41-ші эскадрилья: Ұлыбритания Әуе Күштерінің тарихы мен қазіргі жағдайы

41-ші RAF эскадрильясы: Typhoon истребителінің сынақ-бақылау тобы. Бірінші дүниежүзілік соғыстан бастау алып, қазір RAF Coningsby базасында орналасқан.

34 мин оқу

100%

Дереккөз: No. 41 Squadron RAF — Wikipedia

Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.

Мазмұны

Кіріспе

Корольдік әуе күштерінің ұшақ эскадрильясы

No. 41 Squadron Royal Air Force – Корольдік әуе күштерінің (RAF) ұшақ эскадрильясы, қазіргі уақытта RAF-тің «Тайфун» ұшағы үшін сынақ және бағалау эскадрильясы (TES) ретінде жұмыс істейді, қазіргі уақытта Ұлыбританиядағы Линкольншир графтығындағы RAF Coningsby базасында орналасқан. Оның қазіргі ресми қысқартылған атауы – 41 TES. Эскадрилья алғаш рет Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Корольдік ұшу корпусының (RFC) құрамында құрылды және Батыс майданында шабуылдық және истребитель эскадрильясы ретінде қызмет етті. 1919 жылы соғыстан кейінгі қысқарту аясында таратылған No. 41 эскадрилья 1923 жылы RAF эскадрильясы ретінде қайта құрылды және 1935 жылға дейін ішкі қызметте болды, содан кейін Әбіссиния дағдарысы кезінде Аденге жіберілді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде эскадрилья Supermarine Spitfire истребительдерін ұшырып, Дюнкерк шайқасы мен соғыстың алғашқы жылдарында Ұлыбритания шайқасында қатысты. 1941–1944 жылдары ұрыс операциялары Ұлыбританиядан неміс басқан Еуропаға жүргізілді, содан кейін эскадрилья Нормандияға қонғаннан кейін континентке көшірілді. 1944–1945 жылдары эскадрилья одақтастардың Германияға шабуылын қолдады және жаулық әрекеттер аяқталғаннан кейін 1946 жылдың ортасына дейін оккупациялық күштердің бір бөлігі ретінде сонда қалды. Соғыстан кейінгі жылдары эскадрилья бірнеше рет таратылып, қайта құрылды, истребитель, барлау және ұрысқа қарсы ұшақтардағы әртүрлі реактивтік ұшақтарды пайдаланды. 2006 жылы эскадрилья «Жылдам реактивтік ұшақтар мен қару-жарақ операциялық бағалау бөлімі» ретінде қайта құрылды. Ол 2010 жылға дейін осы рөлде болды, содан кейін Корольдік әуе күштерінің сынақ және бағалау эскадрильясы болды.

Соғыстар аралығы, 1923-1939 жылдар

Эскадрилья 1923 жылғы 1 сәуірде RAF Northolt әуежайында қайта құрылды, құрамында Sopwith Snipe ұшақтары болды. 1924 жылы ол алғашқы Armstrong Whitworth Siskin III бипландарын ала бастады. 1929 жылғы 27 шілдеде 41-эскадрильяның он бір ұшағы француз авиациясының пионері Луи Блериомен кездесу үшін Кале қаласына ұшып, оны Дуверге қайтаруға сүйемелдеді, бұл 20 жыл бұрынғы Англия жоғалауының қайта жаңғыртуы болды. 1930 жылғы 9 қазанда Францияның Бове қаласында R101 дирижаблі апатқа ұшырағаннан кейін, 41-эскадрильяның ұшқыштары мен жердегі қызметкерлері Вестминстер сарайында 48 қаза тапқан адамның табынында Құрмет қарауылын құрды. Қаза тапқандардың арасында Әуе күштері министрі, бригада генералы лорд Кристофер Томсон PC CBE DSO және Азаматтық авиация директоры, әуе вице-маршалы сэр Сефтон Бранкер KCB AFC болды. Мыңдаған адам соңғы құрмет көрсету үшін келіп өтті. 1930 жылдары көрсетулер, спорт, жарыстар, тактикалық жаттығулар және ұшу практикасы тұрақты қызметтің бір бөлігі болды. 1934 жылдың жазында 41-эскадрилья тіпті Оңтүстік Бакс аналар одағы үшін әуе көрсетілімін ұйымдастырды. Осы кезеңде 41-эскадрильяға британдық және шетелдік үкімет және әскери шенді тұлғалар да келді. Алғашқылардың бірі – екінші дүниежүзілік соғыстан кейін 1937 жылы оның әскерлері шамамен 300 000 қытай азаматын өлтірген Нанкиннің зорлануы үшін жауапты деп танылған және жазаланған жапон генералы Мацуи Иване болды. Британдық шенді тұлғалардың арасында Премьер-министр Рамсей Макдональд, Әуе күштерінің бас қолбасшысы, Корольдік әуе күштерінің маршалы Хью Тренчард GCB DSO, Ұлыбританияның әуе қорғанысының бас қолбасшысы, әуе маршалы сэр Эдвард Эллингтон KCB CMG CBE және Ұлыбританияның әуе қорғанысы, ұрыс аймағының командирі, әуе вице-маршалы Хью Доудинг CB CMG болды. Олар 1936 жылдың қыркүйегінен бастап RAF Catterick, Йоркширде орналасқан, және 1940 жылдың мамырына дейін сонда қалды. 1923 жылғы 1 сәуірден 1939 жылғы 2 қыркүйекке дейін 41-эскадрильяда 200-ге жуық ұшқыш қызмет етті. Осы кезеңде ешқандай шайқас наградалары берілмеді, ешқандай ордендер табысталмады, бірақ он әуе коммодоры, тоғыз әуе вице-маршалы, екі әуе маршалы және екі әуе бас маршалы дайындалды. Осы жылдар ішінде 11 адам ұшу апатынан қаза тауып, 3 адам жарақат алды, ал жердегі апаттарда 3 адам жарақаттанды.

The squadron reformed at RAF Northolt on 1 April 1923, equipped with the Sopwith Snipe. In 1924, it began receiving the first Armstrong Whitworth Siskin III biplanes. On 27 July 1929, eleven aircraft from 41 Squadron flew to Calais to rendezvous with French aviation pioneer Louis Blériot and escort him back to Dover, in a re enactment of the first crossing of the English Channel 20 years earlier. On 9 October 1930, following the R101 airship disaster in Beauvais, France, 41 Squadron pilots and ground crew formed a part of the Guard of Honour for the Lying in State of the 48 victims in the Palace of Westminster. Amongst the dead were the Secretary of State for Air, Brig. Gen. Lord Christopher Thomson PC CBE DSO, and the Director of Civil Aviation, Air Vice Marshal Sir Sefton Brancker KCB AFC. Thousands filed past to pay their last respects. During the 1930s, displays, sports, competitions, tactical exercises, and flying practice were a part of regular activity. In the summer of 1934, 41 Squadron even performed a flying display for South Bucks Mothers' Union. During this period, 41 Squadron was also visited by a number of British and foreign government and military dignitaries. One of the first was Japanese General Matsui Iwane who, after World War II, was held accountable and executed for the 1937 'Rape of Nanjing', in which his armies murdered an estimated 300,000 Chinese civilians. British dignitaries included Prime Minister, Ramsay MacDonald, the Chief of Air Services, Marshal of the Royal Air Force Hugh Trenchard GCB DSO, the Air Officer Commanding in Chief Air Defence of Great Britain, Air Marshal Sir Edward Ellington KCB CMG CBE, and the Air Officer Commanding Fighting Area, Air Defence of Great Britain, Air Vice Marshal Hugh Dowding, CB CMG. They were then based at RAF Catterick, Yorkshire, from September 1936, where they remained until May 1940. Around 200 pilots served with 41 Squadron between 1 April 1923 and 2 September 1939. During this period, no battle honours were granted, nor any decorations awarded, but the era produced ten Air Commodores, nine Air Vice Marshals, two Air Marshals, and two Air Chief Marshals. During these same years, eleven men were killed and three injured in flying accidents, and three injured in aircrew accidents on the ground.

Екінші дүниежүзілік соғыс, 1939-1945

1939 жылғы 3 қыркүйекте соғыс жарияланғаннан кейін 41-эскадрилья алғашқы бірнеше айды Англияның солтүстігіндегі ретсіз патрульдеулермен өткізді. 1940 жылғы мамыр айының соңында эскадрилья Дюнкерк эвакуациясына қатысу үшін оңтүстікке, Хорнчерчқа ұшып кетті. Он екі күннен кейін RAF Catterick-ке қайтып келді, алты жау ұшағын жойғанын және біреуін жою ықтималдығын мәлімдеді, бірақ екі ұшқышын қалдырды – эскадрильяның алғашқы ұшқышы қаза тапты және тұтқынға түсті. 1941 жылғы 23 ақпанда эскадрилья жақсы демалыс үшін Каттерикке оралды. 1940 жылғы 3 қыркүйекте Хорнчерчке қонған алғашқы 18 ұшқыштың тек төртеуі ғана қалды. Бірақ, шындығында жағдай одан да нашар: 16 ұшқыш қаза тапты, 5 жараланды және ауруханаға түсті (қайтып келмеді), ал 15-і басқа бөлімдерге жіберілді, яғни эскадрилья Хорнчерчке келгеннен бері 200% айналым болды. Эскадрильяда содан бері үшінші, ал соңғы он айда төртінші командир қызмет етеді. Каттерикте бес ай демалыстан кейін, соңғы Ұлыбритания шайқасының қатал пилоттары кетіп, Британдық одақтас әуе оқу бағдарламасынан жаңа рекруттар келді, эскадрилья 1941 жылғы 28 шілдеде оңтүстікке, Сассекс штатының Мерстон қаласына, Тангмир қанатына қосылды. Осыдан кейін Франциядағы шабуылдық операциялар қарқынды жүрді. 1942 жылғы 12 ақпанда 41-эскадрилья неміс теңіз күштерінің «Принц Эуген» крейсеріне, «Шарнхорст» және «Гнейзенау» линкорларына шабуылға қатысты, олар Бресттен қашып, өз портына қауіпсіздікке қарай арналған жылдам өтуді жасады. Осы операциялар барысында 41-эскадрилья үш неміс ұшағын жойғанын және біреуін зақымдағанын мәлімдеді, бірақ бір ұшқышы жоғалып, қайтып оралмады. Эскадрилья сондай-ақ 1942 жылғы 19 тамызда Диппедегі (Юбилей операциясы) канадалық десантқа қолдау көрсетті, жағажайда үш эскадрильялық миссияны аяқтады. Үшінші ұшқыштар командирі, лейтенант Джеффри Хайдсыз қайтып келді, ол зениттік оқтан зардап шегіп қаза тапты; ол сол күні эскадрильяның жалғыз құрбаны болды. Оңтүстік жағалауда Me109 және FW190-дардан қорғанып, Люфтваффедің «соққы және қашу» стратегиясын орындаған шаршаңқы эскадрилья 1943 жылғы ақпанға дейін операциядан алынып, Уэльстің Ланбедр қаласына ұзақ демалысқа жіберілді. Бұл бөлімдегі айналымның қарқынды кезеңі басталды, өйткені адамдар демалды және жаңа ұшқыштар келді. 1943 жылғы ақпанда бұл бөлім жаңа Griffon қозғалтқышымен жабдықталған Spitfire Mk. XII ұшағын алған жалғыз екі эскадрильяның біріншісі болды. Демалып, қайта жабдықталған және жаңа ұшақта оқытылған эскадрилья 1943 жылғы сәуірде қайтадан операцияға жіберілді және 17 сәуірде он айдан астам уақыттан бері алғашқы нақты жеңісін алды. Бұл сондай-ақ Mk. XII Spitfire ұшағымен RAF-тың алғашқы жеңісі болды. 1943 жылғы маусымның соңынан бастап Францияда, Бельгияда және Нидерландыдағы нысаналарға бомба тасымалдаушы ұшақтарды эскорттау күнделікті оқиғаға айналды, ал 50 мен 150 арасындағы B-17 Flying Fortress және B-26 Marauders эскадрильяларымен Ramrod эскорттары әдетке айналды. 41-эскадрилья D күні қонуға дейін және одан кейін әуеден қолдау көрсетті. 1944 жылғы 6 маусымда D күні үш ұшқыш көпір басындағы зениттік оқтан зардап шегіп, біреуі қаза тапты. Бірақ 19 маусымда эскадрилья Франциядағы көпір басына әуе көмегін тоқтатты және Германияның ең жаңа қаруын, V-1 ұшатын бомбасын жоюға ғана жіберілді. 1944 жылғы 28 тамызда эскадрилья соғыс кезінде жойылған 53 V-1 бомбасының соңғысын жойғанын мәлімдеді. Бірнеше ұшқыштар барлық оқ-дәрілерін жұмсағаннан кейін, олармен бірге ұшып, өз қанаттарының ұштарын V-1 бомбасының астына қойып, оларды құлатуға қол жеткізді. Екі қанаттың ұшы арасындағы жел қозғалысы V-1 бомбасының гироскобын бұзып, оны жерге құлату үшін жеткілікті болды. Эскадрилья 1944 жылғы қыркүйекте Spitfire Mk. XIV ұшағымен қайта жабдықталды және одан кейінгі үш айда V-2 ұшыру алаңдарына қарсы «Биг Бен» операциясына, Арнем мен Нимгендегі «Маркет-Гарден» операциясына, Вальхерен кампаниясындағы операцияларға және Германиядағы одақтас мұнай кампаниясына қатысты. Эскадрилья 1944 жылғы желтоқсанның басында континентке көшіп, Бельгиядағы Дист қаласында базасын құрды. 125-ші қанаттың құрамында эскадрильяның басты нысанасы жердегі нысаналар болды, ал бөлім Германиядағы жолдарда, теміржолдарда немесе каналдарда қозғалатын кез келген нысанаға шабуыл жасады. Жерге жақын орналасқандықтан, зениттік оқтан да ұшқыштар мен ұшақтар зардап шекті. Бір ұшқыш қаза тапты, үш жараланды, екеуі атып түсіріліп, тұтқынға алынды. Соғыс тоқтағаннан кейін эскадрилья қысқа уақытқа Каструпта (Копенгагенде) орналасты, бірақ кейін Германияға оралды, онда ол одақтас оккупациялық күштердің бөлігі болды. Соғыстың соңына қарай 41-эскадрилья 200 ұшақты жойғанын, 61-ін жою ықтималдығын, 109-ын зақымдағанын және 53 V-1 бомбасын жойғанын мәлімдеді. 1946 жылғы 31 наурызда, әлі континентте орналасқан 41-эскадрилья 26-эскадрильяға қайта нөмірлену арқылы таратылды. Соғыс кезінде эскадрильяның екі талсманы болды: 1939–40 жылдары Каттерикте болған бір құлағының ұшы жоқ Bull Terrier тұқымды «Wimpy» және 1943–44 жылдары болған үлкен қара француз пуделі «Perkin». 41-эскадрильяның 325 Ұлыбритания, Австралия, Австрия, Бельгия, Канада, Чехословакия, Франция, Ирландия Республикасы, Нидерланды, Жаңа Зеландия, Норвегия, Палестина, Польша, Ақ Ресей, Родезия, Оң Африка, Тринидад, Уругвай, АҚШ және Зулуленд елдерінен келген екінші дүниежүзілік соғыс пилоттары болды. 41-эскадрильяның пилоттары үш DSO, 21 DFC, бір DFM және бір «Есімдер тізімінде» аталды. 64-і қаза тапты немесе әрекетте қайтыс болды, 58-і жараланды немесе апатқа ұшырады, үшеуі атып түсірілді, бірақ тұтқынға түспей, Ұлыбританияға оралды, ал 21 пилот атып түсіріліп, тұтқынға түсті. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде 41-эскадрильямен қызметте қаза тапқан адамның орташа жасы 23,5 жас болды.

