54-ші эскадрильяның тарихы және қазіргі жағдайы

Кіріспе

Ұлыбритания Корольдік әуе күштерінің ұшқыш эскадрильясы

Boeing RC 135W Rivet Joint
Boeing Poseidon MRA1
MQ 9A Reaper
| жабдық белгісі = Ұшақ
| шайқастар =
| марапаттар =
| шайқастағы жетістіктері = *Батыс майданы (1916–1918)
Аррас*
Ипр (1917)
Камбре (1917)*
Амьен*
Отан қорғаны (1940 1945)
Франция және Төмен елдер (1940)
Дюнкерк*
Британия шайқасы (1940)*
Еуропа бекінісі (1941)*
Шығыс сулары (1943 1945)*
Шығанақ (1991)
* Астерискпен белгіленген жетістіктер эскадрильяның туына бейнеленуі мүмкін
| шайқастағы жетістіктері белгісі =
| ұшу сағаттары =
| веб-сайт =

| идентификация символы =
| идентификация символы белгісі =
| идентификация символы 2 = Қолға тірелген арыстан, лилиялармен себілген. Бұл белгі Франция мен Фландрияның қаруларының элементтерін біріктіреді, Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде эскадрильяның Батыс майданындағы шайқастарын еске алады. Король Георг VI бекіткен. 2005 жылдың 1 қыркүйегінде ол барлау, қадағалау және тану (ISR) операциялық конверсиялық бөлімі рөлін алды және қазіргі таңда Advanced Air ISTAR Academy болып табылады, ол MQ 9A Reaper, Protector RG1 (MQ 9B), Shadow R1/R2, RC 135W Rivet Joint және Poseidon MRA1 ұшақтарына тағайындалған барлық RAF экипаждарын даярлауға жауапты. Сондай-ақ, ол RAF ISR Warfare School (ISRWS) мектебін басқарады, ол білікті қару-жарақ нұсқаушысы барлау және тану (QWI ISR) және QWI Reaper курстарын өткізеді. Бұрын эскадрилья SEPECAT Jaguar шабуылдық истребительдер бөлімшесі болды, 1974 жылдың сәуірінен бастап 2005 жылдың 11 наурызында таратылғанға дейін RAF Coltishall, Норфолк базасында орналасқан.

Бірінші дүниежүзілік соғыс

54-ші эскадрилья 1916 жылдың 5 мамырында Касл-Бромвичте құрылды. Сол кезде құрылған көптеген эскадрильялар сияқты, BE2C және Avro 504 ұшақтарымен ішкі қорғаныс міндеттерін орындауға жіберілді. Бірақ төрт айдан кейін Sopwith Pup ұшақтарымен қайта жабдықталды, бұл Pup ұшағын пайдаланған Royal Flying Corps эскадрильясы болды. 1916 жылдың желтоқсанында Францияға күндізгі истребитель эскадрильясы ретінде жіберілді. Алғашқыда бомба тасушыларға сүйемелдеу үшін қолданылды, ал 1917 жылдың сәуірінде Albatros D. III ұшағын жоқ қылды, бірақ Аррас шайқасы кезінде жаудың бақылау шарларына шабуыл жасауға маманданған. Бірақ Pup ұшағы әуе шайқасында тез арада артта қалды, сондықтан 54-ші эскадрилья 1917 жылдың желтоқсанында Sopwith Camel ұшақтарымен қайта жабдықталғанға дейін жердегі нысандарға шабуыл жасау миссияларына шоғырланды. Бұл оларға истребитель міндеттеріне оралуға және армияның әріс-құрастыру эскадрильяларын қорғауға мүмкіндік берді. Неміс көктемгі шабуылы соғыстың соңына дейін жердегі шабуыл және истребитель миссияларын орындаумен төмен қабаттағы шабуыл миссияларына оралуға әкелді. 1919 жылдың ақпанында эскадрилья RAF Ятсбериге оралды, штаттық құрамы қысқартылды және 1919 жылдың 25 қазанында таратылды.

Соғыс аралығы

1930 жылы 15 қаңтарда Хорнчерч әуе базасында екі орынды басқару пульті бар Siskin Trainers ұшақтарымен жабдықталған іс-қимыл ұшақтары эскадрильясы ретінде қайта құрылды. Сол жылдың сәуір айында Bristol Bulldog истребительдері келгенге дейін. 1931 жылы эскадрилья RAF Упавон әуе базасында қысқа уақыт болды, содан кейін RAF Хорнчерчке қайта оралды. 1936 жылдың қыркүйегінде "Булдогтар" Gloster Gauntlet ұшақтарымен, ал 1937 жылдың сәуірінде "Гладиатор" ұшақтарымен ауыстырылды. 1939 жылдың наурыз айында эскадрильяның алғашқы монопланы – Supermarine Spitfire ұшағы келді.

