Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1969 жылы Роберт Пэриштің режиссерлік фильмі
1969 film directed by Robert Parrish
«Доппельгенгер» (халықаралық деңгейде «Күннің алыс жағына саяхат» деп танылды) – 1969 жылы түсірілген британдық ғылыми-фантастикалық фильм. Авторы – Джерри және Сильвия Андерсон, Дональд Джеймс, продюсерлері – Андерсондар, режиссері – Роберт Пэриш. Андерсоннің «Century 21» өндіріс компаниясында түсірілген бұл фильмде Рой Тиннес, Ян Хендри, Линн Лоринг, Лони фон Фридль және Патрик Уаймарк ойнайды. 2069 жылы өтетін оқиғада Еуропалық ғарыш агенттігі мен NASA-ның бірлескен миссиясы Күннің арғы бетінде, Жерге қарама-қарсы жатқан, жаңадан ашылған планетаны зерттеуге бағытталған. Миссия апатқа ұшырап, бір астронавт қаза табады. Содан кейін оның әріптесі планетаның Жердің толық айнасы екенін, оның ішінде уақыттың өзінің параллельді және қайталанған нұсқаларын қамтитынын түсінеді. Бұл Андерсонның «Тандербирдс» сияқты қуыршақтарды қолданатын телебағдарламаларынан кейінгі алғашқы толыққанды көркем фильмі болды. Бастапқыда оқиғаны телеспектакль ретінде жоспарлаған Андерсондарды олардың жұмыс берушісі Лью Грейд Universal Pictures компаниясының Джей Кантерге осы жобаны көркем фильм ретінде ұсынуға ынталандырды. Кантер сценарийге риза болмаса да, Андерсондар Пэришті режиссер етіп тағайындағаннан кейін фильмге рұқсат берді. «Доппельгенгер» 1968 жылдың шілдесінен қазанына дейін «Пайнвуд» студиясында, сондай-ақ Англия мен Португалияда түсірілді. Түсірілім барысында Пэриш пен Андерсондардың арақатынасы шиеленісіп, Джерри Андерсон мен фильмнің операторы Джон Рид арасындағы шығармашылық келіспеушіліктер Ридтің «Century 21» компаниясынан қуылтуына әкелді. Андерсондар «Доппельгенгерді» қуыршақтарды қолданатын фильмдерінен ерекшелендіру үшін сценарийге ересектерге арналған тақырыптарды қосты, бірақ британдық киноцензура кеңесінен «А» сертификатын алу үшін кейбір сахналарды қысқартуға тура келді. «Доппельгенгер» 1969 жылдың тамызында АҚШ-та, ал қазанында Ұлыбританияда көрсетілді. Алғашқы көрсетілім кезінде кассада үлкен табыс әкелмесе де, кейіннен культты фильмге айналды. Фильм сыншылардан ара-жібірлі пікірлер алды. Арнайы эффектілер мен өндіріс дизайны жоғары бағаланса, параллель Жер тұжырымы кейбір сыншылар тарапынан клишелі және әсерсіз деп танылды. Фильмдегі кейбір сюжеттік элементтер мен бейнелер 1968 жылғы «2001: Ғарыш саяхаты» сияқты басқа ғылыми-фантастикалық фильмдердің пародиясын еске алады. Кейбір актерлер Андерсонның алғашқы жанды экшн телесериалы «UFO»-да ойнады, онда фильмде қолданылған көптеген реквизиттер қайта пайдаланылды.
