Виккес классындағы эсминец және HMS Уэллс тарихы

Кіріспе

Уикс класының эсминеці

Бірінші USS Tillman (DD–135) – АҚШ Әскери-теңіз күштерінің эсминеці болды. Ол сенатор Бенджамин Тилманның құрметіне аталған. Екінші дүниежүзілік соғыста Ұлыбританияға берілгеннен кейін, ол Корольдік теңіз күштерінде HMS Wells (I 95) болып қайта тіркелді.

АҚШ Әскери-теңіз флоты

Тиллман 1918 жылғы 29 шілдеде Чарльстон теңіз кеме жасаушылығында салынды; 1919 жылғы 7 шілдеде суға түсірілді; сенатор Тиллманның немересі Мэри Й. Тиллман демеушілік етті; 1920 жылғы 17 шілдеде DD 135 ретінде қайта жіктелді және 1921 жылғы 10 сәуірде қолданысқа енгізілді. Тест жүргізуден кейін Тиллман 1921 жылдың жазына дейін Чарльстон теңіз кеме жасаушылығында 20-шы дивизияның 9-шы эскадрильясының 1-ші эсминецтер флотилиясымен бірге жұмыс істеді. Келесі қыста штаттық құрамының жартысымен жұмыс істеп, эсминец 33-ші дивизиямен, 8-ші эскадрильямен, Атлантика флотының эсминецтер эскадрильясымен 1922 жылдың көктеміне дейін жаттығулар жасады. Содан кейін Тиллман 1922 жылғы 3 шілдеде қызметтен босатылып, Филадельфия теңіз кеме жасаушылығында сақталды. Шамамен сегіз жылдан кейін Тиллман 1 мамырда Филадельфияда қайтадан қызметке кірісті. Чарльстонға оралған эсминец Скаут флотының эсминецтер эскадрильясының 23-ші дивизиясының 7-ші эскадрильясымен жұмыс істеді. 1931 жылғы 1 қаңтарға дейін 48-ші дивизияға ауыстырылған Тиллман 1933 жылдың көктеміне дейін теңіз резервінің курсанттары мен NROTC мичмандарын даярлау үшін теңіз саяхаттарын жүргізді, содан кейін ол 1-ші теңіз округінің резерві мен NROTC мичмандарын даярлау үшін Бостонға көшті. Скаут флотының оқу эскадрильясының құрамында Тиллман ақырында Чарльстон теңіз кеме жасаушылығына оралды және "айналымдық резервте" сақталған кезеңдермен белсенді оқу кезеңдерін ауыстырды. 1934 жылғы 1 қаңтарда ол оқу эскадрильясының толық уақытты қызметіне оралды және оқу саяхаттарын қайта бастады. Эсминец 1930 жылдардың соңына дейін айналымдық резервте жаттығу қызметіне тағайындалды. Кейіннен ол Жоюшы дивизиясының (DesDiv) 29-шы бөліміне, Жоюшы эскадрильясының (DesRon) 10-шы бөліміне тағайындалды, ол Чарльстон мен Бостоннан резервті және NROTC мичмандарын даярлап, Кариб теңізіндегі флоттың десанттық жаттығуларына қатысты; жауынгерлік жаттығулар мен дайындықтар жүргізді және шығыс жағалауындағы және Кариб теңізіндегі порттарда ту көрсетті. Ол 1939 жылғы 15 маусымда қызметтен босатылғанға дейін осы кесте бойынша жұмыс істеді. Екі жарым айдан кейін Германия Польшаға шабуыл жасап, Еуропада Екінші дүниежүзілік соғысты бастады. 1940 жылдың көктемінде Германия жеңіске жетіп, соғыс басталғанда, одақтастардың жағдайы нашарлады. Сонымен қатар, неміс суасты қайықтары Атлант мұхитындағы конвойларды қорқытып, сауда кемелері мен эскорттарға көп зиян келтірді. Жазда Ұлыбритания Гитлермен соғысып жатқан Еуропадағы соңғы ел болды, оның мен немістердің арасында тек Англия арнасы ғана болды. Корольдік теңіз күштерінің эсминецтері Атлант мұхитында, сондай-ақ Норвегиядағы сәтсіздік пен Дюнкерк эвакуациясында зардап шекті. Осы кезде жаңадан тағайындалған премьер-министр Уинстон Черчилль президент Франклин Рузвельтке көмек сұрады. Осыған сәйкес, 1940 жылғы 23 шілдеде екі көшбасшы "Эсминецтер базалар үшін келісімге" келді, соның негізінде АҚШ 50 ескірген флеш-декті эсминецтерді британдықтарға Батыс жарты шардағы стратегиялық базалар үшін 99 жылға жалға беру үшін берді. Тиллман кемесі 1940 жылғы 24 тамызда Филадельфияда қайтадан қолданысқа енгізілді. Шамамен үш айдан кейін ол жағалаудан жоғары қарай, Галіфаксқа (Жаңа Шотландия) көшті, ол "әлемді сақтап қалған 50 кемеге" тасымалдау орталығы болды. 1940 жылғы 21 қарашада ол сол портқа өзінің дивизиясының қалған бөлігімен, DesDiv 72 кемесімен келді, ол Корольдік және Корольдік Канада теңіз күштеріне тапсырылған соңғы кемелер тобы болды.

