Кіріспе
Аргентиналық футбол менеджері (туған 1979 жылы)
Пабло Сесар Аймар (3 қараша 1979 жылы туған) – аргентиналық бұрынғы кәсіби футболшы және қазіргі Аргентина ұлттық құрамасының көмекші жаттықтырушысы. Ол карьерасы барысында шабуылдаушы жартылай қорғаушы ретінде ойнады. Аймар 1996 жылы «Ривер Плейт» клубында кәсіби футболшылық жолын бастағаннан кейін, 2001 жылдан 2008 жылға дейін «Валенсия» және «Сарагоса» командаларында сегіз маусымда 215 ойын өткізіп, 32 гол соқты. Содан кейін ол Португалиядағы «Бенфика» клубында бес жыл ойнап, үш командамен бірге барлығы тоғыз маңызды титул жеңіп алды. Аймар Аргентина құрамасы сапында он жыл бойы 52 матч өткізіп, екі ФИФА Әлем чемпионатында, екі Копа Америка турнирінде және ФИФА Конфедерациялар кубогында ел намысын қорғады. Аргентина ұлттық құрамасымен ол 2005 жылғы Конфедерациялар кубогының және 2007 жылғы Америка Кубогының финалдарына жетті. 2018 жылы Аймар Аргентина ұлттық құрамасына көмекші жаттықтырушы болып қосылды. Оның басшылығымен команда 2021 жылы Америка Кубогын, 2022 жылы Финалиссиманы және 2022 жылы Әлем Кубогын жеңіп алды.
Плата өзені
Аймардың футбол карьерасы оған жастар жаттықтырушысы Альфи Меркадо «Estudiantes de Río Cuarto» командасында ойнау мүмкіндігін ұсынғаннан кейін нақты бастау алды. Ол аптасына үш рет клубтың академиясында жаттықты, және сол жерде оны өз академиясына қабылдауды ұсынған «Ривер Плейт» байқады. Ол клуб сапындағы алғашқы голын 1998 жылғы 20 ақпанда «Росарио-Централға» қарсы матчта соқты. Келесі айда ол «Манчестер Юнайтедке» қарсы тұңғыш рет өнер көрсетті және матчтан кейін үш мәрте «Алтын доп» иегері Йохан Кройфтан мақтау алды. Аймар Гектор Купердің басшылығымен «Валенсияның» орта алаңындағы маңызды ойыншыға айналып, клубтың 2001 жылғы УЕФА Чемпиондар Лигасының финалына жеткеніне көмектесті, онда олар пенальтилер сериясында «Баварияға» есе жіберді. Алайда клубтың сәтсіздіктері көп ұзамай ұмытылды, себебі «Валенсия» келесі маусымда лига және УЕФА кубогын жеңіп алды. Бенитес пен «Валенсияның» спорт директоры Хесус Гарсия Питарх арасындағы келіспеушіліктерден кейін, бұрынғысы клубтағы лауазымын тастап, 2004–05 маусымында итальяндық жаттықтырушы Клаудио Раниеримен ауыстырылды. Жарақаттар мен жаттықтырушының тактикалық өзгерістерінің салдарынан Аймар Раниеридің басшылығымен күреске тап болды және бұрынғыдан гөрі жиірек қосалқы құрамда ойнауға мәжбүр болды. «Сарагосада» ол өзінің отандасы және бұрынғы «Валенсия» командаласы Роберто Аяламен қайта қауышты, ол да осы айдың басында клубқа қосылған еді. Аймар 27 тамызда «Депортиво де Ла Коруньяға» қарсы өткен сыртқы матчта 2:3 есебімен жеңіліс тапқанда лигадағы тұңғыш ойынын өткізді, және барлық турнирлерде 32 матч өткізіп, 5 гол соқты, клубтың лигада алтыншы орынға қол жеткізуіне көмектесті. «Сарагосаның» лигадан төмендеуі Аймардың Арагон аймағындағы карьерасын аяқтады, ол клуб сапында екі маусым бойы 57 матч өткізді. «Сарагосада» болған кезінде ол 2001 жылдан бері Испанияда тұрғандықтан, испан азаматтығын алды.
