Кіріспе
Американдық дәрігер Джеймс Брайан Херрик (11 тамыз 1861 жылы Оук Парк, Иллинойс штатында дүниеге келген – 7 наурыз 1954 жылы Чикаго, Иллинойс штатында қайтыс болған) – Чикагода тәжірибелік жұмыс істеген және медицинаны оқытқан американдық дәрігер және профессор. Ол серпалы жасушалы анемияны сипаттаған және миокард инфарктінің белгілерін бірінші болып сипаттаған дәрігерлердің бірі болып есептеледі.
James Bryan Herrick (11 August 1861 in Oak Park, Illinois – 7 March 1954 in Chicago, Illinois) was an American physician and professor of medicine who practiced and taught in Chicago. He is credited with the description of sickle cell disease and was one of the first physicians to describe the symptoms of myocardial infarction.
Өмірбаян
Геррик Иллинойс штатының Оук-Парк қаласында дүниеге келді. Оның ата-анасы – Ориген Уайт Геррик пен Дора Кеттлстрингс Геррик (оның әкесі сол жерге қоныс аударғандықтан, Оук-Парктің ең көне тума қызы деп есептелді). Ол Оук-Парк және Ривер-Форест орта мектебінде, сондай-ақ жақын жердегі Рок-Ривер семинариясында білім алды. 1882 жылы Мичиган университетін бакалавр дәрежесімен бітірді, одан кейін Иллинойс штатының Пеория қаласы мен Оук-Паркте мектепте сабақ берді. Геррик Оук-Парктегі Зелла П. Дэвисқа үйленді. Бірнеше жыл мемлекеттік мектептерде сабақ бергеннен кейін Раш медициналық колледжіне түсіп, 1888 жылы медицина ғылымының докторы атағын алды. Ол Кук округінің ауруханасында интерн болып жұмыс істеді, содан кейін Чикаго аймағында жеке практика ашты. Сонымен қатар Раш колледжінде жартылай штаттан жұмыс істеп, 1900 жылдан 1927 жылға дейін толық профессор болып саналды. 1895 жылдан 1945 жылға дейін Чикагодағы Пресвитериан ауруханасының штат қызметкері де болды. Оның пациенттерінің бірі – Гренададан келген студент болды. Ол студенттің ауруын сипаттағандығы үшін көп жылдар бойы «Геррик синдромы» деп белгілі болды, ал қазір бұл «серпалы жасуша ауруы» деп аталады. Бұл ауру Батыс Африкада кең таралған. Герриктің екінші маңызды еңбегі – 1912 жылы JAMA журналында жарияланған «миокард инфаркті» («жүрек ұстамасы») туралы мақаласы болды. Ол жүрек тамырларының бітелуі жүрек ұстамасының белгілері мен бұзылыстарына әкелетінін және бұл әрқашан өлімге алып соқпайтынын айтты. Геррик бұл идеяны бірінші болып ұсынған жоқ, бірақ оның мақаласы ең әсерлі болды, әйтсе де сол кезде көп назар аударуға лайық болған жоқ. 1918 жылы ол миокард инфарктісін диагностикалауда электрокардиографияны қолдануды алғашқылардың бірі болып ұсынды. Геррик генетикамен тығыз байланысты болмаса да, оның жаңалықтары тұқым қуалайтын белгілер екенін көрсетті, сондықтан оның еңбегі басқа зерттеушілерді генетикалық негіздегі ауруларға бағыттады.
Қызметтері, марапаттары мен құрмет белгілері
Геррик бірнеше медициналық қауымдастықтың президенті болды, оның ішінде Чикаго патологиялық қоғамы, Чикаго ішкі медицина қоғамы, Америка дәрігерлері қауымдастығы, Америка жүрек қауымдастығы, Медицина институты (Чикаго бөлімі) және Медицина тарихы қоғамы (Чикаго бөлімі). Ол медициналық білімін одан әрі жетілдіру үшін бірнеше рет Еуропаға сапар шекті. Оның жинаған еңбектерінің бір бөлігі өмірінің соңына дейін Чикаго университетіне сыйға тартылды. Ол жыл сайынғы сыйлық және естелік лекция арқылы еске алынады.