Кіріспе
Швед кинорежиссері, сценарист және актер Виктор Давид Сёстром (; 20 қыркүйек 1879 – 3 қаңтар 1960), АҚШ-та Виктор Сеастрём деп те белгілі, – швед кинорежиссері, сценарист және актер. Ол мансабын Швецияда бастап, 1924 жылы Голливудқа көшкен. Сёстром негізінен бессөз фильмдер дәуірінде жұмыс істеді; оның ең танымал фильмдері – «Фантомдық арба» (1921), «Соққыға ұшыраған» (1924) және «Жел» (1928). Сёстром Еуропадағы «Бессөз киноның алтын ғасыры» кезеңінде Швецияның ең көрнекті режиссері болды. Кейін өмірінде Ингмар Бергманның «Жабайы жеміс» (1957) фильмінде басты рөлді ойнады.
Victor David Sjöström (; 20 September 1879 – 3 January 1960), also known in the United States as Victor Seastrom, was a pioneering Swedish film director, screenwriter, and actor. He began his career in Sweden, before moving to Hollywood in 1924. Sjöström worked primarily in the silent era; his best known films include The Phantom Carriage (1921), He Who Gets Slapped (1924), and The Wind (1928). Sjöström was Sweden's most prominent director in the "Golden Age of Silent Film" in Europe. Later in life, he played the leading role in Ingmar Bergman's Wild Strawberries (1957).
Ерте өмір
Виктор Давид Сёстром 1879 жылдың 20 қыркүйегінде Швецияның Вәрмланд аймағындағы Арьянг/Силбодалда дүниеге келді. Ол бір жаста болғанда, әкесі Олоф Адольф Сёстром отбасын Бруклинге (Нью-Йорк) көшірді. 1886 жылы анасы қайтыс болды, ол жеті жаста еді. Сёстром Швецияға оралып, Стокгольмдегі туыстарымен бірге тұрды және 17 жасында саяхаттық театр труппасының мүшесі болып актерлік карьерасын бастады.
Мансап
Сахнадан жаңа ғана құрылып келе жатқан киноиндустриясына тартылып, ол өзінің алғашқы фильмін 1912 жылы Мауриц Стиллердің режиссерлігімен түсірді. 1912 мен 1923 жылдар аралығында Швецияда тағы қырық бір фильм түсірді, олардың кейбіреулері қазір жоғалып кеткен. Сақталған фильмдердің ішінде "Ингмардың ұлдары" (1919), "Карьин, Ингмардың қызы" (1920) және "Фантомдық арба" (1921) фильмдері бар, олардың барлығы Нобель сыйлығының иегері, жазушы Селма Лагерлофтың әңгімелеріне негізделген. Осы кезеңдегі көптеген фильмдерінде кейіпкерлерді нәзік бейнелеу, әдемі әңгіме айту және швед пейзажының жиі басты психологиялық рөл атқаратын көрнекті ортасы бар. Оның фильмдерінің натуралистік сапасы, әсіресе ауылдық және селолық жерлерде түсірілуіне артықшылық бергенімен (сол кезде революциялық) күшейді. Ол сонымен қатар көркем фильмдерде монтаждың үздіксіздігін дамытудың пионері ретінде танымал. 1923 жылы Сёстром Луис Б. Майердің АҚШ-та жұмыс істеу туралы ұсынысын қабылдады. Швецияда ол өзінің және басқалардың фильмдерінде ойнаған, бірақ Голливудта режиссураға толыққандай берілді. "Виктор Систром" деген ағылшынша есімді пайдаланып, ол Холл Кейннің "Адамның иесі" романы негізінде "Атын айт" (1924) атты драмалық фильмін түсірді. 1930 жылы алғашқы дыбысты фильмін шығаруға дейін Америкада Грета Гарбо, Джон Гилберт, Лилиан Гиш, Лон Чейни және Норма Ширер сияқты сол кездегі жұлдыздармен сегіз фильм түсірді. Олардың бірі – 1926 жылғы "Қызыл әріп" фильмі, онда Лилиан Гиш адал Гестер Прюннің рөлін ойнады. Дыбысты фильмдерге қажетті өзгерістерге көнбеген Виктор Сёстром Швецияға оралды, онда ол өзінің соңғы режиссерлік жұмысына дейін тағы екі фильм түсірді, ол Ұлыбританияда түсірілген ағылшын тіліндегі драма "Қызыл плащ астында" (1937) болды. Келесі 15 жыл ішінде Сёстром театрға оралып, оннан астам фильмде әртүрлі басты рөлдерді сомдады және Svensk Film Industri компаниясының директоры болды. Оның ең танымал рөлі, әдетте, соңғы фильміндегі рөлімен байланысты. 78 жасқа толуға азық қалғанда, ол Ингмар Бергманның "Жабайы жеміс" (1957) фильмінде қарт профессор Исак Боргтың рөлін ойнады.
Жеке өмір
Сёстром үш рет үйленген. Оның қызы актриса Гюже Лагервалл (1918–2019) болды.
Өлім және мұра
Виктор Сёстром 1960 жылдың 3 қаңтарында Стокгольмде 80 жасында қайтыс болды және Солтүстік зиратта (Norra begravningsplatsen) жерленді. Швед кино институтының үйі – Филмхусеттегі театр оның құрметіне "Био Виктор" деп аталды.