:

The first Commander in Chief for the Mediterranean Fleet may have been named as early as 1665. Commanders in chief have included:

Commander in chiefFromToFlagshipNoteAdmiral Henry Osborn May 1757 March 1758Vice Admiral Sir Charles Saunders April 1760 April 1763Commodore Richard Spry May 1766 November 1769Rear Admiral Richard Howe November 1770 June 1774Vice Admiral Robert Man June 1774 September 1777Vice Admiral Robert Duff May 1803 October 1805 VictoryKilled at Battle of Trafalgar Vice Admiral Lord Collingwood 1805 1810 Vice Admiral Sir Charles Cotton 1810 1811Vice Admiral Sir Edward Pellew 1811 1814Vice Admiral Sir Charles Penrose 1814 1815Vice Admiral Lord Exmouth 1815 1816Vice Admiral Sir Charles Penrose 1816 1818Vice Admiral Sir Thomas Fremantle 1818 1820Vice Admiral Sir Graham Moore 1820 1823Vice Admiral Sir Harry Burrard Neale 1823 1826Vice Admiral Sir Edward Codrington 1826 1828Vice Admiral Sir Pulteney Malcolm 1828 1831Vice Admiral Sir Henry Hotham Vice Admiral Sir William Parker 24 July 1846 17 January 1852Rear Admiral Sir James Dundas 17 January 1852 1854Vice Adm. 17 December 1852Rear Admiral Sir Edmund Lyons 1854 22 February 1858Vice Adm. 19 March 1857 Vice Admiral Sir Arthur Fanshawe 22 February 1858 19 April 1860 Vice Admiral Sir William Martin 19 April 1860 20 April 1863 Marlborough Vice Admiral Sir Robert Smart 20 April 1863 28 April 1866 Marlborough then Vice Admiral Lord Clarence Paget 28 April 1866 28 April 1869 Victoria then Vice Admiral Sir Alexander Milne 28 April 1869 25 October 1870 Adm. 1 April 1870 Vice Admiral Sir Hastings Yelverton 25 October 1870 13 January 1874 Lord Warden Vice Admiral Sir James Drummond 13 January 1874 15 January 1877 Lord Warden then Vice Admiral Sir Geoffrey Hornby 5 January 1877 5 February 1880 Adm. 15 June 1879 Vice Admiral Sir Beauchamp Seymour 5 February 1880 7 February 1883 and Adm. 6 May 1882 Vice Admiral Lord John Hay 7 February 1883 5 February 1886 Adm. 8 July 1884 Vice Admiral H. R. H. the Duke of Edinburgh 5 February 1886 11 March 1889 Adm. 18 October 1887 Vice Admiral Sir Anthony Hoskins 11 March 1889 20 August 1891 Mar 89 – Dec 89 Dec 89 – May 90 May 90 onwards Adm. 20 June 1891 Vice Admiral Sir George Tryon 20 August 1891 22 June 1893 Died in commission; lost in Victoria Admiral Sir Michael Culme Seymour 29 June 1893 10 November 1896 Admiral Sir John Hopkins 10 November 1896 1 July 1899 Admiral Sir John Fisher 1 July 1899 4 June 1902 Admiral Sir Compton Domvile 4 June 1902 June 1905 appointed 1 May 1905assumed command 6 June 1905 February 1907 Admiral Sir Charles Drury appointed 5 March 1907assumed command 27 March 1907 1908 Admiral Sir Assheton Curzon Howe appointed 20 November 1908assumed command 20 November 1908 1910 Admiral Sir Edmund Poë appointed 30 April 1910assumed command 30 April 1910 November 1912 appointed 1 June 1912assumed command 12 June 1912 27 August 1914 During World War I plans were put in place to separate the Mediterranean into specific areas of responsibility. The British were charged with responsibility for Gibraltar, Malta, Egyptian coast, and Aegean in August 1917 Vice Admiral Somerset Gough Calthorpe became CinC, MF commanding all British forces in the