Чарльз Ричард Дрю: Қан құюды зерттеген ғалым және хирург

Кіріспе

Американдық хирург және медициналық зерттеуші (1904–1950)
медициналық зерттеуші

Чарльз Ричард Дрю (3 маусым 1904 – 1 сәуір 1950) – американдық хирург және медициналық зерттеуші. Ол қан құю саласында зерттеулер жүргізіп, қан сақтаудың жақсартылған әдістерін әзірледі және Екінші дүниежүзілік соғыстың басында ірі қан банктерін құруға өз білімін қолданды. Бұл, дәрігерлерге соғыста одақтас күштердің мыңдаған өмірін сақтауға мүмкіндік берді. Бұл саладағы ең белгілі афроамерикандық ғалым ретінде Дрю, қан донорындағы нәсілдік бөліске қарсы наразылық білдірді, себебі мұның ғылыми негізі болмады және 1950 жылға дейін осы саясатты сақтап қалған Америка Қызыл Кресінен қызметтен кетті.

Ерте өмір және білім

Дрю 1904 жылы Вашингтонда афроамерикандық орта тапқа жататын отбасында дүниеге келді. Оның анасы Нора Беррелл мұғалімдік білім алды. 1920 жылдан 1939 жылы үйленгенге дейін Дрюдің тұрақты мекенжайы Вирджиния штатының Арлингтон округінде болды, бірақ ол 1922 жылы Вашингтонның Данбар орта мектебін бітіріп, сол кезеңде басқа жерлерде де тұрды. Дрю Массачусетс штатындағы Амхерст колледжіне спорттық стипендиямен қабылданды, онда ол футбол және жеңіл атлетика командаларында ойнады, сосын 1926 жылы бітірді. Дрю медициналық мансабы үшін Говард университетіне, Гарвард медицина мектебіне және кейін Макгилл университетіне өтініш берді. Осы кезеңде Дрю қан құю мен шок терапиясы арасындағы байланысты зерттеген Джон Битимен бірге жұмыс істеді. Шок – денедегі қан көлемінің күрт төмендеуі, себебі жарақат немесе сұйықтық жетіспеуі (дегидратация) болуы мүмкін. Дене шокқа түскен кезде қан қысымы мен дене температурасы төмендеп, қан ағынының бұзылуына және дене тіндері мен жасушаларында оттегінің жетіспеуіне алып келеді. Көзі ашылып, шоктан зардап шеккендерді емдеудің жолы – қан құю екені анық болды, бірақ сол кезде қанды тасымалдаудың немесе жаппай сақтаудың тиімді әдісі болмағандықтан, қан құю мүмкіндігі шектеулі болды. Содан кейін ол Говард университетімен байланысты федералдық басқарудағы Фридман ауруханасына хирургиядан нұсқаушы және хирург ассистенты болып орналасты. 1938 жылы Дрю Нью-Йорктегі Колумбия университетінде хирургия бойынша екі жылдық Рокфеллер стипендиясын алып, аспирантураға түсті. Одан кейін ол аспирантураны аяқтады және Колумбия университетінде хирургия ғылымдарының докторы ғылымын қорғады. Колумбияның Пресвитериан ауруханасында зерттеу жұмыстарын жүргізіп, "Сақталған қан: қанды сақтау туралы зерттеу" атты докторлық диссертациясын жазды, ол қанды сақтау әдістерін жан-жақты зерттеуге негізделген. Бұл диссертациясының арқасында ол 1940 жылы медицина ғылымдарының докторы ғылымын алған алғашқы афроамерикандық болды. Американдық медицина қауымдастығының Колумбия округі бөлімі тек ақ нәсілді дәрігерлерді қабылдады, сондықтан "Дрю АМА мүшелігіне қабылданбай қайтыс болды".

Drew was born in 1904 into an African American middle class family in Washington, D. C. and his mother, Nora Burrell, trained as a teacher. From 1920 until his marriage in 1939, Drew's permanent address was in Arlington County, Virginia, although he graduated from Washington's Dunbar High School in 1922 and resided elsewhere during that period of time. Drew won an athletics scholarship to Amherst College in Massachusetts, where he played on the football as well as the track and field team, and later graduated in 1926. For his medical career Drew applied to Howard University, Harvard Medical School and later McGill University. It was during this stage in his medical journey that Drew worked with John Beattie, who was conducting research regarding the potential correlations between blood transfusions and shock therapy. Shock occurs as the amount of blood in the body rapidly declines which can be due to a variety of factors such as a wound or lack of fluids (dehydration). As the body goes into shock, both blood pressure and body temperature decrease which then causes a lack of blood flow and a loss of oxygen in the body's tissues and cells. Eventually, it became clear that transfusions were the solution to treating victims of shock, but at the time there was no successful method of transportation or mass storage of blood, leaving transfusions to be extremely limited to location. He then joined Freedman's Hospital, a federally operated facility associated with Howard University, as an instructor in surgery and an assistant surgeon. In 1938, Drew began graduate work at Columbia University in New York City on the award of a two year Rockefeller fellowship in surgery. He then began postgraduate work, earning his Doctor of Science at Surgery at Columbia University. He spent time doing research at Columbia's Presbyterian Hospital and wrote a doctoral thesis, "Banked Blood: A Study on Blood Preservation," based on an exhaustive study of blood preservation techniques. This thesis earned him his Doctor of Science in Medicine degree in 1940, becoming the first African American to do so. The District of Columbia chapter of the American Medical Association allowed only white doctors to join, consequently " Drew died without ever being accepted for membership in the AMA."

