Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Мексиканың 1829 жылғы үшінші президенті
3rd President of Mexico in 1829
Хосе Мария де лос Долорес Франсиско Герман дель Эспириту Санто Боканегра и Виллалпандо (25 мамыр 1787 – 23 шілде 1862) – мексикалық заңгер және мемлекет қайраткері. 1829 жылғы желтоқсанда президент Висенте Геррероға қарсы жасалған төңкеріс әрекеті кезінде ол қысқа мерзімге Мексиканың уақытша президенті болды. Бұрын ол түрлі мемлекеттік лауазымдарда қызмет еткен, оның ішінде Депутаттар палатасының төрағасы және Закатекас штатының Депутаттар палатасының депутаты болған. Президент Герреро жеке өзі әскерін көтерілісшілерге қарсы басқарып жатқанда, Боканегра Конгресс тарапынан уақытша президенттік лауазымға тағайындалды. Бес күннен кейін көтерілісшілер Ұлттық сарайға шабуыл жасап, Боканеграны құлатты, одан кейін Педро Велес басқаратын атқарушы үштік құрылды.
José María de los Dolores Francisco Germán del Espíritu Santo Bocanegra y Villalpando (xosemaˈɾia βokaˈneɣɾa; 25 May 1787 – 23 July 1862) was a Mexican lawyer and statesman who was briefly interim president of Mexico on December, 1829 during a coup attempt against president Vicente Guerrero. He previously served in various government positions, including President of the Chamber of Deputies and as a member of the Chamber of Deputies for Zacatecas. He was appointed interim president by congress while President Guerrero personally led his troops against the insurrection. Five days later the rebels stormed the National Palace and overthrew Bocanegra, upon which they set up an executive triumvirate led by Pedro Velez.
Өмірбаян
Боканегра Мексика қаласындағы Сан-Ильдефонсо колледжін бітіріп, заңгер болды. Отарлық кезеңде ол Audiencia-да адвокат және Адвокаттар алқасының мүшесі болды. Кедейлерге арналған хоспистің қайырымдылық комитетінің вице-президенті қызметін атқарды. Бірінші Мексика империясы тұсында Агустин де Итурбидтің таққа отыруын қолдады, бірақ оның кейіннен өкімшілік билікті теріс пайдалануына қарсы болды. 1824 жылы Мексиканың бірінші Конституциялық Конгресіне депутат болып сайланды. Боканегра 1827 жылы Депутаттар палатасына өтті, ал 1829 жылдың 26 қаңтарында президент Гуадалупе Виктория оны Ішкі және Сыртқы істер министрі етіп тағайындады. Бұл лауазымда Висенте Герреро басшылығымен әкімшілік ауысқанға дейін, 1829 жылдың 1 сәуіріне дейін қызмет етті. 1829 жылдың 4 желтоқсанында вице-президент Анастасио Бустаманте Геррероға қарсы бүлік шығарды (Жалапа жоспары). Герреро Конгрестен бүлікшілермен күресуге рұқсат алды. 1829 жылдың 16 желтоқсанында Боканегра Геррероның жоқтығында, Жоғарғы Сот төрағасы лауазымына байланысты Конгресс тарапынан уақытша президент болып тағайындалды. Ол 18 желтоқсанда қызметке кірісіп, 1829 жылдың 23 желтоқсанына дейін, бар болғаны алты күн қызмет етті. Сол күні Мехико қаласының әскери гарнизоны Жалапа жоспарына қосылып, Боканеграны мойындаудан бас тартты. Олар Педро Велес, Лукас Аламан және Луис де Квинтанардан тұратын үкіметтік үштік құрды. Боканегра заңгерлік қызметіне қайта оралды. Кейін Боканегра президенттер Валентин Гомес Фариас және Антонио Лопес де Санта-Аннаның (1833 жылдың 26 сәуірінен 1833 жылдың 12 желтоқсанына дейін) және президенттер Санта-Анна, Николас Браво және Валентин Канализоның (1844 жылдың 18 тамызына дейін) Қаржы және Сыртқы істер министрі болды. Боканегра саясатқа қатысудан ұялған, бірақ оны өз міндеті деп білген адал және қабілетті адам ретінде танымал болды. Ол "Мексиканың тәуелсіз тарихына естеліктер" (Memorias para la Historia de México Independiente) атты еңбекті жазды. Оның сіңілі баласы Франсиско Гонсалес Боканегра Мексиканың ұлттық әнұранының (Himno Nacional Mexicano) авторы болды. Хосе Мария Боканегра 1862 жылдың 23 шілдесінде Федералды округте қайтыс болды.
Bocanegra graduated from the Colegio de San Ildefonso in Mexico City, becoming a lawyer. During the colonial period he was a lawyer for the Audiencia and a member of the College of Attorneys. He was vice president of the Committee of Charity of the Hospice for the Poor. During the First Mexican Empire he supported Agustín de Iturbide's election to the throne, but opposed his later exercise of arbitrary power. He became a deputy to the first Mexican Constituent Congress in 1824. Bocanegra entered the Chamber of Deputies in 1827, and on 26 January 1829, President Guadalupe Victoria named him Minister of Internal and External Relations. He continued to hold this position with the change of administration to Vicente Guerrero, until 1 April 1829. On 4 December 1829, Vice President Anastasio Bustamante rose in revolt against Guerrero (Plan de Jalapa). Guerrero received permission from Congress to take the field to combat the rebels. On 16 December 1829, Bocanegra was appointed interim president by Congress during Guerrero's absence by virtue of his position as president of the Supreme Court. He took office on December 18 and served until 23 December 1829, for only six days. On the latter date, the military garrison of Mexico City joined the Plan de Jalapa and withdrew recognition of Bocanegra. They installed an executive triumvirate of Pedro Vélez, Lucas Alamán and Luis de Quintanar. Bocanegra returned to his professional duties as a lawyer. Later, Bocanegra was Minister of the Treasury under Presidents Valentín Gómez Farías and Antonio López de Santa Anna (26 April 1833 to 12 December 1833) and Minister of External Relations and of the Treasury under presidents Santa Anna, Nicolás Bravo and Valentín Canalizo (through 18 August 1844). Bocanegra was known as an honorable and capable man who was uncomfortable participating in politics but felt it to be his duty to do so. He wrote the Memorias para la Historia de México Independiente. His nephew Francisco González Bocanegra was the author of the Himno Nacional Mexicano (the Mexican National Anthem). José María Bocanegra died on 23 July 1862 in the Federal District.