Following the declaration of war on 3 September 1939, 41 Squadron spent the first several months on monotonous routine patrols in the north of England. At the end of May 1940, the squadron flew south to RAF Hornchurch to participate in the evacuation of Dunkirk. Twelve days later, they returned to RAF Catterick, claiming six Axis aircraft destroyed and one probable, but also left behind two pilots, the squadron's first pilot killed in action, and their first lost as a prisoner of war. On 23 February 1941, the squadron returned to Catterick for a well earned break. Only four pilots remained from the original 18 who landed in Hornchurch on 3 September 1940. However, in reality it is much worse: sixteen pilots had been killed, five wounded and hospitalised (who did not return) and fifteen otherwise posted away, in effect a 200% turnover since the unit's deployment to Hornchurch in early September. The squadron also now has its third Commanding Officer since then, and its fourth within ten months. Following five months rest in Catterick, during which the last Battle of Britain hardened pilots departed and new recruits joined from the British Commonwealth Air Training Programme, the squadron headed south to Merston, Sussex, on 28 July 1941, to join the Tangmere Wing, where the wing leader was Douglas Bader. There followed an intensive period of offensive activity over France. On 12 February 1942, 41 Squadron took part in the attack on the German Kriegsmarine's German cruiser Prinz Eugen, German battleship Scharnhorst, and German battleship Gneisenau after they escaped from Brest and made a dash up the Channel to the safety of their home ports. During these actions, 41 Squadron claimed three German aircraft destroyed and one damaged, but lost one pilot who failed to return. The squadron also supported the ill fated Canadian landings at Dieppe (Operation Jubilee) on 19 August 1942, completing three squadron strength missions over the beaches. The pilots returned from the third without the Officer Commanding, Sqn Ldr Geoffrey Hyde, who was hit by flak and killed; he was the squadron's only casualty that day. Tired, after a busy summer on the south coast fending off Me109s and FW190s fulfilling the Luftwaffe's 'hit and run' strategy, the squadron was taken off operations until February 1943 and sent to Llanbedr, Wales, for an extended period of rest. This heralded the start of an intensive period of turnover in the unit's ranks, as men were rested and fresh pilots brought in. In February 1943, the unit became the first of only two squadrons to receive the new Griffon engine Spitfire Mk. XII. Having rested, re equipped and trained on the new aircraft, the squadron was sent back onto operations in April 1943, and claimed their first definitive victory in over ten months on 17 April. This was also the first by the RAF in the Mk. XII Spitfire. From late June 1943, large scale bomber escorts to targets in France, Belgium, and the Netherlands, became a daily event, and Ramrod escorts to formations of between 50 and 150 B 17 Flying Fortresses and B 26 Marauders became routine. 41 Squadron provided air support in the lead up to, and throughout the D Day landings. On D Day itself, 6 June 1944, three pilots were hit by flak over the bridgehead and one was killed. On 19 June, however, the squadron was pulled off air support for the bridgehead in France, and was deployed solely in the destruction of Germany's newest weapon, the V 1 flying bomb. On 28 August 1944, the squadron claimed its last of 53 V1s destroyed during the war. Several pilots succeeded in bringing them down after expending all their ammunition, by flying alongside them and placing their own wingtips underneath that of the V1. The wind movement between both wingtips was sufficient to upset the V1's gyroscope and send crashing it to the ground. The squadron was re equipped with the Spitfire Mk. XIV in September 1944, and during the ensuing three months, participated in 'Big Ben' operations against V2 launch sites, in Operation Market Garden at Arnhem and Nijmegen, in operations in the Walcheren campaign, and in the Allied Oil Campaign over Germany. The squadron moved to the continent in early December 1944, making its base at Diest in Belgium. Ground targets were the squadron's chief prey as a member of 125 Wing, and the unit attacked anything moving on road, rail, or canal in Germany. Operating so close to the ground, flak also took its toll on pilots and aircraft. One pilot was killed, three wounded, and two shot down and taken prisoner. After the cessation of hostilities, the squadron was based a short time at Kastrup (Copenhagen), but then returned to Germany, where it became a part of the Allied occupying forces, 'BAFO'. By the end of the war, 41 Squadron had claimed 200 aircraft destroyed, 61 probably destroyed, 109 damaged, and 53 V 1s destroyed. On 31 March 1946, still based on the continent, 41 Squadron was disbanded by re numbering to 26 Squadron. The squadron had two mascots during the war: 'Wimpy', a Bull Terrier with the tip of one ear missing, at Catterick in 1939–40, and 'Perkin', a large black French Poodle, in 1943–44. The squadron's 325 World War II pilots were men from Britain, Australia, Austria, Belgium, Canada, Czechoslovakia, France, the Republic of Ireland, the Netherlands, New Zealand, Norway, Palestine, Poland, White Russia, Rhodesia, South Africa, Trinidad, Uruguay, the United States, and Zululand. 41 Squadron's pilots were awarded three DSOs, 21 DFCs, one DFM, and one Mention in Dispatches, for their World War II service with the unit. Sixty four were killed in action or died on active service, 58 were wounded in action or injured in accidents, three were shot down but evaded capture and returned to the United Kingdom, and 21 pilots were shot down and became Prisoners of War. The average age of a man who died in service with 41 Squadron during World War II was 23½.

Соғыстан кейінгі кезең, 1946-2006

1946 жылдың 1 сәуірінде, Германияда таратылғаннан кейін бір күн өткен соң, 41-эскадрилья Шотландиядағы Далкроста ұрыс эскадрильясы ретінде қайта құрылды, 122-эскадрильядан нөмір алмастыру арқылы, және Supermarine Spitfire ұшағына қайта оралды, бұл жолы Mk. F.21. 1925 жылы Кранвеллдегі Корольдік әскери-әуе күштері колледжін бітіргеннен кейін. Дегенмен, ешқандай ностальгия бұл бөлімді үкіметтің бюджеттік қиындарынан сақтап қала алмады. 1958 жылдың 15 қаңтарында RAF Fighter Command-тің мөлшерін азайту жоспарының бөлігі ретінде 41-эскадрилья 600 және 615-эскадрильялардың тағдырына ұшырады және таратылды. 41-эскадрильяның RAF Биггин Хиллден кетуімен әуеайлақ енді Fighter Command әуеайлағы болмады, оның инфрақұрылымы қазіргі заманғы соғыстың талаптарына сай емес деп есептелді. Ұшу-қону жолақтары RAF-тің ең жаңа ұрпақ ұшақтары үшін тым қысқа болды және даму мен азаматтық әуе жолдарының кеңеюі салдарынан база енді ыңғайлы жерде болмады. Fighter Command әуеайлақтан 1958 жылдың 1 наурызында ресми түрде кетті. Бұл 41-эскадрильяға Биггин Хиллде орналасқан соңғы ұрыс эскадрильясы болудың ерекше құрметін сыйлады. Бөлімнің кетуі станция үшін дәуірдің аяқталуын білдірді, себебі одан кейін ол операциялық емес мәртебеге ие болды және тек Лондон университетінің әуе эскадрильясы қолданды. 41-эскадрильяның туы, алты ай бұрын ғана тартылған, 1958 жылдың 16 қаңтарында Fighter Command-тің Бас қолбасшысы, Әуе маршалы сэр Томас Пайк және 11-топтың Әуе қолбасшысы, Әуе вице-маршалы Виктор Боулинг қатысқан қысқа салтанатта 141-эскадрильяға тапсырылды. Кольтисхоллде алты ай ғана болған эскадрилья 1958 жылдың 5 шілдесінде Суффолк графтығындағы Ипсвич қаласына жақын орналасқан Уоттишем әуежайына көшті. Осы уақытқа дейін 56-эскадрилья да станцияға қосылған. Ол жерде 1960 жылдың сәуір айында президент Шарль де Голльдің мемлекеттік сапары кезінде француз әуе күштерінің Dassault Super Mystère истребительдерін қабылдады. 41-эскадрилья Уоттишемде шамамен бес жарым жыл болды, содан кейін 1963 жылдың 31 желтоқсанында қайта таратылды. Алайда, SAM бағдарламасына енгізілген өзгерістер 41-эскадрильяны бес жылдан кейін, 1970 жылдың 18 қыркүйегінде қайта таратуға себеп болды. Барлау рөлін қолдау үшін бөлім Coltishall-да фотосуреттерді өңдеу және түсіндіру үшін RIC құрды. Фотопленка өңдеу және түсіндіру үшін MAREL (Mobile Aerial Reconnaissance Exploitation Laboratories) -ге жіберілді. Идеалды жағдайда, миссиялық есеп "қозғалтқыштар тоқтатылғаннан" кейін 45 минут ішінде дайындалуы керек еді. Базадан тыс орналасу кезінде кішірек "әуе тасымалданатын" RIC-тер де қолданылды. Осы мүмкіндікке байланысты эскадрилья 1990 және 2000 жылдары екі онжылдық бойында бірнеше қақтығыстарға қатысты. 1991 жылдың басында Бірінші Шығанақ соғысы кезінде (америкалық атауы Desert Storm болған Гранби операциясы) Jaguar GR1 және GR1A ұшақтарымен коалициялық күштердің бір бөлігі ретінде ирактық күштерге қарсы көптеген барлау және бомбалау миссиялары орындалды. Жаңа жүйе күндізгі операциялар үшін электрооптикалық сенсорлармен және түнгі операциялар үшін инфрақызыл сенсорлармен VHS C супер видеокассеталарына үш камера арқылы цифрлық суреттерді жазуды қамтамасыз етті. Цифрлық суреттер "ATREL" арқылы "Ground Imagery Exploitation System" немесе "GIES" деп аталатын терезелік қосымша арқылы талданды. GIES суреттерді талдаушыларға суреттерді өңдеуге және электрондық пошта арқылы жіберуге мүмкіндік берді. Бұл жүйе эскадрильяның соңғы операциялық жұмысы кезінде, 2003 жылдың наурыз-сәуір айларында Иракта өткен Екінші Шығанақ соғысы (Телик операциясы) кезінде қолданылды. Операция кезінде олар тағы да Түркияның Ингирлик қаласында орналасқан, жаңадан жасалған Jaguar GR3 ұшағымен жабдықталған. Осы шешімдердің нәтижесінде RAF Coltishall-дің барлық эскадрильялары тікелей әсерге ұшырады. 16(R) (Jaguar OCU) және 54(F) эскадрильялары 2005 жылдың 1 сәуіріне дейін таратылып, олардың ұшақтары жойылды, ал 41-эскадрильясы 2006 жылдың 1 сәуіріне дейін таратылды. RAF-тің соңғы Jaguar ұшақтарымен 6-эскадрилья 2006 жылдың 1 сәуірінде Линкольнширдегі RAF Coningsby-ге көшірілді, ол 2007 жылдың 31 қазанында таратылды. RAF Coltishall 2006 жылдың желтоқсанында жабылды, осылайша 66 жылдан астам тарихы аяқталды. Бұл қысқартулардың алғашқысы 2005 жылдың 11 наурызында 16 және 54 эскадрильялары бірлесіп парад өткізген кезде болды. Алайда, олардың таратылуы Колтисхоллдағы қызметке көп әсер етпеді, өйткені Jaguar ұшақтарының көпшілігі 6 және 41 эскадрильяларына сіңді. Алайда, 2006 жылы соңғы эскадрильялардың кетуімен және желтоқсан айында базаның жабылуымен, RAF қауымдастығы басқа жерлерге таратылды және 1940 жылдың мамыр айынан бері болмаған тыныштық аймаққа оралды. Jaguar кезеңінде 41-эскадрильяда әртүрлі уақытта қызмет еткен Корольдік әуе күштерінің келесі жетекшілері: сэр Стивен Далтон, сэр Ричард Гарвуд, сэр Крис Харпер, сэр Жок Стирруп, сэр Чарльз Джон Томсон және сэр Гленн Торпи. Алайда, үкіметтің 41-эскадрильяны тарату ниетіне және 2006 жылдың сәуір айының бірінші демалысында соңғы салтанаттар өткізуге жоспарланған болса да, бірлікке жақын арада жаңа өмір сыйланды. 41-эскадрильяны 6-эскадрильямен бірге Coningsby-ге көшіруге және Fast Jet and Weapons Operational Evaluation Unit, яғни "FJWOEU" рөлін қабылдауға рұқсат берілді.

