Кіріспе
Уч (; ), көбінесе Уч Шариф (; ; "Асыл Уч") деп аталады, Пәкістанның Пәнджаб провинциясының оңтүстік бөлігіндегі тарихи қала. Уч, Александрдың Инд өзені бойындағы Александриясы ретінде құрылған болуы мүмкін, бұл қаланы Александр Ұлы Инд аңғарына жорық жасаған кезде салған. Сонымен қатар, ол басқа елдерден қуғын-сүргіннен қашқан мұсылман дін ғалымдары үшін пана болды. Қаланың қазіргі атының шығу тегі белгісіз. Бір аңыз бойынша, Бухарадан келген Орталық Азияның белгілі суфи мистигі Жалалуддин Сурх Пош Бухари Учқа келіп, қала билеушісі Сунандапуридің қызын ислам дініне өткізді. Ол дінге өткеннен кейін Жалалуддин Бұхари одан "Жоғары" деп аталатын бекініс салуды сұрады. Осы аңыздың тағы бір нұсқасында Уча Рани есімі айтылады. Уч көп уақыт бойы аймақтың аты ретінде кеңінен танылмады, және ертедегі мұсылман тарихшылары қалаға Уч деген атпен сілтеме жасаған жоқ. Қала Ассинес өзенінің Инд өзенімен қосылатын жерінде орналасқан. Алайда, екі өзеннің қосылған жері оңтүстік-батысқа қарай шамамен 40 шақырымға ығысқан.
), frequently referred to as Uch Sharīf (;
; "Noble Uch"), is a historic city in the southern part of Pakistan's Punjab province. Uch may have been founded as Alexandria on the Indus, a town founded by Alexander the Great during his invasion of the Indus Valley. and became refuge for Muslim religious scholars fleeing persecution from other lands. The origins of the city's current name are unclear. In one legend, Jalaluddin Surkh Posh Bukhari, the renowned Central Asian Sufi mystic from Bukhara, arrived in Uch and converted the daughter of the town's ruler, Sunandapuri. Upon her conversion, Jalaluddin Bukhari requested her to build a fortress which he named Uch, or "High." In another version of that legend, Ucha Rani. Uch was not universally recognized as the area's name for quite some time, and the city was not referred to by early Muslim historians by the name Uch. and was located at the confluence of the Acesines river with the Indus. and the confluence of the two rivers has shifted approximately 40 km (25 miles) southwest.
Орта ғасырлар
712 жылы Мұхаммед бин Қасым Ушты бағындырды. Оның басып кіруіне дейін қала туралы көп мәлімет жоқ. Уч, 1006 жылы Газнилік Махмуд жаулап алған Бхатия қаласы болған болуы мүмкін. Бүгінде қала мен айналасы маңызды пірлердің көптеген кесенелерімен толы.
Орта ғасырлар бойы Уч және Мултан аймағы индуист вайшнавтық және Сурья қажылықтарының орталығы болып келді. 1176 жылы Мұхаммед Ғор Уч пен жақын орналасқан Сұлтанды, ол әлі де Исмаили Қарматияның ықпалында болғанда бағындырды. Қала, Сінд негізделген Сумралардан алынған болуы мүмкін. Сіндтің әртүрлі династиялары ғасырлар бойы Уч пен Мултанды өз билігінде ұстауға тырысты.
Мамлюк сұлтандары
Сомра билігі Насир ад-Дин Қабаханың, кейін Дели сұлтандығының мамлюк әулеті болатын күштердің алға жылжуымен әлсіреп, құлдырады. 1204 жылы Қабаша Уч қаласының губернаторы болып жарияланды. Оның билігі тұсында Уч Жоғарғы Синдтің маңызды қаласына айналды. Қабаша сұлтандығының моңғолдар мен хорезмдіктердің қолынан құлауынан және Лахордың жылдар бойығы қақтығыстардан зардап шегуінен кейін, Солтүстік Үндістандағы мұсылман билігі Пәнджабтан қауіптірек Делиге қарай жылды. 1305 жылғы жорықтан кейін Уч, Мултан және Депалпур губернаторы Гази Малик басқаруына көшті, ол кейін Делиді басып алып, Дели сұлтандығының Туғлак әулетін құрған Гият әд-Дин Туғлақ ретінде танылды. Бұл Хизр ханға аймақты қайта бақылауға мүмкіндік берді, ал ол кейін үлкен Тамерланның әскерлерімен бірігіп, 1414 жылы Делиді жаулап алып, Сәййид әулетін құрды.
Лангах сұлтандастығы
Уч-Шәриф 15-ші ғасырдың басында жақын орналасқан Мултан қаласында Будан хан құрған және Махмуд Шах атағын алған Лангах сұлтанатының билігіне көшті. Шах Хусейннің қайтысынан кейін Учтың Самма әулетінің билеушілері балықтардың басшысы Мир Чакар Риндпен бірден одақтасты.
Моғолдар
Сикх дінінің негізін қалаушы Гуру Нанак 1500 жылдардың басында Уч-Шарифке сапар шеккен және Жалалудин Бухари ұрпақтарымен кездескеннен кейін 5 қасиетті нәрсені қалдырған деп есептеледі. 1525 жылы Учқа Синдтің солтүстігіндегі Арғун әулетінің билеушілері шабуыл жасады, ал 1540 жылы паштун патшасы Шер-шах Суридің әскерлеріне бағынды. Моғол императоры Хумаюн 1540 жылдың соңында Учқа келді, бірақ қала тұрғындары оны құшақ жаймады және Шер-шах Суридің әскерлерінен жеңіліске ұшырады. Хумаюн қуылғаннан кейін және Шер-шах Суридің аз ғана өмір сүрген империясы құлағаннан кейін қала Арғун билігіне қайта оралды. Оның кірісі 1 910 140 даммға бағаланды және 100 атты әскер мен 400 жаяу әскермен қамтамасыз етілді. 1751 жылы Ахмад Шах Дуррани әскерінің генералы Сардар Жәхан Хан Учқа шабуыл жасады.
Бахавалпур штатының қарамағында
Уч-Шариф 1748 жылы Дуррани империясының құлдырауынан кейін тәуелсіздігін жариялаған Бахавалпур княздік мемлекетінің бақылауына өтті. Бахавалпур Махараджа Ранджит Сингхтің басқаруымен Сик империясының вассалы болды, ал 1833 жылғы шарт бойынша Британ империясының тәуелділігіне айналды. 1836 жылы билеуші Аббаси әулеті сикхтерге салық төлеуді тоқтатып, тәуелсіздік жариялады. Бахавалпурдың билеуші Аббаси әулеті Бірінші және Екінші ағылшын-сик соғыстарында британдықтармен одақтасып, княздік мемлекет ретінде сақталуын қамтамасыз етті. 19 ғасырдың басындағы су тасқыны қаладағы көптеген мазарларға, оның ішінде құрылымдық мәселелерге және қабырғалар мен әрлеулердің тозуына елеулі зиян келтірді. Бахавалпур мемлекетінің құрамында Уч-Шариф жаңа Пәкістан мемлекетіне қосылды, бірақ 1955 жылға дейін автономды Бахавалпур мемлекетінің бөлігі болып қала берді, содан кейін Пәкістанға толық интеграцияланды. Уч қазір де салыстырмалы түрде шағын қала болып табылады, бірақ көптеген мазарлары мен қасиетті орындарының арқасында маңызды туристік және қажырлы сапарлар орыны болып саналады.