Викерс классындағы эсминец «Твиггс» тарихы

Кіріспе

Wickes класының эсминеці

Бірінші USS Twiggs (DD–127) – Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ Әскери-теңіз күштерінде қызмет еткен эсминец. Ол майор Леви Твиггс құрметіне аталған. Кейіннен ол Корольдік теңіз күштеріне HMS Leamington, ал Кеңес теңіз күштеріне Zhguchy ретінде берілді. Содан кейін Ұлыбританияға қайтып оралғаннан кейін, ол Сен-Назер шабуылын бейнелейтін "The Gift Horse" фильмінде түсті.

АҚШ әскери-теңіз флотында қызмет ету

Твиггс кемесі 1918 жылдың 23 қаңтарында Нью-Джерси штатының Камден қаласында «Нью-Йорк Шипбилдинг Корпорейшн» (New York Shipbuilding Corporation) компаниясымен салынды. Кеме 1918 жылдың 28 қыркүйегінде майор Твиггстің немересі Лилли С. Гетчеллдің спонсорлығымен суға түсірілді. Твиггс 1919 жылдың 28 шілдесінде Филадельфия әскери-теңіз базасында қолданысқа берілді. 1919 жылдың қазан айының соңында ол «Десрон» 4-ші эскадрильясына (DesRon 4) қосылды, Тынық мұхиты флотының бір бөлігі болды және 1922 жылдың көктеміне дейін Сан-Диегода оқу круиздерін жасады. Осы қызметін атқару кезінде Твиггс 1920 жылдың 17 шілдесінде DD 127 деп классификацияланды, бұл Теңіз күштеріндегі әріптік-сандық корпус нөмірін берумен байланысты болды. Операциялық шығындардың өсуі, жұмыс күшінің жетіспеуі және Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі жалпы әскери-қарсы атмосфера сияқты факторлардың салдарынан Теңіз күштерінің белсенді флоты қысқартылды. Сәйкесінше, Твиггс 1922 жылдың 24 маусымында Сан-Диегода қызметтен шығарылды. Шамамен сегіз жылдан кейін әрекетсіздіктен кейін, Твиггс 1930 жылдың 20 ақпанында Сан-Диегода қайтадан қолданысқа берілді. Ол 14-ші дивизияның флагманы болды және сол жылдың соңына дейін Сан-Диегода шайқас флотымен бірге операциялар жүргізді. 1931 жылдың ақпан айының басында ол Сан-Францискодан солтүстікке қарай, Скаутинг флотымен бірге жыл сайынғы флоттық жиынға қатысу үшін бағытталды. 1931 жылдың 15 наурызында жаттығулар аяқталғаннан кейін Твиггс Скаутинг флотына қайта тағайындалды, кейіннен 1 сәуірде 1931 жылғы флоттық қайта ұйымдастыру нәтижесінде Скаутинг күштеріне қайта тағайындалды. Твиггстің жаңа порты - Чарльстон, Оңтүстік Каролина, онда ол 1933 жылдың көктеміне дейін 7-ші дивизияның флагманы ретінде жұмыс істеді. 1933 жылдың 1 сәуірінен 1 шілдесіне дейін ол батыс жағалаудағы шайқас күштерінің эсминецтеріне DesDiv 6, DesRon 2 бірлігі ретінде қосылды. 1933 жылдың 1 қарашасында Сан-Диегода Ротациялық резервтік DesRon 20 кемесіне қосылғанға дейін кеме толыққанды белсенді болды. Ол 1934 жылдың 1 шілдесіне дейін кемеде минималды экипажбен қызмет етті. 1936 жылдың соңына дейін Сан-Диегода «Баттл Форс» эсминецтерімен жұмыс істеді. 