Дэниел Поуп Кук: Иллинойс штатының алғашқы бас прокуроры және конгрессмені
Daniel Pope Cook
Дэниел Поуп Кук (1794-1827) – Иллинойс штатының саяхатшысы, адвокаты, газетшісі. Құлдыққа қарсы болған, алғашқы бас прокуроры, конгрессмен. Кук округі оның атымен аталған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық саясаткер (1794–1827)
American politician (1794 1827)
Дэниел Поп Кук (1794 – 16 қазан 1827) – АҚШ-тың Иллинойс штатынан шыққан саясаткер, заңгер және газет баспашысы. Құлдыққа қарсы белсенді күрескен ол штаттың тұңғыш бас прокуроры болды, сосын конгрессмен болып сайланды. Оның есімімен Иллинойс штатындағы Кук округі аталады.
Daniel Pope Cook (1794 – October 16, 1827) was a politician, lawyer and newspaper publisher from the U. S. state of Illinois. An anti slavery advocate, he was the state's first attorney general, and then became a congressman. He is the namesake of Cook County, Illinois.
Ерте өмір
Дэниел Поуп Кук Кентукки штатының Скотт округінде, Кентукки және Вирджиния штаттарындағы белгілі Поуп отбасысының мұқтаж тармағында дүниеге келді. Кук 1815 жылы Каскаскиаға (Иллинойс штаты) көшіп, дүкен клеркі болып жұмыс істеді, бірақ көп ұзамай ағасы Натаниел Поуптың жетекшілігімен құқық тануды оқуға кірісті.
Daniel Pope Cook was born in Scott County, Kentucky, into an impoverished branch of the prominent Pope family of Kentucky and Virginia. Cook moved to Kaskaskia, Illinois in 1815 and took a job as a store clerk, but soon began to read law under the supervision of his uncle, Nathaniel Pope.
Мансап
Территориялық губернатор Ниниан Эдвардс 1816 жылы жас Кукты Аудитордың көмекшісі етіп тағайындады, сондықтан Кук Эдвардсвилл қаласына, Иллинойс штатына көшіп, Мэтью Дунканнан (Даниел Блэкуэллмен бірге) The Illinois Herald газетін сатып алып, оны The Western Intelligencer деп атады. Оның ағасы Натаниел Поуп Иллинойс территориясынан АҚШ Конгресіне делегат болды, ал Джеймс Монро президент болып сайланғаннан кейін Кук ел астанасында мансабын орнату үшін Вашингтонға көшті. 1817 жылы Кук Лондонға сапар шегіп, елдің Ұлыбританиядағы өкілі Джон Куинси Адамсты елге қайтару үшін алып келді. Осы ұзақ сапар барысында екеуі жақын таныс болды. Англиядан оралғаннан кейін, жай ғана хабар жеткізуші болып жұмыс істеуден шаршаған Кук Иллинойсқа қайтып келді, онда ол штат болуды ынтамен қолдады. Кук газетін және аумақтық палатаның хатшысы ретіндегі жаңа тағайындамасын аумақтық заң шығарушы органға ықпал ету үшін пайдаланды, ол 1817 жылдың 10 желтоқсанында штат болуға шақыратын (және құлдыққа тыйым салатын) резолюцияны бірауыздан қабылдады. Кук Вашингтон мен Вирджиниядағы достарына да үгіт жүргізді, ал оның ағасы 1818 жылдың 16 қаңтарында аумақтық резолюцияны АҚШ Конгресіне жеткізді. АҚШ Сенаты мен Өкілдер палатасы келіскеннен кейін, президент Монро 1818 жылдың 18 сәуірінде Иллинойс штатының конституциясын қабылдау және шенеуніктерді сайлау үшін конвенция өткізуге рұқсат беретін заңға қол қойды. 1818 жылдың 3 желтоқсанында президент Монро Иллинойсты 21-ші штат ретінде қабылдау туралы заңға қол қойды. Штат болуына қол жеткізудегі сәттілігіне қарамастан, Кук АҚШ Өкілдер палатасына сайлануға алғашқы әрекеті сәтсіз аяқталды, Иллинойс штат болғаннан кейін қалған қысқа мерзімге Джон Маклинге 14 дауыспен жеңілді. Алайда, жаңа штатының заң шығарушы органы Кукты Иллинойс штатының бірінші бас прокуроры етіп тағайындады. Кук сондай-ақ бұрынғыда батыс округінің судьясы болып қызмет еткен. 1818 жылы Конгресске қайта қатысқан Кук жалпы сайлауда Маклинды жеңіп, 1820 жылы (құлдық мәселесі бойынша пікірталас болғаннан кейін), 1822 және 1824 жылдары Иллинойс штатынан екінші өкіл ретінде қызмет етті (бірақ толық мерзімге сайланған бірінші өкіл). Конгресте Кук Мемлекеттік жерлер жөніндегі комитетте, кейіннен Жолдар мен қаражат комитетінде жұмыс істеді. Ол Иллинойс және Мичиган каналын салуға көмек көрсету үшін мемлекеттік жерлерден грант алды. 1824 жылғы сайлауда Кук Иллинойста құлдықты заңдастыруға бағытталған конвенцияны жеңуге көмектесті, ал жыл соңында Джон Куинси Адамсты президенттікке сайлауға көмектесті (сайлау Өкілдер палатасына түскен кезде бір дауыспен). Денсаулығы нашарлаған Кук 1826 жылы науқанды аз жүргізді, ол Маклиннен көп дауыс жинағанымен, құлдыққа қарсы Джексон демократы Джозеф Дункан сайлауда жеңіске жетті. Келесі көктемде президент Адамс Кукты Кубаның Гавана қаласына дипломатиялық миссиямен жіберді, бірақ бұл оның денсаулығын жақсартпады. Ол Эдвардсвиллге оралып, Кентуккидегі туған жеріне қайтаруды сұрады.
