Кіріспе

Британдық бизнесмен (1859-1940), Vestey Brothers компаниясының құрдас негізін қалаушысы, қазір Vestey Group.

Уильям Вестей, 1-ші барон Вестей (21 қаңтар 1859 – 10 желтоқсан 1940), ағылшын кеме қатынасының ірі магнаты болған.

Ерте өмір

Уильям Вести 1859 жылдың 21 қаңтарында дүниеге келген. Ол Ливерпульдегі саудагерлердің ескі әулетінен шыққан. 1876 жылы, он жеті жасында, оны әкесі Сэмюэл Вести, Ливерпульдегі азық-түлікпен қамтамасыз етуші, Чикагоға жіберді.

Мансап

Ол әкесінің қаржысына ет консервілеу зауытын басқарды. 1897 жылы інісі Эдмундпен бірге Ливерпульдегі отбасылық қасапханадан Vestey Brothers (кейін Vestey Group) компаниясын құрды. Олар 1895 жылы Лондонда суық қойма ашып, тоңазыту технологиясының алғашқыларын жасады. Содан кейін Вести ағайындылары Оңтүстік Америкаға барып, ондағы қарқынды экономикалық өсімге байланысты байлыққа кенелуге тырысты. Олар аң аулау құстарын сатып алып, американдық компаниялардың суық қоймаларында сақтап, Ливерпульге жіберді. Бұл алғашқы қадамдар көп ұзамай Ұлыбританияға сиыр еті мен ет өнімдерін импорттауға ұласты, нәтижесінде Бразилия, Венесуэла және Австралияда мал шаруашылықтарына, ал Аргентина, Уругвай (Frigorífico Anglo del Uruguay), Жаңа Зеландия және Австралияда ет өңдеу зауыттарына ие болды. 1914 жылы олар Австралияның Дарвин қаласындағы Булоки Пойнтта ет өңдеу зауытын салды, бірақ Дарвин көтерілісінен кейін 1920 жылы оны жапты. 1914 жылы Австралияның Солтүстік территориясындағы Уэйв Хилл фермасын сатып алды. Сол кездегі заңнама австралиялық аборигендерге еңбекақысын шай, темекі және басқа да азық-түлікпен төлеуге рұқсат берді. Вестилер жұмысшыларына жалақы төлеуден бас тартты, бұл бастапқыда шиеленіс пен дау-жанжалға әкелді, ол 1967 жылы басталып, сегіз жылға созылған Уэйв Хилл ереуіліне дейін жалғасты. 1915 жылы ағайындылар Дэвид Ллойд Джорджтан табыс салығынан босату туралы өтініш қабылданбағаннан кейін, Ұлыбританияда табыс салығын төлеуден қашу үшін Буэнос-Айреске көшіп кетті. Кейін отбасы бизнесті Париж тресті арқылы басқарды, бұл оларға 1991 жылы ол мүмкіндік жабылғанға дейін Ұлыбритания салықтарынан заңды түрде қашуға мүмкіндік берді. 1915-1918 жылдары олар Чикагоға, содан кейін Аргентинаға және қайта Англияға көшіп барды. Лорд Вести кейін Ливерпуль соборының ірі демеушісі болды және ол собордағы қоңырау мұнарасын салуға қаржы жұмсады.

Бірінші дүниежүзілік соғыс және жұртық

Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде тағы бір Вести компаниясы, Blue Star Line (қазір P&O Nedlloyd құрамында), Англияға Аргентина сиыр етін үлкен көлемде жеткізіп тұрды. Соғыс кезінде Англияны азық-түлікпен қамтамасыз етуге қосқан үлесі үшін Уильям Вести кейіннен пэрлік мәртебесіне ие болды. Ол 1913 жылғы 21 маусымда Камбервелл метрополитендік округіндегі Бессéмер үйінің баронеті, ал 1922 жылғы 20 маусымда Суррей графтығындағы Кингсвуд бароны атанды. Оның тағайындалуы премьер-министр Дэвид Ллойд Джорджты қамтитын, пэрлік мәртебесін сатуға байланысты даудың ең қызу кезінде орын алды. Уильям Вести пэрлік мәртебесіне лайық деп есептелмеді, себебі Вести ағайындары Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде миллиондаған фунт салық төлеуден жалтарған үшін ет өңдеу бизнесін елден шығарды. Король Георг V сер Уильямның барон болуына қарсы болғанымен, ол Ллойд Джорджтан 20 000 фунт стерлинг саяси қайырымдылық жасағаннан кейін бұл атақты алды.

Жеке өмір

Оның бірінші әйелі 1923 жылы қайтыс болып, Ливерпуль соборында жерленді. Содан кейін ол 1924 жылдың 1 тамызында Небраска штатының Супериор қаласынан Эвелин Бродстонға үйленді. Ол Чикагодағы Вести ет өңдеу зауытында стенограф болып жұмыс істеген, оны оның інісі байқаған. Ол компанияда өсіп, ақырында әлемдегі ең көп жалақы алатын әйел басшыға айналды. Ол 1940 жылдың желтоқсанында 81 жасында қайтыс болғаннан кейін одан аман қалды. Оның күлі Ливерпуль соборында жерленді. 1941 жылдың 24 шілдесінде 2-ші леди Вести Небраска штатындағы Эвергрин зиратында жерленді. Әр көктемде естелік күндері Супериор қаласы оның құрметіне жыл сайынғы Леди Вести фестивалін өткізеді. Бұл қаланың ең ірі жылдық тойы және ол аймақтан көптеген адамдарды тартады.