Екінші дүниежүзілік соғыс

Екінші дүниежүзілік соғыстың алғашқы күндері Кент жағалауын күзетуге жұмсалды, ал 1940 жылдың мамырында бөлім Дюнкерк эвакуациясына әуеден қорғаныс берді, нәтижесінде 4 ұшқыш пен жеті Spitfire ұшағы жоғалғанда 31 ұшақ атып түсірілді. Бірінші жылдағы ең белгілі ұшқыштардың бірі "Ал" Дир болды, ол 11 неміс ұшағын атып түсірді, ал өзі 7 рет атып түсірілді. 54-эскадрилья 1941 жылдың ақпан айында Хорнчерчке қайта оралды, Солтүстік Францияда эскорттық және барлау миссияларын 1941 жылдың қарашасына дейін орындады, содан кейін RAF Castletown, Caithness-ке солтүстікке қарай көшіп, Пентланд-Ферт үстінде жағалау күзетуін жалғастырды. 1942 жылдың маусым айында эскадрилья Австралияға көшуге дайындық үшін RAF Wellingore-ге көшірілді. 1942 жылдың ортасында эскадрилья Австралия Корольдік Әуе Күштерінің 1-ші қанатына (Spitfire қанаты) қосылды, ол Дарвин аймағындағы жапон ұшақтарына қарсы әуе қорғанысын қамтамасыз ететін Spitfire бөлімшесі болды. 54-эскадрилья 17 қаңтарда RAAF Darwin әуе стансасына келді. Бастапқыда, қанаттың барлығы пилоттардың тәжірибесіздігінен және Spitfire ұшақтарын тасымалдау кезінде туындаған техникалық ақаулардан зардап шекті. Жапондықтармен қарым-қатынас көбінесе қысқа болғанымен, 54-эскадрилья ұшқыштары бірнеше ұшақты атып түсірді. Соғыс аяқталғаннан кейін эскадрилья 1945 жылдың 31 қазанында Мельбурнда таратылды.

Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі кезең

1945 жылдың 15 қарашасында No. 183 эскадрильясы, Оксфорд маңындағы Чилбольтон әуежайында орналасқан Hawker Tempest жер шабуылы тобы, No. 54 эскадрильясы болып қайта нөмірленді және 1947 жылдың 22 қарашасында RAF Odiham әуежайына көшуге дейін шетелдегі қызметке дайындалып жатқан ұшқыштарды бір жыл бойы оқытты. 1948 жылы эскадрильядан шыққан алты Vampire ұшағы реактивтік әуе тасымалымен Атлантика мұхитын алғашқы рет кесіп өтіп, тарихқа кірді. Үш кезеңде, ауада 8 сағаттан астам уақыт өткізіп, Avro York ұшақтарымен еріп ұшқан жердегі техникалық қызметкерлермен бірге. 1952 жылдың сәуірінде келген Meteor ұшақтарымен үш жылдық қызметтен кейін, 1955 жылдың наурызында Hunter ұшақтары келді, ал эскадрилья 1955 жылдың қыркүйегінде Hunter Mk 4 ұшақтарымен истребитель міндеттерін атқарды. No 38 тобының құрамында Mk 6 ұшақтарымен қайта жабдықталды, топтың шабуылдық қанаттарының құрамында әлемнің түрлі аймақтарындағы қиын жағдайларға жиі жөнелтілді. Эскадрилья алты Vampire ұшағынан тұратын командамен түтін шығарып ұшқан алғашқы RAF құрамы болды. 1955 жылы No 54 эскадрильясы төрт Hawker Hunter F1 ұшағынан құралған формациямен ұшты. Келесі жылы эскадрилья командасы "Қара рыцарлар" деген атауды қабылдады – ұшқыштар қара ұшу костюмдерін киді. 1959 жылдың шілдесінде RAF Odiham әуежайынан RAF Stradishall әуежайына Hunter Mk9 ұшақтарымен және 1963 жылы RAF West Raynham, Norfolk әуежайына көшірілген кезде эскадрилья біртіндеп Mk9 ұшақтарымен жабдықталды. Эскадрилья 1969 жылдың 1 қыркүйегінде қысқа мерзімге таратылды, бірақ сол күні 1969 жылы RAF Coningsby әуежайында McDonnell Douglas Phantom ұшақтарымен қайта жабдықталғаннан кейін қайта құрылды. 1974 жылы он екі SEPECAT Jaguar ұшағы жеткізілген кезде эскадрилья RAF Coltishall әуежайына көшірілді. 1975 жылдан бастап, соңғы деректер 1994 жылға дейін сақталған, эскадрильяның соғыс уақытындағы рөлі SACEUR-ге бағынышты, он екі Jaguar ұшағы, сегіз WE.177 тактикалық ядролық бомбасы және түрлі конвенциялық қару-жарақтары бар алдыңғы қатардағы операциялық эскадрилья болып табылды. Еуропадағы жоғары қарқынды соғыста бөлімнің рөлі құрлықтағы әскерлерге қолдау көрсету, Қызыл Армияның Батыс Еуропаға шабуылына қарсы тұру, алдымен конвенциялық қарулармен, егер қақтығыс осы деңгейге жетсе, жау бақылауындағы аймақтарға майданның алдыңғы шебінен тыс соққы беру және екіншісі тактикалық ядролық қарулармен болды. Ұшақтар мен ядролық бомбалардың арасындағы айырмашылық RAF штаб жоспарлаушыларының резерв ретінде қалған ұшақтардың саны ескерілгендіктен, ұшақтардың үштен бірі жойылды және қалғандары эскадрильяның барлық сегіз ядролық бомбасын жеткізуге жеткілікті болды деген қорытындыға келгенінің салдары болды.

