Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Балалардың құқықтары туралы халықаралық шарт
International treaty about the rights of children
Осы конвенцияны ратификациялаған немесе оған қосылған мемлекеттер халықаралық құқықпен міндетті. Егер мемлекет шартқа қол қойған, бірақ оны ратификацияламаса, ол әлі де шарттың ережелерімен байланысты болмайды, бірақ оның мақсатына қайшы әрекет етпеуге міндетті. БҰҰ-ның Балалар құқықтары жөніндегі комитеті, 18 тәуелсіз сарапшыдан тұрады, конвенцияны ратификациялаған мемлекеттердің оны іске асыруын қадағалауға жауапты. Олардың үкіметтері БҰҰ-ның Балалар құқықтары жөніндегі комитетіне мерзімді түрде есеп беруі және өз еліндегі балалар құқықтарының жағдайы мен конвенцияны іске асырудағы прогресс туралы тексеруден өтуі қажет. Олардың есептері мен комитеттің жазбаша пікірлері мен алаңдаушылықтары комитеттің веб-сайтында қолжетімді. Егер адамдар конвенцияға сәйкес құқықтары бұзылған деп санайтын болса, олар Балалар құқықтары жөніндегі комитетке шағымдануға құқылы. Конвенцияның орындалуын бақылаудың үшінші мүмкіндігі – Балалар құқықтары жөніндегі комитет мүше мемлекет конвенцияның құқықтарын бұзған деген сенімді ақпарат алған жағдайда, өз бастамасымен жүргізе алатын тергеулер. Алайда, "мемлекеттер қол қою, ратификациялау немесе қосылу кезінде тергеу рәсімінен бас тартуға құқылы". Комитет жылына бір рет БҰҰ Бас Ассамблеясының Үшінші комитетіне есеп береді, ол сондай-ақ Балалар құқықтары комитетінің төрағасынан мәлімдеме тыңдайды және Ассамблея Балалар құқықтары туралы қаулы қабылдайды. Ол 1990 жылдың 2 қыркүйегінде күшіне енді.
Nations that have ratified this convention or have acceded to it are bound by international law. When a state has signed the treaty but not ratified it, it is not yet bound by the treaty's provisions but is already obliged to not act contrary to its purpose. The UN Committee on the Rights of the Child, composed of 18 independent experts, is responsible for supervising the implementation of the convention by the states that have ratified it. Their governments are required to report to and appear before the UN Committee on the Rights of the Child periodically to be examined on their progress regarding the advancement of the implementation of the convention and the status of child rights in their country. Their reports and the committee's written views and concerns are available on the committee's website. Individuals can appeal to the Committee on the Rights of the Child if they believe that rights, according to the convention, have been violated. The third possibility for monitoring the implementation of the convention is inquiries that the Committee on the Rights of the Child can carry out on their own initiative if they have reliable information that leads them to believe that a member state has violated the convention's rights. However, "states may opt out from the inquiry procedure, at the time of signature or ratification or accession". Once a year, the committee submits a report to the Third Committee of the United Nations General Assembly, which also hears a statement from the CRC Chair, and the Assembly adopts a Resolution on the Rights of the Child. It came into force on 2 September 1990,
2000 жылдың 25 мамырында екі қосымша хаттама қабылданды. Бірінші қосымша хаттама балалардың әскери қақтығыстарға қатысуын шектейді, ал екінші қосымша хаттама балаларды сатуға, балалардың жыныстық эксплуатациясына және балалар порнографиясына тыйым салады. 170-тен астам мемлекет екі хаттаманы да ратификациялады. Конвенцияның 19-бабында мемлекеттер-қатысушылар "балаларды барлық түрдегі физикалық немесе психикалық зорлық-зомбылықтан қорғау үшін барлық қажетті заңнамалық, әкімшілік, әлеуметтік және білім беру шараларын қабылдауы керек" делінген, бірақ ол дене жазасына сілтеме жасамайды. Комитеттің осы бөлімді дене жазасына тыйым салуды қамтитын етіп түсіндіруі Австралия, Канада және Ұлыбритания сияқты бірнеше мемлекет-қатысушылар тарапынан қабылданбады. Адам құқықтары жөніндегі Еуропалық сот Адам құқықтары жөніндегі Еуропалық конвенцияны түсіндіру кезінде осы конвенцияға сілтеме жасады.