1937 жылдың 6 сәуірінде Твиггс қайтадан Сан-Диегода демобилизацияланды. Сан-Диегодағы эсминецтердің «қызыл қорғасын қатарындағы» соңғы күндеріне қарай, Германия 1939 жылдың 1 қыркүйегінде Польшаға шабуыл жасады. Президент Франклин Рузвельт Шығыс теңіз жағалауы мен Перс шығанағының порттарына орналастырған «Нейтралдылық патрулін» күшейту үшін Теңіз күштері Филадельфияда немесе Сан-Диегода резервте болған 77 эсминец пен жеңіл миналық кемені қайта қолданысқа беруге бағытталды. Осы операцияның бір бөлігі ретінде Твиггс 1939 жылдың 30 қыркүйегінде Сан-Диегода қайтадан қолданысқа берілді, командирі - Лиман К. Свенсон. DesDiv 64, DesRon 32 флагманы ретінде Твиггс бастапқыда қараша айына дейін Сан-Диегода сынақ және оқу круиздерін жасады. Ол сегіз кемемен бірге желтоқсанның басында Панама каналы арқылы өтті. Кейіннен ол Эванс және Винсенс кемелерімен бірге австралиялық жеңіл крейсерді мұқият бақылап отырды, ол Юкатан шығанағында Германияға қауіпсіз өтуге тырысқан неміс лайнерін ұстауға дайын болды. Америкалықтар Австралиялық кемені соншалықты тығыз бақылап отырды, оның ашуланған командирі, «Қорқытсыз Фредди» Фарнкомб: «Бұл американдықтардың «таралықсыздық» туралы қызық идеясы бар!» деген пікірін білдірді. DesDiv 64 командасымен Твиггс 1940 жылдың жазына дейін бейтараптық патрульдерін, әскери-теңіз резервтері үшін оқу круиздерін, жауынгерлік жаттығуларды және жаттығуларды жүргізді. Бұл арада 1940 жылдың көктеміне қарай одақтастардың жағдайы нашарлай түсті, Норвегия британдық-норвегиялық қорғаныстың сәтсіздігінен кейін құлдырады, ал Франция мен Төмен елдер неміс блицкригінің құрбаны болды. Сонымен қатар, ағылшындықтардың өмірлік желісі болған Атлантикадағы конвойларға шабуыл жасаған неміс субмариналары жүк кемелері мен олардың эскорттарына ауыр зиян келтіре бастады. Францияның құлауынан кейін Англия Германияның Еуропадағы үстемдігін болдырмау үшін күресте өзін жалғыз сезінді. Британдық эсминец күштері нашар жағдайда болғандықтан (Норвегияда, Атлантикадағы конвой жолақтарында және Дюнкерктегі эвакуацияда алған соққылар Корольдік флоттың эскорт кемелерінің тізіміне терең кірді), Премьер-министр Уинстон Черчилль АҚШ-тан көмек сұрады. 1940 жылдың жазында президент Рузвельт АҚШ пен Ұлыбританияның алдында тұрған проблемаларды шешудің жолын тапты. Осыған сәйкес, ол және премьер-министр базалар үшін жойғыштар туралы келісімге келді; Бірінші дүниежүзілік соғыстан 50 жойғышты ағылшындарға беру үшін АҚШ Батыс жарты шардағы стратегиялық базаларға 99 жылға жалға алу құқығын алды. 1940 жылдың жазы 1940 жылдың күзіне ауысқанда Твиггс Ұлыбританияға берілуге дайындық жұмыстарын бастады. Ол 1940 жылдың 16 қазанында «50 кеме әлемді сақтап қалды» деген атпен белгілі болған Нова-Скотияның Галифакс қаласына келді. Эсминец 1940 жылдың 23 қазанында демобилизацияланды, ал оның аты 1941 жылдың 8 қаңтарында Теңіз күштерінің тізімінен шығарылды.

