Ұлыбритания Корольдік Әуе Күштерінің таратылған эскадрильясы
No. 111 Squadron RAF
Ұлыбритания Корольдік Әуе Күштерінің 111-ші эскадрильясы туралы мақала. Бірінші дүниежүзілік соғыстағы және одан кейінгі тарихы, құрылуы мен қайта құрылуы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Корольдік әуе күштерінің бұрынғы жауынгерлік эскадрильясы.
Defunct flying squadron of the Royal Air Force
No. 111 (Жауынгерлік) эскадрильясы, сондай-ақ No. CXI (F) эскадрильясы және Treble One деген лақап атымен белгілі, Корольдік әуе күштерінің эскадрильясы болды. Ол 1917 жылы Таяу Шығыста, генерал Эдмунд Алленби Синай және Палестина науқанында қолбасшылықты алғаннан кейін Египет экспедициялық күштерін қайта ұйымдастыру кезінде Корольдік ұшу корпусының No. 111 эскадрильясы ретінде құрылды. Эскадрилья Бірінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін 1920 жылға дейін Таяу Шығыста қызмет етті, содан кейін No. 14 эскадрильясы болып қайта нөмірленді. Эскадрилья 1923 жылы қайта құрылды. Екінші дүниежүзілік соғыста 1940 жылы Ұлыбритания шайқасына қатысты. 1941 жылдың соңында ол Жерорта теңізіне көшіп, Солтүстік Африка науқанына, содан кейін Сицилияға және Италияға жасалған одақтастардың шабуылына қатысты. Соғыстан кейінгі жылдары таратылған эскадрилья 1953 жылы реактивтік ұшақтармен қайта құрылды. Hawker Hunter ұшақтарын пайдалана отырып, No. 111 эскадрильясы "Қара жебелер" атты акробатикалық командасын ұсынды. Lightning истребителімен қайта жабдықталғанда да акробатикалық өнер көрсетті. 1975 жылы Phantom ұшақтарына ауысқаннан кейін Шотландияға көшіп келді. 1990 жылы эскадрилья Panavia Tornado әуе қорғанысының нұсқасын ұшыра бастады. RAF Leuchars, Шотландиядан Panavia Tornado F3 ұшағымен әуе қорғанысында 2011 жылдың наурызына дейін қызмет етті, осы кезде эскадрилья таратылды, бұл RAF-тағы Tornado F3 қызметінің соңы болды. Оның міндеті – жаудың барлау рейстерін шектеу және Суэц үстіндегі неміс жауынгерлеріне қарсы тұру болды. Қыркүйек айында Bristol F.2 истребительдерімен күшейтілді, олардың бірі 8 қазанда No. 111 эскадрильясы үшін алғашқы әуе жеңісін қамтамасыз етті. Эскадрилья 1917 жылдың қазан айында Royal Aircraft Factory S. E.5a ұшақтарын ала бастады. Сол айда майор Шеклтон 40-шы (армиялық) қанаттың қолбасшысы болғаннан кейін майор Стрентпен командалық құрам ауыстырылды. 1918 жылдың көктемінде Рамледе орналасқанда майор Стрентті ұшақ конструкторы Джеффри де Гавиландтың кіші інісі майор Херевард де Гавиланд алмастырды. Эскадрилья төрт аса қабілетті ұшқышты даярлады: Остин Ллойд Флеминг, болашақ әуе маршалы Питер Рой Максвелл Драммонд, Чарльз Дэвидсон және Артур Пек.
Number 111 (Fighter) Squadron, also known as No. CXI (F) Squadron and nicknamed Treble One, was a squadron of the Royal Air Force. It was formed in 1917 in the Middle East as No. 111 Squadron of the Royal Flying Corps during the reorganisation of the Egyptian Expeditionary Force after General Edmund Allenby took command during the Sinai and Palestine Campaign. The squadron remained in the Middle East after the end of the First World War until 1920 when it was renumbered as No. 14 Squadron. The squadron was reformed in 1923. In World War II in 1940, it fought in the Battle of Britain. In late 1941 it moved to the Mediterranean, where it was involved in the North African Campaign and then the Allied invasion of Sicily and the Allied invasion of Italy. Disbanded in the years after the war, the squadron reformed in 1953 with jets. Operating the Hawker Hunter, No. 111 Squadron provided an aerobatic display team – the Black Arrows. It also performed aerobatics when it re equipped with the Lightning interceptor. The Squadron moved to Scotland in 1975, shortly after changing to flying Phantoms. In 1990 the squadron began flying the air defence variant of the Panavia Tornado. It operated the Panavia Tornado F3 in air defence from RAF Leuchars, Scotland until March 2011, when the squadron was disbanded, ending Tornado F3 service in the RAF. Its mission was to restrict enemy reconnaissance flights and challenge the German fighter presence over Suez. It was reinforced by Bristol F.2 Fighters in September, one of these claiming the first aerial victory for No. 111 Squadron on 8 October. The squadron began to receive the Royal Aircraft Factory S. E.5a in October 1917. The same month also saw a change of command with Major Shekleton was replaced by Major Strent, after Shekleton became Commander of the 40th (Army) Wing. In Spring 1918, while based at Ramleh, Major Strent was replaced in command by Major Hereward de Havilland, younger brother of aircraft designer Geoffrey de Havilland. The squadron had produced four aces: Austin Lloyd Fleming, future Air Marshal Peter Roy Maxwell Drummond, Charles Davidson, and Arthur Peck.
