Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уинфрит Ньюбург (/wɪnfrɪθ/ /'njuːbərə/), көбінесе жай ғана Уинфрит деп аталады, Англияның Дорсет графтығындағы ауыл және азаматтық приход. Ол Уорхэмнен батысқа қарай 8 миль (13 км), ал графтық орталық Дорчестерден шығысқа қарай 10 миль (16 км) жерде орналасқан. Тарихи тұрғыдан Уинфрит жүзінің құрамына кірген. 2011 жылғы халық санағы бойынша, солтүстік-шығыстағы Ист Найтон шағын ауылын да қамтитын азаматтық приходта 300 үй шаруашылығы және 669 адам тұрды. "Уинфрит" деп аталатын сайлау округі де бар, бірақ ол Бриантспудлге дейін солтүстікке қарай созылады. Бұл округтің жалпы халқы 1618 адамды құрады.
Winfrith Newburgh (,/w//ɪ//n//f//r//ɪ//θ// /'/nj//uː//b//ər//ə/), commonly called just Winfrith, is a village and civil parish in Dorset, England. It is about 8 mile (13 km) west of Wareham and 10 mile (16 km) east of the county town Dorchester. It was historically part of the Winfrith hundred. In the 2011 Census the civil parish – which includes the hamlet of East Knighton to the northeast – had 300 households and a population of 669. An electoral ward simply named "Winfrith" exists but extends northwards to Briantspuddle. The total population of this ward was 1,618.
Сипаттама
Уинфрит атауы ауыл арқылы өтетін Уин өзенінен шыққан. 1086 жылы «Domesday Book» кітабында ол «Winfrode» деп тіркелген, ал дін қызметкері Болла осы жердің иесі болған. Кейіннен ол Роберт де Нюбургке берілді, оның ұрпақтары 1514 жылы сэр Роджер Ньюбург қайтыс болғанға дейін осы жерді иеленді. Осы отбасының аты ауылдың атына енгізілген. Иелік содан кейін Ньюбургтермен бірге Биндон аббаттығының негізін қалау құқығымен Марни отбасына, одан кейін Пойнингтерге және Говардтарға өтті, ал 1641 жылы Велдтер отбасы сатып алды. Дорчестерден Уорхэмге дейінгі ежелгі жол ауылдың ортасынан өтті. Бірақ 18 ғасырда ол автокөлік жолымен (қазіргі A352 жолы) алмастырылды, ал ауыл қазір негізгі жолдың оңтүстігінде орналасқан. «Қызыл Арыстан» тавернасы ауылға бұрылыс жолын көрсетеді. Жолдың солтүстігінде Шығыс Найтон шағын ауылы жатыр. Шығыс Бертон шағын ауылы, шығысқа қарай орналасқан, бұрын Уинфрит Ньюбургтің құрамында болған, бірақ қазір Жүнге қарасты. Ауылдың солтүстігінде бұрынғы Ұлыбритания атом энергиясы мекемесінің (UKAEA Winfrith) орнында Дорсет жасыл технологиялар паркі орналасқан. Бұл мекеме 1950 жылдардан 1990 жылдардың басына дейін жұмыс істеді, және онда бу өндіретін ауыр су реакторы жасалды. Айналасындағы құрғақ дала – «Дорсет» қорығының табиғи резерваты, Таднолл және Уинфрит құрғақ даласы. Англия шіркеуінің Әулие Кристофер шіркеуі 1854 жылы кеңейтіліп, жаңадан жөнделді. Осы кезде солтүстік бөлігі қосылды, бірақ солтүстік есік сияқты нормандық сәулет элементтерінің бір бөлігі әлі де сақталған. Ауылдық тіркемелер 1585 жылдан бастап сақталған. 1979 жылы осы шіркеу Чалдон Херринг, Шығыс Лулворт және Батыс Лулворт шіркеулерімен біріктірілді. Ауылда Англия шіркеуінің бастауыш мектебі (қазір Батыс Лулворттағы мектеппен біріктірілген), пошта бөлімі, футбол командасы, крикет клубы, драма үйірмесі, жүзу бассейні және баскетбол алаңы бар. Найтон құрғақ даласы, Бес Мария және Маггот Вуд (Кумб Вуд) атпен шабандар үшін пайдаланылады.