Two optional protocols were adopted on 25 May 2000. The First Optional Protocol restricts the involvement of children in military conflicts, and the Second Optional Protocol prohibits the sale of children, child prostitution and child pornography. More than 170 states have ratified both protocols. Article 19 of the convention states that state parties must "take all appropriate legislative, administrative, social and educational measures to protect the child from all forms of physical or mental violence", but it makes no reference to corporal punishment. The committee's interpretation of this section to encompass a prohibition on corporal punishment has been rejected by several state parties to the convention, including Australia, Canada and the United Kingdom. The European Court of Human Rights has referred to the convention when interpreting the European Convention on Human Rights.
Әлемдік стандарттар мен мәдени салыстырмалылық
Адам құқықтары жөніндегі жаһандық стандарттар 1993 жылы Венада өткен Адам құқықтары жөніндегі дүниежүзілік конференцияда күдік тудырды, онда бірқатар үкіметтер (әсіресе Қытай, Индонезия, Малайзия және Иран) жалпыға ортақ адам құқықтары идеясына қатысты маңызды қарсылықтар көтерді. Балалардың еңбекке қабілеттілігін жоюға немесе оның теріс пайдаланылуына қарсы стратегиялар мен стандарттарды құруда "универсалистік" және "релятивистік" көзқарастар арасындағы шиеленістер әлі де шешілмеген. Балалардың құлдыққа салынған некесі конвенцияда тікелей қарастырылмаған.
Global human rights standards were challenged at the World Conference on Human Rights in Vienna (1993) when a number of governments (prominently China, Indonesia, Malaysia and Iran) raised serious objections to the idea of universal human rights. There are unresolved tensions between "universalistic" and "relativistic" approaches in the establishment of standards and strategies designed to prevent or overcome the abuse of children's capacity to work. Child marriage as slavery is not directly addressed by the convention.
Қатысушы мемлекеттер мен қол қойған мемлекеттер
"Тарап" термині шартқа міндетті болуға өз келісімін нақты білдірген мемлекетті көрсетеді. Қазіргі таңда 196 мемлекет БҰҰ Балалар құқықтары конвенциясының (БҰҰ КҚК) тараптары болып табылады (кейбіреулері белгілі бір ескертулермен немесе түсіндірмелермен). Біріккен Ұлттар Ұйымының Америка Құрама Штаттарынан басқа барлық мүшелері он сегіз жасқа толмаған немесе сол мемлекетте кәмелетке толмаған балаларға арналған құқықтарды ратификациялады немесе қабылдады. Конвенцияны соңғы рет Кук аралдары, Ниуэ, Палестина мемлекеті және Ватикан ратификациялады. Сомалидегі ішкі ратификация 2015 жылдың қаңтарында аяқталды, ал құжат 2015 жылдың қазан айында Біріккен Ұлттар Ұйымына тапсырылды. Тайвань 2014 жылғы 20 қарашада конвенцияны ұлттық заңнамасына енгізді және 2016 жылғы 16 мамырда КҚК-ға қосылу туралы құжатқа қол қойды. Чехословакияның (Чехия және Словакия) және Югославияның (Босния және Герцеговина, Хорватия, Солтүстік Македония, Черногория, Сербия, Словения) барлық құқық мұрагерлері конвенцияға мұрагерлік туралы мәлімдеме жасады және қазіргі уақытта оны қолданады. Конвенция Токелау, Акротири және Декелия, сондай-ақ Гибралтар аумақтарында қолданылмайды. Гернси де 2020 жылға дейін қолданыстан шығарылды.
The term "party" refers to a State that gives its explicit consent to be bound by the treaty. As of , 196 countries are parties to the UNCRC treaty (some with stated reservations or interpretations). Every member of the United Nations except the United States has either ratified or accepted the rights articulated for the child under eighteen or below the age of majority in that state. The most recent ratifications of the convention were by Cook Islands, Niue, the State of Palestine, and the Holy See. Somalia's domestic ratification finished in January 2015 and the instrument was deposited with the United Nations in October 2015. Taiwan incorporated the convention into domestic law on 20 November 2014, and signed an Instrument of Accession to the CRC on 16 May 2016. All successor states of Czechoslovakia (Czech Republic and Slovakia) and Yugoslavia (Bosnia and Herzegovina, Croatia, North Macedonia, Montenegro, Serbia, Slovenia) made declarations of succession to the treaty and currently apply it. The convention does not apply in the territories of Tokelau, Akrotiri and Dhekelia and Gibraltar. Guernsey was also excluded until 2020.