Twiggs was laid down on 23 January 1918 at Camden, New Jersey, by the New York Shipbuilding Corporation. The ship was launched on 28 September 1918; sponsored by Miss Lillie S. Getchell, the granddaughter of Major Twiggs. Twiggs was commissioned at the Philadelphia Navy Yard on 28 July 1919. Following shakedown, the destroyer joined Destroyer Division 16 (DesDiv 16), Destroyer Squadron 4 (Desron 4), Pacific Fleet, late in October 1919 and operated out of San Diego, California, on training cruises through the spring of 1922. While performing this duty, Twiggs was classified DD 127 on 17 July 1920 during the Navy wide assignment of alphanumeric hull numbers. A combination of factors—increased operating costs, manpower shortages, and the general anti military climate which followed World War I—resulted in a reduction of the Navy's active Fleet. Accordingly, Twiggs was decommissioned at San Diego on 24 June 1922. After almost eight years of inactivity, Twiggs was placed in commission again on 20 February 1930 at San Diego. She became flagship of DesDiv 14 and conducted operations out of San Diego with the Battle Fleet until late in the year. Early in February 1931, she headed south from San Francisco with the Battle Fleet to participate in the annual Fleet concentration with the Scouting Fleet. At the end of the exercises on 15 March 1931, Twiggs was reassigned to the Scouting Fleet, soon to be redesignated the Scouting Force as a result of the Fleet Reorganization of on 1 April 1931. Twiggs new home port was Charleston, South Carolina, whence she operated as flagship of DesDiv 7 until late in the spring of 1933. Sometime between 1 April and on 1 July 1933, she rejoined the Battle Force destroyers on the west coast as a unit of DesDiv 6, DesRon 2. The destroyer was completely active until on 1 November 1933 when she joined Rotating Reserve DesRon 20 at San Diego. She remained there in a caretaker status—with a minimum crew on board—until on 1 July 1934, when she returned to fully active duty with DesDiv 4, DesRon 2. She operated out of San Diego with the Battle Force destroyers until late in 1936 when she began preparations for decommissioning. On 6 April 1937, Twiggs was placed out of commission and berthed at San Diego once again. Towards the end of the destroyer's sojourn in San Diego's "red lead row", Germany invaded Poland on 1 September 1939. To augment the "Neutrality Patrol" which President Franklin Roosevelt had placed around the eastern seaboard and Gulf ports, the Navy quickly set the wheels in motion to recommission 77 destroyers and light minelayers which had been in reserve at either Philadelphia or San Diego. As part of this operation, Twiggs was recommissioned at San Diego on 30 September 1939, Cdr. Lyman K. Swenson in command. As flagship for DesDiv 64, DesRon 32, Twiggs initially operated out of San Diego on shakedown and training cruises through November. In company with eight of her sister ships, she transited the Panama Canal early in December. Soon after reaching her new base at Key West, Florida, Twiggs got underway to shadow the British destroyer Later in the month, she joined sister ship Evans and the heavy cruiser Vincennes in keeping a close watch on the Australian light cruiser as she prowled the Gulf of Yucatan on the alert to intercept the German liner which was attempting to slip through the Royal Navy to safety in Germany. The Americans maintained such a close surveillance of the Australian ship that her exasperated commander—Captain "Fearless Freddie" Farncomb—was heard to remark: "Queer idea of 'neutrality' these Americans have!" During her subsequent operations with DesDiv 64, Twiggs conducted neutrality patrols, training cruises for Naval Reserve contingents, battle practices, and exercises through the summer of 1940. Meanwhile, by the spring of 1940, the Allied cause had taken a decided turn for the worse, as Norway fell after a disastrous British Norwegian defense, and France and the Low Countries crumbled under the German blitzkrieg. In addition, German submarines—preying upon the convoys in the Atlantic which served as England's lifeline—began taking heavy tolls on both the cargo ships and their escorts. After the fall of France, Britain found herself very much alone in her struggle to prevent German hegemony in Europe. With British destroyer forces in bad shape (the beatings taken in Norway, in the Atlantic convoy lanes, and in the Dunkirk evacuation had cut deeply into the Royal Navy list of escort ships), Prime Minister Winston Churchill appealed to the U. S. for aid. By the summer of 1940, President Roosevelt hit upon a solution to the problems respectively facing the U. S. and Britain. Accordingly, he and the Prime Minister reached the Destroyers for Bases Agreement; in exchange for transferring 50 World War I era destroyers to the British, the U. S. would gain 99 year leases on strategic base sites in the Western Hemisphere. As the summer of 1940 gave way to fall, Twiggs began preparation for her transfer to Britain. She arrived at Halifax, Nova Scotia—the turnover point for the "50 ships that saved the world"—on 16 October 1940. The destroyer was decommissioned on 23 October, and her name was struck from the Navy list on 8 January 1941.

