Ұлыбритания Корольдік әуе күштерінің 14-ші эскадрильясының тарихы

Кіріспе

Корольдік әуе күштерінің жедел эскадрильясы

Қазіргі уақытта Корольдік әуе күштерінің 14-эскадрильясы RAF Waddington әуе базасынан Ақпарат, қадағалау, нысананы табу және барлау (ISTAR) міндеттерін орындау үшін Beechcraft Shadow R1 (модификацияланған Beechcraft Super King Air) ұшағын пайдаланады.

Бірінші дүниежүзілік соғыс

14-ші Корольдік әуе корпусы эскадрильясы 1915 жылдың 3 ақпанында Шорхемде Морис Фарман S.11 және B.E.2 ұшақтарымен құрылды. Бірнеше айлық оқудан кейін сол жылдың қараша айында Синай және Палестина науқаны кезінде армиямен ынтымақтастық міндеттерін орындау үшін Таяу Шығысқа аттанды. 1916 жылы эскадрильяның B.E.2 ұшақтарына аз ғана Д.Х.1А екі орындық истребительдер қосылды, олар эскорт міндеттерін орындады және 1917 жылдың наурызына дейін қолданыста болды. Эскадрильяның истребительдерінің арасында Бристоль Скаут және Викерс FB.19 болды, бірақ 1917 жылдың тамызында истребительдер эскадрильядан шығып, 111-ші эскадрильяны құрды. 1917 жылдың соңында эскадрилья үшінші Газа шайқасында британдық күштерге қолдау көрсетті. 1917 жылдың қараша айында эскадрилья Корольдік әуе зауытының R.E.8 ұшақтарымен жабдықталды, олар барлау жұмыстарын жүргізіп, Наблус шайқасынан кейін шегініп келе жатқан түрік армиясының жетінші армиясына шабуыл жасады. 1919 жылдың қаңтарында Ұлыбританияға қайтарылып, келесі айда таратылды. 1924 жылдың маусымында Airco DH.9A бомбалаушылары эскадрильяның Бристоль ұшақтарын толықтырды, олар RAF-тың броньды машиналарын қолданып, сол жылдың тамызында Иорданияның Амман қаласынан 19 км оңтүстіктегі Умм-эль-Амадта Икван тайпасының бірнеше мыңдық шабуылын жеңуге көмектесті. 1926 жылдың қаңтарында эскадрилья DH.9A ұшақтарымен толық жабдықталды. 1932 жылдың қыркүйегінде эскадрилья IIIF ұшағының радиалды қозғалтқышты туындысы – «Фейри Гордонмен» қайта жарақтандырылды, ол 1933 жылғы Палестина көтерілісі кезінде араб көтерілісшілеріне қарсы операцияларда қолданылды. 1938 жылдың наурыз айында эскадрилья Гордон ұшақтарын Викерс Уэлсли моноплан бомбалаушыларымен алмастырды. 10 маусымда Италия Ұлыбритания мен Францияға соғыс жариялады, ал 11/12 маусым түнінде 14-ші эскадрилья Екінші дүниежүзілік соғыстың алғашқы шабуылдық миссиясын орындады, тоғыз Уэлсли Массавадағы жанармай сақтау резервуарларын және әуежайды бомбалады. 14 маусымда Массаваға қарсы екінші рейд кезінде ол алғашқы Уэлсли ұшағын итальяндық қорғанысқа жоғалтты. 1940 жылдың шілдесінде эскадрилья 47-ші эскадрильядан бір Supermarine Walrus ұшағын алды, ол Қызыл теңізде патрульдеуге қолданылды, ал эскадрильяның Уэлслилері итальяндық нысаналарға қарсы бомбалау миссияларын жалғастырды. Сол жылдың қыркүйегінде эскадрильяға екі қозғалтқышты Бристоль Бленхейм ұшақтары беріле бастады. 20 қыркүйекте Бленхеймге алғашқы ұшу, 20 қарашада Уэлслиге соңғы ұшу орындалды. 1941 жылдың наурыз айында Керенге шабуыл жасау үшін бомбалау операцияларын жүргізді. 1941 жылдың сәуір айында Аддис-Абеба азат етілгеннен кейін эскадрилья Батыс шөлде операциялар жүргізу үшін Мысырға жіберілді. Эскадрилья 1941 жылдың 15-16 мамырында сәтсіз британдық шабуыл болған Бривити операциясын қолдады және неміс және итальяндық автокөліктеріне шабуыл жасады. 