Әзірбайжан
Әзірбайжан конвенцияны 1992 жылдың 21 шілдесінде ратификациялады. Конвенцияны ратификациялау аясында, Әзірбайжанда Президент және Министрлер Кабинеті балалардың әл-ауқатын жақсарту жүйесін дамытуға бағытталған көптеген заңдар, жарлықтар мен қаулылар бекітілді. Канададағы жасөспірімдерге қатысты қылмыстық заңдар маңызды өзгерістерге ұшырады, нәтижесінде 2003 жылдың 1 сәуірінде қолданысқа енген Жасөспірімдердің қылмыстық әділеттілігі туралы заң (YCJA) қабылданды. Аталған заңда Канаданың конвенция бойынша қолданған міндеттемелері нақты айқындалған. Конвенция Бейкерге қарсы Канада (азаматтық және иммиграция министрі) ісіндегі әкімшілік құқық шешіміне әсер етті.
Azerbaijan ratified the convention on 21 July 1992. In terms of the ratification of the convention, a significant number of laws, decrees and resolutions were approved in Azerbaijan by the President and the Cabinet of Ministers focusing on the development of the child welfare system. Youth criminal laws in Canada underwent major changes resulting in the Youth Criminal Justice Act (YCJA) which went into effect on 1 April 2003. The Act specifically refers to Canada's different commitments under the convention. The convention was influential in the administrative law decision of Baker v Canada (Minister of Citizenship and Immigration).
Үндістан
Үндістан 1992 жылғы 11 желтоқсанда БҰҰ-ның балалар құқықтары конвенциясын ратификациялады, барлық баптармен принцип бойынша келісіп, бірақ бала еңбегіне қатысты белгілі бір шарттар қосты. 2016 жылы Save the Children үкіметтік емес ұйымы жасаған мәлімдемесінде Бала еңбегіне қарсы науқанның зерттеуіне сілтеме жасап, Үндістандағы бала еңбегімен айналысатын балалардың саны 12,7 миллионға жетеді деп есептеледі. 2016 жылы Балалар және жасөспірімдер еңбегі (өзгерістер) заңы қабылданды, ол 14 жасқа дейінгі балаларды экономикалық қызметке тартуға және 14-17 жастағы жасөспірімдерді қауіпті жұмыстарға жұмысқа алуға тыйым салды. 14 жасқа дейінгі балалар үшін кейбір ерекшеліктер бар – олар отбасылық кәсіпке көмектесе алады және ойын-сауық саласында қатыса алады. Бұл олардың мектеп біліміне зиян келтірмеуі керек, сондай-ақ олар кешкі сағат 7-ден таңғы 8-ге дейін жұмыс істемеуі керек.
India ratified UNCRC on 11 December 1992, agreeing in principle to all articles but with certain reservations on issues relating to child labor. while the NGO Save the Children in a statement of 2016 cites a study by the Campaign Against Child Labour that estimates the number of child laborers in India at 12.7 million. In 2016, the Child and Adolescent Labour (Amendment) Act was introduced, which prohibited children's economic employment under the age of 14 years and the employment of adolescents (14–17 years of age) in hazardous occupations. Some exceptions exist for children under 14 —they can aid in the family enterprise and participate in the entertainment industry. It must not harm their school education and they must not work between 7 p. m. and 8 a. m.
Иран
Иран 1991 жылдан бері конвенцияға мүше болды (балаларды құлдыққа салу туралы айыптамалардан басқа) және 1994 жылы парламентте ратификациялады. Ратификациядан кейін Иран мынадай резервация жасады: "Конвенцияның мәтіні кез келген уақытта немесе кез келген жағдайда ішкі заңдармен және исламдық нормалармен қайшы келсе, Ислам Республикасының Үкіметі оған бағынбайды." Иран қарулы қақтығыстарға қатысудан балаларды ерекше қорғау және балаларды сату мен сексуалдық эксплуатацияға қатысты екі қосымша хаттамаға да қол қойды. Иран конвенцияға қатысушы мемлекет болғанымен, халықаралық құқық қорғау ұйымдары мен шетелдік үкіметтер ирандық жас қылмыскерлерді өлім жазасына кесуді келісімшартты бұзу деп үнемі айыптап келеді. Бірақ 2012 жылдың 10 ақпанында Иран Парламенті кәмелетке толмағандарды өлім жазасына кесу туралы даулы заңды өзгертті. Жаңа заң бойынша 18 жас (күндік жыл) ересек болудың ең төменгі жасы болып саналады және осы жасқа толмағандар бөлек заңмен жазаланады. Бұрынғы, түзетілген заңға сәйкес, 9 жастағы қыздар мен 15 жастағы ұлдар (айлық жыл, күндік жылдан 11 күн қысқа) өз қылмыстары үшін толық жауапкершілікке тартылды.