Tillman was laid down on 29 July 1918 by the Charleston Navy Yard; launched on 7 July 1919; sponsored by Miss Mary Y. Tillman the granddaughter of Senator Tillman; re classified DD 135 on 17 July 1920, during the Navy wide assignment of alphanumeric hull numbers; and commissioned on 10 April 1921. Following shakedown, Tillman operated out of Charleston Navy Yard with Division 20, Squadron 9, Destroyer Flotilla 1, U. S. Atlantic Fleet, until the summer of 1921. Operating with half of her normal complement by the following winter, the destroyer trained and cruised with Division 33, Squadron 8, Atlantic Fleet Destroyer Squadrons into the spring of 1922. Soon thereafter, Tillman was decommissioned on 3 July 1922 and laid up at the Philadelphia Navy Yard. After almost eight years of inactivity, Tillman was placed back in commission at Philadelphia on 1 May 1930. Returning to Charleston, the destroyer operated with Division 23, Squadron 7, of the Scouting Fleet Destroyer Squadrons. Transferred to Division 48 by 1 January 1931, Tillman conducted training cruises for naval reserve trainees and NROTC midshipmen until late in the spring of 1933, when she shifted to Boston to train reservists and NROTC midshipmen of the 1st Naval District. As part of the Scouting Fleet Training Squadron, Tillman eventually returned to the Charleston Navy Yard and alternated tours of active training duty with periods moored in "rotating reserve." On 1 January 1934, she returned to full time active duty with the Training Squadron and resumed training cruises. The destroyer continued to alternate periods in the rotating reserve with assignments to training duty into the late 1930s. Later assigned to Destroyer Division (DesDiv) 29 of Destroyer Squadron (DesRon) 10, she worked out of Charleston and Boston, training reservists and NROTC midshipmen, participating in Fleet landing exercises in the Caribbean; conducting battle practices and drills; and showing the flag at ports along the eastern seaboard and in the Caribbean. She continued this schedule until she was again decommissioned on 15 June 1939. Two and one half months later, German forces attacked Poland, triggering World War II in Europe. Early in the spring of 1940, the tide turned against the Allies, as Germany launched a devastatingly successful blitzkrieg. In addition, German U boats terrorized transatlantic convoys and took heavy tolls of merchantmen and escorts alike. By summer, the United Kingdom was the last country in Europe still at war with Hitler, with only the English Channel between her and the Germans. The Royal Navy's destroyer forces had suffered losses in the Atlantic, as well as in the Norwegian debacle and the evacuation of Dunkirk. At this point, the newly installed prime minister, Winston Churchill, appealed to President Franklin D. Roosevelt for help. Accordingly, on 23 July 1940, the two leaders reached the Destroyers for Bases Agreement, whereby the United States would transfer 50 overaged flush decked destroyers to the British in return for 99 year leases on sites for strategic bases in the Western Hemisphere. As one of the 50 ships, Tillman was recommissioned at Philadelphia on 24 August 1940. About three months later, she moved up the coast to Halifax, Nova Scotia, the transfer point for the "50 ships that saved the world." On 21 November 1940, she arrived at that port with the remainder of her division, DesDiv 72, the last group of ships to be turned over to the Royal and Royal Canadian Navies.