Doppelgänger (released internationally as Journey to the Far Side of the Sun) is a 1969 British science fiction film written by Gerry and Sylvia Anderson and Donald James, produced by the Andersons, and directed by Robert Parrish. Filmed by the Andersons' production company Century 21, it stars Roy Thinnes, Ian Hendry, Lynn Loring, Loni von Friedl and Patrick Wymark. Set in the year 2069, the film concerns a joint European NASA mission to investigate a newly discovered planet which lies directly opposite Earth on the far side of the Sun. The mission ends in disaster and the death of one of the astronauts, following which his colleague realises that the planet is a mirror image of Earth in every detail, with a parallel and duplicate timeline. The film was the first major live action production by the Andersons, known for their puppet television programmes such as Thunderbirds. Having originally conceived the story as a television play, they were encouraged by their employer Lew Grade to pitch the project as a feature film to Jay Kanter of Universal Pictures. Though underwhelmed by the script, Kanter greenlit the film after the Andersons hired Parrish as director. Doppelgänger was shot between July and October 1968 at Pinewood Studios and on location in England and Portugal. The relationship between Parrish and the Andersons became strained as filming progressed, while creative disagreements between Gerry Anderson and his business partner John Read, the film's director of photography, led to Read's dismissal from Century 21. In an effort to distinguish Doppelgänger from their puppet productions, the Andersons wrote adult themes into the script, although cuts were required for the film to be awarded an A certificate by the British Board of Film Censors. Doppelgänger premiered in August 1969 in the United States and October 1969 in the United Kingdom. It performed poorly at the box office during its initial theatrical run but has since garnered a cult following. The film has received mixed reviews from critics; while the special effects and production design have been praised, some commentators have judged the parallel Earth premise to be clichéd and uninspired. Various plot devices and imagery have been viewed as pastiches of other science fiction films, such as 2001: A Space Odyssey (1968). Several members of the cast went on to appear in UFO, the Andersons' first live action TV series, which also re used many of the film's props.
Кастинг
Рой Тиннес NASA-ның полковник Гленн Росс рөлін ойнады. Джерри Андерсон Тиннесті «The Invaders» фильміндегі Дэвид Винсент рөліндегі өнертабысын көргеннен кейін таңдады. Росс кейіпкерінің сценарийде темекі шегуге бейім екенін көрсету үшін, Тиннес түсірілім барысында көптеген темекіні шегіп, денсаулығына зиян келтірді. 1969 жылдың қыркүйегінде «The Age» газеті актер келесі фильміне темекі шегуден бас тарту туралы талап қоятынын хабарлады: «Ол күніне екі қорап темекі тартады, бірақ кадрлар үшін жаңадан темекі жағудың үздіксіз қажеттілігі қиын болды». Иан Хендри британдық астрофизик және «Феникс» жобасының жетекшісі доктор Джон Кейн рөлін сомдады. Өзінің өмірбаяннда Андерсон Хендридің «әрқашан ішіп жүргенін» және «Дов» апаты сахнасын түсіргенде мас болғанын еске алды: «Ол жаңадан туған итша сияқты мас еді, және ол қашып кету үшін қиындықпен тұрды. Оған қарамастан, экранда бәрі керемет көрінді». Алғашқы сценарийде Кейннің есімі Филип болған, ал әйелі Сьюзан. Өшірілген сахнада Гленн Паоло мен Шаронды Росс вилласында төсекте жатқан жерден табады және екеуін де бассейнге лақтырады. Поулсон рөлін Питер Дайнли ойнауы тиіс еді, бірақ рөл қайта таңдалды, өйткені продюсерлер Дайнли Уимаркқа өте ұқсайды деп ойлады және екі актердің де қатысқан сахналары көрермендерді Поулсон мен Уэбб кейіпкерлерін шатастыруы мүмкін еді. Түсірілім кезінде түсті теледидардың жоғары құны және фильмнің болашақ атмосферасын көрсету үшін қара-ақтан аулақ болу қажеттілігіне байланысты, нақты мониторларды пайдаланудың орнына, топ қабырғада экран көлеміндегі тесіктер жасап, конференция делегаттарын ойнаған актерлерді олардың артына орналастырды. Бір кезде Пэрриш бірнеше сахнаны түсіруден бас тартты, оларды өшіріп тастайтынын айтты. Басқа сахналар 21 ғасырдағы келіспеушіліктерге әкелді. Лиза Хартманды (Лони фон Фридль) душ қабылдап жатқан сахна үшін оператор Джон Рид Пэрриштің нұсқауымен силуэтте жарықтандыру жасады. Фридльдің жалаңаш түсірілуін жоспарлаған Джерри Андерсон Ридтің режиссер ретінде ғана емес, сонымен қатар продюсер ретінде де міндеттемелерін орындауын талап етіп, қайта түсіруді талап етті. Тағы бір дау-дамай Рид қолмен ұсталатын камераны пайдаланып, «Феникс» ғарыш кемесінің моделін түсірген кезде туды. Андерсон өзінің өмірбаяннда еске алды: «Мен ғарыш саяхаты туралы жеткілікті білдім, вакуумда ғарыш кемесі тік сызықпен қана жүретінін білдім. Пэрриш маған адамдар ғарыш саяхатына таныс емес екенін және олар осы қозғалысты күтетінін айтты». Ол «Феникс» ұшырылуын Меддингстің «Moonraker» (1979) фильміне дейінгі ең үздік жұмысы деп санайды. Музыка 1969 жылдың 27-29 наурызы аралығында үш студиялық сессияда жазылды. Бірінші сессияда 55 мүшеден тұратын оркестр, екіншісінде 44, ал үшіншісінде 28 адам болды. Rank фильмнің шығуын бір жылдан астам уақытқа кейінге шегерді. 