Iran has adhered to the convention (except for alleged child slavery) since 1991 and ratified it in the Parliament in 1994. Upon ratification, Iran made the following reservation: "If the text of the Convention is or becomes incompatible with the domestic laws and Islamic standards at any time or in any case, the Government of the Islamic Republic shall not abide by it." Iran has also signed both optional protocols which relate to the special protection of children against involvement in armed conflict and the sale of children and sexual exploitation. Although Iran is a state party to the convention, international human rights organisations and foreign governments routinely denounced executions of Iranian child offenders as a violation of the treaty. But on 10 February 2012, Iran's parliament changed the controversial law of executing juveniles. In the new law, the age of 18 (solar year) would be considered the minimum age for adulthood and offenders under this age will be sentenced under a separate law. Based on the previous law, which was revised, girls at the age of 9 and boys at 15 (lunar year, 11 days shorter than a solar year) were fully responsible for their crimes.
Ирландия
Ирландия 1990 жылғы 30 қыркүйекте конвенцияға қол қойды және оны 1992 жылғы 28 қыркүйекте ешқандай шартсыз ратификациялады. Женевадағы БҰҰ Балалар құқықтары жөніндегі комитетінің 1998 жылғы қарауында білдірілген сынға жауап ретінде Ирландия үкіметі Балалар омбудсмені институтын құрды. Ол ұлттық балалар стратегиясын әзірледі. 2006 жылы комитет Ирландия Конституциясының тұжырымы мемлекетке тек өте ерекше жағдайларда ғана зорлық-зомбылыққа қатысты іс-шараларға араласуға мүмкіндік береді деген алаңдаулықты білдіргеннен кейін, Ирландия үкіметі балалар құқықтарына қатысты конституцияны өзгертуге міндеттенді.
Ireland signed the convention on 30 September 1990 and ratified it, without reservation, on 28 September 1992. In response to criticisms expressed in the 1998 review by the UN Committee on the Rights of the Child in Geneva, the Irish government established the office of Ombudsman for Children. It drew up a national children's strategy. In 2006, following concerns expressed by the committee that the wording of the Irish Constitution does not allow the State to intervene in abuse cases other than in very exceptional cases, the Irish government undertook to amend the constitution to make a more explicit commitment to children's rights.
Израиль
Израиль 1991 жылы конвенцияны ратификациялады. 2010 жылы ЮНИСЕФ елде балалар құқықтары жөніндегі үкімет тағайындаған комиссия құрмағаны және балалар құқықтарын қамтитын түрлі израильдік заңдарды іске асыру үшін ұлттық стратегия немесе бағдарлама қабылдамағаны үшін сынға алды. Баяндамада Израильдің конвенцияны Батыс жағалауда қолданылмайды деп есептейтіні және Израиль заңдарында 18 жасқа дейін бала саналатын болса да, оккупацияланған аумақтардағы 16 жасқа дейінгі палестиналықтарды балалар деп анықтағаны айтылды. Экономикалық ынтымақтастық және даму ұйымының сол кездегі баяндамасы Израильдің балаларға инвестициясы халықаралық орташа деңгейден төмен екенін көрсетті. Нақты инвестиция 1995 жылдан 2006 жылға дейін төмендеді. 2012 жылы Біріккен Ұлттар Ұйымының Балалар құқықтары жөніндегі комитеті Израильді Газа секторындағы палестиналықтарға жасаған бомбалық шабуылдары үшін сынады, "Тұрғын үйлердің қирауы және мектептерге, көшелерге және басқа да қоғамдық инфрақұрылымға келтірілген зиян балаларға ауыр әсер етеді" деп мәлімдеді және мұны "Балалар құқықтары жөніндегі конвенцияның, оның қарулы қақтығыстарға қатысушы балалар туралы Факультативтік протоколының және халықаралық гуманитарлық құқықтың өрескел бұзуы" деп атады. Сонымен қатар, Газадан Израильдің оңтүстігіне жасалған палестиналықтардың ракеталық шабуылдары израильдік балаларға психикалық жарақаттар келтірді, барлық тараптарды балаларды қорғауға шақырды.