On 15 November 1945 No. 183 Squadron RAF, a Hawker Tempest ground attack unit based at RAF Chilbolton near Oxford, was renumbered to No. 54 Squadron and spent a year training pilots destined for overseas service before receiving Vampires and moving to RAF Odiham on 22 November 1947. In 1948, six Vampires from the Squadron made history when they completed the first crossing of the Atlantic by jet aircraft. Flying in 3 legs with over 8 hours in the air and accompanied by ground crew in Avro Yorks Following a three year stint with Meteors, which arrived in April 1952, Hunters arrived in March 1955, and the Squadron took up fighter duties with Hunter Mk 4s in September 1955. Reequipped with Mk 6s as part of No 38 Group, frequently deploying to trouble spots around the world as part of the Group's Offensive Strike Wing. The Squadron was the first jet RAF formation team to trail smoke with a team of six Vampires. In 1955, No 54 Squadron flew a formation of four Hawker Hunter F1 aircraft. The following year the Squadron team adopted the name The Black Knights – the pilots wore black flying suits. They re equipped to Mk9s gradually as the squadron relocated from RAF Odiham to RAF Stradishall in July 1959 with Hunter Mk9s and to RAF West Raynham, Norfolk, in 1963. The squadron was briefly disbanded on 1 September 1969, however was reformed the same day after being re equipped with McDonnell Douglas Phantoms at RAF Coningsby in 1969. By 1974 when twelve SEPECAT Jaguar aircraft were delivered the squadron had re located to RAF Coltishall. From 1975 until at least 1994 (the last year for which data is available) the squadron's wartime role was as an operational squadron in the front line assigned to SACEUR with twelve Jaguar aircraft, eight WE.177 tactical nuclear bombs, and a variety of conventional weapons. In a high intensity European war the unit's role was to support land forces on the Continent resisting an assault by the Red Army on Western Europe, first with conventional weapons and secondly with tactical nuclear weapons, should a conflict escalate to that stage, by striking beyond the forward edge of the battlefield into enemy held areas. The apparent mismatch between aircraft numbers and nuclear bombs was a consequence of RAF staff planners concluding that with some aircraft held back from the conventional phase as a reserve, there would be one third attrition of aircraft, leaving the remaining survivors numerically strong enough to deliver the squadron's entire stockpile of eight nuclear bombs.

Суық соғыстан кейінгі кезең

1974 жылы эскадрилья RAF Coltishall-ға көшірілді. 1990 жылдардың соңында WE.177 ядролық қаруын қолданудан шығарғаннан кейін, эскадрилья бірқатар операциялық міндеттерді атқарды, оның ішінде Түркиядағы Ингирлик әуе базасынан Солтүстік Иракқа, ал Италиядағы Джоя дель Колле әуе базасынан Балқанға ұшулар жасады. "Ягуар" паркін жаңа "Тайфун" ұшағымен алмастыруға дайындықпен байланысты, 2005 жылдың 11 наурызында RAF Coltishall-да No 54 эскадрильясы таратылды. 2010 жылдан бастап 54(R) эскадрильясы ISR соғыс мектебіне айналды, ол ISR (QWI ISR) үшін білікті қару-жарақ нұсқаушысы курсын жүргізуге жауапты. 2019 жылдың 31 қазанында No. 54 эскадрильясының экипажы алғашқы RAF Boeing Poseidon MRA.1 ZP801 ұшағын Сиэтлдегі Boeing Renton зауытынан Флоридадағы NAS Jacksonville әуе базасына жеткізді. 2020 жылдың қазанынан бері эскадрилья "Посейдон" MRA.1 ұшағының операциялық-компетенттік бөлімі ретінде жұмыс істеу үшін RAF Лоссимут, Морейде орналасқан.

2021 жылдан бастап: Advanced Air ISTAR Academy

2021 жылдың маусым айында Қорғаныс министрі Бен Уоллес 54-ші эскадрильяның басқаруымен, қашықтан басқарылатын әуе жүйелері және барлау, қадағалау, reconnaissance үшін ұлттық және халықаралық үздік орталық ретінде жаңа Advanced Air ISTAR Academy құрды. Осы бағытта 54-ші эскадрилья RAF ISTAR күштері үшін Орталық ұшу мектебінің (CFS) аттестацияланған оқу ұйымы (ATO) ретінде OCU оқытуын жалғастыруда. 2023 жылдың мамыр айында 54-ші эскадрилья Солтүстік Дакота штатындағы Гранд-Форкс әуе базасында General Atomics Aeronautical Systems компаниясымен бірлесіп Protector RG1 экипажына оқу-жаттығуларын бастады.