Шотландиялық әнші-құрастырушы Майкл Скотттың өмірі мен шығармашылығы
Mike Scott (Scottish musician)
Шотландиялық музыкант Майкл Скотт – The Waterboys тобының негізін қалаушы, әнші, гитарист және ән жазушы. Соло альбомдары мен автобиографиясы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шотланд әнші-күйші және музыкант
Scottish songwriter and musician
Майкл Скотт (14 желтоқсан 1958 жылы туған) – шотланд әншісі, ән жазушы және музыкант. Ол The Waterboys рок-тобының негізін қалаушы мүшесі, жетекші вокалисі, гитарисі және ән жазушысы. Ол сонымен қатар Bring 'Em All In және Still Burning атты екі жеке альбомын шығарды. Скотт – вокалист, гитарист және пианист, сонымен қатар бузуки, барабандар және Хаммонд орган сияқты көптеген басқа да аспаптарда ойнайды. Скотт – жарияланған жазушы, 2012 жылы "Су баласының шытырман оқиғалары" атты автобиографиясын жарыққа шығарды. 1970 жылдары музыкалық мансабын бастаған Скотт 1980 жылдан бері кәсіби түрде музыкамен айналысып келеді және ол өзінің "көбінесе дәстүрлі емес" деп атаған мансабындағы музыка жанрларындағы радикалды өзгерістерімен белгілі. Скотт Ирландияның Дублин қаласында тұрады.
Michael Scott (born 14 December 1958) is a Scottish singer, songwriter, and musician. He is the founding member, lead singer, guitarist and songwriter of rock band The Waterboys. He has also produced two solo albums, Bring 'Em All In and Still Burning. Scott is a vocalist, guitarist and pianist, and has played a large range of other instruments, including the bouzouki, drums, and Hammond organ on his albums. Scott is also a published writer, having released his autobiography, Adventures of a Waterboy, in 2012. Having begun a musical career in the 1970s, Scott has been making music professionally since the 1980s and is well known for his radical changes in music genres throughout what he refers to as his "allegedly unorthodox" career. Scott lives in Dublin, Ireland.
Ерте өмір және білім
Скотт Эдинбургте дүниеге келіп өсті, Аллан мен Энн Скотттың ұлы. Майк он жаста болғанда әкесі отбасын тастап кетті, бірақ екеуі 2007 жылы қайта табысты. Скотттың анасы ағылшын тілінің мұғалімі болғандықтан, ол кішкентай кезінен-ақ ағылшын әдебиетінің классиктерімен танысты. Скотт ерте жасынан музыкаға қызығушылық танытты. 12 жасында, отбасы Айр қаласына көшкеннен кейін, ол гитара үйренуге белсенді түрде кірісті. Скотт 1968 жылы "Дейв Ди, Дози, Бики, Мик және Тичтің" "Last Night in Soho" әнін сатып алған сәттен бастап, өзінің музыкамен айналысу керектігін білгенін, ал Хэнк Уильямстың музыкасын тыңдауды өмірін өзгертетін тәжірибе деп еске алады. Келесі жылы Скотт мектеп топтарында ойнады және Джон Колдуэлл есімді досымен бірге индуизмдегі түсінік бойынша аталған "Карма" тобын құрды. "Карма" тобының музыкалық стилі Дэвид Боуи, The Beatles және Боб Диланнан шабыт алды, сондай-ақ The Waterboys жазбалары үшін Джордж Макдональдтың да ықпалы болды. Скотттың мансабына әсер еткен басқа әдебиеттердің ішінде С.С. Льюис және Викенти Ангаровтың күнделігі бар. Скотт Эдинбург университетінің бірінші курсын бітіргеннен кейін оқуын доғарды. Скотт британдық панк музыкалық көрінісіне қызығушылық танытып, фанзин жазуды бастады, соңында өзінің "Jungleland" журналын шығарды. Скоттты әсіресе The Clash және Patti Smith-тің музыкасы қызықтырды, оған құрмет ретінде жазылған "A Girl Called Johnny" Waterboys тобының тұңғыш синглына айналды.
Scott was born and raised in Edinburgh, the son of Allan and Anne Scott. His father left the family when Mike was ten years old, but the two were reunited in 2007. Scott's mother was an English teacher, exposing him to the greats of English literature from a young age. Scott was interested in music from an early age. At age 12, after the family had moved to Ayr, he began a serious interest in learning guitar. Scott remembers that, "from the minute [he] bought" Last Night in Soho by Dave Dee, Dozy, Beaky, Mick & Tich in 1968 "knew [he] had to be in music", and mentions listening to Hank Williams as a "life changing" experience. The next year, Scott was playing in school bands and formed the band Karma, named after the tenet in Hinduism, with a friend named John Caldwell. Karma's sound was inspired by David Bowie, The Beatles and Bob Dylan. and George MacDonald for The Waterboys recordings. Other literary influences on Scott's career include C. S. Lewis and The Diary of Vikenty Angarov. Scott left the University of Edinburgh after his first year. Scott became interested in the British punk music scene, and began writing for fanzines, eventually starting his own, Jungleland. Scott was especially interested in the music of The Clash and Patti Smith, a tribute to whom, "A Girl Called Johnny", would become the first Waterboys single.