Territorial governor Ninian Edwards appointed young Cook the territorial Auditor of Public Accounts in 1816, so Cook moved to Edwardsville, Illinois, and purchased The Illinois Herald newspaper (with Daniel Blackwell) from Matthew Duncan, renaming it The Western Intelligencer. Uncle Nathaniel Pope became a delegate to the U. S. Congress from the Illinois Territory, so upon the election of James Monroe as president, Cook moved to Washington, D. C. to establish his career in the nation's capitol. In 1817 Cook travelled to London to deliver dispatches and bring back John Quincy Adams, the country's representative to Great Britain, whom President Monroe appointed to serve as secretary of state. The two men became closely acquainted during the long voyage back. Shortly after Cook returned from England, tired of service as a mere dispatch bearer, he moved back to Illinois, where he became an ardent supporter of statehood. Cook used his newspaper and new appointment as clerk to the territorial house to influence the Territorial Legislature, which unanimously passed a resolution urging statehood (and forbidding slavery) on December 10, 1817. Cook also lobbied his friends back in Washington and Virginia, and his uncle conveyed the territorial resolution to the U. S. Congress on January 16, 1818. After both the U. S. Senate and House agreed, President Monroe on April 18, 1818, signed the law authorizing Illinois to hold a convention to adopt a state constitution and elect officers. On December 3, 1818, President Monroe then signed the law admitting Illinois as the 21st state. Despite his successful advocacy of statehood, Cook was unsuccessful in his first attempt to be elected to the U. S. House of Representatives, losing to John McLean by only 14 votes for the short term remaining after Illinois became a state. However, the new state's legislature appointed Cook as the first attorney general of Illinois. Cook also had briefly served the territory as judge of the western circuit. Again running for Congress in 1818, Cook defeated McLean in the general election, and again in 1820 (after a debate over slavery), 1822 and 1824, thus serving as the second representative from Illinois (although the first to serve a full term). While in Congress, Cook served on the Committee on Public Lands and later on the Ways and Means Committee. He secured a grant of government lands to aid in the construction of the Illinois and Michigan Canal. In the 1824 election, Cook also helped defeat a proposed convention to legalize slavery in Illinois, and at year's end helped elect John Quincy Adams as President (by one vote when the election was thrown to the House). Cook, in ill health, campaigned little in 1826, and while he again scored more votes than McLean, the pro slavery Jacksonian Democrat, Joseph Duncan, won the election. The following spring, President Adams sent Cook on a diplomatic mission to Havana, Cuba, but that did not restore his health. He returned to Edwardsville, and asked to be taken back to his birthplace in Kentucky.
Отбасы
1821 жылы 6 мамырда Кук өзінің ұстазы Ниниан Эдвардстың қызы Джулия Кэтрин Эдвардсқа үйленді (ол Кентуккидегі Поп отбасымен туыс болған). Дэниел Кук қайтыс болғаннан кейін Джулия Кук Иллинойс штатының Беллвилл қаласына қайтып оралды, бірақ күйеуінен үш жылға ғана көп өмір сүрді. Олардың ұлы Джон Кук (1825 жылы туған) отбасының құлдыққа қарсы ұстанымдарына бердік болды және 1855 жылы Иллинойс штатының Спрингфилд қаласының мэрі, Азамат соғысында Одақ әскерлерінің бригадир генералы және Иллинойс штатының Сангамон округінен штат депутаты болды.
On May 6, 1821, Cook married Julia Catherine Edwards, the daughter of his mentor Ninian Edwards (who was related by marriage to the Pope family of Kentucky). After Daniel Cook died, Julia Cook moved back to Belleville, Illinois, but only survived her husband by three years. Their son, John Cook (born 1825), remained true to the family's anti slavery principles and became mayor of Springfield, Illinois, in 1855, brigadier general for Union forces in the Civil War and state representative for Sangamon County, Illinois.
Өлім және мұра
Денсаулығы нашар болған Дэниел Кук 1827 жылы 16 қазанда Кентукки штатының Скотт округінде 32 жасында қайтыс болды. Ол қайтыс болғаннан кейін төрт жыл өткен соң, Чикагоның туған округі, Кук округі, Иллинойс штаты, оның құрметіне аталды. Ол Кентуккиде жерленді, кейіннен 1866 жылы Иллинойс штатының Спрингфилд қаласындағы Оук Ридж зиратында Лэмб отбасымен (оның ұлының әйелінің туыстары) қайта жерленді.
Daniel Cook, who always suffered from poor health, died on October 16, 1827, at the age of 32 in Scott County, Kentucky. Four years after his death, the home county of Chicago, Cook County, Illinois, was named in his honor. He was buried in Kentucky, then reburied with the Lamb family (relatives of his son's wife) in 1866 in Oak Ridge Cemetery in Springfield, Illinois.