Israel ratified the convention in 1991. In 2010, UNICEF criticized the country for its failure to create a government appointed commission on children's rights or adopt a national children's rights strategy or program to implement various Israeli laws addressing children's rights. The report criticizes Israel for holding that the convention does not apply in the West Bank and for defining Palestinians under the age of 16 in the occupied territories as children, even though Israeli law defines a child as being under 18, in line with the convention. A contemporaneous report by the Organisation for Economic Co operation and Development found that Israel's investment in children is below the international average. The actual investment had fallen between 1995 and 2006. In 2012, the United Nations Committee on the Rights of the Child criticized Israel for its bombing attacks on Palestinians in the Gaza Strip, stating, "Destruction of homes and damage to schools, streets and other public facilities gravely affect children" and called them "gross violations of the convention on the Rights of the Child, its Optional Protocol on the involvement of children in armed conflict and international humanitarian law". It also criticized Palestinian rocket attacks from Gaza on southern Israel, which traumatized Israeli children, calling on all parties to protect children.
Жаңа Зеландия
Жаңа Зеландия 1993 жылғы 6 сәуірде Конвенцияны ратификациялады, бірақ Жаңа Зеландияда болу құқығына қарай адамдарды ажырату құқығы, экономикалық пайдалануға қатысты заңнамалық шаралардың қажеттігі (ол қолданыстағы заңмен жеткілікті қорғалған деп санды), және кәмелетке толмаған қылмыскерлерді ересектерден бөлу ережелеріне қатысты шарттар қойды. 1994 жылы Жаңа Зеландияның апелляциялық соты Иммиграция министрі мен оның ведомствосы Конвенцияны елемеуге құқылы деген пікірді қабылдамады, мұндай әрекет елдің Конвенцияға қосылуын "кем дегенде ішінара формалдық" деп бағалануы мүмкін екенін айтты. 2003 жылғы Балалар жөніндегі комиссар туралы заң Балалар жөніндегі комиссардың кеңсесін (OCC) нығайтып, оған күшті тергеу өкілеттіктерін берді. OCC БҰҰ Балалар құқықтары комитетінің ұсыныстарын, Балалар құқықтары туралы конвенцияны және оның Факультативтік протоколдарын Жаңа Зеландия үкіметінің іске асыруын бақылайтын Бақылау тобын шақырады. Бақылау тобына Адам құқықтары жөніндегі комиссия (Жаңа Зеландия), ЮНИСЕФ Жаңа Зеландия, Aotearoa балалар мен жастар үшін әрекет және Жаңа Зеландияны құтқару балалар қорының өкілдері кіреді. 2007 жылдың мамыр айында Жаңа Зеландия 2007 жылғы Қылмыстар (59-баптың орнына қосылған) түзету заңын қабылдады, ол тәртіп үшін "нақты күш" қолданудан қорғанысты жойды. Парламент үшінші және соңғы дауыс беруде заңға 113-8 дауыспен қолдау көрсетті.
New Zealand ratified the convention on 6 April 1993 with reservations concerning the right to distinguish between persons according to the nature of their authority to be in New Zealand, the need for legislative action on economic exploitation—which it argued was adequately protected by existing law, and the provisions for the separation of juvenile offenders from adult offenders. In 1994, the Court of Appeal of New Zealand dismissed the suggestion that the Minister for Immigration and his department were at liberty to ignore the convention, arguing that this would imply that the country's adherence was "at least partly window dressing". The Children's Commissioner Act 2003 enhanced the Office of the Children's Commissioner (OCC), giving it significantly stronger investigative powers. The OCC is responsible for convening the UNCROC Monitoring Group, which monitors the New Zealand Government's implementation of the Children's Convention, its Optional Protocols and the Government's response to recommendations from the United Nations Committee on the Rights of the Child. The monitoring group comprises members from the Human Rights Commission (New Zealand), UNICEF New Zealand, Action for Children and Youth Aotearoa and Save the Children New Zealand. In May 2007, New Zealand passed the Crimes (Substituted Section 59) Amendment Act 2007, which removed the defence of "reasonable force" for the purpose of correction. In its third and final vote, Parliament voted 113–8 in favour of the legislation.
Швеция
Бала құқықтары туралы конвенция 2020 жылдың 1 қаңтарынан бастап Швеция заңы мәртебесіне ие. Соған дейін де Швеция заңнамасы конвенциямен толық үйлесімді болған, ал кейбір жағдайларда одан да жоғары деңгейде болды. Бұл мәртебе балалар құқықтарына басымдық берілмейтінін швед билігі мен үкіметі анықтағандықтан, шведтік әлеуметтік қызмет көрсету саласындағы шешімдерде және құқық қорғау саласында берілді.
