Паркгейт: Тарихы мен географиясы

Кіріспе

Паркгейт – Англияның Чешир графтығындағы Вирал түбегінде, Ди өзенінің жағасында, тұзды батпақтармен іргелес жатқан ауыл. 2011 жылғы халық санауы бойынша, ауылда 3591 адам тұрады. Паркгейт Нестон азаматтық округінің құрамында, Нестон қаласының солтүстік-батысында орналасқан және осы қаламен бірігіп жатыр.

Тарих

Паркгейт 18 ғасырдың басынан бастап маңызды порт болды, әсіресе Ирландияға бағытталатын кемелер үшін. Ди өзені, Римнің Дева (Честер) қаласына дейін кеме қатынасының жолы болған, біздің заманымыздың 383 жылына қарай ішінара сазданып, өзен төменің жағында порт құру қажеттігін тудырды. Алғаш Бёртон қаласында, кейін Нестон қалашығының жанында кемежайлар салынды, бірақ одан әрі саздану салдарынан, Нестонның аңшылық паркі қақпасының жанында, біршама төменге орналастыру қажет болды. Осылайша Паркгейт ауылы пайда болды. Екі көрнекті қонақ жергілікті қонақ үйлерде тоқтады. Олардың бірі – Лорд Нельсонның сүйіктісі, (Леди) Эмма Гамильтон, ол жақын жердегі Нессте дүниеге келді және Паркгейтте жуынып, тері ауруын емдеді деген қаңтар бар. Екіншісі – Джордж Фридерик Гендель. Көпке тараған аңызға қарамастан, ол 1741 жылдың қарашасында Дублинге «Мессия» операсының тұңғыш қойылымына сапар шегу алдында Паркгейтте тоқтаған жоқ (ол Холихедтен саяхаттады). Дегенмен, 1742 жылдың тамызында ол Паркгейт арқылы Ирландиядан оралды. Ди өзенінің одан әрі саздануы Паркгейтті порт ретінде пайдасыз етіп, жақын маңдағы Мерси өзеніндегі Ливерпуль порты оны ығыстырды. 18 ғасырдың соңында Паркгейт, теңіз жағалауындағы демалыс орны ретінде танымал болды, бірақ сағаның құмы шөппен жабылғандықтан бұл еңсесін білдірді. 1864 жылға дейін Паркгейттен Багилтке дейін өзен арқылы жүзуге болатын, себебі Pengwern Arms қонақ үйінің иесі мен оның інісі жағдайы нашар теңізде жағаға қонуға тырысқанда суға батып кетті, ал үш адам аман қалды. Бірақ, жағажайдың болмауы және теңізге тікелей қол жеткізудің қиындығынан Паркгейт балық аулау және шағадан ғана аз көлемде күнкөріс таба алды. Ди өзенінің саздануы 1928 жылы Коннаның жанындағы инвазивті Sporobolus anglicus шөбін әдейі енгізу арқылы күшейді, нәтижесінде кең саздықтар пайда болды. 1855 жылы Паркгейтте қара-ақ түсті әдемі ғимарат – Мостин Хаус мектебі ашылды. 1862 жылдан 2010 жылы жабылғанға дейін оны Гренфелл отбасы басқарды, соңғы кезде тәуелсіз, күндізгі білім беретін мектеп ретінде. Ньюфаундленд пен Лабрадорға медициналық миссионер болған сэр Уилфред Гренфелл (1865–1940) Паркгейтте дүниеге келді және осы мектептің оқушысы болды. Вестминстердің 6-шы герцогының балалары, оның ішінде оның ұлы, 7-ші герцог Мостин Хаус мектебіне қатысты. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Паркгейттегі екі үйдің жертөлелері неміс бомбалауынан халықты қорғау үшін әуе шабуылынан паналау орындарына айналдырылды. Неміс бомбалаушыларын шатастыру үшін батпаққа кішкентай шамдар қойылды. Соғыстан кейін Паркгейт тұрғын үйлерге қатысты тартымды аудан ретінде гүлденді. Оның айналасы 1973 жылы қорғауға алынды.