1969 жылдың 26 наурызында BBFC «Doppelgänger» фильміне А сертификатын берді, бұл 11 жасқа дейінгі балаларға ата-анасымен бірге фильмді көруге рұқсат берді. Бұл рейтингті алу үшін контрацепциялық таблеткаларға түсірілген кадрларды қысқарту қажет болды. Rank фильмді U сертификатын алу үшін одан да қысқартуға бола ма деп сұрады, бұл ата-ананың қадағалауын қажет етпейді; BBFC бұл идеяны қабылдамады, бұл фильмнің мағынасын жоғалтатынын мәлімдеді. Джерри Андерсонның өмірбаян жазушылары Арчер мен Стэн Николз бұл атау сюжеттің нақты түсіндірмесін берсе де, «Doppelgänger» фильмінің интригасы мен поэтикалық сапасынан кемшілік көрінеді деп санайды. 26 қазан күні жалпы көрсетілімге шықты, «Gunfighter’s Death» фильмімен бірге қос фильм ретінде көрсетілді. Бір данасы Британдық кино институтында, екіншісі Фандерсон, Джерри Андерсонның ресми жанкүйерлер клубында сақталады. 2008 жылғы шығарылымға дейін BBFC фильмді PG ретінде «шамалы зорлық-зомбылық және тіл» деп қайта жіктеді. АҚШ-тағы Blu-ray нұсқасын Universal Entertainment шығарды. Австралиялық нұсқасын Madman Entertainment шығарды, ол екі жақты мұқабаға (фильмді оның атауларының кез келгенінде сақтауға мүмкіндік береді), Фандерсонның түпнұсқалық фильм көшірмесіне және Герри Андерсонның эксклюзивті аудио түсіндірмесіне ие.
Leading the cast was Roy Thinnes as Colonel Glenn Ross of NASA. Gerry Anderson cast Thinnes after seeing his performance as David Vincent in The Invaders. To reflect the script's characterisation of Ross as a heavy smoker, Thinnes went through numerous packets of cigarettes over the course of the production, to the detriment of his health. In September 1969, The Age reported that the actor would demand a non smoking clause for his next film: "He smokes about two packets a day, but the perpetual lighting up of new cigarettes for continuity purposes was too much". Ian Hendry was cast as Dr John Kane, a British astrophysicist and head of the Phoenix project. In his biography, Anderson recalled that Hendry "was always drinking" and was visibly intoxicated during the filming of the Dove crash sequence: " he was pissed as a newt, and it was as much as he could do to stagger away. Despite all that, it looked exactly as it was supposed to on screen." In the original script, Kane's first name was Philip and he had a wife called Susan. In a deleted scene, Glenn finds Paolo and Sharon in bed together at the Rosses' villa and throws them both into a swimming pool. Poulson was to have been played by Peter Dyneley, but the role was re cast as the producers felt that Dyneley bore a strong resemblance to Wymark and that the scenes featuring both actors would cause audiences to confuse the characters of Poulson and Webb. Due to the high cost of colour TV at the time of production and the need to avoid black and white to reflect the film's futuristic setting, instead of using real viewing monitors the crew cut screen sized gaps in a wall and positioned the actors playing the conference delegates behind them. At one point, Parrish refused to film a number of scenes, saying that he would only end up deleting them. Other scenes led to disagreements within Century 21. For a scene depicting Lise Hartman (Loni von Friedl) taking a shower, cinematographer John Read did the lighting in silhouette as instructed by Parrish. Gerry Anderson, who had intended the scene to show Friedl nude, demanded a reshoot, insisting that Read honour his obligations not just to Parrish as director, but also to him as producer. Another dispute arose when Read filmed shots of the Phoenix spacecraft model using a hand held camera. In his biography, Anderson recalled: "I knew enough about space travel to know that in a vacuum a spacecraft will travel as straight as a die [Parrish] told me that people were not familiar with space travel and therefore they would expect to see this kind of movement". He regards the Phoenix launch as Meddings' finest work prior to Moonraker (1979). The score was recorded over three studio sessions held between 27 and 29 March 1969. The first session used a 55 member orchestra, the second 44, and the third 28. Rank delayed the film's release by over a year. On 26 March 1969, the BBFC passed Doppelgänger with an A certificate, which allowed children under 11 to see the film provided that they were accompanied by a parent or guardian. To secure this rating, cuts to shots of contraceptive pills were required. Rank enquired whether the film could be cut further to secure a U certificate, removing the need for parental supervision; the BBFC rejected the idea, stating that this would cause the film to lose all narrative sense. Gerry Anderson biographers Archer and Stan Nicholls argue that while this title provides a clearer explanation of the plot, it lacks the "intrigue and even poetic quality of Doppelgänger". It went on general release on 26 October, paired with Death of a Gunfighter to make a double feature. One is kept by the British Film Institute; the other by Fanderson, the official Gerry Anderson fan club. Prior to the 2008 release, the BBFC re classified the film PG for "mild violence and language". The US Blu ray release was by Universal Entertainment. The Australian release by Madman Entertainment includes a double sided sleeve (enabling the film to be stored under either of its titles), a transfer of Fanderson's original film print and an exclusive audio commentary by Gerry Anderson.