21 мамырда Тобрук-Капуццо тас жолы бойында шабуыл жасағанда III Gruppe, Jagdgeschwader 27 Messerschmitt Bf 109 истребителдері бес Бленхеймді атып түсірді. Эскадрилья 25 және 27 мамырда Крит шайқасы кезінде Малеме әуежайына шабуыл жасады, ал маусым айында Батыс шөлдегі тағы бір сәтсіз британдық шабуыл операциясын қолдады. 1941 жылдың 7 шілдесінде эскадрилья Батыс шөлден кері қайтылып, Палестина мен Иракта орналасқан, 1941 жылдың қарашасында Мысырға оралғанға дейін. 1942 жылдың 17 тамызында 14-ші эскадрилья операциядан алынып, Мартин Мародэрге айналдырылды, бұл американдық бомбалаушыны пайдаланған алғашқы RAF эскадрильясы болды. Эскадрилья 1942 жылдың 26 қазанында Мародэрмен теңізде барлау миссиясын – алғашқы операциялық миссиясын орындады. Эскадрилья Мародэрлерін Эгей теңізінде алыс қашықтыққа теңізде барлау миссияларын, мина салу және торпедалармен кемелерге қарсы шабуылдар үшін қолданды. 1943 жылдың 19 қаңтарында эскадрильяның Мародэрлері торпедамен танкерді, ал 21 ақпанда тағы екі сауда кемесін батты. 1943 жылдың наурыз айында ол су асты кемелеріне қарсы және алыс қашықтыққа теңізде барлау миссияларын жүргізе бастады, басқа кемелерге қарсы күштер шабуыл жасауы үшін нысаналарды анықтады, Алжирдегі Блида және кейін Масон Бланштан операциялар жүргізді. 1943 жылдың мамыр айында эскадрилья Мародэрлерін алты USAAF P 51A Мустангпен толықтырды, олар шабуылдық операцияларға қосымша ұшуды қамтамасыз етті, бірақ олар шілдеде USAAF-қа қайтарылды, эскадрилья Мародэрді пайдалануды жалғастырды. Ол Италия мен Сардинияда жасақтарды басқарып, 1944 жылдың маусым айында Сардиниядағы Алгероға көшіп барды. Эскадрилья соңғы Мародэр миссиясын сол жылдың 21 қыркүйегінде орындады, Ұлыбританияға оралғанда жабдықтарын қалдырды. 1970 жылдың 30 маусымында эскадрилья Брюггенде қайта құрылды және 1975 жылдың сәуіріне дейін Phantom FGR.2 ұшақтарын қолданды, содан кейін олар SEPECAT Jaguarмен алмастырылды. 1976 жылдан бастап Брюггендегі олардың SACEUR-ға бағынышты рөлі Еуропалық құрлықтағы армияны қолдау болды, алдымен конвенциялық рөлде, кейін тактикалық ядролық қару қолданылған жағдайда ядролық жеткізу рөлінде. RAF жоспарлау қызметкерлері эскадрильяның он екі Jaguar ұшағының үштен бірін жоғалтатынын күтіп, жеткілікті мөлшерде аман қалғандарын WE.177 ядролық бомбаларының сегіз қорына жеткізе алатынын есептеді. 1986 жылдан бастап эскадрильяның он екі Jaguar ұшағы ұқсас рөлде пайдалану үшін он екі Tornado GR.1 ұшақтарымен алмастырылды. Tornado ұшақтары екі WE.177 ядролық бомбасын тасымалдай алды және RAF қызметкерлері соғыстың конвенциялық кезеңінен аман қалғандарының жеткілікті мөлшері болады деп күтті, олар сегіз бомбадан тұратын қорын жеткізе алады. Эскадрильяның WE.177 ядролық бомбаларын пайдалану рөлі 1990-жылдардың ортасына дейін сақталуы тиіс болды. 1990 жылдың тамызында эскадрилья Кувейт басып алынуына жауап ретінде Бахрейнге жіберілді, Granby операциясының бөлігі ретінде Брюггеннен басқа екі эскадрилья – 9-шы және 31-ші эскадрильялармен бірге.

