Гемма Хасси: Ирландия саяхатшысы және саяси қайраткерінің өмірі мен қызметі
Gemma Hussey
Гемма Хасси – ирландский политик (1938-р.), Fine Gael партиясының бұрынғы мүшесі, әртүрлі министрлік қызметтер атқарған. Биографиясы мен мансабы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ирландияның бұрынғы Fine Gael саясаткері (1938 жылы туған)
Irish former Fine Gael politician (b. 1938)
Гемма Хасси (11 қараша 1938 жылы туған) – ирландиялық бұрынғы Fine Gael саясаткері, 1986 жылдан 1987 жылға дейін әлеуметтік әл-ауқат министрі, 1987 жылдың қаңтарынан 1987 жылдың наурызына дейін еңбек министрі, 1982 жылдан 1986 жылға дейін білім министрі, Сенаттың төрағасы және 1981 жылдан 1982 жылға дейін Сенаттағы Fine Gael партиясының төрағасы болды. Ол 1982 жылдан 1989 жылға дейін Уиклоу сайлау округінің депутаты (Teachta Dála) болды. Сондай-ақ, ол 1977 жылдан 1982 жылға дейін Ұлттық университеттің сенаторы қызметін атқарды.
Gemma Hussey (; born 11 November 1938) is an Irish former Fine Gael politician who served as Minister for Social Welfare from 1986 to 1987, Minister for Labour from January 1987 to March 1987, Minister for Education from 1982 to 1986, Leader of the Seanad and Leader of Fine Gael in the Seanad from 1981 to 1982. She served as a Teachta Dála (TD) for the Wicklow constituency from 1982 to 1989. She also served as a Senator for the National University from 1977 to 1982.
Сенатор
Ол 1977 жылдан 1982 жылға дейін Оирехтас жоғарғы палатасында қызмет ете отырып, Ұлттық университеттен Seanad Éireann-ға сайланды. Алғашқы үш жыл бойы тәуелсіз сенатор болып қызмет еткеннен кейін, ол Fine Gael партиясына қосылды. Содан кейін 1981 жылдан 1982 жылға дейін әйелдер істері жөніндегі Fine Gael Seanad өкілі болды. Ол 1981 жылдан 1982 жылға дейін Seanad-тағы партия жетекшісі және Seanad көшбасшысы болды.
She was elected by the National University to Seanad Éireann, serving in the upper house of the Oireachtas, from 1977 until 1982. She sat as an Independent Senator for the first three years, before joining Fine Gael. She then served as Fine Gael Seanad Spokesperson on Women's Affairs from 1981 to 1982. She went on to be the party leader in the Seanad and leader of the Seanad from 1981 to 1982.
ТД және министр
Ол алғаш рет 1982 жылдың ақпан айында өткен жалпы сайлауда Виклоу округінен Fine Gael партиясынан Dáil Éireann депутаты ретінде екінші рет сайланды. Хасси 1982 жылдан 1986 жылға дейін Гарет Фицджеральдтың басшылығымен құрылған Fine Gael–Labour партиясының коалициялық үкіметінде білім министрі болды. Осы кезеңде 1984 жылы мұғалімдердің жалақысын көтеру мәселесі бойынша өткен ұзақ ереуіл кезінде олардың күшті сынына ұшырады. 1980-ші жылдар экономикалық дағдарысқа толы кезең болды және үкімет мемлекеттік қаржының тұрақсыздығынан туындаған қиындықтарға тап болды. Сондықтан, оның білім беру бюджетін қысқартудың жолдарын табуы қажет болды. Ол мектептерге берілетін көлік қызметіне ақы төлеу жүйесін енгізді, бірақ бұл шара халыққа ұнамады. Дегенмен, жоғары білім беруге түсушілердің саны тез өсіп, Хасси қаржыны қысқарту кезінде де жоғары білім беруге қаржыландыруды арттыруға қол жеткізді. 1986 жылы ол әлеуметтік әл-ауқат министрі болды. Фицджеральд Хасси үшін ЕЭҚ істері жөніндегі жаңа министрлік құруды қарастырды. Алайда, ол Сыртқы істер министрлігімен бәсекелесуге ниеті болмағандықтан, осы ұсыныстан бас тартты. Либералдық көзқарастары мен феминистік ұстанымымен белгілі болған ол 1986 жылы өткен референдумда жеңіліске ұшыраған ажырасуды заңдастыруды ынтамен қолдады және Ирландиядағы абортқа қатысты шектеулерді жеңілдетуді жиі жақтады. Fine Gael партиясының либералдық қанатының өкілі болған ол, Моника Барнс, Нула Феннелл, Алан Шаттер және Алан Дьюкс сияқты саяхаттармен бірге болды. Партияның консервативтік қанаты, оған Оливер Дж. Фланаган, Элис Гленн және Джерри Л'Эстрандж сияқты депутаттар кірді, оны жақтырмады. Ұлыбританияның білім беру министрі Кит Джозефпен болған кездесуде Джозеф Хассиге айына бір рет қабылдау өткізетінін мақтан етті, бұл Ұлыбританияда өте көп саналды. Хасси оған, Dáil Éireann депутаты ретінде мандатын сақтап қалу үшін аптасына үш күн қабылдау өткізуге мәжбүр екенін жауап берді. 