The Convention on the Rights of the Child has status as Swedish law since 1 January 2020. Also, before that, Swedish legislation was well in line with the convention and went in some cases further. It was given this status because Swedish authorities and the government thought the childs right perspective was not applied sufficiently in Swedish social welfare decisions and law enforcement.
Ұлыбритания
Ұлыбритания 1991 жылғы 16 желтоқсанда бірнеше мәлімдемелер мен шарттар қосып Конвенцияны ратификациялады және 1995 жылғы қаңтарда Балалар құқықтары жөніндегі комитетке алғашқы есебін ұсынды. Комитет көтерген мәселелер қатарында балалардың арасындағы кедейлік пен теңсіздіктің өсуі, балаларға жасалатын зорлық-зомбылықтың деңгейі, жас қылмыскерлерге қатысты күтім, қылмыстық жауапкершілік жасының төмендігі және балалар мен жастардың өз пікірлерін білдіру мүмкіндігінің болмауы бар еді. 2002 жылғы комитет есебінде де ұқсас алаңдаушылықтар білдірілді, оның ішінде қамаудағы балалардың әл-ауқаты, пана іздеушілерге қатысты теңсіздік және кедейліктің балалар құқықтарына тигізетін кері әсері де бар. 2008 жылдың қыркүйегінде Ұлыбритания үкіметі өз шарттарын алып тастап, осы мәселелер бойынша Конвенцияға келісуге шешім қабылдады. 2002 жылғы есепте ата-аналардың балаларын "ақылға қонымды жазалау" құқығына қатысты сын айтылды, комитет мұны "баланың қадір-қасиетін ауыр бұзу" деп сипаттады, бірақ Ұлыбритания үкіметі бұл сынды қабылдамады. Балалар, жастар және отбасылар министрі ата-аналардың азайып бара жатқанын, бірақ көпшілігі мұндай тыйымды қолдамайтынын мәлімдеді. Шотландия мен Уэльстің заң шығару органдары 2020 жылдың қарашасында және 2022 жылдың наурызында соққы салуға тыйым салатын заңдарды қабылдады. Парламенттік адам құқықтары жөніндегі бірлескен комитетке ұсынылған дәлелдерде, комиссия "Отбасылық білім беру қоры" тарапынан "БҰҰ Балалар құқықтары конвенциясын радикалды түрде түсіндіргені үшін" сынға ілікті. Бірлескен комитеттің есебінде "Үкімет БҰҰ Балалар құқықтары жөніндегі комитетінің балаларды дене жазалау және ақылға қонымды жазалауды қорғау Конвенциясының міндеттемелерімен үйлеспейтіні туралы ұсынымдарын іске асыру уақыты келді" деп ұсынылды. Ұлыбритания үкіметі "дене жазасын қолдану – бұл әрбір ата-ананың жеке шешімі" деп жауап берді. Ұлыбританияда бала құлдығын анықтау қиын болғанымен, бала құлдар елге әкелініп сатылады. 19 қаңтарда Парламент депутаттары заң жобасының негізгі қағидаларын бірінші кезеңде 118-0 дауыспен қабылдады. Заң жобасына, соның ішінде Шотландия жастар парламентінен де, көптеген қолдаулар түсті. Заң жобасы Шотландия Парламентінде үшінші кезеңде бірауыздан қабылдады. Алайда, 2021 жылдың қазан айында Ұлыбритания Жоғарғы соты заң жобасының негізгі ережелері Шотландия Парламентінің құзыретінен тыс екенін және заң жобасы күшіне енбегенін мәлімдеді.