Қабылдау
Бастапқы шығуынан бері «Доппельгенгер» сыншылар тарапынан әртүрлі пікірлерге ие болды. Арчер мен Николс оны культты фильм деп есептейді.
Since its original release, Doppelgänger has received a mixed response from commentators. Archer and Nicholls consider it a cult film.
Қазіргі заманғы шолулар
Кейбір тамаша эпизодтар мен ерекше эффекттер болды. Мүмкін, менің қателігім "Герридің болашаққа қатысты көзқарасын" енгізуде болды, онда бәрі өте таза, жылтыр, жарқырап, санитарлық талаптарға сай. Өкінішке орай, көптеген адамдар адамзаттың табиғи жағдайы осылай емес деп ойлайды. "Жұлдыз жолы" да осыған ұқсас болды, бірақ оның философиясы болғандықтан сәтті аяқталды. Сондай-ақ, жақсы мінез-құлқы бар, сенуге болатын кейіпкерлер де болды. Джерри Андерсонның фильмге қатысты пікірі бойынша, New York журналының Джудит Криста "Доппельгенгерді" "қызықты идеясы үштен бір бөлігінде пайда болатын және одан ештеңе шығармайтын ғылыми фантастикалық фильм" деп сипаттады. Ол фильмді "керемет гаджеттерге толы" деп мақтады, сондай-ақ ғылым мен саясат арасындағы қақтығыс туралы сұрақтар көтерді, бірақ монтаждауды сынға алды. The Miami News және Montreal Gazette фильмді жанры үшін орташадан жақсы деп санады, ал The Pittsburgh Press оны "жасалма ғылыми фантастикалық әңгіме" деп таныды. "Осындай фильмнен бір ғана болса жеткілікті" деп үміттенді және оны жылдың ең нашар фильмдерінің қатарына қосты. Газетте фильмнің соңы нашарлағанымен, "соған дейін ол көңілді болашаққа қатысты мелодрама" деп жазылған. 1975 жылы Джефф Ровин "Доппельгенгерді" "сансыз, бірақ түрлі-түсті" деп атады және оның "тамаша" эффекттерін мақтады.
Quote box|quote=There were some great sequences and the special effects were outstanding. Perhaps the mistake I made was in insisting that we incorporate "Gerry's view of the future", where everybody is squeaky clean and everything is sparkling and shining and sanitised. Unfortunately that isn't what most people see as humanity's natural state Star Trek was similar but succeeded because it had a philosophy attached to it. It also had believable people with good characterisation.|source=– Gerry Anderson's views on the film Judith Crist of New York magazine described Doppelgänger as "a science fiction film that comes up with a fascinating premise three quarters of the way along and does nothing with it." She commended the film for being "nicely gadget ridden", as well as raising questions about the conflict between science and politics, but criticised the editing. While The Miami News and the Montreal Gazette regarded the film as better than average for its genre, The Pittsburgh Press dismissed it as "a churned out science fiction yarn Let's hope there's only one movie like this one", and ranked it among the worst films of the year. The Gazette added that while the film gets worse towards the end, "until then it's a reasonably diverting futuristic melodrama." In 1975, Jeff Rovin called Doppelgänger "confusing but colourful" and praised its "superb" effects.