No. 14 Squadron of the Royal Flying Corps was formed on 3 February 1915 at Shoreham with Maurice Farman S.11 and B. E.2 aircraft. After a few months of training it departed for the Middle East in November of that same year for Army co operation duties during the Sinai and Palestine Campaign. In 1916 the squadron's B. E.2s were supplemented with a small number of D. H.1A two seat fighters for escort duties, with the type remaining in use until March 1917. Other fighters operated by the squadron's fighter flight included the Bristol Scout and Vickers FB.19, but the fighter flight left the squadron in August 1917 to form No. 111 Squadron. The squadron flew in support of British forces in the Third Battle of Gaza in late 1917. In November 1917 the squadron was equipped with Royal Aircraft Factory R. E.8s, which were used to perform reconnaissance duties, attacking the Turkish Seventh Army as it retreated following the Battle of Nablus. It was recalled to the UK in January 1919 and disbanded the following month. Airco DH.9A bombers supplemented the squadron's Bristol fighters in June 1924, using them to attack and together with RAF operated armoured cars help defeat a several thousand strong raiding force of Ikhwan tribesmen at Umm el Amad, 12 mile (19 km) south of Amman in Jordan in August that year. The squadron fully equipped with DH.9As in January 1926. The Fairey Gordon, a radial engined derivative of the IIIF re equipped the squadron in September 1932, being used for operations against Arab rioters during the 1933 Palestine riots. In March 1938, the squadron replaced its Gordons with Vickers Wellesley monoplane bombers. On 10 June, Italy declared war on Britain and France, and on the night of 11/12 June 14 Squadron flew its first offensive mission of the Second World War, when nine Wellesleys bombed fuel storage tanks and the airfield at Massawa. It lost its first Wellesley to Italian defences on 14 June during a second raid against Massawa. The squadron received a single Supermarine Walrus from 47 Squadron which was used for patrols over the Red Sea in July 1940, while the squadron's Wellesleys continued bombing missions against Italian targets. The Squadron started to receive twin engined Bristol Blenheims in September that year, flying its first Blenheim mission on 20 September, and flying its final Wellesley sortie on 20 November. In March 1941 it carried out bombing raids in support of the assault on Keren. In April 1941, following the liberation of Addis Ababa, the squadron was sent to Egypt for operations over the Western Desert. The squadron was deployed in support of Operation Brevity on 15–16 May 1941, an unsuccessful British offensive, and carried out attacks on German and Italian motor transport, with five Blenheims being shot down by Messerschmitt Bf 109 fighters of III Gruppe, Jagdgeschwader 27 while carrying out strafing attacks along the Tobruk–Capuzzo road on 21 May. The squadron flew attacks against Maleme Airfield on 25 and 27 May during the Battle of Crete, and in June, flew in support of Operation Battleaxe, another unsuccessful British offensive in the Western Desert. On 7 July 1941, the squadron withdrew from the Western Desert, being based in Palestine and Iraq until it returned to Egypt in November 1941. On 17 August 1942, 14 Squadron was withdrawn from operations to convert to the Martin Marauder, the first RAF Squadron to operate this American bomber. The squadron flew its first operational mission with the Marauder, a maritime reconnaissance mission on 26 October 1942. The squadron used its Marauders for long range maritime reconnaissance missions, minelaying and anti shipping attack with torpedoes over the Aegean. The squadron's Marauders sank a tanker with torpedoes on 19 January 1943 and two more merchant ships on 21 February. In March 1943, it started performing anti submarine missions and long range maritime reconnaissance missions, finding targets to be attacked by other anti shipping units, operating out of Blida and then Maison Blanche in Algeria. In May 1943 the squadron supplemented its Marauders by six ex USAAF P 51A Mustangs on loan, which equipped an additional flight for offensive operations, but these were returned to the USAAF in July, the squadron continuing to operate the Marauder. It operated detachments in Italy and Sardinia, moving completely to Alghero in Sardinia in June 1944. The squadron flew its last Marauder mission on 21 September that year, leaving its equipment behind when it transferred back to the UK. On 30 June 1970 the squadron was reformed at RAF Bruggen and operated Phantom FGR.2s until April 1975, when they were replaced with the SEPECAT Jaguar. From 1976 their role at RAF Bruggen, assigned to SACEUR, was support of the army in a European land battle, first in a conventional role, and later in a nuclear delivery role should tactical nuclear weapons be used. The squadron's twelve Jaguars were expected by RAF planning staff to suffer attrition of one third their strength, leaving sufficient survivors to deliver their stockpile of eight WE.177 nuclear bombs. From 1986 the squadron's twelve Jaguars were exchanged for twelve Tornado GR.1s, for use in a similar role. Tornados were able to carry two WE.177 nuclear bombs, and the RAF staff expected that there would be enough survivors of the conventional war phase to deliver an increased stock of eighteen bombs. The squadron's role operating WE.177 nuclear bombs was programmed to remain in place until the mid 1990s. In August 1990, the squadron was dispatched to Bahrain in response to the Iraqi invasion of Kuwait as part of Operation Granby along with two other squadrons from Bruggen, no. 9 and no. 31 Squadrons.