On 1 April 1946, only a day after being disbanded in Germany, 41 Squadron was re formed at RAF Dalcross in Scotland as a fighter squadron, by re numbering from 122 Squadron, and reverted to the Supermarine Spitfire, this time the Mk. F.21. following his graduation from RAF College, Cranwell in 1925. However, no amount of nostalgia would save the unit from the Government's budgetary axe. On 15 January 1958, as a part of a scheme to reduce the size of RAF Fighter Command, 41 Squadron fell to the same fate as 600 and 615 Squadrons had before it, and were also disbanded. With the departure of 41 Squadron from RAF Biggin Hill ceased to be a Fighter Command airfield, its infrastructure now deemed out of date for the requirements of modern warfare. The runways had become too short for the RAF's newest generation of aircraft and, as a result of encroaching development and civil air paths which now passed above, the base was no longer in a practical location. Fighter Command officially departed from the airfield on 1 March 1958. This gave 41 Squadron the curious distinction of being the last fighter squadron ever to be based at Biggin Hill. The departure of the unit marked the end of an era for the station in every sense of the word, as thereafter it was relegated to non operational status, and only used by the London University Air Squadron. 41 Squadron's standard, originally presented only six months previously, was handed over to 141 Squadron on 16 January 1958 in a short ceremony attended by Air Officer Commanding in Chief, Fighter Command, Air Chief Marshal Sir Thomas Pike, and by 11 Group's Air Officer Commanding, Air Vice Marshal Victor Bowling, himself a veteran 41 Squadron pilot from 1935. Only remaining at Coltishall six months, the squadron moved to RAF Wattisham, near Ipswich, Suffolk, on 5 July 1958, where the Gloster Javelin FAW.4s were replaced by FAW.8s in January 1960. By this time, 56 Squadron had also joined them at the station. Whilst there, they hosted French Air Force Dassault Super Mystère fighters during President Charles de Gaulle's state visit in April 1960. 41 Squadron remained at Wattisham for approximately five and a half years, before the unit was disbanded again, on 31 December 1963. Changes to the SAM programme, however, saw 41 Squadron disbanded yet again just five years later, on 18 September 1970. In support of its reconnaissance role, the unit formed a RIC at Coltishall to process and interpret the photographs made by pilots, using sensors located in a large external pod. The photographic film was taken to the MAREL's (Mobile Aerial Reconnaissance Exploitation Laboratories) for processing and interpretation. Ideally, a mission report would have been generated within 45 minutes of 'engines off'. Smaller 'air portable' RICs were also used during off base deployments. As a result of this ability, the squadron has been involved in a number of conflicts over two decades during the 1990s and 2000s. In early 1991, during the First Gulf War (Operation Granby, known by its American name, Desert Storm), a large number of reconnaissance and bombing missions were flown against Iraqi forces with Jaguar GR1 and GR1A aircraft as a part of the coalition forces. The new system provided for the recording of a digital images by three cameras onto VHS C super videotapes with electro optical sensors for day operations and infra red sensors for night operations. Digital images were then analysed in the ATRELs through in a windows based application, named 'Ground Imagery Exploitation System', or 'GIES'. The GIES allowed image analysts to edit images and send them electronically. This system was taken into battle on the Squadron's last operational deployment, during the Second Gulf War (Operation Telic) in Iraq in March–April 2003. During the operation, they were based at Incirlik, Turkey, once again, equipped with the more up to date Jaguar GR3. As a result of these decisions, all of RAF Coltishall's squadrons would be directly affected. 16(R) (the Jaguar OCU) and 54(F) Squadrons, would be disbanded by 1 April 2005 and their aircraft disposed of, and 41 Squadron by 1 April 2006. 6 Squadron, with the last of the RAF's Jaguars, would be moved to RAF Coningsby in Lincolnshire on 1 April 2006, itself disbanded by 31 October 2007. RAF Coltishall itself would be finally closed in December 2006, thus ending an over 66 year history. The first of these draw downs took place on 11 March 2005, when 16 and 54 Squadrons held a combined passing out parade. However, their disbandment had little immediate effect on the activity at Coltishall, as most Jaguar airframes and personnel were absorbed into 6 and 41 Squadrons. However, with the departure of these latter squadrons in 2006, and the subsequent closure of the base in December, the close knit RAF community was dispersed to other locations, and a quiet returned to the area, which has not existed since May 1940. The following senior leaders of the Royal Air Force all served with 41 Squadron at some time in their career during the Jaguar period: Sir Stephen Dalton, Sir Richard Garwood, Sir Chris Harper, Sir Jock Stirrup, Sir Charles John Thomson, and Sir Glenn Torpy. However, despite the Government's intention to disband 41 Squadron, and plans drawn up for final ceremonies to take place on the first weekend in April 2006, the unit was given a new lease on life only a short while before taking effect. Approval was received to move 41 Squadron to Coningsby with 6 Squadron on 1 April 2006, and to assume the role of the Fast Jet and Weapons Operational Evaluation Unit, or 'FJWOEU'.

Белгілі ұшқыштар

Капитан Валентин Бейкер, МК АФК, 1916 жылдан 1917 жылдың маусымына дейін 41-ші эскадрильяда қызмет етті және қысқа мерзімге ұшу командирі болды. 1922 жылы ол «Викерс Армстронг» компаниясында жұмыс істеу үшін кетті. Бірақ 1934 жылы ол әріптесі Джеймс Мартинмен бірге жаңа ұшақтарды жобалау және ұшу сабақтарын ұсыну үшін «Мартин Бейкер» ұшақ компаниясын құрды. Олардың ең танымал шәкірттерінің бірі Эми Джонсон болды. Компания төрт түрлі винтті ұшақтарды жасап, сатуға шығарды, бірақ Бейкердің өзі 1942 жылы үшінші ұшақты сынақтан өткізу кезінде ұшақ апатында қаза тапты. Дегенмен, оның қазасы серіктесін қауіпсіздік туралы қайта ойлануға және ұшқыштар үшін қауіпсіз түсу құралын жасауға итермеледі. Нәтижесінде «Мартин Бейкер» 1946 жылдан бастап ұшқыштарға арналған катапульталық орындықтарды шығара бастады, және осы күнгі күнге дейін оларды тұрақты қанатты және айналмалы әскери ұшақтарға орнатады. Олардың орындықтары орнатылған 80 түрлі ұшаққа жатады, соның ішінде 41-ші эскадрилья 1977–2006 жылдар аралығында ұшқан «Jaguar», 2006–2010 жылдар аралығында ұшқан «Harrier», сондай-ақ бүгін де ұшатын «Tornado» және «Typhoon». «Мартин Бейкер» катапульталық орындықтары қазір F-35 Joint Strike Fighter ұшағына да орнатылуда. 93 әуе күшіне 70 000-нан астам «Мартин Бейкер» катапульталық орындықтары жеткізілді, олар шамамен 7 500 адамның өмірін сақтап қалды. Бейкер өзінің өмірін құрбан ету арқылы мыңдаған адамның өмірін сақтап қалды. Американдық лейтенант Юджин Барксдейл 1918 жылдың шілдесінен қазан айына дейін 41-ші эскадрильяда қызмет етті, осы кезеңде ол екі жеңіске қол жеткізді және жараланды. 1918 жылдың қазан айында ол Америка экспедициялық корпусына ауысты және АҚШ Әуе күштерінің сынақ ұшқышы ретінде үйіне оралды. Ұшудың алғашқы кезеңіндегі дарынды ұшқыш болған ол, әсіресе, Airco DH 4 жеңіл бомбалаушысын Огайо штатының Дейтон қаласындағы МакКук алаңынан Нью-Йорктегі Митчел әуе базасына (кейін Митчел Әуе базасы болған) шамамен 600 миль (966 км) қашықтыққа тек аспаптармен ұшқандығымен танымал. Бірақ 1926 жылдың тамызында МакКук алаңының үстінде Дуглас O-2 бақылау ұшағының айналу қасиеттерін сынап жатқанда, ол ұшақты басқара алмады және қаза тапты. Арлингтон ұлттық зиратында әскери салтанатпен жерленген, Луизиана штатының Боссиер қаласының жанындағы АҚШ Әуе күштерінің Барксдейл әуе базасы 1933 жылдың ақпанында ашылғанда оның құрметіне аталды. Қазіргі уақытта базада B-52 Stratofortress ұшақтарының бес эскадрильясы орналасқан. Массачусетс штатының Ханском әуе базасындағы Барксдейл көшесі де оның есімімен аталған. Канадалық эскадрилья басшысы Фредерик Р. Г. Макколл 1918 жылдың мамырынан тамызына дейін 41-ші эскадрильяда қызмет етті, осы кезеңде ол 31 жеңіске қол жеткізді, бұл 13-ші эскадрильядағы төрт жеңіске қосымша болды. Оның 41-ші эскадрильядағы жетістіктері үшін DSO және DFC ордендерімен марапатталды. Соғыстан кейін Макколл азаматтық авиацияда жұмыс істеді, содан кейін Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде RCAF-те эскадрилья басшысы болып қызмет етті. Ол 1949 жылы 53 жасында қайтыс болды, бірақ сол кезде өмірінің 30 жылдан астамын ұшуға арнаған болатын. Канадалық авиацияға көрсеткен қызметі үшін Калгаридегі жаңа әуежай оның құрметіне Макколл алаңы деп аталды. Бұл әуежай қазір Калгари халықаралық әуежайы болып табылады. Бірінші дүниежүзілік соғыста 60 әуе жеңісіне қол жеткізген канадалық әуе вице-маршалы Реймонд Коллишоу бүкіл соғыста одақтастардың үшінші ең табысты ұшқышы болып саналады. 1923 жылы 41-ші эскадрильяға екінші бейбіт уақыттағы офицер-командир ретінде келген кезде, ол кемінде екі DSO, әскери OBE, DSC, DFC, үш MiD, француз Croix de Guerre және үш ақ орыс ордендерімен марапатталды: Әйгіс Петердің Станислав, Анна және Владимир ордендері. Оның үлкен жеңіс көрсеткіштерімен қатар, ол өз заманындағы аңызға айналды. Коллишоу 1943 жылдың қазан айында зейнеткерлікке шықты және соғыстың қалған бөлігін Ұлыбританияның Азаматтық қорғанысы үшін Аймақтық әуе байланыс офицері болып өткізді. 1946 жылы туған елі Канадаға оралған кезде ол CB және азаматтық OBE ордендерімен марапатталды. 1915 жылы Сандхерстті бітірген әуе коммодоры Патрик Хаскинсон сол жылы RFC-ге жіберілді және соғыс аяқталғанға дейін 2, 4 және 19 эскадрильяларда қызмет етті. Ол 11 жеңіске қол жеткізді және екі Әскери крестпен марапатталды. Соғыстан кейін ол 204-ші және 70-ші эскадрильяларға басшылық етті, содан кейін төрт жыл бойы Кранвеллде нұсқаулық қызметтерін атқарды. 1920 жылдардың ортасынан бастап келесі 11 жыл бойы ол Ұлыбритания мен Таяу Шығыста қару-жарақ және оқ-дәрілермен айналысты, 1930 жылдың ақпаны мен 1931 жылдың қазаны аралығында 20 айлық кезеңді қоспағанда, ол 41-ші эскадрильяға қолбасшылық етті. 1938 жылдың наурыз айында оқ-дәрілерге оралған ол Вулвич Арсеналындағы Оқ-дәрі комитетінің вице-президенті болды, содан кейін 1940 жылы Ұшақ өндірісі министрлігіндегі Қару-жарақ дамыту директоры болып тағайындалды, ол лорд Бивербрукқа есеп берді. Бірақ 1941 жылдың сәуір айында Хаскинсон мен оның әйелі «Люфтваффе»нің түнгі бомбалауынан зардап шекті және Хаскинсон соқыр болды. Тоғыз айлық емделуден кейін ол 1942 жылдың қаңтарында әуе коммодоры шенімен зейнеткерлікке шықты. Бірақ ол дереу Әуе қару-жарақ тақтасының президенті болды, ол 1945 жылға дейін осы қызметте болды. Осы қызметте ол «Tall Boy» сияқты үлкен бекініс бұзу бомбаларын және басқа да технологияларды жасауға қатысты, мүгелектігіне қарамастан. 1945 жылы ол осы қызметі үшін CBE және АҚШ-тың Есімдік орденімен марапатталды. Хаскинсон 1949 жылы «Vision Ahead» атты автобиография жазды, онда оның мансабы туралы егжей-тегжейлі айтылған. Ол сондай-ақ «41-ші эскадрилья басшысы болып өткен өте қуанды жылдарымды» еске алады. Сондай-ақ, 41-ші эскадрильяның белгісінде қаланың қаруын пайдалануға рұқсат беру үшін Сен-Омер қаласының мэріне хат жазған Хаскинсон болды. Әуе коммодоры Аллен Х. Уилер CBE 1924 жылы қысқа мерзімді қызметке қабылданды және 1933 жылдың қыркүйегінен 1936 жылдың тамызына дейін 41-ші эскадрильяда ұшу командирі болып қызмет етті. Осы кезеңде ол эскадрильямен Аденге жөнелтілді, негізгі топ пен ұшақтардан алты апта бұрын алдын ала сапар тобының мүшесі ретінде келді. 1940 жылдан 1944 жылға дейін Уилердің қызметі экспериментальды ұшақтар мен ұшақтарды дамытумен байланысты болды, Боскомб Даундағы Өнімділікті сынау эскадрильясы және Фарнбородағы Ұшақ және қару-жарақ экспериментальды мекемесі үшін ол жіберілгендердің арасында болды. 1944 жылдың ақпанынан қазан айына дейін Уилер RAF Fairford әуе базасының командирі болды, онда ол D күні операциялары үшін және Арнхемге шабуыл жасау үшін планерлерді орналастыруға қатысты. Оның үлесі 1945 жылғы Жаңа жылдық құрметте OBE орденімен танылды. Одан әрі қызметтерден кейін, соның ішінде Азия мен Жерорта теңізіне, Уилер Боскомбтағы Ұшақ және қару-жарақ экспериментальды мекемесіне командир ретінде оралды. Ол онда CBE орденімен марапатталды және 1955 жылдың мамырында зейнеткерлікке шықты. Уилер кейіннен авиация консультанты және киноиндустриясының техникалық кеңесшісі болып жұмыс істеді, «The Blue Max» және «Those Magnificent Men in their Flying Machines» сияқты фильмдерде жұмыс істеді, тіпті соңғы фильмде ұшқыш ретінде пайдаланылды. Флайт-лейтенант Томас Уэстон Пил Лонг Шалонер, құрметті лорд Гисборо, Кливленд, Йоркширдің 2-ші бароны, Бірінші дүниежүзілік соғыстағы ұшқыш және соғыс тұтқыны, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде RAF қызметіне оралды. Ол соғыстың бес жылдан астам уақытында 41-ші эскадрильяның барлау офицері болып қызмет етті және эскадрильяның қызметін, жеңістерін және жоғалтуларын күнделікті жоғары басшылыққа баяндады. Ол одан әрі тағайындалудан бас тартты. Эскадрилья басшысы Джордж Беннионс 1936 жылдың ақпанында 41-ші эскадрильяға тағайындалды. Ол осы эскадрильяда бес жылға жуық қызмет етті және 1940 жылдың сәуір айында эскадрильяда офицер болып тағайындалды. Беннионс өте талантты ұшқыш екенін дәлелдеді және 1940 жылдың шілдесінде, Ұлыбритания шайқасының алғашқы шабуылдары кезінде, Ла-Манштан үстін жеңіп алды. Тамыз және қыркүйек айларында Беннионстың жеңісі он құлатылған, біреуі ортақ, жеті ықтимал және бес зардап шеккенге дейін өсті, бұл оны Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде 41-ші эскадрильяның екінші ең табысты ұшқышы етті. Басқаларынан айырмашылығы...