Mediterranean. Overall allied command would remain under the control of the Allied Commander in Chief, who was the head of the French Navy. Vice Admiral Somerset Gough Calthorpe was also responsible for coordinating other allied forces in Mediterranean. British forces were divided into a number of sub commands namely Gibraltar, Malta, the British Adriatic Squadron, the British Aegean Squadron, the Egypt Division and Red Sea and the Black Sea and Marmora Force. Post titles have been put in bold in the notes column. Admiral Sir Somerset Gough Calthorpe 26 August 1917 25 July 1919 Commander in Chief Mediterranean Vice Admiral Sir John de Robeck 26 July 1919 14 May 1922 Vice Admiral Sir Osmond Brock 15 May 1922 7 June 1925 Admiral 31 July 1924 Admiral Sir Roger Keyes 8 June 1925 7 June 1928 Admiral Sir Frederick Field 8 June 1928 28 May 1930 Admiral Sir Ernle Chatfield 27 May 1930 31 October 1932 31 October 1932 19 March 1936 later Admiral Sir Dudley Pound 20 March 1936 31 May 1939 1 June 1939 6 June 1939 assumed command March 1942 August 1939 HMS St Angelo (base, Malta) April 1940 February 1941 Commander in Chief, Mediterranean Fleet. Vice Admiral Cunningham was given acting rank of Admiral on 1 June 1940, and promoted to Admiral on 3 January 1941. Admiral Sir Henry Harwood
In January 1944 the two separate commands were re unified with the Flag Officer, Levant and East Mediterranean (FOLEM) reporting to the C in C Mediterranean. Admiral of the Fleet Sir Andrew Cunningham 1946 1948 (base, Malta) 10 Dec 1954 10 Apr 57 HMS St Angelo (base, Malta) Vice Admiral Commanding, Light Forces and Second in Command Mediterranean Fleet 1940–1942 Rear Admiral (D) Commanding, Mediterranean Fleet Destroyers 1922 to 1965 Commodore (D) Commanding, Mediterranean Fleet Destroyers 1922 to 1965 Commodore in Charge, Algiers December 1942 to February 1943 Commodore Commanding, British Adriatic Force 1917 to 1919 Commodore Commanding, Red Sea Division 1884 to 1885 Flag Officer Commanding Force H 1940 to 1941 Rear Admiral Commanding, British Adriatic Squadron 1915 to 1917 Rear Admiral Commanding, British Aegean Squadron 1917 to 1918 Rear Admiral Commanding, Mediterranean Cruiser Squadron 1912 Rear Admiral, Second in Command, Eastern Mediterranean Squadron 1915 to 1918 Senior British Naval Officer, Suez Canal Area 1939 to 1942 Senior Naval Officer, Mudros 1915 to 1918 Vice Admiral Commanding 1st Battle Squadron 1939 to 1941 Principal Naval Transport Officer, Salonika 20 January 1916 – June, 1916 Commodore in Command

Бас қолбасшы | Мерзімі | Туы | Ескермелер
---|---|---|---
Адмирал Генри Осборн | 1757 мамыр – 1758 наурыз | |
Вице-адмирал Сэр Чарльз Соундерс | 1760 сәуір – 1763 сәуір | |
Коммодор Ричард Спри | 1766 мамыр – 1769 қараша | |
Реар-адмирал Ричард Хоу | 1770 қараша – 1774 маусым | |
Вице-адмирал Роберт Ман | 1774 маусым – 1777 қыркүйек | |
Вице-адмирал Роберт Даф | 1803 мамыр – 1805 қазан | Victory | Трафалгар шайқасында қаза тапты
Вице-адмирал Лорд Коллингуд | 1805 – 1810 | |
Вице-адмирал Сэр Чарльз Коттон | 1810 – 1811 | |
Вице-адмирал Сэр Эдвард Пеллоу | 1811 – 1814 | |
Вице-адмирал Сэр Чарльз Пенроуз | 1814 – 1815 | |
Вице-адмирал Лорд Эксмоут | 1815 – 1816 | |