Parkgate was an important port from the start of the 18th century, in particular as an embarkation point for Ireland. The River Dee, which was a shipping route to the Roman city of Deva (Chester), had partly silted up by AD 383, creating a need for a port further downstream. Quays were built, first at Burton and later near the small town of Neston, but further silting required yet another re siting slightly further downstream near the gate of Neston's hunting park. Hence the settlement of Parkgate was born. Two distinguished guests stayed at local hostelries. One was Lord Nelson's mistress, (Lady) Emma Hamilton, who was born in nearby Ness and bathed at Parkgate, apparently as a cure for a skin complaint. Another was George Frideric Handel. Contrary to often repeated legend, he did not stay in Parkgate before sailing to Dublin in November 1741 for the first performance of his Messiah (he travelled from Holyhead). However, he returned from Ireland via Parkgate in August 1742. As the Dee silted up even more, Parkgate became unusable as a port and was superseded by the port of Liverpool, on the nearby River Mersey. Towards the end of the 18th century, Parkgate was popular as a seaside resort with bathers, but this diminished as the sands of the estuary were consumed with grass. Sailing from Parkgate across the estuary to Bagillt was still possible in 1864, as there is a report of an accident in which the landlord of the Pengwern Arms and his brother were drowned when trying to land in rough sea conditions; three others survived. But as silting progressed, with no beach and no direct access to the sea, Parkgate could manage only small subsistence from fishing and shrimps. The silting of the Dee has been accelerated by the deliberate introduction of the invasive colonising grass Sporobolus anglicus in Connah's Quay in 1928, resulting in the growth of extensive marshlands. Mostyn House School, a striking black and white building, was opened in Parkgate in 1855. From 1862 until it closed in 2010, it was run by the Grenfell family, most recently as an independent co educational day school. Sir Wilfred Grenfell (1865–1940), a medical missionary to Newfoundland and Labrador, was born in Parkgate and was a pupil at the school. The 6th Duke of Westminster's children attended Mostyn House, including his son the 7th Duke. During the Second World War, two of Parkgate's houses which contained cellars were converted into air raid shelters for public protection from German bombing. Small lights were placed on the marsh to trick German bombers into thinking settlements were there. After the war, Parkgate flourished as a desirable residential area. The surrounds became a conservation area in 1973.

Белгілі ғимараттар

18 ғасырдың басында Мостин иелігі үшін үш үйден тұратын қатар салынды, олардың бірі бұрын етхана болған. Олар ІІ* дәрежелі тізімде. 1895 жылы қызыл кірпіш пен терракотадан салынған Мостин үй мектебінің шапкіші де ІІ* дәрежелі тізімде. Сент-Томас англикан шіркеуі 1843 жылы қауымдық шапкіш ретінде салынған. 1994 жылы қауіпті деп жабылып, 2010 жылдың мамыр айында қайта ашылып, қайтадан ғибадат етуге мүмкіндік алды.

Қауымдастық

Бұл өркендеген ауыл туристер мен құс бақылаушылардың арасында танымал. Маусымдық үлкен толқындар кезінде су теңіз қорғанына дейін жетеді және келушілер осы ерекше құбылысты көру үшін ауылға келеді. Құс бақылаушылар да осы уақытта батпақтың шөптерінде әдетте жасырынып жүретін құстарды көруге келеді. Ауылдың солтүстігінде орналасқан Ескі ванналар (Old Baths) учаскесінен батпақтарды тұрақтап қойған көлік ішінде қарауға болады. Байқаулар Ди Эстуариінің бүкіл аймасын қамтитын жергілікті веб-сайтта күнделікті тіркеледі. Паркгейттің батпақты жерлерін RSPB Ди Эстуариі табиғи қорығының бір бөлігі ретінде басқарады. 2022 жылдың наурыз айында шамамен 1 км² қамыс шалғыны өрт салдарынан қирады, оның қасақана тұтандырылғаны болжануда.