Ретроспективті тексерулер
Гари Джерани, «Pumpkinhead» киносының әрі авторларының бірі, өзінің «100 үздік ғылыми-фантастикалық фильм» кітабында «Доппелгенгерді» 81-ші орынға қояды. Ол фильмді «жұмбақты» деп сипаттап, 1960-жылдардың соңындағы «спекулятивтік фантастиканың керемет мысалы» дейді. Тиннес пен Уаймарктің актерлік шеберлігін, кейіпкерлерді сомдауын, фильмдегі екінші дәрежелі тақырыптарды (адалдыққа қиянат, бедеулік және сыбайлас жемқорлық) және оның «Тәуелсіздік күні сияқты» эффектілерін жоғары бағалайды. Сильвия Андерсон американдық көрермендердің «Century 21» өндірісіндегі қуыршақтарға британдық көрермендерге қарағанда нашар таныс болғандықтан, фильмге қызығушылық танытқанын болжайды. Крис Бентли үшін «Доппелгенгер» – «стильді және ойға жетелейтін ғылыми-фантастикалық триллер». «TV Guide» журналы фильмге төрт жұлдыздың екісін беріп, оны «жақсы жазылмаған сценарийі» бар «ерекше кішкентай фильм» деп атайды. Гленн Эриксон DVD Talk сайтында «Доппелгенгерді» «жақсы» фильм деп санайды, бірақ «жақсы идеяға ие болғанымен, оны дамытуға ештеңе жасамайды. 100 минут бойы нашар драма мен жақсы арнайы эффектілерді көреміз, содан кейін сценарий көңілсіздік пен мағынасыз құпияға бет бұрады» деп жазады. Ол операторлық жұмысты сынға алып, оны «Thunderbirds» фильміндегідей, кейіпкерлердің «көп сөйлейтінімен» салыстырады, ал сценарийді «кем дегенде 60 пайызы техникалық әңгімелер мен түсіндірулерден» тұрады деп сипаттайды. «Адамдардың қалай қозғалатыны – ұшақпен, парашютпен, центрифугамен – олардың не істеп жатқанынан маңыздырақ». «Den of Geek» үшін Мартин Андерсон режиссураны және эффектілерді мақтайды, бірақ фильмнің «күшті және қарапайым» диалогтары «метафизикалық толғаныстармен үйлеспейді» деп мәлімдейді. Ол монтажды сынап, көптеген эффект кадрларының «Хорнби факторына» ие екенін, олардың оқиғаны қажетсіз баяулататынын атап өтеді. «Доппелгенгерді» бес жұлдыздың үшеуімен бағалап, оны «көптеген сыйлықтары бар қызықты саяхат» деп қорытындылайды. Гари Вестфаль да осыған ұқсас пікір білдіріп, оқиға орынын «көрсетілген ең жалықтыратын және қиялы жоқ ғарыш әлемі» деп сипаттайды.
Gary Gerani, co writer of Pumpkinhead, ranks Doppelgänger 81st in his book Top 100 Sci Fi Movies, calling the film "enigmatic" and a "fine example of speculative fantasy in the late '60s". He praises Thinnes' and Wymark's performances, the characterisation, the film's lesser themes (which include adultery, infertility and corruption) and its "Fourth of July style" effects. Sylvia Anderson suggested that American audiences, who were less familiar with Century 21's puppet productions than their British counterparts, were more enthusiastic about the film. To Chris Bentley, Doppelgänger is a "stylish and thought provoking science fiction thriller". TV Guide magazine gives the film two stars out of four, calling it a "strange little film" with an "overwritten script". Glenn Erickson of DVD Talk considers Doppelgänger a "good" film but writes that it "takes an okay premise but does next to nothing with it. We see 100 minutes of bad drama and good special effects, and then the script opts for frustration and meaningless mystery". He criticises the cinematography, comparing it to that of Thunderbirds in so far as the characters "stand and talk a lot", while defining the script as "at least 60 percent hardware talk and exposition How people move about – airplane, parachute, centrifuge – is more important than what they're doing". In a review for Den of Geek, Martin Anderson praises the direction and effects but states that the film's "robust and prosaic" dialogue sits "ill at ease with the metaphysical ponderings". He criticises some of the editing, noting that many of the effects shots have "that 'Hornby' factor, slowing up the narrative unnecessarily". He rates Doppelgänger three stars out of five, summing it up as "an interesting journey with many rewards". A similar view is expressed by Gary Westfahl, who describes the setting as "the most boring and unimaginative alien world imaginable".
