Даниэль Пассарелла: Аргентинаның ұлы қорғаушысы

Кіріспе

Аргентиналық футболшы (1953 жылы туған)

Даниэль Альберто Пассарелла (1953 жылдың 25 мамырында туған) – аргентиналық бұрынғы футболшы және жаттықтырушы, ол барлық уақыттағы ең ұлы қорғаушылардың бірі саналады. 2004 жылы ФИФА марапаттау салтанатында Пеле оны 125 ең үздік тірі футболшының қатарына қосты. 2007 жылы "The Times" газеті тарихындағы ең жауынгерлік 50 футболшының тізімінде оны 36-шы орынға орналастырды. 2017 жылы FourFourTwo журналы барлық уақыттағы 100 ең ұлы футболшылар тізімінде оны 56-шы орынға қойды. Жаттықтырушы ретінде ол Аргентина және Уругвай ұлттық құрамаларын, сондай-ақ бірнеше клубтарды жаттықтырды. Футболшы және жаттықтырушы мансабынан кейін Пассарелла 2009 жылдың желтоқсанында өткен сайлауда жеңіске жеткеннен кейін төрт жыл бойы "Ривер Плейт" клубының президенті болды.

Клубтық мансап

Пасарелла Буэнос-Айрес штатының Чакабуко қаласында дүниеге келген. Еңбек жолын 1971 жылы Буэнос-Айрестегі Джуньиннің «Сармиенто» клубында бастады. 1973 жылға дейін сол командада ойнады, содан кейін «Ривер Плейт» клубына қосылды. «Лос Миллионариос» сапында ойнағанда, ол Аргентина ұлттық құрамасына шақырыла бастады. 1982 жылғы әлем чемпионатында жақсы өнер көрсеткеннен кейін, 1982 жылдың жазында «Фиорентина» (Серия А) клубына өтті. Итальяндық клубта ол 1985–1986 жылғы маусымда 11 гол соқты, сол кезде қорғаушы үшін бұл рекорд болды, бірақ 2000–2001 жылғы маусымда Марко Матерацци бұл көрсеткішті арттырды. 1986 жылы «Интернационале» клубына қосылды және 1988 жылы итальяндық карьерасын аяқтады. «Серия А» лигасындағы табысты өнер көрсетуден кейін «Ривер Плейт» клубына оралды, ол зейнеткерлікке шыққанға дейін ойнады. Оны «El Gran Capitán» («Ұлы капитан», Аргентинаның тәуелсіздік батыры Хосе де Сан Мартиннің лақап аты), «El Kaiser» (неміс қорғаушысы Франц Беккенбауэрге сілтеме) немесе «El Caudillo» («Басшы») деп атады, себебі ол өзінің көшбасшылық қабілетімен, құштарлығымен және алаңдағы ұйымдастыру шеберлігімен көзге түсті. Ол жиі шабуылға қосылатын қорғаушы болды және шабуылдық ойындарды құруға және аяқтауға көмектесті. 451 матчта 134 гол соғып, барлық уақытта ең көп гол соққан қорғаушы рекордын жасады, бірақ бұл көрсеткіш кейін голландиялық ойыншы Рональд Куманмен бұзылды. Фернандо Редондо мен Клаудио Каниггия Пасарелла үшін ойнаудан бас тартып, оның құрамасынан шығарылды. Аргентинаның 1998 жылғы әлем чемпионатындағы өнері күтілгендей жоғары деңгейге жетпеді; команда ширек финалда Нидерландыға 2:1 есебімен жеңілгеннен кейін турнирден шығып қалды. Жеңілістен кейін Пасарелла лауазымынан кетіп, оның орнына елдесі Марсело Бьелса тағайындалды. Кейін Пасарелла Уругвай ұлттық құрамасының бас бапкері болды, бірақ ол 2002 жылғы әлем чемпионатына іріктеу кезеңінде осы лауазымнан кетті. Содан кейін 2001 жылы итальяндық «Парма» клубының бапкері болып жұмыс істеді, бірақ бес ойында жеңілгеннен кейін жұмыстан босатылды. 2003 жылы «Монтеррей» клубымен Мексика чемпионатында жеңіске жетті. 2004 жылдың наурыз айында Пеле оны 125 ең үздік футболшының бірі деп атады. Кейін Бразилияның «Коринтианс» клубының бапкері болып жұмысқа қабылданды, бірақ жаман нәтижелерге байланысты бірнеше айдан кейін лауазымынан алынды. 2006 жылдың 9 қаңтарында Рейналдо Мерлоның кенеттен кеткенінен босаған орынға «Ривер Плейт» клубының бапкері болып қайта тағайындалды. 2007 жылдың 15 қарашасында 2007 жылғы «Копа Судамерикана» турнирінің жартылай финалында «Арсенал де Саранди» клубынан пенальтилер сериясында жеңілгеннен кейін бапкер лауазымынан кетті. 2018 жылдың жазында ол Монтеррей клубына қайта оралуға қызығушылық танытқаннан кейін, Антонио Мохамед кеткеннен кейін команданың жаңа бапкері болуға басты үміткер ретінде қарастырылды, бірақ клуб ақырында Диего Алонсоны тағайындады.