Корольдік теңіз флотының қызметі

1940 жылғы 23 қазанда Корольдік теңіз күштеріне тапсырылған, ол HMS Leamington аталды, флаг номері G 19, ал командалық құрамында Cdr. ДСО В. Э. Банкс болды. Ол Ньюфаундлендтегі Сент-Джонс қаласына ауыстырылды, содан кейін 4 қарашада Британ аралдарына бағыт алған 4-ші "Таун" эскадрильясының құрамында қозғалды. Солтүстік Ирландияның Белфаст қаласына жол тартқанда, ол және оның бірдей кемелері 1940 жылғы 5 қарашада қарулы сауда кемесінің HX 84 конвойын қорғау кезінде неміс кемесімен шайқасты. Джервис Бейдің батылдығының арқасында, өзі шайқаста батқанымен, конвойдағы 37 кеменің 32-сі қашып үлкерді. Leamington аман қалғандарды іздеді, бірақ ешқандай тірі қалғандарды таба алмады. 15 қарашада Leamington Девонпорт кемежайына келді, онда ол Корольдік теңіз күштерінің қызметіне қайта жабдықталды. Жабдықтау және оқудан кейін, эсминец Лондондерри портында орналасқан 2-ші эскорт тобына, Батыс жақындау командасына бекітілді. 1941 жылға дейін Атлант мұхиты арқылы конвойларды сүйемелдеді. 1941 жылғы 28 сәуірде Leamington OB 314 конвойынан бөлінген үш эскорттың бірі болды, ол шабуылға ұшыраған HX 121 конвойын нығайту үшін жіберілді. Корвет өз сонарында су асты кемесін анықтағанда, Leamington және оның бірдей кемелері Gladiolus-қа қосылып, оған шабуыл жасады. Gladiolus су асты кемесін батыруға үлес қосса да, соғыстан кейінгі талдаулар U 96 су асты кемесінің 1940 жылы құрылғанын көрсетті. 1941 жылғы 27 мамырда Leamington OB 325 конвойын сүйемелдеген кезде, ол норвегиялық сауда кемесімен соқтығысып, кеме батып, оның ішінде бес адам қаза тапты. Leamington сол жылдың шілдесіне дейін Ливерпульде жөндеуден өтті, содан кейін қыркүйекте Исландияға көшіп барған 2-ші эскорт тобына қосылды. 11 қыркүйекте 2-ші эскорт тобы, оның ішінде Leamington, Гренландияның шығыс жағалауында қатты шабуылға ұшыраған SC 42 конвойын нығайтуға жіберілді. 11 қыркүйекте түстен кейін Leamington және эсминец конвойдың алдында су асты кемесінің ұшақтан байқалғанын тексеру үшін конвойдың алдына жіберілді. Екі эсминец U-207 су асты кемесін су бетінде анықтап, оған тереңдік зарядтарымен шабуыл жасады, ол аман қалғандарсыз жойылды. 1942 жылғы 23 наурызда жылдам әскер конвойы WS 17 Ұлыбританиядан Сьерра-Леонедегі Фритаунға жолға шықты, Leamington конвойдың сүйемелдеуші бөлігі болды. 1942 жылғы 27 наурызда неміс су асты кемесі U 587 конвойды көріп, басқа U қайықтары конвойға шабуыл жасауға бағытталады деген үмітпен радио арқылы хабар таратты. Leamington бұл сигналды қабылдап, неміс су асты кемесіне қарсы шабуыл жасау үшін жоғары жиілікті бағыттауды (HF/DF) пайдаланды. Олар U 587-ге тереңдік зарядтарымен шабуыл жасап, батты, бұл HF/DF көмегімен батырылған алғашқы су асты кемесі болды. 27 маусымда PQ 17 конвойы Исландиядан КСРО-ның Архангельск қаласына жолға шықты, 30 маусымда Leamington конвойдың жақын сүйемелдеуші тобына қосылды. 4 шілдеде неміс жауынгерлік кемесі Tirpitz және басқа да ауыр кемелер конвойға қарсы шыққандығына сенген британдық бірінші теңіз лорды адмирал Дадли Паунд конвойды таратып, Leamingtonды қоса алып, батысқа қарай кері шегінуді бұйырды. Бұл жалғыз, қарауылсыз кемелерді неміс су асты кемелері мен ұшақтарының қарсылықсыз шабуылдарына ұшыратты. Жалпы, PQ 17 36 сауда кемелерінің 24-ін жоғалтты, 21-і таралу бұйрығы берілгеннен кейін батып кетті. Leamington 1942 жылдың шілдесінен қарашасына дейін Англияның Хартлпул қаласында қайта жөнделді. 12 қарашада Панама тіркелген SS Buchanan сауда кемесі U 224 торпедасымен жарылды. Он үш күннен кейін Leamington, ұшақтардың көмегімен, жүк кемесінің төрт құтқару қайығының бірін тауып, 17 жараланбаған теңізшіні алып кетті.