Ирак пен Ауғанстан

2001 жылғы қаңтарда эскадрилья Германиядан Ұлыбританияға оралды. Ол RAF Lossiemouth әуе базасынан Tornado GR4 Force эскадрильясы ретінде, төменгі биліктегі TIALD жүйесін, түнгі электрооптикалық төменгі биліктегі ұшуды және операциялық төменгі ұшуды пайдаланатын мамандыққа ие болды. Эскадрилья 2003 жылғы қаңтарға дейін Кувейттегі Әли Әл Салем әуе базасынан ұшуды жүзеге асырған "Резинат (Оңтүстік)" операциясына қатысты. 2003 жылғы тамызда эскадрилья "ТЕЛИК" операциясының (4-ші кезең) аясында Әли Әл Салемге қайта оралды. 2003 жылғы қыркүйекте 6 "Торнадо" ұшағы соңғы рет Әли Әл Салемнен ұшып, Ирак үстінен операциялық миссияларды бастады және Катардағы Әл Удейд әуе базасына қонды. 14-ші эскадрилья 2010 жылғы қарашадан 2011 жылғы ақпанға дейін Ауғанстандағы ISAF күштеріне қолдау көрсету үшін күндіз және түні ұшып, Кандагарға жеке тағайындалған отрядын жіберді. Эскадрилья жердегі дайындық күштерімен жұмыс істеді, сондай-ақ RAPTOR подын пайдаланып көптеген жоспарланған барлау ұшуларын, Paveway IV 500 фунтты бомбалармен және Dual Mode Seeker MBDA Brimstone зымырандарымен жабдықталған CAS ұшуларын жүзеге асырды. 2011 жылы Ұлыбританияға оралғаннан кейін, эскадрильяның 2010 жылғы SDSR аясындағы операцияларын тоқтатуға тиіс екі Tornado эскадрильясының бірі ретінде таратылатындығы жарияланды, XIII эскадрилья RAF Marham әуе базасында орналасқан. Эскадрилья 2011 жылғы наурыз айында жұмысын тоқтатты және Йорк герцогының ресми тексеруінен кейін 2011 жылғы 1 маусымда ресми түрде таратылды. Эскадрилья командирі Эрик Альдрованди, полктің талисманы болған және 1985 жылы Tornado ұшақтарына ауысқаннан бері эскадрильямен бірге болған бірмеңзелік питон, зейнеткерлікке шығу мүмкіндігін пайдаланып, Стратклайд ауылдық паркіндегі келушілерді қызықтыратын Amazonia орталығына ауыстырылды.

Реформация

Эскадрилья 2011 жылдың 14 қазанында RAF Waddington-да қайта құрылды, тактикалық ISR қолдау ролінде Beechcraft Shadow R1 ұшағымен жұмыс істей бастады, бұл қызмет бұрын V(AC) эскадрильясының бөлімшесі ретінде атқарылған болатын. 2014 жылдың қыркүйегінен бастап эскадрилья RAF Waddington ұшу-қону жолағының жаңартылуына байланысты V(AC) эскадрильясымен бірге уақытша Coningsby-ге көшірілді, бұл жұмыс бір жылдан астам уақыт алды. 2017 жылы эскадрильяның бес Shadow R1 ұшағынан тұратын паркі үш ұшаққа көбейтілетіні және одан әрі жаңартуларға қаржы бөлінетіні жарияланды.