Captain Valentine Baker MC AFC served with 41 Squadron from 1916 to June 1917, and served briefly as a Flight Commander. He left the RAF in 1922 to work for Vickers Armstrong. In 1934, however, he formed the Martin Baker Aircraft Company with his colleague James Martin, to design new aircraft and offer flying lessons. One of their more notable pupils was Amy Johnson. The company went on to manufacture and market four different propeller aircraft, but Baker himself was killed in a flying accident in 1942, whilst test flying the third of these. It was his death, however, that caused his business partner to rethink safety, and develop a means of assisted escape for pilots. As a result, Martin Baker began to manufacture ejection seats in 1946, and still does today for both fixed wing and rotary military aircraft. Amongst 80 types of aircraft into which their seats have been fitted are the Jaguar, which 41 Squadron flew from 1977–2006, the Harrier, which the squadron flew from 2006–2010, and the Tornado and Typhoon, both of which they fly today. Martin Baker ejection seats are now being fitted into the F 35 Joint Strike Fighter. Over 70,000 Martin Baker ejection seats have been delivered to 93 air forces, which have saved almost 7,500 lives. It is a squadron legacy that in giving his own life, Baker has saved the lives of thousands of others. American Lieutenant Eugene Barksdale served with 41 Squadron from July to October 1918, during which time he claimed two victories and was wounded in action. In October 1918, he transferred to the American Expeditionary Force and returned home to become as USAAF test pilot. Clearly a talented pilot in this early era of flight, he is perhaps best known for having flown an Airco DH 4 light bomber from McCook Field in Dayton, Ohio, to Mitchel Field, which became Mitchel AFB in New York, a distance of some 600 mile (966 km) solely on instruments. However, in August 1926, whilst testing a Douglas O 2 observation aircraft for spin characteristics over McCook Field, he was unable to recover the aircraft and was killed. Buried with full military honours at Arlington National Cemetery, the USAF's Barksdale Air Force Base near Bossier City, Louisiana, was named in his honour when opened in February 1933. The base is currently home to five squadrons of B52 Stratofortresses. Barksdale Street, on Hanscom AFB, Massachusetts, is also named after him. Canadian Squadron Leader Frederick R. G. McCall served on 41 Squadron from May to August 1918, in that time claiming 31 victories, which were in addition to a previous four claimed on 13 Sqn. His achievements on 41 were recognised with the award of a DSO and a DFC. Following the war, McCall was employed in civil aviation, and subsequently served at home as a Squadron Leader in the RCAF during World War II. He died in 1949, aged just 53, but by that time had dedicated over 30 years of his life to flying. In recognition of his service to Canadian aviation, a new airfield in Calgary was named McCall Field in his honour. That airfield is today Calgary International Airport. Having claimed 60 aerial victories during the First World War, Canadian Air Vice Marshal Raymond Collishaw is considered the third highest scoring Allied pilot of the entire War. By his arrival on 41 Squadron in 1923 as its second peacetime Officer Commanding, he had been awarded no less than two DSOs, a military OBE, a DSC, a DFC, three MiDs, the French Croix de Guerre, and the three White Russian Orders of St. Stanislas, St. Anne, and St. Vladimir. Along with his significant victory tally, he was very much a legend in his own time. Collishaw retired in October 1943 and spent the rest of the war as a Regional Air Liaison Officer for Civil Defence UK. By the time he returned to his native Canada in 1946, he had also been awarded a CB and a civil OBE. Having graduated Sandhurst in 1915, Air Commodore Patrick Huskinson was seconded to the RFC later that same year, and served on 2, 4, and 19 Squadrons before the cessation of hostilities. He was credited with 11 victories, and awarded two Military Crosses. Following the war, he commanded 204 and 70 Squadrons, and then spent four years in instructing roles at Cranwell. For the following 11 years from the mid 1920s, he fulfilled armament and ordinance roles in the United Kingdom and Middle East, with the exception of a 20 month period between February 1930 and October 1931 when he commanded 41 Squadron. Returning to ordinance in March 1938, he became vice president of the Ordnance Committee at Woolwich Arsenal, and then the Director of Armament Development with the Ministry of Aircraft Production in 1940, reporting to Lord Beaverbrook. In April 1941, however, Huskinson and his wife were seriously injured by Luftwaffe night time bombing in the Blitz and Huskinson was blinded. Following nine months' convalescence, he was retired as an Air Commodore in January 1942. However, he immediately became the president of the Air Armament Board, which post he held until 1945. In this role, he was involved in the development of large bunker busting bombs, such as the Tall Boy, and in several other technologies, despite his handicap. In 1945, he was appointed a CBE and the U. S. Legion of Merit for his work in this role. Huskinson also wrote an autobiography in 1949 called Vision Ahead, which explains his career in some detail. He also recalls his "very happy years in charge of Number 41 Squadron". It was also Huskinson who wrote to the Mayor of St. Omer and obtained permission for 41 Squadron to use part of the Town Arms in its badge. Air Commodore Allen H. Wheeler CBE was granted a Short Service Commission in 1924, and served on 41 Squadron as a Flight Commander from September 1933 to August 1936. During this time, he was deployed to Aden with the squadron, arriving there six weeks ahead of the main group and aircraft, as a member of the advance party. From 1940 to 1944, Wheeler's postings related to experimental aircraft and aircraft development, both with the Performance Testing Squadron at Boscombe Down and the Aeroplane and Armament Experimental Establishment at Farnborough, for which he was mentioned in dispatches. Between February and October 1944, Wheeler was Station Commander at RAF Fairford, where he was involved in glider deployment for D Day operations and the Arnhem landings. His contribution was recognised with the award of an OBE in the 1945 New Year's Honours. Following further postings, including to Asia and the Mediterranean, Wheeler returned to the Aircraft & Armament Experimental Establishment at Boscombe as it Commandant. He was appointed a CBE whilst there and retired in May 1955. Wheeler was subsequently employed as an aviation consultant and technical advisor to the film industry, and worked on such films as The Blue Max and Those Magnificent Men in their Flying Machines, and was even used as a pilot in the latter movie. Flight Lieutenant Thomas Weston Peel Long Chaloner, The Honourable Lord Gisborough, 2nd Baron Gisborough of Cleveland, Yorkshire, was a WWI pilot and ex Prisoner of War who returned to RAF service during World War II. He served as 41 Squadron's Intelligence Officer for over five years of the War, and reported the squadron's activity, victories and losses up the chain of command on a daily basis. He refused further promotion. Squadron Leader George Bennions was posted to 41 Squadron in February 1936. It was here that he remained for the ensuing almost five years, and he was commissioned on the Sqn in April 1940. Bennions proved to be quite a talented pilot, and he claimed his first victory over the Channel in July 1940, during the earliest salvoes of the Battle of Britain. Over the months of August and September, Bennions' tally continued to rise to the point where he had claimed ten and one shared destroyed, seven probably destroyed, and five damaged, making him the second most successful pilot on 41 Squadron during World War II. Aside from his significant victory tally during the Battle of Britain, Bennions is of interest for one of those victories, which took place on 5 September 1940. Contemporary researchers credit him with a shared victory over Oblt Franz von Werra, the Group Adjutant of JG3, who was flying an Me109E. Von Werra's aircraft is believed to have been damaged by Bennions but finished off by 603 Squadron's Plt Off Basil Stapleton, forcing the German pilot to crash land near Marden, Kent. Von Werra was captured unhurt and sent to Canada, as were the majority of German POWs, to hinder their chances of escape. However, von Werra nonetheless succeeded in escaping, and returned to Germany in April 1941. So unusual was this feat that he was the only German POW to succeed in doing so during the War. Von Werra's story was the subject of a book, and also of a film entitled The One That Got Away, which was released in 1957 and starred Hardy Krüger as von Werra. Pilot Officer Eric Lock joined the RAF Volunteer Reserve in February 1939, and was posted to 41 Squadron as his first operational unit, in mid June 1940. Lock's first operational sortie took place on 9 August 1940, which was uneventful, as was his second a few days later. However, between 15 August and 17 November 1940, Lock claimed no less than 22 aircraft destroyed, and he became the most successful RAF pilot of the Battle of Britain, and the equal second highest scoring pilot in the RAF at the time. Over the three consecutive months of September, October, and November 1940, Lock was awarded a DFC, a Bar, and a DSO. On the afternoon of 5 September 1940, 41 Squadron's most intensive day of the Battle of Britain, Lock claimed three victories in a single sortie. The aircraft he flew that day, Spitfire Ia, N3162, EB G, is recognised by 41 Squadron, which has the letters EB G on one of their Typhoons, and by the BBMF, which has EB G emblazoned on their Spitfire P7350. Lock was seriously wounded in action on 17 November 1940, and underwent multiple operations, which included three skin grafts at the hands of Dr. Archibald McIndoe at East Grinstead. Following seven months’ recuperation, he returned to operations with 611 Squadron in late June 1941. During July 1941, he added another three victories to his already impressive list, but on 3 August, he failed to return from a routine operation after attacking a German column on a road behind Boulogne. In recognition of his achievements and status in Battle of Britain history, he is remembered on several memorials and in his hometown of Bayston Hill, outside Shrewsbury, where a street is named after him. He remains today one of the RAF's top ten Aces of World War II, credited with some 25 aircraft destroyed and 7 probably destroyed, all bar three of which he achieved on 41 Squadron. Group Captain Donald O. Finlay: pre war Olympian and Officer Commanding 41 Squadron, September 1940 to August 1941. 41 Squadron honoured Finlay during the 2012 London Olympics by painting the tail fin of one of the unit's Tornados. Although that aircraft was recently retired, the squadron continues to honour Finlay with one of the Tornados marked up as EB Z. South African Pilot Officer J. J. 'Chris' Le Roux flew with 41 Squadron for a short period in late 1940 to early 1941. In July 1944, by now OC, 602 Squadron, Le Roux was credited with attacking and seriously injuring General Erwin Rommel in his staff car, on a road outside Sainte Foy de Montgomerie, in Normandy. Strafing the vehicle, the driver lost control, struck a tree and spun off the road. Rommel fractured his skull when he was thrown from the vehicle. In doing so, Le Roux single handedly removed Germany's commanding general from the Normandy battlefield. Dutch Flight Lieutenant Bram van der Stok was posted to 41 Squadron as a Fg Off in December 1941. Promoted to Actg Flt Lt and appointed OC A Flight in March 1942, he quickly claimed two victories, but was shot down over France the following month. Taken into immediate captivity, he was sent to Stalag Luft III, Sagan, where he remained until March 1944, when he took part in the mass escape of airmen that we know today as The Great Escape. All but three of the escapees were recaptured, and fifty of them were executed as retribution on Hitler's orders. Of the three that successfully made their escapes, van der Stok was one. Acting as a Dutch labourer on forged papers, he made it back the United Kingdom in early July 1944, travelling on a route, which took him through the Netherlands, Belgium, France, Spain, and Gibraltar. In 1963, United Artists released the film, The Great Escape, based upon a book of the same name, written by Australian author Paul Brickhill in 1950. In the film, a character broadly based on van der Stok was played by James Coburn. Canadian Sergeant Pilot George F. Beurling was posted to 41 Squadron in April 1942, but proved too head strong, fought with other members of the unit, and gained a reputation for doing his own thing in the air and not remaining in formation or following orders. By the following month, he was requesting a transfer to Malta and it was granted. Nonetheless, in his brief time with 41 Squadron, he claimed his first two victories. In time, he became Canada's leading World War II ace, and was credited with 31 victories between May 1942 and December 1943. As a result, he was awarded a DSO, a DFC and two DFMs. However, he was 'retired' early from the RCAF in 1944 as his skill in cockpit was matched by streak of rebelliousness, and disrespect for authority. He had a reputation for ignoring team tactics and breaking formation to attack the enemy alone, and had gained two nicknames, 'Buzz Beurling' and the not so complimentary 'Screwball Beurling'. Prince Emanuel Vladimirovitch Galitzine was the great great grandson of Catherine the Great. He fled Russia with his parents and siblings in the wake of the October Revolution in 1917, and settled in England, where he was educated. Galitzine joined the RAF Volunteer Reserve on a Short Service Commission in late 1938, but left again to go to Finland in early 1940 to fight the Soviets attempting to occupy the country. Returning to London again in October 1940, after his mother was killed in the Blitz, Galitzine rejoined the RAFVR, but had to do so as an aircraftsman, though he was recommissioned in September 1941. Galitzine saw operational service in several squadrons before joining 41 Squadron as a Fg Off in May 1943, and he claimed a probably destroyed enemy aircraft with the unit in October. Following his tenure with the squadron, he was rested as personal assistant to Air Vice Marshal Sir William Dickson, then commanding 83 Group, which was preparing for the Normandy invasion. When Dickson was posted to Italy, Galitzine accompanied him, adding Italian to an already impressive list of languages he spoke. Following the War, Galitzine worked in the civil aviation industry, but maintained links with Russia and, in 1998, attended the reburial and funeral service of the murdered Tsar and his family in St Petersburg. Flying Officer Peter Gibbs was a generally unassuming character who served with 41 Squadron between January 1944 and March 1945. He was an active pilot during his tour, and an avid musician. He became a professional musician after he left the RAF in August 1945, and joined the Philharmonia Orchestra in 1954. Within two years, he had joined the London Symphony Orchestra and during this time became (in)famous for a dressing down he gave to one of the century's most celebrated performing artists, Herbert von Karajan. The orchestra felt von Karajan had been unprofessional when conducting smaller, 'less important' concerts during a tour of the United States in 1956. He had often just bowed once and left the stage at the end of concerts, refusing to return for encores, despite the applause from the audience. The orchestra was slighted by this behaviour, and eventually had had enough. The last straw came when von Karajan left the stage in Boston after the last note was played, neither waiting for applause nor calls for an encore. The orchestra, in which Gibbs was playing first violin, was upset by this apparent insult to both them and the audience, but turned up nonetheless on time for an early rehearsal the following morning. Von Karajan, however, came in late, much to the disgruntlement of the orchestra. When he finally arrived, Peter Gibbs, an impromptu, self appointed spokesman, stood up and addressed him directly, demanding an apology. He rebuked von Karajan, stating, "I did not spend four years of my life fighting bastards like you to be insulted before our own allies as you did last evening". Von Karajan ignored him completely and continued conducting as if nothing had happened. That night, however, during a concert, von Karajan chose his moment and, during the interval, refused to go back on stage until a letter was signed stating that Gibbs be immediately sacked. The orchestra's managers had little choice but to bow to the demand. Although Gibbs was never to play with the Philharmonia again after this incident, it is understood that von Karajan also never conducted the Philharmonia again after the tour either, and it is said that he vowed to never conduct an English orchestra again. All this time, Gibbs also flew privately. He had joined the Surrey Flying Club in June 1957, and then flew more or less continuously for the next 18 years. Gibbs bought himself a Tiger Moth and enjoyed peacetime flying. However, flying was also what brought about his premature death in December 1975. He took off for a brief flight in a Cessna from Glenforsa Airfield on the Isle of Mull in Scotland on Christmas Eve 1975, but failed to return. A search was mounted but no trace whatsoever could be found of him. Oddly, his body was found four months after his disappearance part way up a hill, approximately one mile from Glenforsa Airfield, without his aircraft, showing the signs of having lain there all that time. The original search for Gibbs had passed through the area at the time he had gone missing, but nothing had been seen. His body gave away no clues as to his cause of death. Gibbs' missing Cessna bewildered officials and his case soon became known as the 'Great Mull Air Mystery'. It was not until September 1986; almost 11 years after Gibbs' death, that his aircraft was located in the sea off Oban. The aircraft's remains also gave up no clue as to the reason it was there. It can only be assumed that Gibbs, for some reason, came down in the sea and that he had managed to free himself and swim ashore. It is thought he then tried to make his way back to the airfield, around a mile away, but, considering the time of year, location, and likely temperatures of both the water and air, probably succumbed to the effects of exposure. Palestinian Sergeant Pilot Aharon Remez was posted to his first and only operational unit, 41 Squadron, in April 1945, and served with the unit until March 1946, and was not commissioned in the RAF. Based in Germany during the last weeks of the war and beyond, he witnessed Nazi atrocities first hand, and often lent a personal hand. The officers of 41 Squadron turned a blind eye, and he was given special leave to allow him to be able to do so. This enabled him to commence assisted passage for many holocaust survivors to the Middle East. Remez left the RAF in 1946 and returned home to champion the formation of a Jewish State. This occurred in May 1948, and in July he was given the post of Brigadier General and the founder and first Commanding Officer of the Israeli Air Force. He held this post until December 1950. Remez was subsequently the Head of Purchasing Delegation, Israeli MOD mission to the United States, the Israeli Defence Minister's Aide for Aviation, a member of the House Committee & Foreign Affairs & Defence Committees of the 3rd Knesset, Director of the Dept for International Co operation in the Foreign Affairs Ministry, Director General of the Israeli Ports Authority, and Chairman of the Israeli Aviation Authority. Remez was also the Israeli Ambassador to the United Kingdom from May 1965 to July 1970, and often met up with his former 41 Squadron colleagues from 1945 whilst based there. Squadron Leader Terry Spencer was originally commissioned with the Royal Engineers in December 1939, he transferred to the RAFVR as a Plt Off in October 1941. Following training, he was posted to 26 Squadron at Gatwick in November 1942, and remained with this unit until February 1944, in that time being promoted to Flt Lt, and he left the unit as a Flight Commander. Following a brief posting to 165 Squadron, Spencer was posted to 41 Squadron as OC A Flt at the beginning of May 1944. Arriving just prior to D Day, he led the Squadron on a number of operations in advance support of the invasion, and then led the unit on anti diver operations from June 1944, when the V1 Doodlebug menace commenced. Within four months, he had become a V1 Ace, with seven shot down, and also claimed a destroyed German fighter, thereby ending the career of a 171 victory Luftwaffe Ace Emil 'Bully' Lang. Spencer was posted to 350 Squadron within the same Wing to take command on 4 January 1945. On 26 February, however, he was hit by flak over Germany and captured. A month later, he escaped from camp by bicycle, and subsequently motorcycle, with another former 41 Sqn pilot, Sqn Ldr Keith 'Jimmy' Thiele, in a Steve McQueen style getaway, in which the pair made it back to Allied lines. Spencer returned to 350 Squadron, where he once again took over command on 2 April 1945. Only 17 days later, he was shot down once again, this time over Wismar Bay, in northern Germany. Blown out of his cockpit, the force deployed his parachute at a height of just 30–40 feet, which he miraculously survived, only to be captured again. The successful jump has since been credited by the Guinness Book of Records as having been the lowest authenticated survived bale out on record. Spencer was injured and hospitalised, but liberated by advancing Allied armies approximately two weeks later. He was awarded an immediate DFC for his exploits. In 1947, he was also awarded the Territorial Efficiency Medal and the Belgian Croix de Guerre with Palm. Spencer was demobbed in December 1945 and headed to South Africa in spring 1946, taking three weeks to fly himself there in a single engined Percival Proctor. He was employed there as the personal pilot of Ben du Preez, Managing Director of Kimlite Industries, which was a cover for illicit diamond buying. Spencer then returned to the United Kingdom where he met the actress Lesley Brook, who starred in at least 24 films between 1937 and 1948. They married in August 1947, and resided for a time on the Isle of Wight, before returning to South Africa in July 1948. On this occasion, he launched a new career by founding the aerial photography company in October that same year. The company enjoyed some success, but he was to become a more successful freelance photographer for LIFE Magazine, for whom he worked between September 1952 and September 1972. During his time with LIFE, he covered several conflicts, including Biafra, Congo, and the Vietnam War, and spent three months on tour with a then little known band called The Beatles. When LIFE folded in 1972, Spencer moved to People magazine, where he spent the ensuing 20 years. He authored and published two books, the first a renowned coffee table book about The Beatles (It was Thirty Years Ago Today), and the second an autobiography (Living Dangerously), which he co authored with his wife. Following his death in February 2009, The Times published a glowing obituary of a man who was a real life adventurer, and whose life and exploits were the very stuff of 'boys own' magazines.

