Кіріспе

Флот адмиралы Сэр Ноуэлл Салмон (20 ақпан 1835 – 14 ақпан 1912) – Корольдік теңіз күштері офицері. Жас офицер ретінде ол теңіз бригадасында қызмет етті және Үндістан бүлігі кезінде Лакхнау қамалына қатысты. Ол Резиденцияны қорғаған күштердің құрамында болды, өзіне оқ тигеніне және жамбасынан жараланғанына қарамастан, Шах Нуджеф мешітінің қабырғасына жақын ағашқа көтеріліп, оқтың түсуін бақылауға ерікті түрде келді. Ол және оның әріптесі, жетекші теңізші Джон Харрисон, осы іс-қимылы үшін британдық және Достас күштеріне берілетін ең жоғары награда – Виктория кресімен марапатталды. Бірнеше жылдан кейін Салмон Британдық Гондурас (қазіргі Белиз) елiнен Никарагуа президенті болған, бірақ енді Орталық Америкада жаңа жаулаулар жасауға тырысқан америкалық азамат Уильям Уокерді ұстауға жiберiлдi. Британ үкіметі Уокерді аймақтағы өз мүдделерiне қауiп төндіретін тұлға деп есептеді. Салмон Уокерді ұстап, Гондурас билігіне тапсырды, олар оны дереу әскери сотқа жіберіп, өлім жазасын орындады. Кейін Салмон Жақсы Үміт мүйісі және Африканың батыс жағалауы станциясының бас қолбасшысы, содан кейін Қытай станциясының бас қолбасшысы, ал соңында Портсмуттың бас қолбасшысы болды.

Ерте мансап

Салмон – Сварратон шлютері Генри Салмон мен Эмили Салмонның (адмирал Уильям Ноуэллдің қызы) ұлы болды. Салмон Марлборо колледжінде білім алып, 1847 жылдың мамыр айында Корольдік теңіз күштеріне кадет ретінде қабылданды. 1854 жылдың наурыз айында Балтық теңізіндегі екінші дәрежелі кемеге тағайындалып, Қырым соғысында қатысты. Салмон 1858 жылдың наурыз айында Лакхнауды қайта басып алуға қатысты және сол жылы 22 наурызда командир дәрежесіне көтерілді. Салмон Уолкерді ұстап, Гондурас билігіне тапсырды, олар оны дереу әскери сотқа жіберіп, атып өлтірді. 1877 жылдың 28 қарашасында Жерорта теңізі флотындағы линкордың командирі болғанға дейін.

Жоғары басшылық

1879 жылғы 2 тамызда контр-адмирал дәрежесіне көтерілген Сальмон 1882 жылғы сәуірде, корветке байрағын көтеріп, Жақсы үміт мүйісі және Африканың батыс жағалауы станциясының бас қолбасшысы болды. 1887 жылғы 21 маусымда Бат орденінің кавалер-командоры атанды. 1887 жылғы желтоқсанда зымырандық крейсерге байрағын көтеріп, Қытай станциясының бас қолбасшысы болды. 1894 жылғы маусымда Портсмуттың бас қолбасшысы болып тағайындалды және 26 маусымда Спитхедтегі королева Викторияның алмас мерейтойына арналған әскери парадқа жетекшілік етті. 1897 жылғы 23 тамызда королеваның бірінші және басты теңіз әскери көмекшісі болып тағайындалды. 1899 жылғы 13 қаңтарда флот адмиралы дәрежесіне көтеріліп, 1905 жылғы ақпанда зейнетке шықты. 1912 жылғы 14 ақпанда Саутсидегі үйінде қайтыс болды және Курдридждегі Санкт-Питер шіркеуінің қорымына жерленді.

Отбасы

1866 жылдың қаңтар айында Салмон Эмили Аугуста Сондерсқа үйленді; олардың ұлдары мен қыздары болды.