Ұлыбритания үшін қан

1940 жылдың соңында, АҚШ Екінші дүниежүзілік соғысқа қатысудан бұрын және докторлық диссертациясын қорғағаннан кейін Дрю Джон Скаддердің шақыруымен қанды сақтау және сақтау жөніндегі алғашқы прототиптік бағдарламаны құруға және басқаруға тартылды. Осы жерде Дрю өзінің зерттеуін қанды сақтау және тасымалдау ісіне қолдана алды. Оның міндеті Ұлыбританияда тарату үшін үлкен көлемдегі қан плазмасын жинау, тексеру және тасымалдау болды. Дрю қаннан плазманы бөліп алу үшін центрифугалау және сұйық экстракция екі процестің де қажет екенін түсінді. Әрбір бөліп алу процедурасы ластану қаупін болдырмау үшін қатаң бақылауда жүргізілді. Плазманың ластану мүмкіндігін азайту үшін ауаны герметикалық жабу, ультракүлгін сәулелендіру және мертиолат қолданылды. Қан банкі АҚШ армиясы мен теңіз күштеріне қанмен қамтамасыз етті, бірақ бастапқыда афроамерикалықтардың қанын қабылдамады, ал кейіннен оны ақтардың қанынан бөлек сақтаған жағдайда ғана қабылдады.

Академиялық жетістіктер

1941 жылы Дрю өзінің мамандығындағы ерекшелігі мойналды, ол Америка хирургиялық кеңесінің тексерушісі лауазымына таңдалған алғашқы афроамерикалық хирург болды. Дрю ұзақ жылдар бойы зерттеу және оқыту қызметін атқарды, 1942 жылы Фридман ауруханасына және Говард университетіне хирург және медицина профессоры болып оралды. 1944 жылы ол британдық және американдық жобалардағы жұмысы үшін NAACP ұйымынан Спингарн медалін алды. 1945 жылы Вирджиния штатының колледжі, ал 1947 жылы Амхерст университеті оған құрметті ғылым докторы атағын берді. Олардың үш қызы мен бір ұлы болды.

Өлім

1939 жылдан бастап Дрю Тюскегиге (Алабама штаты) барып, Джон Эндрю ескерткіш ауруханасында жыл сайынғы тегін емханаға қатысты. 1950 жылы Тюскеги клиникасына Дрю басқа үш қара дәрігермен бірге барды. Дрю 1 сәуір күні таңғы сағат 8-де көлікпен жүрді. Операция залында өткен түні шаршағандықтан, ол машинаны басқара алмады. Бір жерге кірген соң, машина үш рет айналып түсті. Қалған үш дәрігер жеңіл жарақат алды. Дрю қатты жарақаттанып, аяғы тежегіш педалінің астына қысылып қалды. Жедел жәрдем келгенге дейін ол шокта болды және ауыр жарақаттарынан қана емес, өмір сүруге аз ғана мүмкіндігі қалды. Дрю Солтүстік Каролина штатының Берлингтон қаласындағы Аламанс ауруханасына жеткізілді. Ол алғашқы медициналық көмек алғаннан кейін жарты сағаттан соң қайтыс болды. Дрюдің жерлеу рәсімі 1950 жылы 5 сәуірде Вашингтондағы 19-шы көше баптистік шіркеуінде өтті. Көпке тараған, тіпті Хит телесериалының ("Dear Dad Three" эпизодында) және "Каррион Комфорт" және "The 480" романдарында айтылған аңызға қарамастан, Дрюдің өлімі оның нәсіліне байланысты ауруханаға кіруден бас тарту салдарынан болған жоқ. Джон Форд, Дрюдің көлігіндегі жолаушылардың бірі, Дрюдің жарақаттары соншалықты ауыр болғандықтан, оны құтқаруға ештеңе істеуге болмады деді. Форд қан құю оны тіпті ертерек өлтіруі мүмкін еді деп қосты. Бұл аңыздың таралуына себеп, сол кезде қара нәсілді адамдарға жеткілікті "негр төсектері" болмағандықтан немесе ең жақын аурухана тек ақ нәсілділерге қызмет көрсеткендіктен емдеуден бас тарту жиі кездесетін жағдай еді.