Негізгі күндер 1916-2016

Дата белгілері 15 сәуір 1916 Жауынгерлік эскадрилья ретінде құрылды (28 эскадрильяның ядросы) 22 мамыр 1916 27 резервтік эскадрилья RFC болып қайта нөмірленіп таратылды 14 шілде 1916 41 эскадрилья RFC болып қайта құрылды (27 резервтік эскадрильяның ядросы) 31 желтоқсан 1919 Таратылды 1 сәуір 1923 Жауынгерлік эскадрилья ретінде қайта құрылды 31 наурыз 1946 Таратылды 1 сәуір 1946 122 эскадрильядан қайта нөмірленіп құрылды 15 қаңтар 1958 Таратылды 16 қаңтар 1958 141 эскадрильядан қайта нөмірленіп құрылды 31 желтоқсан 1963 Таратылды 1 қыркүйек 1965 Бладхаунд Mk. IIa зениттік-ракеталық қорғаныс эскадрильясы 1 шілде 1970 Таратылды 1 сәуір 1972 Ұрыс және жер шабуылы эскадрильясы ретінде қайта құрылды 31 наурыз 1977 Таратылды 1 сәуір 1977 Төмен қабатты барлау эскадрильясы ретінде қайта құрылды 1 сәуір 2006 Таратылды 1 сәуір 2006 Резерв эскадрильясы (41(R) эскадрильясы) және жылдам әуе және қару-жарақ операциялық бағалау бөлімі (FJWOEU) ретінде қайта құрылды 1 сәуір 2010 Жаңа құрылым, сынақ және бағалау эскадрильясы (41(R) TES) ретінде қайта құрылды.

Негізгі деректер 1916-2016

Негізгі орын Келу Негізгі орын Келу Форт Роунер, Госпорт Гэмпшир 15 сәуір 1916 Вестхампнетт Суссекс 21 маусым 1943 Форт Роунер, Госпорт Гэмпшир 14 шілде 1916 Тангмир Суссекс 4 қазан 1943Сент. Омер Франция 15 қазан 1916 Саутенд Эссекс 7 ақпан 1944 Абеель Бельгия 21 қазан 1916 Тангмир Суссекс 20 ақпан 1944 Ондсхоот Франция 24 мамыр 1917 Фристон Суссекс 11 наурыз 1944 Абеель Бельгия 15 маусым 1917 Болт Хед Девон 29 сәуір 1944 Леальвилье Франция 3 шілде 1917 Фэрвуд Коммон Гламрган 16 мамыр 1944 Мариё Франция 22 наурыз 1918 Болт Хед Девон 24 мамыр 1944 Фиенвилье Франция 27 наурыз 1918 Вест Маллинг Кент 19 маусым 1944 Алкуин Франция 29 наурыз 1918 Тангмир Суссекс 26 маусым 1944 Сави Франция 9 сәуір 1918 Вестхампнетт Суссекс 27 маусым 1944 Серни Франция 11 сәуір 1918 Фристон Суссекс 2 шілде 1944 Эстре Бланш (Льетр) Франция 19 мамыр 1918 Лимпн Кент 11 шілде 1944 Контевиль Франция 1 маусым 1918 B.56 Эвере Бельгия 4 желтоқсан 1944 Сент. Омер Франция 14 тамыз 1918 B.64 Дист/Шаффен Бельгия 5 желтоқсан 1944 Дрогландт Бельгия 20 қыркүйек 1918 Y.32 Офовен Бельгия 31 желтоқсан 1944 Халлуин Ист Бельгия 23 қазан 1918 B.80 Волкел Нидерланды 27 қаңтар 1945 Тангмир Суссекс 7 ақпан 1919 Вармвелл Дорсет 7 наурыз 1945 Кройдон Суррей 8 қазан 1919 B.78 Эйндховен Нидерланды 18 наурыз 1945 Нортхолт Миддлсекс 1 сәуір 1923 B.106 Твенте Нидерланды 7 сәуір 1945 Аденге жол Йемен 4 қазан 1935 B.118 Целле Германия 16 сәуір 1945 Хормаксар Йемен 20 қазан 1935 B.160 Каструп Дания 9 мамыр 1945 Шейх Осман Йемен 18 наурыз 1936 B.172 Хусум Германия 21 маусым 1945 Саутгемптонға жол Гэмпшир 10 тамыз 1936 B.158 Любек Германия 11 шілде 1945 Каттерик Йоркшир 25 қыркүйек 1936 Вармвелл Дорсет 20 тамыз 1945 Уик Кейтнесс 19 қазан 1939 B.158 Любек Германия 6 қыркүйек 1945 Каттерик Йоркшир 25 қазан 1939 B.116 Вунсторф Германия 30 қаңтар 1946 Хорнчерч Эссекс 28 мамыр 1940 B.170 Сильт Германия 28 ақпан 1946 Каттерик Йоркшир 8 маусым 1940 B.116 Вунсторф Германия 29 наурыз 1946 Хорнчерч Эссекс 26 шілде 1940 Далкросс Шотландия 1 сәуір 1946 Каттерик Йоркшир 8 тамыз 1940 Виттеринг Кембридж 8 сәуір 1946 Хорнчерч Эссекс 3 қыркүйек 1940 B.158 Любек Германия 29 маусым 1946 Каттерик Йоркшир 23 ақпан 1941 Даксфорд Кембридж 9 қыркүйек 1946 Мерстон Суссекс 28 шілде 1941 Виттеринг Кембридж 30 қыркүйек 1946 Вестхампнетт Суссекс 16 желтоқсан 1941 Акклингтон Нортумберленд 11 қараша 1946 Мерстон Суссекс 1 сәуір 1942 Виттеринг Кембридж 20 желтоқсан 1946 Мартлсхем Хит Саффолк 15 маусым 1942 Черч Фентон Йоркшир 17 сәуір 1947 Хокинге Кент 30 маусым 1942 Биггин Хилл Кент 29 наурыз 1951 Дебден Эссекс 8 шілде 1942 Кольтишалл Норфолк 1 ақпан 1958 Лонгтаун Камберленд 4 тамыз 1942 Ваттишам Саффолк 5 шілде 1958 Лланбедр Мерионет 9 тамыз 1942 Вест Рейнхем Норфолк 1 қыркүйек 1965 Тангмир Суссекс 16 тамыз 1942 Конингсби Линкольншир 1 сәуір 1972 Лланбедр Мерионет 20 тамыз 1942 Кольтишалл Норфолк 1 сәуір 1977 Эглингтон Лондондери 22 қыркүйек 1942 Тумрайт AB4 Оман 13 тамыз 1990 Лланбедр Мерионет 30 қыркүйек 1942 Сиб AB Оман 29 тамыз 1990 Тангмир Суссекс 8 қазан 1942 Мухаррак Бахрейн 7 қазан 1990 Лланбедр Мерионет 11 қазан 1942 Инжирлик Түркия қыркүйек 1991 Хай Эркалл Салоп 25 ақпан 1943 Джойя дель Колле Италия тамыз 1993 Хокинге Кент 13 сәуір 1943 Инжирлик Түркия қыркүйек 2002 Биггин Хилл Кент 21 мамыр 1943 Конингсби Линкольншир 1 сәуір 2006 Фристон Суссекс 28 мамыр 1943