Соғыс аралығы
Соғыс аяқталғаннан кейін Требл 1-ші Египетке, содан кейін 1919 жылдың 6 ақпанында Палестинадағы Рамлаға көшті, «Бристоль Файтер» ұшақтарымен қайта жабдықталды. 1920 жылдың 1 ақпанында эскадрилья No. 14 эскадрилья болып қайта нөмірленді. 1924 жылдың сәуір айында бірінші дүниежүзілік соғыс кезеңінен қалған «Сопви Снайпс» екінші эскадрильясы, ал 1924 жылдың маусымында «Армстронг Уитворт Сискинс» үшінші эскадрильясы қосылды, 1925 жылдың қаңтарында эскадрилья толығымен «Сискинс» ұшақтарымен жабдықталды. Лондонды қорғау міндеті алдындағы эскадрилья 1931 жылдың қаңтар-ақпанында «Сискинс» ұшақтарын «Бристоль Бульдог» ұшақтарымен алмастырды, ал «Сискинс» ұшақтары No. 19 эскадрильяға берілді. 1934 жылдың шілдесінде эскадрилья RAF Northolt-қа көшті және 1936 жылдың мамыр-маусымында «Глостер Гаунтлетс» ұшақтарымен қайта жабдықталды. 1938 жылдың қаңтарында эскадрилья алғашқы «Хокер Харрикейн» эскадрильясы болды. 29 қарашада эскадрилья алғашқы жеңісін оді, қанатты командир Бродхерст «Хайнкель He 111» ұшағын атып түсірді. No. 111 (Жекпе-жек) эскадрильясы RAF Croydon базасында орналасқанда Ұлыбритания шайқасында қатысты, Люфтваффе бомбалаушыларына қарсы қауіпті, алға бағытталған шабуылдарды ұйымдастырды. Алайда, 1940 жылдың тамызында ауыр шығындарға ұшырағаннан кейін, бөлім қыркүйек айында RAF Drem-ге ауыстырылды. 1962 жылы эскадрильяға «English Electric Lightning» барлық ауа-райында қолданылатын истребитель ұшағы берілді, ол 12 жыл бойы қолданылды. 1965 жылы, эскадрилья командирі Джордж Блэк (кейіннен AVM) басшылығымен және толығымен «Lightning F3» ұшақтарымен жабдықталған эскадрилья сол жылдың маусым айында Париж әуе шоуында «Red Arrows» эскадрильясымен бірлескен көрсетім беру үшін таңдалды. «Diamond Nine» формациясын дайындау және жеке акробатикалық «Lightning» ұшағымен жұмыс істеу кезінде, эскадрилья күніне 10 ұшақ ұшырып, күтпеген жетістікке жетті, өйткені бұл ұшақты күту өте қиын болды. 1974 жылы эскадрилья 18 жылдан кейін RAF Wattisham-нан көшіп, RAF Coningsby-да «McDonnell Douglas Phantom FGR.2» ұшақтарымен жабдықталды, содан кейін 1975 жылдың 3 қарашасында RAF Leuchars-қа көшті.
Treble One moved to Egypt after the War ended and then to Ramla in Palestine on 6 February 1919, re equipping with the Bristol Fighter. On 1 February 1920, the squadron renumbered to No. 14 Squadron. These were supplemented by a second flight of First World War vintage Sopwith Snipes in April 1924, and by a third flight of Armstrong Whitworth Siskins in June 1924, completely equipping itself with Siskins in January 1925. The squadron, tasked with defending London, replaced its Siskins with Bristol Bulldogs in January–February 1931, with its Siskins being passed on to No. 19 Squadron. The squadron moved to RAF Northolt in July 1934 and re equipped with Gloster Gauntlets in May–June 1936. The squadron became the first Hawker Hurricane squadron in January 1938. The squadron scored its first victory on 29 November, when Sqn. Ldr. Broadhurst shot down a Heinkel He 111. No. 111 (Fighter) Squadron played a role in the Battle of Britain while based at RAF Croydon, pioneering dangerous head on attacks against the Luftwaffe bomber streams. However after suffering heavy losses in August 1940, the unit was rotated north in September to RAF Drem. The squadron received the all weather English Electric Lightning fighter in 1962 which it operated for 12 years. In 1965, under Squadron Leader George Black (later AVM) and fully equipped with Lightning F3's, it was chosen to provide a combined display with the Red Arrows for the Paris Air Show in June of that year. During the 2 to 3 months workup of the Diamond Nine formation plus a solo aerobatics Lightning, the squadron fielded 10 aircraft per day, a remarkable achievement for what was a somewhat difficult aircraft to service. In 1974, the squadron moved from RAF Wattisham after almost 18 years and re equipped with the McDonnell Douglas Phantom FGR.2 at RAF Coningsby, before moving north to RAF Leuchars on 3 November 1975.
Торнадо F.3 (1990-2011)
1990 жылы эскадрилья Tornado F.3 ұшақтарымен қайта жабдықтауға кірісті. Эскадрилья 2011 жылдың 22 наурызында RAF Leuchars базасында таратылды.
The squadron began to re equip with the Tornado F.3 in 1990. The squadron disbanded at RAF Leuchars on 22 March 2011.