Кіріспе

Корольдік флот адмиралы (1852–1920)

Корольдік флот адмиралы сэр Джордж Астли Каллаган (21 желтоқсан 1852 – 23 қараша 1920) – Корольдік флот офицері. Боксер көтерілісі кезінде ол генерал-лейтенант сэр Альфред Газели басшылығымен өткен үлкен экспедицияның бір бөлігін құру үшін жағалауға жіберілген теңіз бригадасының командирі болды: экспедиция Пекинге кіріп, онда тұтқынға алынған елшіліктерді құтқарды. Ол тағы да көзге түсті, өйткені Жерорта теңізі флотының екінші қолбасшысы ретінде Мессина жер сілкінісінен аман қалғандарға көмек көрсетуге қатысты, осы оқиғада шамамен 123 000 адам қаза тапты. Каллаган 1911 жылдың қараша айында Ұлттық флоттың Бас қолбасшысы болды және 1913 жылдың желтоқсанында оның өкілеттігі тағы он екі айға ұзартылатыны туралы хабарланды. Халықаралық шиеленіс күшейгенімен ол флотын соғысқа дайындауға кірісті. 1914 жылдың шілдесінде Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда Каллаган өзінің флагмандық кемесімен Скапа-Флоу соғыс базасына бет алды. Мұнда ол Адмиралтействоның бірінші лорды Уинстон Черчилльден қартайған Каллаганды флотының басшылығынан босату туралы бұйрық алған өзінің ізбасары сэр Джон Джелликоумен кездесті. Каллаган өзі дайындаған соғысқа өз флотын жетектеп апа алмағанына қатты ренжіді. Кейін ол "Нор" флотының Бас қолбасшысы болды.

Ерте мансап

Дэниел Каллаганның немересі және капитан Фредерик Маркус Каллаганның (ирланд жер иесі) және Джорджина Франсис Каллаганның (туған тегі Ходжсон) ұлы Каллаган 1866 жылғы қаңтарда оқу кемесінде кадет ретінде Корольдік Әскери-теңіз флотына қосылды. 15 қазанда мичман болып жоғарылатылған ол сол айдың соңында Ливерпульдегі бұрандалы фрегатқа қосылды. 1870 жылғы қазанда ол Шығыс Үндістан станциясындағы корветке ауысты. 1877 жылғы маусымда ол қайтадан Шығыс Үндістан станциясындағы корветке қосылды. 1888 жылы Солтүстік Америка және Батыс Үндістан станциясының флагманы болған линкорда аға офицер болды. Содан кейін сол жылы Соғыс министрлігінің фортификация бас инспекторының теңіз кеңесшісі болды.

Жоғары дәрежелі

Каллаган крейсердің командалық офицері болды және 1901 жылдың жазында маневрлерге басшылық етті, ал 1901 жылдың желтоқсанында Жерорта теңізі станциясындағы шайқас кемесінің командалық офицері болды. 1904 жылдың 25 сәуірінде корольдің теңіз әскери көмекшісі болып тағайындалды. 1905 жылдың 1 шілдесінде контр-адмирал дәрежесіне көтеріліп, 1906 жылы Канал флотының екінші командашысы, ал 1907 жылы 5-ші крейсерлік эскадрильяның қолбасшысы, 1908 жылы Жерорта теңізі флотының екінші командашысы болды. 1912 жылдың 15 сәуірінде Италия Корольдігі орденінің үлкен офицері болып тағайындалды. 1910 жылдың 27 сәуірінде вице-адмирал дәрежесіне көтеріліп, сол айда шайқас кемесінде туын көтеріп, Отандық флоттың екінші командашысы болды. Каллаган 1911 жылдың қарашасында әскер кемесінде адмирал міндетін атқарып, Отандық флоттың бас қолбасшысы болды. 1913 жылы Франция президенті Раймонд Пуанкаре жеке сапармен келгеннен кейін, ол француз Құрметті легионының Ұлы кордонымен марапатталды. 1913 жылдың 17 мамырында толық адмирал дәрежесіне көтеріліп, 1913 жылдың желтоқсанында оның қызмет мерзімі тағы он екі айға ұзартылатыны туралы хабарланды. Халықаралық шиеленіс күшейгенімен ол флотын соғысқа дайындауға кірісті. 1915 жылдың қаңтарында "Нор" флотының бас қолбасшысы болды. 1917 жылдың 2 сәуірінде флот адмиралы дәрежесіне көтерілді. Каллахан 1918 жылдың наурыз айында зейнетке шығып, 1919 жылдың мамыр айында Бат орденінің корольдік қаруы болды.

Отбасы

1876 жылы Каллаган Эдит Саумарезге үйленді; олардың бір ұлы және үш қызы болды.