Base Location Arrival Base Location Arrival Fort Rowner, Gosport Hampshire 15 Apr 1916 Westhampnett Sussex 21 Jun 1943 Fort Rowner, Gosport Hampshire 14 Jul 1916 Tangmere Sussex 4 Oct 1943St. OmerFrance15 Oct 1916 SouthendEssex7 Feb 1944 Abeele Belgium 21 Oct 1916 Tangmere Sussex 20 Feb 1944 Hondschoote France 24 May 1917 Friston Sussex 11 Mar 1944 Abeele Belgium 15 Jun 1917 Bolt Head Devon 29 Apr 1944 Léalvillers France 3 Jul 1917 Fairwood Common Glamorgan 16 May 1944 Marieux France 22 Mar 1918 Bolt Head Devon 24 May 1944 Fienvillers France 27 Mar 1918 West Malling Kent 19 Jun 1944 Alquines France 29 Mar 1918 Tangmere Sussex 26 Jun 1944 Savy France 9 Apr 1918 Westhampnett Sussex 27 Jun 1944 Serny France 11 Apr 1918 Friston Sussex 2 Jul 1944 Estrée Blanche (Liettres) France 19 May 1918 Lympne Kent 11 Jul 1944 Conteville France 1 Jun 1918 B.56 Evere Belgium 4 Dec 1944 St. Omer France 14 Aug 1918 B.64 Diest/Schaffen Belgium 5 Dec 1944 Droglandt Belgium 20 Sep 1918 Y.32 Ophoven Belgium 31 Dec 1944 Halluin East Belgium 23 Oct 1918 B.80 Volkel Netherlands 27 Jan 1945 Tangmere Sussex 7 Feb 1919 Warmwell Dorset 7 Mar 1945 Croydon Surrey 8 Oct 1919 B.78 Eindhoven Netherlands 18 Mar 1945 Northolt Middlesex 1 Apr 1923 B.106 Twente Netherlands 7 Apr 1945 Underway to Aden Yemen 4 Oct 1935 B.118 Celle Germany 16 Apr 1945 Khormaksar Yemen 20 Oct 1935 B.160 Kastrup Denmark 9 May 1945 Sheikh Othman Yemen 18 Mar 1936 B.172 Husum Germany 21 Jun 1945 Underway to Southampton Hampshire 10 Aug 1936 B.158 Lübeck Germany 11 Jul 1945 Catterick Yorkshire 25 Sep 1936 Warmwell Dorset 20 Aug 1945 Wick Caithness 19 Oct 1939 B.158 Lübeck Germany 6 Sep 1945 Catterick Yorkshire 25 Oct 1939 B.116 Wunstorf Germany 30 Jan 1946 Hornchurch Essex 28 May 1940 B.170 Sylt Germany 28 Feb 1946 Catterick Yorkshire 8 Jun 1940 B.116 Wunstorf Germany 29 Mar 1946 Hornchurch Essex 26 Jul 1940 Dalcross Scotland 1 Apr 1946 Catterick Yorkshire 8 Aug 1940 Wittering Cambridge 8 Apr 1946 Hornchurch Essex 3 Sep 1940 B.158 Lübeck Germany 29 Jun 1946 Catterick Yorkshire 23 Feb 1941 Duxford Cambridge 9 Sep 1946 Merston Sussex 28 Jul 1941 Wittering Cambridge 30 Sep 1946 Westhampnett Sussex 16 Dec 1941 Acklington Northumberland 11 Nov 1946 Merston Sussex 1 Apr 1942 Wittering Cambridge 20 Dec 1946 Martlesham Heath Suffolk 15 Jun 1942 Church Fenton Yorkshire 17 Apr 1947 Hawkinge Kent 30 Jun 1942 Biggin Hill Kent 29 Mar 1951 Debden Essex 8 Jul 1942 Coltishall Norfolk 1 Feb 1958 Longtown Cumberland 4 Aug 1942 Wattisham Suffolk 5 Jul 1958 Llanbedr Merioneth 9 Aug 1942 West Raynham Norfolk 1 Sep 1965 Tangmere Sussex 16 Aug 1942 Coningsby Lincolnshire 1 Apr 1972 Llanbedr Merioneth 20 Aug 1942 Coltishall Norfolk 1 Apr 1977 Eglinton Londonderry 22 Sep 1942 Thumrait AB4 Oman 13 Aug 1990 Llanbedr Merioneth 30 Sep 1942 Seeb AB Oman 29 Aug 1990 Tangmere Sussex 8 Oct 1942 Muharraq Bahrain 7 Oct 1990 Llanbedr Merioneth 11 Oct 1942 Incirlik Turkey Sep 1991 High Ercall Salop 25 Feb 1943 Gioia del Colle Italy Aug 1993 Hawkinge Kent 13 Apr 1943 Incirlik Turkey Sep 2002 Biggin Hill Kent 21 May 1943 Coningsby Lincolnshire 1 Apr 2006 Friston Sussex 28 May 1943

1916-2016 жылдар аралығында пайдаланылған әуе кемелері

Ұшақ Алынды Ұшақ Алынды Airco de Havilland DH.2 ‘Scout’ 1916 жылдың шілдесі Supermarine Spitfire Mk. F.21 1946 жылдың сәуірі Vickers F. B.5 ‘Gun Bus’ 1916 жылдың шілдесі Airspeed Oxford AS.10 1947 жылдың тамызы Royal Aircraft Factory F. E.8 1916 жылдың қыркүйегі North American Harvard 1947 жылдың тамызы Airco de Havilland DH.5 1917 жылдың шілдесі De Havilland Hornet F.1 1948 жылдың маусымы Royal Aircraft Factory S. E.5a 1917 жылдың қазаны De Havilland Hornet F.3 1948 жылдың тамызы Sopwith 7F.1 Snipe 1923 жылдың сәуірі Gloster Meteor F.4 1951 жылдың қаңтары Armstrong Whitworth Siskin III/IIIa 1924 жылдың сәуірі Gloster Meteor F.8 1951 жылдың сәуірі Bristol Bulldog 105A Mk. IIa 1931 жылдың қазаны Hawker Hunter F.5 1955 жылдың шілдесі Hawker Demon Mk. I 1934 жылдың шілдесі Gloster Javelin FAW.4 1958 жылдың ақпаны Hawker Fury Mk. II 1937 жылдың қазаны Gloster Javelin FAW.8 1960 жылдың қаңтары Supermarine Spitfire Mk. I 1938 жылдың желтоқсаны Bloodhound Mk. II S. A. M. 1965 жылдың қыркүйегі Supermarine Spitfire Mk. Ia 1939 жылдың қыркүйегі McDonnell Douglas Phantom FGR.2 1972 жылдың сәуірі SEPECAT Jaguar GR.1 1976 жылдың шілдесі Supermarine Spitfire Mk. IIa 1940 жылдың қазаны SEPECAT Jaguar GR.3 1997 жылдың мамыры Supermarine Spitfire Mk. IIa 1941 жылдың наурызы SEPECAT Jaguar T4 немесе GR.3a 2006 жылдың сәуірі Supermarine Spitfire Mk. Va & Vb 1941 жылдың шілдесі Hawker Siddeley Harrier GR9 2006 жылдың сәуірі Supermarine Spitfire Mk. XII 1943 жылдың ақпаны Panavia Tornado F3 2006 жылдың сәуірі Supermarine Spitfire Mk. XIV 1944 жылдың қыркүйегі Panavia Tornado GR4 2006 жылдың сәуірі Hawker Tempest Mk. V 1945 жылдың қыркүйегі Eurofighter Typhoon FGR4 2013 жылдың сәуірі

Командирлер 19162021

Аты Жұмысқа кіріскен мерзімі Аты Жұмысқа кіріскен мерзімі Джозеф Герберт Артур Ландон, DSO, OBE 20 шілде 1916 Реймонд Браун Хесселин, MBE, DFC, DFM & Bar 19 наурыз 1951 Фредерик Джеймс Пауэлл, OBE (Соғыс тұтқыны) 3 тамыз 1917 Энтони Фредерик Осборн, DFC 30 сәуір 1951 Джеффри Хилтон Боуман, DSO, DFC, MC & Bar 9 ақпан 1918 Джон Миллер, CBE, DFC, AFC, FCA шілде 1951 Бернард Эдвард Смитис, DFC 1 сәуір 1923 Максвелл Сканнелл OBE, DFC, AFC маусым 1953 Реймонд Коллишоу, CB, DSO & Bar, OBE, DSC, DFC 1 қазан 1923 Джеймс Кастаньола, DSO, DFC & Bar қыркүйек 1955 Гилберт Уэр Мурлис Грин, DSO & Bar, MC & 2 Bars 15 сәуір 1924 Джон Уильям Джеймс Леггетт, QCVSA 1 ақпан 1958 Фредерик Соури, DSO, MC, AFC 8 ақпан 1926 Дэвид Виндл Хатчинсон Смит, AFC қазан 1959 Роберт Стэнли Эйткен, CB, CBE, MC, AFC 1 қыркүйек 1928 Джон Фредерик Пиннингтон 24 қараша 1961 Патрик Хаскинсон, CBE, MC & Bar 6 ақпан 1930 Уильям Кент AFC 25 қыркүйек 1965 Стэнли Фламан Винсент, CB, DFC, AFC 24 қазан 1931 Генри Эллис Ангелл DFC 6 желтоқсан 1965 Джон Огюст Боре, CBE, MC, AFC 1 мамыр 1933 Джордж Генри Додд тамыз 1968 Джон Саймон Лесли Адамс 4 наурыз 1937 Брайан Джеймс Лемон MBE, AFC 1 сәуір 1972 Джеффри Август Грейдон Джонстон, CBE 28 тамыз 1939 Питер Дэвид Леонард Говер MBE, AFC, BSc наурыз 1974 Хилари Ричард Лионель Худ, DFC 22 сәуір 1940 Сэр Чарльз Джон Томсон, GCB CBE, AFC қазан 1976 Роберт Чарльз Франклин Листер 8 қыркүйек 1940 Кристофер Гранвилл Уайт CBE 4 желтоқсан 1978 Дональд Осборн Финлай, DFC, AFC 14 қыркүйек 1940 Хилтон Генри Мозес MBE 8 наурыз 1982 Лионель Мэнли Гаунс, DFC 9 тамыз 1941 Дэвид Кенуорти Норрисс, QCVSA қараша 1984 Петрус Хендрик Хуго, DSO, DFC & 2 Bars 20 қараша 1941 Дэвид Генри Милн Смит наурыз 1987 Джон Кларк Фи 12 сәуір 1942 Джордж Уильям Пикстон DFC, AFC қыркүйек 1989 Джеффри Кокейн Хайд 28 шілде 1942 Дерек Стивен Григгс AFC, BA наурыз 1992 Томас Фрэнсис Нил, DFC & Bar, AFC 3 қыркүйек 1942 Сэр Кристофер Найгел Харпер KBE қазан 1994 Бернард Ингам, DFC 25 шілде 1943 Джон П. Малони қаңтар 1997 Иан Джордж Стюарт Мэтью, DFC 20 қараша 1943 Грэм А. Райт, BSc, HCSC тамыз 1999 Артур Аллан Глен, DFC & Bar 26 қаңтар 1944 Марк Уильям Гарднер Хопкинс, MBE, MA, MSc наурыз 2002 Роберт Хью Чепмен 28 мамыр 1944 Ричард М. Дж. МакКормак, MA қыркүйек 2004 Дуглас Иан Бенхам, OBE, DFC, AFC 28 тамыз 1944 Гари Мартин Уотерфолл, CBE 1 сәуір 2006 Джон Бин Шеперд, DFC & 2 Bars 8 сәуір 1945 Эндрю Майкл Майерс, MBE, MA 8 маусым 2007 Генри Амброуз, DFC & Bar 28 қаңтар 1946 Ричард Эндрю Дэвис, CBE, MA қараша 2009 Питер Уилсон Ловелл, DFC, AFC 1 сәуір 1946 Марк Оуэн Родден 6 маусым 2012 Уильям Хой, DFC, AFC 20 қаңтар 1948 Стивен Берри, MBE, MEng 5 желтоқсан 2014 Гарольд Герберт Мун 13 қазан 1948 Джеймс Джоди МакМикинг 15 қыркүйек 2017 Джеймс Уоллес, DSO, DFC, AFC қараша 1949 Ли Гордон 1 сәуір 2020

Name Commenced Name Commenced Joseph Herbert Arthur Landon, DSO, OBE 20 July 1916 Raymond Brown Hesselyn, MBE, DFC, DFM & Bar 19 March 1951 Frederick James Powell, OBE (POW) 3 August 1917 Anthony Frederick Osborne, DFC 30 April 1951 Geoffrey Hilton Bowman, DSO, DFC, MC & Bar 9 February 1918 John Miller, CBE, DFC, AFC, FCA July 1951 Bernard Edward Smythies, DFC 1 April 1923 Maxwell Scannell OBE, DFC, AFC June 1953 Raymond Collishaw, CB, DSO & Bar, OBE, DSC, DFC 1 October 1923 James Castagnola, DSO, DFC & Bar September 1955 Gilbert Ware Murlis Green, DSO & Bar, MC & 2 Bars 15 April 1924 John William James Leggett, QCVSA 1 February 1958 Frederick Sowrey, DSO, MC, AFC 8 February 1926 David Windle Hutchinson Smith, AFC October 1959 Robert Stanley Aitken, CB, CBE, MC, AFC 1 September 1928 John Frederick Pinnington 24 November 1961 Patrick Huskinson, CBE, MC & Bar 6 February 1930 William Kent AFC 25 September 1965 Stanley Flamank Vincent, CB, DFC, AFC 24 October 1931 Henry Ellis Angell DFC 6 December 1965 John Auguste Boret, CBE, MC, AFC 1 May 1933 George Henry Dodd August 1968 John Simon Leslie Adams 4 March 1937 Brian James Lemon MBE, AFC 1 April 1972 Geoffrey Augustus Graydon Johnston, CBE 28 August 1939 Peter David Leonard Gover MBE, AFC, BSc March 1974 Hilary Richard Lionel Hood, DFC 22 April 1940 Sir Charles John Thomson, GCB CBE, AFC October 1976 Robert Charles Franklin Lister 8 September 1940 Christopher Granville White CBE 4 December 1978 Donald Osborne Finlay, DFC, AFC 14 September 1940 Hilton Henry Moses MBE 8 March 1982 Lionel Manley Gaunce, DFC 9 August 1941 David Kenworthy Norriss, QCVSA November 1984 Petrus Hendrik Hugo, DSO, DFC & 2 Bars 20 November 1941 David Henry Milne Smith March 1987 John Clarke Fee 12 April 1942 George William Pixton DFC, AFC September 1989 Geoffrey Cockayne Hyde 28 July 1942 Derek Stephen Griggs AFC, BA March 1992 Thomas Francis Neil, DFC & Bar, AFC 3 September 1942 Sir Christopher Nigel Harper KBE October 1994 Bernard Ingham, DFC 25 July 1943 John P. Maloney January 1997 Ian George Stewart Matthew, DFC 20 November 1943 Graham A. Wright, BSc, HCSC August 1999 Arthur Allan Glen, DFC & Bar 26 January 1944 Mark William Gardner Hopkins, MBE, MA, MSc March 2002 Robert Hugh Chapman 28 May 1944 Richard M. J. MacCormac, MA September 2004 Douglas Ian Benham, OBE, DFC, AFC 28 August 1944 Gary Martin Waterfall, CBE 1 April 2006 John Bean Shepherd, DFC & 2 Bars 8 April 1945 Andrew Michael Myers, MBE, MA 8 June 2007 Henry Ambrose, DFC & Bar 28 January 1946 Richard Andrew Davies, CBE, MA November 2009 Peter Wilson Lovell, DFC, AFC 1 April 1946 Mark Owen Rodden 6 June 2012 William Hoy, DFC, AFC 20 January 1948 Steven Berry, MBE, MEng 5 December 2014 Harold Herbert Moon 13 October 1948 James Jody McMeeking 15 September 2017James Wallace, DSO, DFC, AFC November 1949 Lee Gordon 1 April 2020