The United Kingdom ratified the convention on 16 December 1991, with several declarations and reservations, and made its first report to the Committee on the Rights of the Child in January 1995. Concerns raised by the committee included the growth in child poverty and inequality, the extent of violence towards children, the use of custody for young offenders, the low age of criminal responsibility, and the lack of opportunities for children and young people to express views. The 2002 report of the committee expressed similar concerns, including the welfare of children in custody, unequal treatment of asylum seekers, and the negative impact of poverty on children's rights. In September 2008, the UK government decided to withdraw its reservations and agree to the convention in these respects. The 2002 report's criticism of the legal defence of "reasonable chastisement" of children by parents, which the committee described as "a serious violation of the dignity of the child", was rejected by the UK Government. The Minister for Children, Young People and Families commented that while fewer parents are using smacking as a form of discipline, the majority said they would not support a ban. The devolved legislatures of Scotland and Wales have passed laws banning smacking, in force in November 2020 and March 2022 respectively. In evidence to the parliamentary Joint Committee on Human Rights, the committee was criticised by the Family Education Trust for "adopting radical interpretations of the UN Convention on the Rights of the Child in its pursuit of an agenda". The joint committee's report recommended that "the time has come for the Government to act upon the recommendations of the UN Committee on the Rights of the Child concerning the corporal punishment of children and the incompatibility of the defence of reasonable chastisement with its obligations under the Convention." The UK Government responded that "the use of physical punishment is a matter for individual parents to decide". Although child slavery is difficult to gauge within the UK, child slaves are imported into the UK and sold. On 19 January, MSPs passed the general principles of the bill at stage 1, 118–0. The bill received many endorsements, including strong endorsement from the Scottish Youth Parliament. The bill passed unanimously on its third stage in the Scottish Parliament. However, in October 2021 the UK Supreme Court held that central provisions of the bill were outside the authority of the Scottish Parliament, and the bill has not taken effect.
Америка Құрама Штаттары
АҚШ үкіметі конвенцияны әзірлеуде белсенді рөл атқарды және оған 1995 жылғы 16 ақпанда қол қойды, бірақ оны ратификацияламады. Американың конвенцияға қарсылық білдіруі негізінен саяси және діни консервативтерден туындайды деп мәлімделеді. Мысалы, The Heritage Foundation "әдеп-ахлақты діни қауымдар, отбасы және басқа жеке бірлестіктер жүзеге асыратын азаматтық қоғам американдық тәртіптің негізі болып табылады" деп санайды, ал Үйдегі мектептерді құқықтық қорғау қауымдастығы (HSLDA) CRC үйдегі білім беруді қауіпке ұшыратады деп айтады. Ең бастысы, сол кезде бірнеше штат кәмелетке толмаған қылмыскерлерді өлім жазасына кесуге және өмір бойына бас бостандығынан айыруға рұқсат берді, бұл конвенцияның 37-бабына тікелей қайшы келеді. 2005 жылы Жоғарғы Соттың Роперге қарсы Симмонс ісі бойынша шешімінде кәмелетке толмағандарды өлтіру "қатыгез және ерекше жаза" ретінде конституцияға қайшы деп жарияланды; 2012 жылы Миллерге қарсы Алабама ісі бойынша сот кәмелетке толмаған қылмыскерлерге шартты түрде босату мүмкіндігісіз өмір бойына міндетті жазалау конституцияға қайшы деп тапты. Сонымен қатар, Конвенцияның балалардың туғаннан бастап өздерін тануға құқығы бар деген тұжырымдамасы негізінде, жабық асырап алу практикасына қатысты штат заңдарын да қайта қарау қажет болуы мүмкін. 2008 жылы президент сайлауына қатысқан кезде сенатор Барак Обама конвенцияны ратификацияламауды "ұятты" деп сипаттады және мәселені қайта қарауға уәде берді, бірақ президент болғаннан кейін ол ешқашан бұған қол жеткізбеді. 1995 жылы АҚШ-тың келісімге қол қоюынан бері АҚШ-тың бірде-бір президенті келісімді ратификациялау үшін оның ақыл-кеңесін және келісімін сұрап, келісімді АҚШ Сенатына ұсынған жоқ. АҚШ Конвенцияның екі қосымша хаттамасын ратификациялады: Бұл хаттама 2002 жылдың 12 шілдесінде күшіне енді. 2002 жылға дейін 172 мемлекет осы хаттамаға қатысушы, ал тағы 8 мемлекет оған қол қойды, бірақ оны ратификацияламады. 2007 жылға дейін 178 мемлекет осы хаттамаға қатысушы, ал тағы 7 мемлекет оған қол қойды, бірақ оны ратификацияламады. және 2012 жылғы 28 ақпанда қол қоюға ашылды. Қазіргі уақытта хаттамаға 52 қол қойылып, 50 ратификацияланды: ол үш ай бұрын он рет ратификацияланғаннан кейін 2014 жылғы 14 сәуірде күшіне енді. Сонымен қатар қосымша хаттамалар туралы ұсыныстар да жасалды. 2020 жылы тәуелсіз "Lancet WHO UNICEF комиссиясы" балаларды темекі, алкоголь, сүт формуласы, қантталған сусындар, құмар ойындар, әлеуетті зиянды әлеуметтік желілер және олардың жеке деректерін орынсыз пайдаланудан қорғау үшін қосымша хаттама әзірлеуді ұсынды. (ДДҰ-ның келісімшарттар жасау үшін өздерінің жеке жүйесі бар.) 2022 жылы халықаралық бала құқықтары мен білім беру сарапшыларының тобы балалардың тегін бастауыш және тегін орта білім алу құқығын нақты кепілдендіру үшін халықаралық құқық бойынша білім алу құқығын жаңарту туралы шақыруға қосылды. Human Rights Watch бұл мәселені Конвенцияның төртінші қосымша хаттамасы арқылы шешуге ұсыныс жасады.