Вице-адмирал Сэр Чарльз Пенроуз | 1816 – 1818 | |
Вице-адмирал Томас Фрейм | 1818 – 1820 | |
Вице-адмирал Сэр Гарри Клартон | 1820 – 1823 | |
Вице-адмирал Сэр Эдвард Кодрингтон | 1823 – 1826 | |
Вице-адмирал Сэр Пултеней Малькольм | 1826 – 1828 | |
Вице-адмирал Сэр Генри Хотам | 1828 – 1831 | |
Вице-адмирал Сэр Уильям Паркер | 24 шілде 1846 – 17 қаңтар 1852 | |
Реар-адмирал Сэр Джеймс Дандас | 17 қаңтар 1852 – 1854 | |
Вице-адмирал | 17 желтоқсан 1852 | |
Реар-адмирал Сэр Эдмунд Лайонс | 1854 – 22 ақпан 1858 | |
Вице-адмирал | 19 наурыз 1857 | |
Вице-адмирал Сэр Артур Фаншоу | 22 ақпан 1858 – 19 сәуір 1860 | |
Вице-адмирал Сэр Уильям Мартин | 19 сәуір 1860 – 20 сәуір 1863 | Marlborough |
Вице-адмирал Сэр Роберт Смарт | 20 сәуір 1863 – 28 сәуір 1866 | Marlborough |
Вице-адмирал Лорд Кларенс Пейджет | 28 сәуір 1866 – 28 сәуір 1869 | Victoria |
Вице-адмирал Сэр Александр Мильн | 28 сәуір 1869 – 25 қазан 1870 | |
Адмирал | 1 сәуір 1870 | |
Вице-адмирал Сэр Гастингс Йелвертон | 25 қазан 1870 – 13 қаңтар 1874 | Lord Warden |
Вице-адмирал Сэр Джеймс Драммонд | 13 қаңтар 1874 – 15 қаңтар 1877 | Lord Warden |
Вице-адмирал Сэр Джеффри Хорнби | 5 қаңтар 1877 – 5 ақпан 1880 | |
Адмирал | 15 маусым 1879 | |
Вице-адмирал Сэр Бошамп Сеймур | 5 ақпан 1880 – 7 ақпан 1883 | |
Адмирал | 6 мамыр 1882 | |
Вице-адмирал Лорд Джон Хэй | 7 ақпан 1883 – 5 ақпан 1886 | |
Адмирал | 8 шілде 1884 | |
Вице-адмирал Г.Р.Н. Герцог Эдинбургский | 5 ақпан 1886 – 11 наурыз 1889 | |
Адмирал | 18 қазан 1887 | |
Вице-адмирал Сэр Энтони Хоскинс | 11 наурыз 1889 – 20 тамыз 1891 | |
Адмирал | 20 маусым 1891 | |
Вице-адмирал Сэр Джордж Трайон | 20 тамыз 1891 – 22 маусым 1893 | | Victoria кемесінде қаза тапты
Адмирал Сэр Майкл Калм Сеймур | 29 маусым 1893 – 10 қараша 1896 | |
Адмирал Сэр Джон Хопкинс | 10 қараша 1896 – 1 шілде 1899 | |
Адмирал Сэр Джон Фишер | 1 шілде 1899 – 4 маусым 1902 | |
Адмирал Сэр Комптон Домвиль | 4 маусым 1902 – маусым 1905 | | 1 мамыр 1905 тағайындалды, 6 маусым 1905 қолбасшылықты қабылдады
Адмирал Сэр Чарльз Дрюри | 5 наурыз 1907 – 1908 | | 27 наурыз 1907 қолбасшылықты қабылдады
Адмирал Сэр Ашетон Курзон Хоу | 20 қараша 1908 – 1910 | | 20 қараша 1908 қолбасшылықты қабылдады
Адмирал Сэр Эдмунд Поэ | 30 сәуір 1910 – қараша 1912 | | 30 сәуір 1910 қолбасшылықты қабылдады
Адмирал | 1 маусым 1912 | | 12 маусым 1912 қолбасшылықты қабылдады
27 тамыз 1914 | |
Бірінші дүниелік соғыс кезінде Жерорта теңізінің жауапкершілік аймақтарына бөліну жоспарлары жасалды. 1917 жылдың тамызында Гибралтар, Мальта, Египет жағалауы және Эгей теңізіне жауапкершілік британдықтарға жүктелді. Вице-адмирал Сомерсет Гоф Калторп Жерорта теңізіндегі барлық британдық күштерге қолбасшылық ететін CinC, MF болды. Жалпы одақтас командалық француз теңіз флотының басшысы болған одақтас бас қолбасшының бақылауында болады. Вице-адмирал Сомерсет Гоф Калторп сонымен қатар Жерорта теңізіндегі басқа одақтас күштерді үйлестіру үшін жауапты болды. Британдық күштер бірнеше қосалқы командаларға бөлінді, атап айтқанда Гибралтар, Мальта, Британдық Адриатика эскадрильясы, Британдық Эгей эскадрильясы, Египет дивизиясы және Қызыл теңіз және Қара теңіз және Мармора күші. Посттардың атаулары жазбалар бағанында қалың әріппен берілген.