Кіріспе
Аглианико (аʎˈʎaːniko) – Италияның оңтүстік аймақтарында, негізінен Базиликата және Кампанияда өсірілетін қара жүзім. Ол Сангиовезе және Неббиоломен бірге Италияның үш ең маңызды сортының бірі саналады. Аглианико кейде Пьемонттан шыққан әйгілі Бароло шарабы сияқты жоғары сапалы, күрделі шараптар жасау қабілетіне байланысты "Оңтүстік Баролосы" (il Barolo del Sud) деп аталады. Бұл атау алғаш рет 1520 жылы "Аглианиче" түрінде жарияланған, және бірнеше этимологиялық теориялар бар. Дегенмен, оңтүстік Италияны XV ғасырда испандықтар басып алғанға дейін "Аглианико" атауына ешқандай сілтеме жоқ болғандықтан, атаудың тағы бір мүмкін шығу тегі – жазық далаларда өсетін жүзімді білдіруі мүмкін. Ақ жүзім Греко (танымал Греко ди Туфо шарабын жасау үшін қолданылады) қатар, аймақтың қызыл жүзімі Плиний Ескісінің жоғары бағасын алған. Бұл жүзімнің іздері Молизе, Апулияда, сондай-ақ Неаполь маңындағы Просида аралында табылған, бірақ қазір бұл жерлерде кеңінен өсірілмейді.
Aglianico (/lang//æ//l/'/j//æ//n//ɪ//k//əʊ/ alYANikoh, aʎˈʎaːniko) is a black grape grown in the southern regions of Italy, mostly Basilicata and Campania. It is considered with Sangiovese and Nebbiolo to be one of the three greatest Italian varieties. Aglianico is sometimes called "The Barolo of the South" (il Barolo del Sud) due to its ability to produce highly refined, complex fine wines like the famous wine from Piedmont, Barolo. The name first appeared in print as the feminine plural Aglianiche in 1520, and several etymological theories persist. However, since there is also no record of the name Aglianico prior to the fifteenth century Spanish conquest of southern Italy, another possible origin of the name is from denoting a grape grown on the plains. Along with the white grape Greco (used to make the famous Greco di Tufo wine), the red grape of the region was regarded favourably by Pliny the Elder. Traces of the vine have been found in Molise, Apulia, and also on the island of Procida near Naples, although it is no longer widely cultivated in those places.
Басқа жүзімдермен байланысы
Атауының ұқсастығына қарамастан, Кампания шарап жүзімі Аглианиконе, Аглианиконың клоналдық мутациясы емес. Дегенмен, ДНК талдауы осы екі сорттың арасындағы жақын генетикалық байланысты көрсетеді.
Шарап өсіретін өңірлер
Базиликатада Аглианико – Аглианико дель Вултур DOC және аймақтың жалғыз DOCG шарабы, Аглианико дель Вултур Супериор өндірісінің негізі болып табылады, ол Потенца провинциясының солтүстік бөлігінде шоғырланған. Ең ізделіс жолындағы өнімдер өшкен вулкан Тауро тауының маңында және айналасында орналасқан жүзімдіктерден алынады. Кампанияда Авеллино провинциясындағы Таураси ауылының және оның төңірегіндегі аудандар, сондай-ақ Беневенто провинциясындағы Монте-дель-Табурно төңірегіндегі аудандар DOCG белгісін алып жүрген Аглианико шараптарын өндіреді. Таураси 1993 жылы, ал Аглианико дель Табурно 2011 жылы DOCG мәртебасын алды. Falerno del Massico-ның негізгі жүзімі ретінде Аглианико Казерта провинциясында кеңінен таралған.
Басқа өңірлер
Жүзім соңғы кезде Австралия мен Калифорнияда да отырғызылды, себебі ол көбінесе күннөлді, ұзақ пісіп жетілетін климатта жақсы өседі. Австралияда ол Мюррей Дарлинг аймағында белгілі бір табыспен енгізілуде. McLaren Vale, Margaret River, Mudgee және Riverland аймақтарындағы өндірушілер де жаңадан егіс салған тәжірибелер жасап жатыр.
Жүзім шаруашылығы
Аглианико бұтасы ерте көктеп, күн сәулесі мол, құрғақ климатта жақсы өседі. Ол оидиумға қарсы жақсы төзімді, бірақ пероноспораға өте сезімтал. Ботритиске төзімділігі де төмен, алайда ол десерт шарабы жасауға тым көп танинді болғандықтан, жүзімдікте осы асыл шірудің пайдасынан гөрі зияны көп.
Шарап түрлері
Аглианикодан жасалған шараптар көлденең денелі, берік таниндермен және жоғары қышқылдықпен келеді, оларға ұзақ сақтауға жарамдылық береді. Шараптың бай дәмдері оны тоқ еттерге, мысалы, қоян етіне үйлестіруге ыңғайлы жасайды. Кампанияда жүзім кейде белгілі бір Indicazione Geografica Tipica (IGT) шараптарын жасау үшін Каберне Совиньон және Мерломен қосылады. Жастығында Аглианико өте танинді және концентрленген, оның дәмділігіне жету үшін бірнеше жылдық пісу қажет. Пісіп жетілген сайын жемістің дәмі күшейеді және таниндер шараптың қалған бөлігімен үйлеседі. Шараптың ерекше түсі - терең гранат түсі.