Бенфика
2008 жылдың 17 шілдесінде Аймар португалдық «Бенфика» клубымен 6,5 миллион евроға төрт жылдық келісімшартқа қол қойды. Бастапқыда жарақаттармен күрескеннен кейін, ол маусымды күшті ойындармен аяқтады және Taça da Liga титулын жеңіп алды. 2009–10 маусымда Аймар бұрынғы «Ривер Плейт» командаласы Хавьер Савиоламен қайта қауышты, ол өз жарақаттарынан кейін «Реал Мадрид» клубынан босатылған еді. Төрттік Премьер-лигадағы ең қауіпті шабуылды құрады, нәтижесінде «Бенфика» лига мен кубокты жеңіп алды, жалпы 78 гол соқты. Аймар «Эстадио да Луз» стадионында жанкүйерлердің сүйіктісіне айналды, бірақ жарақаттар оны мазалағаннан тоқтады, ал келесі маусымдарда оның алаңдағы уақыты азайды. Бұған қарамастан, ол клубқа үшінші және төртінші рет Taça da Liga титулын жеңуге көмектесті.
Жохор Дарул Тазим
2013 жылдың 7 тамызында Малайзияның «Джохор Дарул Тазим» клубының президенті Тунку Исмаил Ибрагим Аймардың командамен екі жылдық келісімшартқа қол қойғанын растады. Ол келгеннен кейін Малайзия Суперлигасындағы ең көп жалақы алатын ойыншыға айналды. Ол келісімшартқа қол қойғаннан кейін алты ай өткен соң, «Перак ФА» командасына қарсы өткен ойында 2:0 есебімен жеңіске жетіп, лигада дебют жасады. Дебютке шығар алдында Аймар 1997 жылғы Жастар әлем чемпионатында Аргентина құрамасымен «Джохордың» үй стадионы – Ларкин стадионында ойнаған еді. Аймар «JDT» сапында ойнаған кезінде чемпиондық медальді де жеңіп алды, себебі клуб маусым соңында Суперлига титулын ұтып алды.
Ривер-Плейтке қайта оралу
2015 жылдың 5 қаңтарында Аймар «Ривер Плейт» клубының маусым алдындағы жаттығуларына оралды. Ол 2014 жылдың сәуірінде «Жохор Дарул Тазим» клубын тастағаннан бері ойнамаған және өкшесіне жасалған операциялардан кейін дене шынықтыру талаптарына қанағаттандыра алса ғана клубпен келісімшартқа отыратынын мәлімдеді. 31 мамырда ол «Примера Дивизион» чемпионатында «Росарио Централ» клубына қарсы өткен ойында қосымша ойыншы ретінде алаңға шықты, нәтижесінде команда жеңіске жетті. Аймар 2015 жылдың 14 шілдесінде «Ривер Плейт» клубының бас жаттықтырушысы Марсело Галлардоның «Либертадорес» кубогының жартылай финалына қатыспайтынын хабарлағаннан кейін карьерасын аяқтағанын жариялады. Галлардо Аймардың «қиындыққа тап болғанын» және маусым алдындағы жаттығуларда жарақаттармен күрескенін айтты.
Рио-Куарто студенттері
2018 жылдың 16 қаңтарында Аймар өзінің жастар клубы «Эстудиантес де Рио Куарто» үшін жолдастық ойында ойнады. Ойыннан кейін ол 23 қаңтарда «Спортиво Белграноға» қарсы Аргентина кубогына дайындық ретінде құрамаға қосылатынын хабарлады, себебі ол клуб үшін ресми ойын өткізу арқылы өзінің ұзақ арманын орындағысы келді – осы клубта карьерасын бастап, сегіз жыл өткізген еді. Аргентина кубогының матчы «Эстудиантес» клубының «Сиудад де Рио Куарто» стадионында өтті. Аймар негізгі құрамға алынып, капитандық лентасын тақты. Ол қақпашының тоқтатып алған соққысымен гол соғуға жақын болды, бірақ 50-ші минутта алаңнан шығарылды. Матч 0:0 есебімен аяқталды, бірақ бұл «Эстудиантес» клубына келесі кезеңге өтуге жеткіліксіз болды, себебі алғашқы ойында 2:1 есебімен жеңіліске ұшыраған еді. Оның інісі Андрес та «Эстудиантес» құрамында болды. Осыдан кейін Аймар футболдан түңгілік қоштасу ойыны осы ойын екенін және қайтадан оралу ниеті жоқ екенін мәлімдеді.