Passarella was born in Chacabuco, Buenos Aires. He started his career at Sarmiento of Junín, Buenos Aires in 1971. He played there until 1973, when he joined River Plate. Playing for Los Millonarios, he was constantly starting to be called up to the Argentina national team. After his good performances at the 1982 World Cup, he joined Serie A side Fiorentina in the summer of 1982. At the Italian club, he scored 11 goals during the 1985–86 season, a record for a defender at the time, although the goal tally was surpassed by Marco Materazzi in the 2000–01 season. In 1986, he joined Internazionale, where he ended his Italian playing career in 1988. After his successful spell in the Serie A, he returned to River Plate, where he played until his retirement. He was called "El Gran Capitán" ('the Great Captain', the nickname of the Argentinian independence hero, José de San Martín),"El Kaiser" (an allusion to German defender Franz Beckenbauer) or "El Caudillo" ('the Chief') because of his leadership ability, his passion, and his organisational prowess on the field. He was a defender who often joined the attack, and helped generate and finish offensive plays. He was the all time highest scoring defender, with 134 goals in 451 matches, a record that was later broken by Dutch player Ronald Koeman. Fernando Redondo and Claudio Caniggia eventually refused to play for Passarella and were excluded from his squad. Argentina's performances never reached the expected heights during the 1998 World Cup; the team was eliminated in the quarter final after a last minute 2–1 defeat to the Netherlands. After the elimination, Passarella left the post and was replaced by compatriot Marcelo Bielsa. Subsequently, Passarella became the manager of the Uruguay national team, the first foreigner to take the job of Uruguay team, but he left the post during the 2002 World Cup qualification process. Afterwards, Passarella had a brief and unsuccessful stint as the coach of Italian side Parma in 2001, where he was ultimately sacked after losing all of his five matches. In 2003, he won the Mexican league title with Monterrey. In March 2004, he was named by Pelé as one of the 125 greatest living footballers. He was then hired as coach of Corinthians in Brazil, but was fired after a few months after a spell of bad results. On 9 January 2006, he was appointed River Plate coach again after 12 years to occupy the vacancy left by Reinaldo Merlo's sudden departure. On 15 November 2007, he resigned as coach after River was beaten by penalties by Arsenal de Sarandí in the semi final of the 2007 Copa Sudamericana. In the summer of 2018, after publicly expressing interest in returning he was widely seen as the frontrunner to become the new manager of Monterrey for a second stint after the departure of Antonio Mohamed but the club ultimately decided to appoint Diego Alonso.

Әкімшілік мансап

Пасарелла 2009 жылдың желтоқсан айында «Ривер Плейт» клубының президенті болып сайланды. Пасарелла басқаруды қабылдаған кезде клубтың қаржылық жағдайы қиын еді. «Ривер Плейт» клубы 2011 жылы 110 жылдық тарихында алғаш рет бірінші лигадан төмендеді. Пасарелла президенттік лауазымында болған кезінде алаяқтық жасады деген айып тағылды.