1990 жылы жарық көрген "Ат тэ рит едж" атты кабинеттік күнделіктерінің кітабы Ирландиядағы кабинеттің ішкі өміріне ең толық және шынайы шолу деп бағаланды. 1989 жылғы жалпы сайлаудан кейін ол саясаттан кетті. 1990 жылы ол Лейборист партиясынан президенттікке үміткер болған феминист Мэри Робинсонды, ресми Fine Gael үміткері Остин Кьюриге қарағанда қолдауы мүмкін екенін айтқандықтан партия ішінде сынға ұшырады. Мэри Робинсон Ирландияның тұңғыш әйел Президенті болды. Еуропалық идеяларды ынтамен қолдайтын Хасси қазір Еуропалық Одақта әйелдердің саяси өмірге қатысуын ынталандыруға көп күш жұмсап жатыр. 1997 жылғы президенттік сайлауға дейін Хасси Fine Gael партиясынан президенттікке үміткер болуы мүмкін екені айтылды және Дублин мен өзінің туған Виклоу округінде, сондай-ақ Fine Gael және Прогрессивті демократтардың қолдаушылары арасында жақсы нәтижелер көрсетуі күтілді. Алайда, партиялық номинация Мэри Баноттиге берілді, ол сайлауда Мэри МакАлизге үлкен есебімен жеңіліске ұшырады.
She was first elected to Dáil Éireann on her second attempt, at the February 1982 general election, as a Fine Gael TD for Wicklow. Hussey served as Minister for Education in the Fine Gael–Labour Party coalition government of Taoiseach Garret FitzGerald from 1982 to 1986, during which time she was heavily criticised by teachers' unions during a bitter pay strike in 1984. The 1980s was a decade of economic crisis and the government was faced with challenges caused by the precarious state of the public finances. This meant that she had to find ways to reduce the Education budget. One of her measures was to introduce charges for the school transport system, which proved unpopular. However, third level enrolments were increasing rapidly and Hussey secured increased funding for higher education at a time of severe spending cutbacks. In 1986, she became Minister for Social Welfare. FitzGerald considered creating a new ministry for Hussey as Minister for EEC affairs. However, she did not wish to compete with the Department of Foreign Affairs, and so declined the position. Always a liberal and a feminist, she took a strongly supportive position on the legalisation of divorce, which was defeated in a referendum in 1986, and frequently suggested that she supported the liberalisation of Ireland's abortion ban. A member of Fine Gael's liberal wing, which included Monica Barnes, Nuala Fennell, Alan Shatter and Alan Dukes, she was disliked by the conservative wing of the party which included TDs like Oliver J. Flanagan, Alice Glenn and Gerry L'Estrange. During a meeting with Keith Joseph, British Secretary of State for Education, Joseph boasted to Hussey that he held surgeries once a month, which was considered a high number in Britain. Hussey responded that she had to do clinics three days every week to hold on to her seat as a TD. The book of her cabinet diaries, At the Cutting Edge, published in 1990, was hailed as the most thorough and realistic account of life inside the cabinet in Ireland. She retired from politics at the 1989 general election. In 1990, she was sharply criticised within her party for suggesting that she might support the Labour Party presidential candidate, Mary Robinson, a feminist, over the official Fine Gael candidate Austin Currie. Mary Robinson went on to become Ireland's first female President. An enthusiastic Europhile, Hussey spends a lot of her time now promoting the advancement of women in politics around the European Union. In the lead up to the 1997 presidential election, Hussey was mentioned as a possible Fine Gael candidate, and was predicted to do well across Dublin and in her native Wicklow constituency and among supporters of Fine Gael and of the Progressive Democrats. In the event the party nomination went to Mary Banotti, who lost heavily to Mary McAleese in the election.