The name Winfrith derives from the river Win, which runs through the village. In 1086 in the Domesday Book it was recorded as Winfrode, and Bolla the priest held the manor. It was later granted to Robert de Neubourg, whose descendants were Lords of the Manor until the death of Sir Roger Newburgh in 1514. The family name is incorporated into the village's name. The lordship then passed, along with the Newburghs' foundation of Bindon Abbey, to the Marney family, and then to the Poynings and the Howards, before being purchased by the Weld family in 1641. The ancient road from Dorchester to Wareham ran through the centre of the village. However this was replaced by a turnpike (now the A352 road) in the 18th century, and the village is now south of the main road. The Red Lion Inn marks the turn to the village. North of the road is the hamlet of East Knighton. The hamlet of East Burton, further east, was formerly in the parish of Winfrith Newburgh, but is now part of Wool. Also to the north of the village is the Dorset Green Technology Park, on the site of the former UKAEA Winfrith Atomic Energy Establishment. The latter was in service from the 1950s to early 1990s, and the Steam Generating Heavy Water Reactor was developed there. The surrounding heathland is a Dorset Wildlife Trust nature reserve, Tadnoll and Winfrith Heath. The Church of England parish church of Saint Christopher was extensively restored and enlarged in 1854. At this time the north aisle was added, however some Norman architectural features still remain, the most notable being the north doorway. The parish registers date from 1585. The parish was merged with those of Chaldon Herring, East Lulworth and West Lulworth in 1979. The village has a Church of England Primary School (now merged with that at West Lulworth), a post office, a football team, a cricket club, a drama club, a swimming pool, and a basketball court. Knighton Heath, the Five Marys and Maggot Wood (Coombe Wood) are used for horse riding.
Винфрит көтерілісі
Винфрит 1830 жылғы 29 қарашада Свинг толқулары кезінде ауыл шаруашылығы жұмысшыларының бастапқыда бейбіт наразылық акциясының ортасы болды. Жергілікті судья Джеймс Фрэмптон көтеріліске қарсы актіні оқыды, бірақ наразылар тарап кетпеді және үш адам тұтқындалды. Оқиғаны Фрэмптонның қарындасы Мэри Фрэмптон өзінің күнделігінде былай деп сипаттады:
Winfrith was the scene of an initially peaceful protest by agricultural workers on Monday 29 November 1830 during the Swing riots. The Riot Act was read by the local magistrate, James Frampton of Moreton, however the protesters failed to disperse and three men were arrested. The events were described by Frampton's sister, Mary Frampton, in her journal:
28 қараша [1830] – Уинфрит, Вул және Лулворттың көршілес ауылдарында халықтың көтерілісі туралы хабарлама алынды, соңғысы алты шақырым қашықтықта орналасқан, ол 30-шы күні [іс жүзінде 29-шы күні, Дорчестер түрмесінің тіркемелерінде көрсетілген күн] болды. Менің ағам, Фрэмптон мырза, сол күні таңертең көптеген фермерлерге қосылды. Оның жақын және алыс маңайынан келгендердің барлығы, арнайы констебльдер, барлығы 150-ден астам адам, тек қысқа таяқтармен қаруланған, бұл үлгі үкімет бұйрығымен полиция күштерін жабдықтау үшін жіберілген. Олардың саны Уинфритке қарай артты, онда дін қызметкері [Джордж Инграм Фишер] танымал болмады және оның мүлкі қауіпте деп есептелді. Көтерілісшілер, шұңқырлардың артында және т.