Кіріспе

Өрмекшілердегі эпигина

Өрмекшілердің аналықтарының сыртқы жыныс мүшесі
Эпигина немесе эпигинум – өрмекшілердің аналықтарының сыртқы жыныс мүшесі. Эпигина түрлер арасында, тіпті жақын туысқан түрлерде де формасы бойынша үлкен айырмашылықтарға ие болғандықтан, түрлерді анықтау үшін ең маңызды белгіні құрайды. Ол іштің төменгі жағында, эпигастральды ойыстың алдында және эпигастральды пластиналар арасында орналасқан экзоскелеттің кішкентай, қатайған бөлігінен тұрады.

Функциялар

Эпигинаның негізгі функциясы – жұбылу кезінде еркектің пальпалды мүшесін қабылдау және бағыттау. Эпигиналардың әртүрлі нысандары, әрбір жағдайда, еркектің пальпусының сәйкес ерекшеліктерімен байланысты. Бұл мамандану түрлі түрлердің жұптасуына кедергі келтіреді. Эпигина сперматотекалардың (ұрық сақтайтын қалташалардың) ашылуларын жабады немесе олармен бірге жүреді. Көбінесе сперматотекалардың ашылулары эпигинаның сыртқы бетінде орналасқан және оларды көру оңай. Көп жағдайда, жетекшісі артқы жағынан екі жаққа қарай созылады. Бұл Trabeops эпигинасында шамалы көрінеді, бірақ көптеген Geolycosa түрлерінде, әсіресе Geolycosa pikei-де, жақ кеңейтулер сперматотекалардың ашылуларын жасырады. Эпигинаның күрделі түрі Araneus туысына жататын өрмекшілерде кездеседі, онда әдетте жұмсақ және икемді қосымша дамиды, ол скейп немесе овупозитор деп аталады. Скейп жақсы дамыған жағдайда, оның ұшы көбінесе қасық тәрізді болады. Скейптің осы бөлігі кохлеар деп аталады. Скейпті ұстап тұратын және жұмыртқа түтігінің ашылуын жабатын қоршау немесе капот құрайтын эпигинаның базальды пластинасы атриолум деп аталады. Эпигинаның одан да күрделі түрі кейбір тор тоқушылар (Linyphiidae) және шар тоқушылар (Araneidae) арасында кездеседі, онда овупозитор екі саусақ тәрізді өскінден тұрады: біріншісі, ең көп таралғаны – атриолумнан пайда болатын және демек жұмыртқа түтігінің алдында орналасқан скейп; екіншісі – жұмыртқа түтігінің артында пайда болатын, пармула деп аталады. Бұл өскіндердің әрқайсысы жұмыртқа түтігіне қараған жағында ойылып, түтікше құрауы мүмкін.