Корольдік теңіз флоты

1940 жылғы 26 қарашада қызметтен шығарылған «Тиллман» есімі 1941 жылғы 8 қаңтарда АҚШ Әскери-теңіз күштерінің тізімінен өшірілді. 1940 жылғы 5 желтоқсанда Корольдік теңіз күштеріне HMS Wells (I 95) ретінде қосылған эсминец 9 желтоқсанда бауырлас кемемен соқтығысып зақымданып, 1941 жылғы 4 ақпанға дейін Ұлыбритания аралдарына бара алмады. Сол күні «Уэллс» бірге жолға шығып, қатты дауылға тап болды, нәтижесінде жоғарғы мачтасын жоғалтты. Біраз уақыттан кейін «Ньюарк» двигателі істен шығып, Галифаксқа сүйреп әкелуге тура келді. «Уэллс» ақырында Ұлыбританияға жетіп, жақын арада 1-ші мина қоятын эскадрильясына сүйемелдеуші 17-ші эсминец дивизиясына бекітілді. Осы кезеңде ол Шотландияның батыс жағалауында бірнеше миналау операцияларын жүргізді. Бұл операциялардың арасында «Уэллс» Исландияға және одан қайтатын конвойларды сүйемелдеді. 1941 жылғы 10 маусымда осы стратегиялық аралдың оңтүстігіндегі аймақта жүргенде, ол U қайығына шабуыл жасады, бірақ сәттілікке жете алмады. Екі күннен кейін ол тағы бір U қайығымен кездесіп, шабуылға көшті, бірақ оның тереңдік зарядтарының жарылуы оған зақым келтіріп, іздеуді тоқтатуға мәжбүр етті. 1941 жылдың күзінде Англияның Халл қаласында жөндеуден өткеннен кейін «Уэллс» конвойды сүйемелдеу міндетіне қайта оралды. «Уэллс» сауда конвойларын сүйемелдеу үшін өзгертілді, 4 дюймдік/50 калибрлі үш түпнұсқалық зеңбірегі мен бір үштік торпедалық аппарат алынып тасталды, су астындағы зарядтарды қосымша орналастыру үшін үстіңгі салмақты азайту мақсатында. 1942 жылғы 16 қаңтарда ол Шотландияның батысындағы Сыртқы Гебрид аралдарындағы Барра аралының оңтүстік-шығысында жағаға отырған SS R. J. Cullen американдық сауда кемесінен SOS сигналын алды. Бастапқыда қатты толқындар кемеден қайық түсіруді мүмкінсіз етті, бірақ «Уэллс» құтқару қайықтары мен сүйрегіштер келгенше күтіп тұрды, олар кеменің экипажын аман-есен жағаға жеткізді. Сол көктемде екі көлікті сүйемелдеу кезінде «Уэллс» пен басқа бір кеме Фарер аралдарының батысында неміс авиациясымен бомбаланды, бірақ зақымданудан құтылды. Қараша айында «Уэллс» KX 6 конвойымен конвойды сүйемелдеу операцияларын жүргізіп, Солтүстік Африканы басып алу операциясы «Torch» операциясын қолдады және желтоқсанда MKF 3 конвойымен бірге Ұлыбританияға оралды, содан кейін Исландияға бағытталған конвойларды сүйемелдеу жұмыстарын жалғастырды. Конвойді сүйемелдеу және мина қою міндеттерін тағы бір рет орындағаннан кейін «Уэллс» 1943 жылдың тамызында Розитке ауыстырылды және Ферт-оф-Форт пен Темза сағасы арасындағы жағалау конвойларын тексерумен айналысқан Розит эскорт күштерімен бірге жұмыс істеді. 1945 жылдың басында, 1944 жылдың соңында Клайдта жөндеуден өткеннен кейін, ол Батыс жақындау командасымен ұшақтарды оқыту үшін нысаналық кемеге айналды, бұл рөлде ол 1945 жылдың ортасында Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін Гринкокта резервтік мәртебеге дейін қызмет етті. 1945 жылдың шілдесінде қызметтен босатылған «Уэллс» кейіннен 1945 жылғы 24 шілдеде Трунда құрылыстан алынып, жаратылды.

Decommissioned on 26 November 1940, Tillmans name was struck from the US Navy list on 8 January 1941. Commissioned in the Royal Navy as HMS Wells (I 95) on 5 December 1940, the destroyer suffered damage on the 9th in a collision with sister ship She was thus unable to sail for the British Isles until 4 February 1941. Getting underway on that date in company with , Wells encountered a heavy gale in which she lost her topmast. Newark soon suffered engine failure and had to be towed back to Halifax. Wells eventually arrived in the United Kingdom and was soon assigned to the 17th Destroyer Division, which provided escorts for the 1st Minelaying Squadron. During this time, she carried out a number of mining operations off the western coast of Scotland. Between these operations, Wells escorted convoys to and from Iceland. On 10 June 1941, while operating south of this strategic isle, she attacked a U boat but without success. Two days later, she encountered another U boat and went to the attack, but the explosion of her own depth charges damaged her and forced her to give up the search. Following refitting at Hull, England, in the autumn of 1941, Wells returned to convoy escort duty. Wells was modified for trade convoy escort service by removal of three of the original 4"/50 caliber guns and one of the triple torpedo tube mounts to reduce topside weight for additional depth charge stowage and installation of Hedgehog anti submarine mortars. On 16 January 1942, she intercepted an SOS from SS R. J. Cullen—an American merchantman which had run aground on the southeast side of Barra Island, in the Outer Hebrides, west of Scotland. Heavy seas initially made launching a boat a virtual impossibility, but Wells stood by until lifeboats and tugs arrived and transported the steamer's crew safely ashore. While escorting two transports later that spring, Wells and were bombed by German aircraft west of the Faroe Islands, but escaped damage. During November, Wells conducted convoy escort operations with Convoy KX 6, supporting Operation "Torch", the invasion of North Africa, and returned to the United Kingdom in December with Convoy MKF 3 to resume escort duties with Iceland bound convoys. After serving another tour of convoy escort and minelaying escort duties, Wells was transferred to Rosyth in August 1943 and operated with the Rosyth Escort Force, screening coastwise convoys between the Firth of Forth and the Thames estuary. Early in 1945, after refitting at the Clyde in late 1944, she became a target ship for aircraft training with the Western Approaches Command, a role in which she served until reduced to reserve status at Greenock after World War II, in mid 1945. Decommissioned in July 1945, Wells was subsequently scrapped at Troon, on 24 July 1945.