Turned over to the Royal Navy on 23 October 1940, the flush decker became HMS Leamington, with the pennant number G 19, and Cdr. W. E. Banks, DSO, in command. She shifted to St. John's, Newfoundland, whence she departed on 4 November as part of the 4th "Town" Flotilla, bound for the British Isles. En route to Belfast, Northern Ireland, she and her sister ships passed through the scene of the action fought on 5 November 1940 by the armed merchant cruiser , in defense of the homeward bound Convoy HX 84, against the German pocket battleship German cruiser Admiral Scheer. Jervis Bays gallant delaying action enabled 32 of the 37 ships in the convoy to escape, although she herself was sunk in the action. Leamington searched for survivors but could find no signs of life. Leamington arrived at Devonport Dockyard, on 15 November, where she was refitted for Royal Navy service. After workup and training, the destroyer was allocated to the 2nd Escort Group, Western Approaches Command, based at Londonderry Port. She conducted convoy escort missions across the Atlantic into 1941. On 28 April 1941, Leamington was one of three escorts detached from Convoy OB 314 to reinforce Convoy HX 121, under attack by German U boats. When the corvette detected a submarine on her sonar, Leamington and sister ship joined Gladiolus in attacking the contact. Although Gladiolus was credited with sinking the submarine, post war analysis showed that the submarine, U 96 was launched in 1940. was undamaged. On 27 May 1941, Leamington was part of the escort of Convoy OB 325 when she collided with the Norwegian merchant ship , which sank, killing five aboard the merchant ship. Leamington was under repair at Liverpool until July that year, when she rejoined the 2nd Escort Group, which moved to Iceland in September. On 11 September, the 2nd Escort Group, including Leamington was sent to reinforce Convoy SC 42 under heavy attack off the east coast of Greenland from the U boats of the wolfpack Markgraf, which had sunk 15 ships from the convoy already. On the afternoon of 11 September, Leamington and the destroyer were sent ahead of the convoy to investigate a sighting by an aircraft of a submarine ahead of the Convoy. The two destroyers spotted U 207 was launched in on the surface and carried out a series of depth charge attacks against the submarine, which was destroyed with no survivors. On 23 March 1942, the fast troop convoy WS 17 set out from the United Kingdom to Freetown, Sierra Leone, with Leamington part of the convoy's escort. On 27 March 1942, the German submarine U 587 was launched in sighted the convoy, and radioed a sighting report with the hope that other U boats could be directed to attack the convoy. The destroyer picked up the transmission, and used High frequency direction finding (HF/DF) to direct an attack against the German submarine by Leamington, , and They attacked and sunk U 587 with depth charges, the first submarine sunk with the aid of shipboard HF/DF. On 27 June Convoy PQ 17 set out from Iceland for Arkhangelsk in the Soviet Union, with Leamington joining the convoy's close escort on 30 June. On 4 July, believing that the German battleship German battleship Tirpitz and other heavy ships had sortied against the convoy, the British First Sea Lord, Admiral Dudley Pound ordered that the convoy be scattered, with the escort, including Leamington, being withdrawn to the west. This exposed the lone, unescorted ships to continued unopposed attacks by German U boats and aircraft. In total, PQ 17 lost 24 of 36 merchant ships, with 21 sunk after the order to scatter. Leamington was refitted at Hartlepool, England, between July and November 1942. On 12 November, the Panamian registry merchantman SS Buchanan was torpedoed by U 224 was launched in Thirteen days later, Leamington—assisted by aircraft—located one of the freighter's four lifeboats and took aboard its 17 uninjured sailors.