1916-1946 жылдары берілген медальдар

Атауы Мерзімі Ардақты қызмет ордені 6 Клэкстон, Уильям Г. 2 қараша 1918 Ландон, Джозеф Х. А. 4 маусым 1917 МККАЛЛ, Фредерик Р. Г. 3 тамыз 1918 ЛОК, Эрик С. 17 желтоқсан 1940 ХУГО, Петрус Х. 29 мамыр 1942 БУРНЕ, Томас Р. 29 мамыр 1945 Әскери крест 6 БЕКЕР, Валентин Х. 24 шілде 1917 ЧАППЕЛЛ, Рой В. 22 маусым 1918 ДЕНИСОН, Амос А. 3 ақпан 1917 MACLEAN, Loudoun J. (Бар) 1 ақпан 1918 Тейлор, Фрэнк Х. 22 маусым 1918 Винникотт, Рассел 18 наурыз 1918 Ұшқыштардың ерекше кресі 30 Клэкстон, Уильям Г. 3 тамыз 1918 Клэкстон, Уильям Г. (Бар) 21 қыркүйек 1918 Хемминг, Альфред С. 2 қараша 1918 Маклеод, Малкольм П. 3 маусым 1919 Маккалл, Фредерик Р. Г. 3 тамыз 1918 Шилдс, Уильям Э. 2 қараша 1918 Шилдс, Уильям Э. (Бар) 8 ақпан 1919 Соден, Фрэнк О. 8 ақпан 1919 СТЕФЕНС, Эрик Дж. 3 маусым 1919 RYDER, E. Норман 19 сәуір 1940 HOOD, Hilary R. L. 11 тамыз 1940 WEBSTER, J. Terence 20 тамыз 1940 BENNIONS, George H. 1 қазан 1940 LOCK, Eric S. 1 қазан 1940 LOCK, Eric S. (Бар) 22 қазан 1940 MACKENZIE, John N. 15 қараша 1940 LOVELL, Anthony D. J. 26 қараша 1940 БУШ, Чарльз Р. 14 қазан 1941 МАРПЛЕС, Рой 14 қазан 1941 БИРДСЛИ, Роберт А. 17 қазан 1941 WINSKILL, Archie L. 6 қаңтар 1942 FINLAY, Дональд О. 10 сәуір 1942 Глен, Артур А. 29 мамыр 1942 Глен, Артур А. (Бар) 5 қараша 1943 БЕНХАМ, Дуглас І. (Бар) 8 мамыр 1945 РИД, Дэниел Дж. 1 маусым 1945 COLEMAN, Патрик Т. 24 шілде 1945 COWELL, Питер 24 шілде 1945 СТИВЕНСОН, Ян Т. 24 шілде 1945 ШЕЙФЕРД, Джон Б. (2-ші дәреже) 14 қыркүйек 1945 ПИКСТОН, Джордж В. 17 қаңтар 1991 Ұшқыштардың ерекше медалі 1 ПАЛМЕР, Уилфред 17 қазан 1941 Әскери медаль 2 Бриффольт, Листер, КП Мех 15 шілде 1919 ВУД, Джеймс, AM2 15 шілде 1919 Ескертуде көрсетілгендер 5 Клэкстон, Уильям Г. 8 қараша 1918 КНОУЛЕС, Джон В., Чф Мех 11 шілде 1919 ОКОННОР, Мартин, СНР Мех 11 шілде 1919 ШИЛДС, Уильям Э. 11 шілде 1919 ЛОК, Эрик С. 17 наурыз 1941 Соғыс кресі (Бельгия) 2 Боуман, Джеффри Х. 15 шілде 1919 МакЛОД, Малкольм П. 15 шілде 1919 Соғыс кресі (Франция) 2 ГИЛЕСПИ, Уильям Дж. (Палммен бірге) 22 тамыз 1919 МАРШАНТ, Кларенс Х. (Палммен бірге) 12 ақпан 1918

Name Date of Award Distinguished Service Order 6 CLAXTON, William G. 2 Nov 1918 LANDON, Joseph H. A. 4 Jun 1917 MCCALL, Frederick R. G. 3 Aug 1918 LOCK, Eric S. 17 Dec 1940 HUGO, Petrus H. 29 May 1942 BURNE, Thomas R. 29 May 1945 Military Cross 6 BAKER, Valentine H. 24 Jul 1917 CHAPPELL, Roy W. 22 Jun 1918 DENISON, Amos A. 3 Feb 1917 MACLEAN, Loudoun J. (Bar) 1 Feb 1918 TAYLOR, Frank H. 22 Jun 1918 WINNICOTT, Russell 18 Mar 1918 Distinguished Flying Cross 30 CLAXTON, William G. 3 Aug 1918 CLAXTON, William G. (Bar) 21 Sep 1918 HEMMING, Alfred S. 2 Nov 1918 MACLEOD, Malcolm P. 3 Jun 1919 MCCALL, Frederick R. G. 3 Aug 1918 SHIELDS, William E. 2 Nov 1918 SHIELDS, William E. (Bar) 8 Feb 1919 SODEN, Frank O. 8 Feb 1919 STEPHENS, Eric J. 3 Jun 1919 RYDER, E. Norman 19 Apr 1940 HOOD, Hilary R. L. 11 Aug 1940 WEBSTER, J. Terence 20 Aug 1940 BENNIONS, George H. 1 Oct 1940 LOCK, Eric S. 1 Oct 1940 LOCK, Eric S. (Bar) 22 Oct 1940 MACKENZIE, John N. 15 Nov 1940 LOVELL, Anthony D. J. 26 Nov 1940 BUSH, Charles R. 14 Oct 1941 MARPLES, Roy 14 Oct 1941 BEARDSLEY, Robert A. 17 Oct 1941 WINSKILL, Archie L. 6 Jan 1942 FINLAY, Donald O. 10 Apr 1942 GLEN, Arthur A. 29 May 1942 GLEN, Arthur A. (Bar) 5 Nov 1943 BENHAM, Douglas I. (Bar) 8 May 1945 REID, Daniel J. 1 Jun 1945 COLEMAN, Patrick T. 24 Jul 1945 COWELL, Peter 24 Jul 1945 STEVENSON, Ian T. 24 Jul 1945 SHEPHERD, John B. (2nd Bar) 14 Sep 1945 PIXTON, George W. 17 Jan 1991 Distinguished Flying Medal 1 PALMER, Wilfred 17 Oct 1941 Military Medal 2 BRIFFAULT, Lister, Cpl Mech 15 Jul 1919 WOOD, James, AM2 15 Jul 1919 Mention in Despatches 5 CLAXTON, William G. 8 Nov 1918 KNOWLES, John W., Chf Mech 11 Jul 1919 O’CONNOR, Martin, Snr Mech 11 Jul 1919 SHIELDS, William E. 11 Jul 1919 LOCK, Eric S. 17 Mar 1941 Croix de Guerre (Belgium) 2 BOWMAN, Geoffrey H. 15 Jul 1919 MacLEOD, Malcolm P. 15 Jul 1919 Croix de Guerre (France) 2 GILLESPIE, William J. (with Palm) 22 Aug 1919 MARCHANT, Clarence H. (with Palm) 12 Feb 1918

1916-1918 және 1939-1945 жылдардағы әскери тұтқындар

Бірінші дүниежүзілік соғыс Екінші дүниежүзілік соғыс Аты Тұтқындалған күні Тұтқындалған күні БУКНАЛЛ, Клод V. 5 қазан 1918 АППЛЕТОН, Артур С. 18 желтоқсан 1944 КАРТЕР, Гай Л. 8 тамыз 1918 БРЕВ, Уильям А. 27 тамыз 1941 КЛАРК, Фредерик С. 29 қазан 1917 БУЛЛ, Алан Л. 12 тамыз 1941 КЛАТОН, Уильям Г. 17 тамыз 1918 ЧАПМАН, Реймонд 12 тамыз 1941 КОУК, Филип Б. 28 қыркүйек 1918 ДРЕЙПЕР, Gilbert G. F. 7 тамыз 1941 КРОУФОРД, Charles 24 қыркүйек 1918 ГРАХАМ, Peter B. 1 қыркүйек 1944 ДИН, George S. 26 қараша 1916 ХАРДИНГ, Ross P. 13 ақпан 1945 ДУЙЕР, Neville Augustus 22 қыркүйек 1918 ХЭЙВУД, Douglas 27 тамыз 1943 ФРАСЕР, Andrew 3 мамыр 1917 ГЕНРИ, David J. V. 10 ақпан 1945 ХАЙТ, John L. 28 қыркүйек 1917 ХИНД, Peter 31 тамыз 1941 ХЭЙР, Norman B. 7 маусым 1917 ХОАР, Reginald M. 1 сәуір 1943 ХАЛЛ, Ernest O. W 27 қазан 1918 ПАЛМЕР, Wilfred 12 сәуір 1942 ХЬЮАТ, Harry B. 28 қыркүйек 1918 ПАРРИ, Hugh L. 7 ақпан 1944 ИСБЕЛЛ, Arthur T. 21 наурыз 1918 ПРИКЕТТ, Leslie A. 17 желтоқсан 1943 МАКГОУН, John C. 7 шілде 1917 РУД, Albert van 12 сәуір 1942 МИЛАНИ, Rudolph S. 28 мамыр 1918 СЛАК, Thomas A. H. 23 тамыз 1944 МИТЧЕЛЛ, William 28 қыркүйек 1918 СТАПЛЕТОН, William A. 1 маусым 1940 ПОВЕЛЛ, Frederick J. 2 ақпан 1918 СТОК, Bram van der 12 сәуір 1942 СМИТХ, A. F. 28 қыркүйек 1918 ТЕББИТ, Donald F. J. 22 ақпан 1945 СТЁРДЖЕСС, Thomas M. 26 маусым 1917 ВАГНЕР, Herbert A. 2 маусым 1944 ТЕЛФЕР, Harry C. 28 қыркүйек 1918 УИЛЬЯМС, Marx G. 18 тамыз 1941

Қашушылар мен қашушылар 1939-1945

Атау Кезең Деректер
WINSKILL, Archie L. Тамыз–Қараша 1941 Қашып, Ұлыбританияға оралды
SLACK, Thomas A. H. Шілде–Тамыз 1943 Қашып, Ұлыбританияға оралды
PRICKETT, Leslie A. Тамыз–Желтоқсан 1943 Төрт ай бойы қашып жүрді, бірақ тұтқындалды
МАЙ, Stanley H. Қыркүйек–Қазан 1943 Қашып, Ұлыбританияға оралды
PARRY, Hugh L. Қыркүйек 1943 – Наурыз 1944 Алты ай бойы қашып жүрді, бірақ тұтқындалды
STOK, Bram van der Наурыз 1944 «Ұлы қашып құтылудан» қашып, Ұлыбританияға оралды

Гвинея шошқасы клубының мүшелері

Аты Жараланған күні 41-ші эскадрильядағы қызметі БЕННИОНС, Джордж Х. 1 қазан 1940 16 ақпан 1936 – 1 қазан 1940 ЛЭН, Рой 26 тамыз 1940 6 сәуір шамамен 27 қыркүйек 1943 ЛОК, Эрик С. 17 қараша 1940 18 маусым 17 қараша 1940 ВАЛЕ, Ф. Виктор 11 желтоқсан 1944 7 наурыз 1945 – 12 ақпан 1946 ВУЛЛАРД, Фредерик Г. 18 шілде 1944 18 желтоқсан 1943 – 18 шілде 1944