Халықаралық мансап
Аймар алғаш рет Аргентинаның жастар құрамасында өнер көрсетті. Болашақтағы негізгі құрама ойыншылары Эстебан Камбиассо және Хуан Роман Рикельмемен бірге ол 1997 жылғы ФИФА жастар арасындағы әлем чемпионатында жеңіске жетті және 1999 жылы дебют жасағаннан кейін 52 рет негізгі құрама сапында ойнап, барлығы сегіз халықаралық гол соқты. Ол Аргентина құрамасының құрамында 1999 және 2007 жылғы Америка Кубогында, 2002 және 2006 жылғы әлем чемпионаттарында, сондай-ақ 2005 жылғы Конфедерациялар Кубогында бақ сынады. 2002 жылғы әлем чемпионатында Рикельмеден озып алғашқы құрамға іліккен Аймар Англияға қарсы матчта Хуан Себастьян Веронның орнына қосылды, бірақ Аргентина 0:1 есебімен жеңілді. Бұл жеңілістен кейін баптыр Марсело Бьелса оны Швецияға қарсы матчта Веронның орнына негізгі құрамда ойнатты. Аймар 2005 жылғы Конфедерациялар Кубогының финалында Аргентинаның Бразилияға 1:4 есебімен жеңілісінде соңғы голды соқты. Ол 2007 жылғы Америка Кубогында да ұлттық құрамамен бірге ойнады, турнирдің алғашқы топтық матчында АҚШ қақпасына 4:1 есебімен жеңіске жетіп гол соқты. Аргентина турнирдің финалына өтті, бірақ бұл жолы да Бразилияға 0:3 есебімен ұтылып қалды, Аймар екінші таймда Камбиассоның орнына алаңға шықты. Бірнеше айдан кейін, 2009 жылдың қазан айында Аймар Перу мен Уругвайға қарсы 2010 жылғы әлем чемпионатының іріктеу матчтарына қайта шақырылды. Перумен өткен матчта ол баптыр Диего Марадонаның сенімін ақтады, Аргентинаның есебін ашқан Гонсало Игуаинге нәтижелі пас берді, нәтижесінде Аргентина 2:1 есебімен жеңіске жетті.
Ойын стилі
Аймар – нәзік денелі, техникалық тұрғыдан дарынды және шығармашылық шабуылдаушы жартылай қорғаушы. Оң жақ аяғымен ойнайтын, көптеген дағдыларға ие және гол соғуға қабілетті болған. Ол еркін рөлде, шабуылды ұйымдастырушы ретінде ең жақсы өнер көрсетті, онда дриблинг, көру қабілеті және пас беру арқылы командаластарына мүмкіндіктер жасап, шабуылдық әрекеттерді басқаратын. Оның шеберлігі мен ойын стилі жастығынан Диего Марадонамен салыстырылды. Таланты мен тартымды ойыны үшін мансабы бойында «Эль Пайасо» (клоун) және «Эль Маго» (ғажайыпшы) деген лақаптармен аталып жүрді. Жас кезінде, жерлесі Лионель Месси 2002 жылы Аймардың өзіне ең үлкен ықпал еткен ойыншылардың бірі екенін айтқан. Ойыншылық қабілетімен қатар, Аймар көшбасшылық қасиеттері үшін де мақтау алды; алайда, талантына қарамастан, мансабы бойында жарақаттармен күресті. Оның 17 жасқа дейінгі командасы 2019 жылы Оңтүстік Американың 17 жасқа дейінгі чемпионатында жеңіске жетті. 2022 жылғы ФИФА Әлем Кубогін жеңіп алған Аргентина құрамасының баптық штабында болды.
Жеке өмір
Аймардың інісі Андрес де кәсіби футболшы, жартылай қорғаушы болған. Ол өз еліндегі бірнеше командада өнер көрсетті – карьерасын "Ривер Плейт" клубында бастап, сондай-ақ Израильде бірнеше ай ойнады. 2022 жылдың қазан айында Аймардың анасы дүние салды.
Халықаралық мақсаттар
Аргентинаның есебі бірінші болып көрсетілген, есеп бағаны әр Aimar голынан кейінгі есепті көрсетеді. + # Күні, орны Қарсылас Есеп Нәтижесі Жарыс 1. 16 тамыз 2000 Estadio Monumental, Буэнос-Айрес, Аргентина 1–1 1–1 2002 жылғы әлем чемпионатына іріктеу 2. 27 наурыз 2002 Женева, Швейцария 2–1 2–2 Достық матч 3. 30 сәуір 2003 11 маусым стадионы, Триполи, Ливия 3–1 3–1 4. 6 қыркүйек 2003 Estadio Monumental, Буэнос-Айрес, Аргентина 2–0 2–2 2006 жылғы әлем чемпионатына іріктеу кезеңі 5. 9 қыркүйек 2003 Estadio Olímpico, Каракас, Венесуэла 1–0 3–0 6. 15 қараша 2003 Estadio Monumental, Буэнос-Айрес, Аргентина 3–0 3–0 7. 29 маусым 2005 Waldstadion, Франкфурт, Германия 1–4 1–4 2005 FIFA Конфедерациялар кубогы 8. 28 маусым 2007 Жозе Паченчо Ромеро, Маракайбо, Венесуэла 3–1 4–1 2007 Америка Кубогы