Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Лиссабон конвенциясы, ресми атауы – Еуропа аймағындағы жоғары білім туралы біліктіліктерді тану конвенциясы, – ЮНЕСКО-мен бірлесіп Еуропа Кеңесі әзірлеген халықаралық конвенция. Бұл Еуропадағы біліктілікті бағалау жөніндегі басты құқықтық келісім. 2012 жылғы мәліметтер бойынша, Грекия мен Монакодан басқа, Страсбургтегі Еуропа Кеңесінің 47 мүше мемлекетінің барлығы конвенцияны ратификациялаған. Одан бөлек, Австралия, Беларусь, Канада, Ватикан, Израиль, Қазақстан, Қырғызстан, Тәжікстан және Жаңа Зеландия сияқты Еуропа Кеңесіне мүше емес мемлекеттер де конвенцияны ратификациялаған. АҚШ конвенцияға қол қойған, бірақ оны ратификацияламаған.
The Lisbon Recognition Convention, officially the Convention on the Recognition of Qualifications concerning Higher Education in the European Region, is an international convention of the Council of Europe elaborated together with the UNESCO. This is the main legal agreement on credential evaluation in Europe. As of 2012, the convention has been ratified by all 47 member states of the Council of Europe in Strasbourg except for Greece and Monaco. It has also been ratified by the Council of Europe non member states Australia, Belarus, Canada, the Holy See, Israel, Kazakhstan, Kyrgyzstan, Tajikistan and New Zealand. The United States has signed but not ratified the convention.
Мақсаттары
Конвенцияда білім дәрежелері мен оқу мерзімдері мойындалуға тиіс, егер мойындауды жүзеге асыратын мекеме маңызды айырмашылықтарды дәлелдей алмаса. Конвенция студенттер мен түлектерге әділ процедуралардың кепілдігін береді. Ол 1997 жылы Португалияның Лиссабон қаласында қол қойылған және 1999 жылдың 1 ақпанында күшіне енді (кейбір елдерде ратификация күніне байланысты кейінірек).
The Convention stipulates that degrees and periods of study must be recognised unless substantial differences can be proved by the institution that is charged with recognition. Students and graduates are guaranteed fair procedures under the convention. It is named after Lisbon, Portugal, where it was signed in 1997, and entered into force on 1 February 1999 (or later in some countries, subject to ratification date).
Болон процесі
Лиссабон конвенциясы – академиялық дәрежелер мен білім сапасын қамтамасыз ету стандарттарын Еуропа бойынша салыстырып, үйлесімді ету арқылы «Еуропалық жоғары білім беру кеңістігін» құруды мақсат ететін Болон процесінің маңызды құралы.
The Lisbon Recognition Convention is an important instrument for the Bologna Process which aims at creating the "European higher education area" by making academic degree standards and quality assurance standards more comparable and compatible throughout Europe.
Тарихи негіздер
Студенттердің шетелде оқу мүмкіндігі 1949 жылы Еуропа Кеңесі құрылғаннан бері еуропалық интеграцияның қажетті элементі ретінде мойындалды. Еуропа Кеңесі шеңберінде осы салада бірнеше халықаралық шарттар жасалды: 1952 жылғы Еуропалық конвенцияның бірінші хаттамасының 2-бабында қарастырылған білім алу құқығынан бастап, 1953 жылы университеттерге қабылдануға мүмкіндік беретін дипломдардың теңестірілуі туралы Еуропалық конвенция қол қоюға ашылды, 1956 жылы университет оқу кезеңдерінің теңестірілуі туралы Еуропалық конвенция, 1959 жылы университет білімі туралы академиялық мойындау туралы Еуропалық конвенция, 1969 жылы шетелде оқитын студенттерге стипендия төлеуді жалғастыру туралы Еуропалық келісім және 1990 жылы университет оқу кезеңдерінің жалпы теңестірілуі туралы Еуропалық конвенция. Бұдан өзге, Еуропа Кеңесінің 1954 жылғы Еуропалық мәдени конвенциясының 2-бабына сәйкес, әрбір қатысушы мемлекет мүмкіндігі шегінде: өз азаматтарын басқа қатысушы мемлекеттердің тілдерін, тарихын және мәдениетін оқуға ынталандыруға және осы мемлекеттерге өз аумағында мұндай оқуды қолдауға мүмкіндік беруге; сондай-ақ, басқа қатысушы мемлекеттердің аумағында өз тілдерін, тарихын және мәдениетін оқуға көмектесуге және осы мемлекеттердің азаматтарына өз аумағында мұндай оқуды жүргізуге мүмкіндік беруге тырысуға міндетті.
The possibility for students to study abroad has been recognised as an essential element of European integration since the foundation of the Council of Europe in 1949. Within the Council of Europe, several international treaties were elaborated in this field: starting with the right to education under Article 2 of the first Protocol of 1952 to the European Convention on Human Rights, the European Convention on the Equivalence of Diplomas leading to Admission to Universities was opened for signature in 1953, the European Convention on the Equivalence of Periods of University Study in 1956, the European Convention on the Academic Recognition of University Qualifications in 1959, the European Agreement on continued Payment of Scholarships to students studying abroad in 1969, and the European Convention on the General Equivalence of Periods of University Study in 1990. In addition, under Article 2 of the Council of Europe's European Cultural Convention of 1954, each Contracting Party shall, insofar as may be possible: encourage the study by its own nationals of the languages, history and civilisation of the other Contracting Parties and grant facilities to those Parties to promote such studies in its territory; and endeavour to promote the study of its language or languages, history and civilisation in the territory of the other Contracting Parties and grant facilities to the nationals of those Parties to pursue such studies in its territory.