б. әйелдер мен балалардың көптеген адамдарының ынталандыруымен, өте құрметпен және қолдарында шапандарымен жалақыны көтеруді талап ету үшін алға жылжыды, бірақ таралу туралы өтінішті тыңдамады. Көтеріліске қарсы акті оқылды. Олар әлі де алға жылжыды және Фрэмптон мырзаның жылқысына жақын келді; ол содан кейін бір адамды ұстады, бірақ оны тұтқындағанда, ол өздерінің қоқыс жамылғысын олардың қолына тастап, олардан қашып кетті. Лулворттан тағы бір топтың алға жылжып келе жатқаны айтылды, ал бірінші топ тараған сияқты, Фрэмптон мырза олармен сөйлесу үшін дерлік жалғыз барып жатқанда, оған сақ болуға ескертті, өйткені басқалары кері шегініп, арт жағынан күштірек шабуыл жасау үшін ғана шегінген. Содан кейін констебльдердің барлық тобы Фрэмптон мырзамен бірге алға жылжыды және нәтижесіз келіссөздерден кейін оларды ұстады, үш адам ұсталды және менің ағам мен оның ұлы Генри, сондай-ақ констебльдер күшінің бір бөлігі оларды Дорчестерге жеткізіп, түрмеге қамады. Сол күні мен Леди Харриот Фрэмптонмен Моретонда болдым. Біздің мырзалар шамамен алты сағатта қайтып келді; олар кездескен көтерілісшілердің көбінесе өте жақсы көрінетін жас жігіттер екенін және әсіресе жақсы киінгенін, олар осы жағдайға арналған ең жақсы киімдерін кигендей сипаттады. Ұсталған үш адамға қарағанда сол кездегі стандарттарға сәйкес өте жеңіл жаза берілді: біреуі үш айға түрмеге жабылды, ал үшеуі де екі жылға тыныштық сақтауға міндеттелді. Свинг толқуларының түпкі себептері – төмен жалақы және механикаландырудың күшеюі – өзгеріссіз қалды және 1832 жылы Винфриттен сегіз шақырым солтүстікке орналасқан Толпудлдегі ауыл шаруашылығы жұмысшыларының тобы осы мәселелерге наразылық білдіру үшін Достық қоғам құрды. 1834 жылы Винфритте көтеріліске қарсы актіні оқыған Джеймс Фрэмптон ант беруге қарсы заңды қолданып, кейін "Толпудл мартырлары" деп белгілі болған іске қудалау жасады.
November 28th [1830] – Notice was received of an intended rising of the people at the adjacent villages of Winfrith, Wool, and Lulworth – the latter six miles off – which took place on the 30th [actually the 29th, the date given in the Dorchester prison registers]. My brother, Mr Frampton, was joined very early on that morning by a large body of farmers etc. from his immediate neighbourhood, as well as some from a distance, all special constables, amounting to upwards of 150, armed only with a short staff, the pattern for which had been sent by order of Government to equip what was called the Constabulary force. The numbers increased as they rode on towards Winfrith, where the clergyman [George Ingram Fisher] was unpopular, and his premises supposed to be in danger. The mob, urged on from behind hedges etc. by a number of women and children, advanced rather respectfully, and with their hats in their hands, to demand increase of wages, but would not listen to the request that they would disperse. The Riot Act was read. They still urged forwards, and came close up to Mr Frampton's horse; he then collared one man, but in giving him in charge he slipped from his captors by leaving his smock frock in their hands. Another mob from Lulworth were said to be advancing, and as the first mob seemed to have dispersed, Mr F[rampton] was going, almost alone, to speak to them, when he was cautioned to beware, as the others had retreated only to advance again with more effect in the rear. The whole body of the constabulary then advanced with Mr Frampton, and, after an ineffectual parley, charged them, when three men were taken, and were conveyed by my brother and his son Henry, and a part of the constabulary force, to Dorchester, and committed to gaol. I was at Moreton that day with Lady Harriot F[rampton]. Our gentlemen returned about six o'clock; they described the mob they had encountered as being in general very fine looking young men, and particularly well dressed, as if they had put on their best clothes for the occasion. The treatment of the three men arrested was fairly lenient by the standards of the day: one was imprisoned for three months and all three were bound over to keep the peace for two years. The underlying causes of the Swing Riots – low pay and increased mechanisation – remained however, and in 1832 a group of agricultural workers from Tolpuddle – eight miles north of Winfrith – formed a Friendly Society to protest against these same issues. In 1834 the same James Frampton who had read the Riot Act at Winfrith invoked an obscure law against oath swearing to prosecute what became known as the Tolpuddle Martyrs.