The United States government played an active role in the drafting of the convention and signed it on 16 February 1995, but has not ratified it. It has been claimed that American opposition to the convention stems primarily from political and religious conservatives. For example, The Heritage Foundation considers that "a civil society in which moral authority is exercised by religious congregations, family, and other private associations is fundamental to the American order", and the Home School Legal Defense Association (HSLDA) argues that the CRC threatens homeschooling. Most notably, at the time several states permitted the execution and life imprisonment of juvenile offenders, a direct contravention of Article 37 of the convention. The landmark 2005 Supreme Court decision in Roper v. Simmons declared juvenile executions to be unconstitutional as "cruel and unusual punishment"; in the 2012 case Miller v. Alabama, the court held that mandatory sentences of life without the possibility of parole are unconstitutional for juvenile offenders. State laws regarding the practice of closed adoption may also require an overhaul in light of the Convention's position that children have a right to identity from birth. During his 2008 campaign for President, Senator Barack Obama described the failure to ratify the convention as "embarrassing" and promised to review the issue but, as President, he never did. No President of the United States has submitted the treaty to the United States Senate requesting its advice and consent to ratification since the US signed it in 1995. The United States has ratified two of the optional protocols to the convention: This protocol entered into force on 12 July 2002. As of , 172 states are party to the protocol, and another 8 states have signed but not ratified it. As of , 178 states are party to the protocol, and another 7 states have signed but not ratified it. and opened for signature on 28 February 2012. The protocol currently has 52 signatures and 50 ratifications: it entered into force on 14 April 2014 following the tenth ratification three months beforehand. Proposals for additional optional protocols have also been made. In 2020, the independent "Lancet WHO UNICEF Commission" proposed the development of an optional protocol to protect children from the marketing of tobacco, alcohol, formula milk, sugar sweetened beverages, gambling, and potentially damaging social media, and the inappropriate use of their personal data. (The WHO also has their own framework for making treaties.) In 2022, a group of international child rights and education experts joined a call for an update to the right to education under international law to explicitly guarantee children's right to free pre primary and free secondary education. Human Rights Watch has suggested doing so through a fourth optional protocol to the CRC.
Ата-ана құқықтары
2020 жылғы 7 қазанда Германия (Еуропалық одақ атынан) және Уругвай (GRULAC атынан) ұсынған «Балалар құқықтары: салауатты орта арқылы балалар құқықтарын іске асыру» тақырыбындағы БҰҰ қарары жобасы A/HRC/45/L.48/Rev.1 қабылданды. Ресей Федерациясының ата-аналық құқықтарды қосуға бағытталған L.57 және L.64 түзетулері қабылданбады. Ресей делегаты Кристина Сукачева ата-аналарға қарсы дауыс берген үкіметтер балалар құқықтарын қамтамасыз ету жөніндегі халықаралық жауапкершіліктерінен қасақана бас тартатынын айтты. Қабылдау кезінде Уругвай Ресей Федерациясы ұсынған ата-аналық құқықтар туралы мәтінді қосу «қарарға теңгерімсіздік әкеледі және сонымен қатар қарардың мағынасына қайшы келеді» деп мәлімдеді.
On 7 October 2020, the vote on United Nations Draft Resolution A/HRC/45/L.48/Rev.1 – "Rights of the child: Realizing the rights of the child through a healthy environment" submitted by Germany (on behalf of the European Union) and Uruguay (on behalf of GRULAC) was adopted. The Russian Federation's Amendments L.57 and L.64 to include parental rights were rejected. The Russian delegate, Kristina Sukacheva, remarked that governments voting against parents deliberately shirk their international responsibilities to provide for the rights of the child. At the time of adoption, Uruguay stated that the incorporation of parental rights language as proposed by the Russian Federation would "bring imbalance to the resolution and would also go against the spirit of the resolution".