Уотербойлар алдындағы музыкалық мансап
Скотт пен Аллан Макконнелл есімді гитарист The Bootlegs тобын құрды, ол 1978 жылы Колдуэлл мен тағы екі досы қосылғанда Another Pretty Face тобына айналды. Достар өздерінің "New Pleasures" атты жазбалар компаниясын құрды, және "Z деп аталатын жұмбақ тұлғадан қаржылық қолдау алды".
Scott and a guitarist named Allan McConnell formed a band, The Bootlegs, which gave way to Another Pretty Face in 1978 when Caldwell and two other friends joined. The friends created their own record label, named New Pleasures, "obtained financial backing from the enigmatically named Z"
1980 жылдан 1982 жылға дейін Скотт, басқа жобалармен қатар, Sudden-мен уақытында жұмыс істеді. Another Pretty Face музыка шығаруды жалғастырды және 1981 жылдың 18 ақпанында Peel Session жаздырды. Топ ақырында Ensign Records компаниясының негізін қалаушы Найджел Грейнгтің назарына ілікті. Грейдж Another Pretty Face тобын жазбалар компаниясына қол қойды, ал топ Лондонға көшіп, атын Funhouse деп өзгертті (The Stooges тобының Fun House альбомының атынан алынған). Скотт бұл топқа көңілі тоймады. Кейін ол Funhouse-тың дыбысын "бір қозғалтқышпен ұшатын алып ұшаққа ұқсас" деп сипаттады. The Waterboys-тің алғашқы шығарылымы 1983 жылдың наурыз айында "A Girl Called Johnny" синглы болды. Алғашқы альбом сол маусымда жарық көрді. The Waterboys-пен бірге, 1984 және 1985 жылдары шыққан A Pagan Place және This Is the Sea атты келесі екі альбомда негізінен Скотт жазған әндер болды, және олар бірлесіп топтың "Үлкен Музыка" кезеңін құрады. Скрипкашы Стив Уикхэм ресми түрде қосылғаннан кейін және Ирландияға көшкеннен кейін, келесі екі альбом – Fisherman's Blues (1988) және Room to Roam (1990) кельт музыкасынан шабыттанған халық музыкасы болды, бұл дыбыс 1986 жылы Скотт пен Уикхэм орындаған We Free Kings тобының дыбысына ұқсас еді. Скотттың музыкалық стилі тағы да гитараға негізделген дыбысқа өзгерді, ол 1993 жылы The Waterboys атымен, бірақ басқа мүшелерсіз Dream Harder альбомын жазды. Бұл "Үлкен Музыка" дыбысына оралу болды, бірақ 2000 жылға дейін топтың атымен шыққан соңғы альбом болды. Топ кадрлық мәселелер мен Уикхэмнің фолк-рок немесе таза фолк музыкасының дыбысымен қалу тілегіне байланысты тарады. Майк Скотттың екі жеке альбомынан кейін, The Waterboys атымен A Rock in the Weary Land шығарылды, бұл Скотт "Sonic rock" деп атаған тағы бір музыкалық стильді көрсетті. Ол екінші әйелі Джанетпен 17 жыл бірге тұрды, олардың 2013 жылы туған қызы бар. 2016 жылдың қазан айында Скотт өзін Рокуденашико деп атайтын жапон суретшісі Мегуми Игарашиге үйленді. 2017 жылдың 2 ақпанында олардың ұлы дүниеге келді. 2020 жылдың мәліметтері бойынша, Скотт Дублинде тұрады.
In 1980 through 1982 Scott, amongst other projects, worked occasionally with Sudden. Another Pretty Face continued to release music and recorded a Peel Session on 18 February 1981. The band eventually came to the attention of Nigel Grainge, founder of Ensign Records. Grainge signed Another Pretty Face to the label, and the band moved to London, changing its name to Funhouse (taken from the name of The Stooges' album Fun House). Scott had become dissatisfied with the band. He later described Funhouse's sound as "similar to a jumbo jet flying on one engine". The Waterboys' first release was a single of "A Girl Called Johnny" in March 1983. The first album came out that June. Along with The Waterboys, the next two albums, A Pagan Place and This Is the Sea, released in 1984 and 1985, contained songs mostly written by Scott, and together formed the band's "Big Music" period. After the official addition of fiddler Steve Wickham and a move to Ireland, the next two albums Fisherman's Blues (1988) and Room to Roam (1990) were instead Celtic music inspired folk music, a sound similar to that of We Free Kings, a band that Scott and Wickham performed with in 1986. Scott's musical style changed again to a more guitar based sound when he, under the name The Waterboys but without any other members, recorded Dream Harder, in 1993. It was a return to the "Big Music" sound but the last album to come out under the band's name until 2000. The band had dissolved over personnel issues and Wickham's desire to remain with a folk rock, or purely folk music, sound. After two Mike Scott solo albums, A Rock in the Weary Land was released under The Waterboys name, demonstrating yet another musical style, which Scott called "Sonic rock". He was married to his second wife Janet for 17 years. with whom he has a daughter born in 2013. In October 2016, Scott married Japanese artist Megumi Igarashi, who calls herself Rokudenashiko. Their son was born on 2 February 2017. As of 2020, Scott resides in Dublin.