Құрмет тізімі 1916-2016

Аты Жұрттығы Күні Аты Жұрттығы Күні 1916 1919 1939–1945 АЛЕКСАНДЕР, Томас М. Британдық 17 тамыз 1918 ЧАТТИН, Питер В. Британдық 3 қыркүйек 1944 АРБЕРИ, Эрнест Е. Британдық 6 маусым 1917 КОП, Артур Р. Австралиялық 9 наурыз 1943 БЭЙЛИ, Луис Дж. Британдық 17 маусым 1917 КОПЛЕЙ, Джон Дж. Х. Британдық 14 қыркүйек 1939 БАРВЕЛЛ, Хэмфри Е. Британдық 3 ақпан 1918 КРОКЕР, Эрик Е. Жаңа Зеландиялық 2 маусым 1941 БРОУНИНГ, Стэнли Ф. Британдық 3 мамыр 1917 ДУНСТАН, Брюс П. Британдық 12 ақпан 1942 БУШ, Джон С. де Л. Британдық 25 тамыз 1917 ИСТ, Уолтер Р. Британдық 3 мамыр 1943 ЧАПМАН, Альфред Ж. Британдық 18 қыркүйек 1917 ФЛЕМИНГ, Дуглас Канадалық 23 қараша 1941 ЧИПЧЕЙС, Бенджамин Британдық 20 наурыз 1918 ГЭМБЛЕН, Дуглас Р. Британдық 29 шілде 1940 КОДИ, Сэмюэл Ф. Л. Британдық 23 қаңтар 1917 ГАРВЕЙ, Леонард А. Британдық 30 қазан 1940 ДУГЛАС, Фредерик В. Канадалық 12 тамыз 1918 ГОУНС, Лайонел М. Канадалық 19 қараша 1941 ЭККЛЕС, Чарли Г. Британдық 25 мамыр 1917 ГИЛДЕРС, Джон С. Британдық 21 ақпан 1941 ЭДВАРДС, Артур В. Британдық 10 қазан 1917 ГИЛЛИТТ, Фрэнк Н. Британдық 22 қазан 1942 ФРАЗЕР, Алистер Х. Британдық 11 тамыз 1918 ГУДДАЛЛ, Бернард Б. Жаңа Зеландиялық 15 тамыз 1942 ГОРДОН, Джон А. Канадалық 12 тамыз 1918 ГРЕЙ, Джеймс А. Б. Британдық 3 қазан 1943 ХОЛМАН, Джеральд С. Британдық 17 қыркүйек 1917 ХАРРИС, Альберт Британдық 18 қазан 1939 ДЖЕКСОН, Гарольд Британдық 7 маусым 1917 ХАРРИСОН, Рональд Британдық 22 қазан 1942 ДЖОНС, Гарольд Е. Британдық 22 қараша 1917 ХИНД, Питер Британдық 8 шілде 1942 МАКГРЕГОР, Дональд А. Д. И. Британдық 30 қараша 1917 ХОГАРТ, Ричерд Х. В. Оңтүстік Африкалық 18 шілде 1943 МАРТИН, Фредерик В. Х. Канадалық 9 тамыз 1918 ХОГГ, Ральф В. Британдық 10 желтоқсан 1940 МАКАРДЛ, Хью Ф. Британдық 18 қыркүйек 1917 МАККОН, Джон П. Канадалық 24 наурыз 1918 МИТЧЕЛЛ, Уильям Британдық 10 қазан 1918 МОРРИС, Уолтер А. Британдық 2 қазан 1918 НИКОЛЛС, Эдвард С. Х. Р. Британдық 20 қыркүйек 1918 О’ЛОНГАН, Пол С. С. Ирландиялық 1 маусым 1917 ПЕЙН, Губерт Британдық 4 қаңтар 1917 ПЕРКИНС, Торольд Британдық 31 мамыр 1917 ПИНК, Алан Л. Британдық 30 қазан 1918 СТЕНЛИ, Фредерик Британдық 26 қазан 1917 СВАНН, Джеральд Х. Британдық 18 қазан 1917 ТЕЙЛОР, Роберт Е. Канадалық 17 қыркүйек 1917 ТОМСОН, Уильям Г. Британдық 14 шілде 1917 ТУМС, Сесил С. Британдық 24 қаңтар 1917 ТРИМБЛ, Алан В. Британдық 25 тамыз 1918 ТАКЕР, Дональд С. Британдық 24 наурыз 1918 ТЕРНБУЛЛ, Джон С. Британдық 17 маусым 1918 ВЕЙСС, Эдвард С. Британдық 22 қараша 1917 УАЙТХЕД, Реджинальд М. Британдық 22 қараша 1917 УИННИКОТТ, Рассел Британдық 6 желтоқсан 1917 РОБИНСОН, Кеннет Б. Ирландиялық 7 маусым 1944 СКОТТ, Томас Р. Британдық 22 қазан 1942 СКОТТ, Уильям Дж. М. Британдық 8 қыркүйек 1940 ШЕА, Дэвид Дж. Канадалық 13 наурыз 1944 ЭДДАМС, Энтони С. Британдық 16 маусым 1926 ШЕПЕРД, Джон Б. Британдық 22 қаңтар 1946 ЭЛЛДЕЙ, Фрэнсис Британдық 9 маусым 1936 ШОРТ, Роджер Л. Британдық 17 шілде 1944 БЭЙЛИ, Аллан С. Британдық 9 маусым 1936 ТОМАС, Джон И. Британдық 24 сәуір 1943 БЕЙКЕР, Фрэнк Британдық 18 мамыр 1934 ВАЛИКЕТ, Чарльз Н. Канадалық 9 мамыр 1942 БРЭДБЕРИ, Джеффри Британдық 20 мамыр 1928 ВАН ГОЕНС, Риклоф Голландиялық 17 тамыз 1944 МИТЧЕЛЛ, Кеннет Британдық 18 шілде 1939 ВИНСЕНТ, Артур Британдық 18 қазан 1939 СТ. ДЖОРДЖ ТЕЙЛОР, Гарольд Британдық 9 қазан 1924 ВЫКОУКАЛ, Карел Й. Чех 21 мамыр 1942 СОВЕР, Уилфред Британдық 6 тамыз 1930 УЭЙНРАЙТ, Дерек В. Британдық 10 маусым 1942 СЕРЖЕНТ, Джордж В. Британдық 16 наурыз 1939 СЛОУИ, Генри Е. Жаңа Зеландиялық 23 тамыз 1932 УЭБСТЕР, Дж. Теренс Британдық 5 қыркүйек 1940 ВОН ФАУЛЕР, Денис Г. Британдық 7 тамыз 1931 УАЙТФОРД, Сирил Дж. Л. Родезиялық 13 қазан 1941 1939–1946 1946 – қазіргі уақыт АЛЛАН, Реджинальд С. Австралиялық 20 шілде 1942 ШЕПЕРД, Джон Б. Канадалық 22 қаңтар 1946 АЛЛЕН, Джон Дж. Австралиялық 20 маусым 1942 МЮНРО, Джон П. Дж. Британдық 17 сәуір 1956 АНГУС, Роберт А. Британдық 20 ақпан 1941 КУЛСТОН, Роджер Т. Британдық 13 қазан 1956 БАХЕ, Лесли Л. Британдық 13 қазан 1941 ТЕЙЛОР, Эрл Американдық 11 шілде 1958 БАЛАССЕ, Морис А. Л. Бельгиялық 23 қаңтар 1945 РОУ, Брайан Британдық 21 мамыр 1983 БЕДНАЖ, Йозеф Польшалық 1 ақпан 1943 МЕССЕНДЖЕР, Майкл Дж. Британдық 21 мамыр 1983 БЛИТЦ, Моррис Британдық 13 қазан 1940 АРМСТРОНГ, Пол Т. Британдық 21 мамыр 1983 БОДКИН, В. Фред Канадалық 28 тамыз 1941 СУОШ, Деррик Британдық 21 мамыр 1983 БОЙД, Роберт Дж. Британдық 6 қыркүйек 1943 УИНШИП, Стюарт Британдық 21 мамыр 1983 БОЙЛ, Джон Г. Канадалық 28 қыркүйек 1940 МАННХЕЙМ, Эндрю С. Британдық 17 маусым 1987 БРИГГС, Майкл Ф. Британдық 2 сәуір 1941 НОУБЛ, Грег Британдық 23 қаңтар 1996 ЧАЛДЕР, Гарри Х. Британдық 10 қараша 1940

Name Nationality Date Name Nationality Date 1916 1919 1939–1945 ALEXANDER, Thomas M. British 17 Aug 1918 CHATTIN, Peter W. British 3 Sep 1944 ARBERY, Ernest E. British 6 Jun 1917 COPE, Arthur R. Australian 9 Mar 1943 BAILEY, Louis J. British 17 Jun 1917 COPLEY, John J. H. British 14 Sep 1939 BARWELL, Humphrey E. British 3 Feb 1918 CROKER, Eric E. New Zealander 2 Jun 1941 BROWNING, Stanley F. British 3 May 1917 DUNSTAN, Bruce P. British 12 Feb 1942 BUSH, John S. de L. British 25 Aug 1917 EAST, Walter R. British 3 May 1943 CHAPMAN, Alfred J. British 18 Sep 1917 FLEMING, Douglas Canadian 23 Nov 1941 CHIPCHASE, Benjamin British 20 Mar 1918 GAMBLEN, Douglas R. British 29 Jul 1940 CODY, Samuel F. L. British 23 Jan 1917 GARVEY, Leonard A. British 30 Oct 1940 DOUGLAS, Frederick W. Canadian 12 Aug 1918 GAUNCE, Lionel M. Canadian 19 Nov 1941 ECCLES, Charley G. British 25 May 1917 GILDERS, John S. British 21 Feb 1941 EDWARDS, Arthur W. British 10 Oct 1917 GILLITT, Frank N. British 22 Oct 1942 FRASER, Alistair H. British 11 Aug 1918 GOODALL, Bernard B. New Zealander 15 Aug 1942 GORDON, John A. Canadian 12 Aug 1918 GRAY, James A. B. British 3 Oct 1943 HOLMAN, Gerald C. British 17 Sep 1917 HARRIS, Albert British 18 Oct 1939 JACKSON, Harold British 7 Jun 1917 HARRISON, Ronald British 22 Oct 1942 JONES, Harold E. British 22 Nov 1917 HIND, Peter British 8 Jul 1942 MacGREGOR, Donald A. D. I. British 30 Nov 1917 HOGARTH, Rycherde H. W. South African 18 Jul 1943 MARTIN, Frederick W. H. Canadian 9 Aug 1918 HOGG, Ralph V. British 10 Dec 1940 McARDLE, Hugh F. British 18 Sep 1917 HOOD, Hilary R. L. British 5 Sep 1940 McCONE, John P. Canadian 24 Mar 1918 HUNT, Leonard British 16 Sep 1941 MITCHELL, William British 10 Oct 1918 HYDE, Geoffrey C. British 19 Aug 1942 MORRIS, Walter A. British 2 Oct 1918 JENKIN, Thomas E. British 5 May 1942 NICHOLLS, Edward C. H. R. British 20 Sep 1918 JONES, Horace British 18 Oct 1939 O'LONGAN, Paul C. S. Irish 1 Jun 1917 JURY, Richard D. British 18 Aug 1941 PAYNE, Hubert British 4 Jan 1917 LANGLEY, Gerald A. British 15 Sep 1940 PERKINS, Thorold British 31 May 1917 LECKY, John G. British 11 Oct 1940 PINK, Alan L. British 30 Oct 1918 LEGARD, William E. British 1 Jun 1940 STANLEY, Frederick British 26 Oct 1917 LLOYD, Philip D. British 15 Oct 1940 SWANN, Gerald H. British 18 Oct 1917 McADAM, John British 20 Feb 1941 TAYLOR, Robert E. Canadian 17 Sep 1917 MORGAN, Harry P. D. British 27 Aug 1941 THOMPSON, William G. British 14 Jul 1917 MOTTERSHEAD, Clifford H. British 2 Mar 1945 TOOMS, Cecil S. British 24 Jan 1917 MURRIN, Wilfred F. British 18 May 1943 TRIMBLE, Alan V. British 25 Aug 1918 ODDY, Clifford British 17 Jul 1944 TUCKER, Donald C. British 24 Mar 1918 O'NEILL, Desmond H. Irish 11 Oct 1940 TURNBULL, John S. British 17 Jun 1918 OVERALL, Horace E. H. Canadian 6 Nov 1939 WEISS, Edward S. British 22 Nov 1917 OXENHAM, Russel E. G. British 24 Sep 1942 WHITEHEAD, Reginald M. British 22 Nov 1917 POYNTON, T. Rex Zululand 23 Apr 1943 WINNICOTT, Russell British 6 Dec 1917 ROBINSON, Kenneth B. Irish 7 Jun 1944 SCOTT, Thomas R. British 22 Oct 1942 1923–1939 SCOTT, William J. M. British 8 Sep 1940 SHEA, David J. Canadian 13 Mar 1944 ADDAMS, Anthony C. British 16 Jun 1926 SHEPHERD, John B. British 22 Jan 1946 ALLDAY, Francis British 9 Jun 1936 SHORT, Roger L. British 17 Jul 1944 BAILEY, Allan S. British 9 Jun 1936 THOMAS, John I. British 24 Apr 1943 BAKER, Frank British 18 May 1934 VALIQUET, Charles N. Canadian 9 May 1942 BRADBURY, Geoffrey British 20 May 1928 VAN GOENS, Ryklof Dutch 17 Aug 1944 MITCHELL, Kenneth British 18 Jul 1939 VINCENT, Arthur British 18 Oct 1939 ST. GEORGE TAYLOR, Harold British 9 Oct 1924 VYKOUKAL, Karel J. Czech 21 May 1942 SAWYER, Wilfred British 6 Aug 1930 WAINWRIGHT, Derek W. British 10 Jun 1942 SERJEANT, George V. British 16 Mar 1939 WATTS, Edward G. H. British 12 Apr 1942 SLOWEY, Henry E. New Zealander 23 Aug 1932 WEBSTER, J. Terence British 5 Sep 1940 VAUGHAN FOWLER, Denis G. British 7 Aug 1931 WHITEFORD, Cyril J. L. Rhodesian 13 Oct 1941 1939–1946 1946 – present ALLAN, Reginald C. Australian 20 Jul 1942 SHEPHERD, John B. Canadian 22 Jan 1946 ALLEN, John J. Australian 20 Jun 1942 MUNROE, John P. J. British 17 Apr 1956 ANGUS, Robert A. British 20 Feb 1941 COULSTON, Roger T. British 13 Oct 1956 BACHE, Leslie L. British 13 Oct 1941 TAYLOR, Earl American 11 July 1958 BALASSE, Maurice A. L. Belgian 23 Jan 1945 ROE, Brian British 21 May 1983 BEDNARZ, Jozef Polish 1 Feb 1943 MESSENGER, Michael J. British 21 May 1983 BLITZ, Morris British 13 Oct 1940 ARMSTRONG, Paul T. British 21 May 1983 BODKIN, W. Fred Canadian 28 Aug 1941 SWASH, Derrick British 21 May 1983 BOYD, Robert J. British 6 Sep 1943 WINSHIP, Stuart British 21 May 1983 BOYLE, John G. Canadian 28 Sep 1940 MANNHEIM, Andrew S. British 17 Jun 1987 BRIGGS, Michael F. British 2 Apr 1941 NOBLE, Greg British 23 Jan 1996 CHALDER, Harry H. British 10 Nov 1940