Интерпретация
[[Файл:Доппелгангер Вебб. jpg|thumb|alt=Қарлы шал айнадағы өз бейнесіне үңіліп қарап тұр.|Фильмнің соңғы көрінісі 2001: A Space Odyssey фильмінің визуальдық стилімен салыстырылды. Сондай-ақ, 2001: A Space Odyssey және Planet of the Apes фильмдері, екеуі де бір жыл бұрын шыққан, «Доппельгенгер» және басқа фильмдер үшін жоғары деңгей белгілеген деген пікірлер айтылды. Мартин Андерсон «Доппельгенгерді» «Солярис» сияқты басқа ғылыми-фантастикалық фильмдермен салыстырып, диалогтың «лирикалық» әуеніне назар салады. Дегенмен, ол «Доппельгенгерді» 2001 және «Солярис» фильмдерінің режиссерлері Кубрик немесе Тарковскиймен салыстыруға болмайды деп мойындайды. С. Т. Джоши «Доппельгенгер» фильмінің көшірме жасау тақырыбын «Денелерді басып алушылардың шабуылы» фильмінің негізгі идеясымен салыстырады, онда Pod People деп аталатын шетелдік жаратылыстар адамдарды ұрлап, оларды өздерінің көшірмелерімен алмастырады.
[[File:DoppelgangerWebb. jpg|thumb|alt=An elderly man stares transfixed at his reflection in a mirror.|The ending scene has drawn comparisons to the visual style of 2001: A Space Odyssey. It has also been suggested that 2001: A Space Odyssey and Planet of the Apes, both released the year before, set a high standard for Doppelgänger and other films to follow. Martin Anderson compares Doppelgänger to other science fiction films like Solaris, identifying a "lyrical" tone to the dialogue. However, he concedes that Doppelgänger "doesn't bear comparison with Kubrick or Tarkovsky", the directors of 2001 and Solaris. S. T. Joshi likens Doppelgängers theme of duplication to the premise of Invasion of the Body Snatchers, in which a race of extraterrestrials called the Pod People abduct humans and replace them with alien doubles.
Мұра
Фильмнің сәтсіздігіне қарамастан, Грейд Андерсондарға тірі актерлермен қосымша тапсырмалар берді. Көптеген актерлер кейін "НЛО" фильмінде ойнады, оның ішінде Эд Бишоп басты рөлде – полковник Эд Стракер және Джордж Сеуэлл оның орынбасары – полковник Алек Фримен рөлінде. Нептун үйі полковник Стракер басқаратын SHADO ұйымы орналасқан Харлингтон Стрекер киностудиясының сыртқы түрі ретінде пайда болды. IGN жүргізген сараптама "Доппельгенгер" фильміндегі саясат пен экономиканың бейнеленуі 1960 жылдарғы ғылыми фантастиканың қағидаларына қарсы келеді деген пікірді келтіреді. Бұл "НЛО" фильмінде де көрінеді, онда кейіпкерлер "НАСА АҚШ-та бастағандай, бухгалтерлер мен сайланған шенеуніктердің бақылауында үнемі прогресс көрсету қысымына тап болды". Мартин Андерсон "Доппельгенгер" мен "НЛО" арасындағы байланыс туралы сөйлегенде, Кубрикке де қатысты: "Екі жобаның ең қызықты ортақ тұсы – 2001 жылғы фильмдегі психоделикалық көріністер мен сананы шатастыратын элементтерге жасалған әлжуаз қадам және соңғы аяқталудың күңгірттігі".
Despite the film's failure, Grade gave the Andersons further commissions with live actors. Most of the cast went on to appear in UFO, notably Ed Bishop as the protagonist Colonel Ed Straker and George Sewell as his deputy, Colonel Alec Freeman. Neptune House appeared as the exterior of Harlington Straker Film Studios where SHADO, the organisation headed by Colonel Straker, is based. A retrospective by IGN argues that the presentation of politics and economics in Doppelgänger goes against the conventions of 1960s science fiction. This is reflected in UFO, whose characters "were constantly having to deal with the pressures of having to show progress under the scrutiny of accountants and elected officials, much the same way NASA was starting to in the US". On the links between Doppelgänger and UFO, Martin Anderson makes another connection to Kubrick: " the most interesting common ground between the two projects remains the bleak ending(s) and the slight flirtation with the acid induced imagery and mind fucks of 2001".