Канаданың Корольдік әскери-теңіз флоты қызметі

1942 жылдың қарашасында Корольдік теңіз күштері «Лимингтонды» Корольдік Канада теңіз күштеріне берді, ол Батыс жергілікті эскорт күштеріне қосылды. «Лимингтон» Нью-Йорк пен Галифакс, Новая Шотландиядан Ньюфаундлендке дейін конвойлерді эскорттап жүрді, онда конвойлер Орта Атлантика эскорт күштеріне тапсырылды. 1942 жылдың соңы мен 1943 жылдың басында Солтүстік Атлантикадағы қызмет кезінде ол өте нашар ауа-райына және кең мұз жағдайларына тап болды. 1943 жылдың 22 қаңтарындағы қатты дауылдан кейін кеме Галифаксқа жетті, көпірден бастияға дейін әртүрлі қалыңдықта мұзбен жабылған. 1943 жылдың сәуір айында «Лимингтон» американдық «Альбатрос» мина тазартқышымен соқтығысып, 3 маусымға дейін Галифакста жөндеуден өтті. Сол айда ол «Мортимер» сауда кемесімен соқтығысып, жөндеу жұмыстары Норфолк, Вирджинияда қазан айына дейін жалғасты.

Кеңес теңіз күшінде қызмет

22 желтоқсанда Галифакстан аттанып, Леамингтон Британ аралдарына оралды және Корольдік теңіз күштерінің бақылауына қайта келді. Розит (Шотландия) базасындағы қызметтен кейін, Леамингтон Тайндағы резервке қойылды. Бірақ, 1944 жылғы 16 маусымда британдықтар кемені кеңестіктерге берді, олар оны Жгучий (орыс. Жгучий, "Шұғылалы") деп атады. Ол 1949 жылға дейін кеңестік тудың астында қызмет етті және 1950 жылы Ұлыбританияға қайтарылды, онда ол Тревор Ховардтың "Берекелі жылқы" фильміндегі ойдан шығарылған "HMS Ballantrae" (бұрынғы "USS Whittier") рөлінде түсті, бұл фильм Сен-Назер шабуылын бейнеледі. Кейін ол Джон Кэшмор Лтд компаниясына сатылып, 1951 жылғы 26 шілдеде Уэльстегі Ньюпортта металл тескісіне жіберілді.