Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Массачусетс штатындағы саябақтар және қалалық жабайы табиғат. Бэк-Бэй-Фенс, көбінесе Фенс деп аталатын, Бостон қаласында, Массачусетс штатында, АҚШ-та орналасқан саябақ және қалалық жабайы табиғат аймағы. Ол 1879 жылы құрылған. Фредерик Ло Олмстед жобалаған, "Зөңрөлі мойынтірек" саябақ жүйесінің бір бөлігі ретінде салынған Фенс, Фенвей-Кенмор ауданына атын берген.
Parkland and urban wild in Massachusetts
The Back Bay Fens, often called The Fens, is a parkland and urban wild in Boston, Massachusetts, United States. It was established in 1879. Designed by Frederick Law Olmsted to serve as a link in the Emerald Necklace park system, the Fens gives its name to the Fenway Kenmore neighborhood.
Тарих
Фенс – Бостонның "Зөміргүл мойынтірігінің" бір бөлігі болып табылатын кең және көрнекті саябақ. Бұл – ежелгі тұщы сулы батпақты жер, оны құрғақ жер қоршап, Атлант мұхитының толқындарынан ажыратылған және ішінде тұщы сулы саябаққа айналған. Парк сондай-ақ Фенс немесе Фенвей деп те аталады. Соңғы атау оның оңтүстік шекарасындағы көршілес ауданға немесе саябақ жолына да қатысты болуы мүмкін. Бостон 17 ғасырдың басында негізделген кезде, қала салынған Шомут түбегі "Neck" деп аталатын құмды тілке арқылы Роксберимен байланысқан. Батыстағы батпақты жер Шарльз өзенінің тасқын су аймағы болды. Уақыт өте келе, бұл аймақ ластанғандықтан жағымсыз иіс тарады, өйткені қоныс аударушылардың саны артып, канализациялық сулар құйыла бастады. Ластанған шығанақтың суларынан туған денсаулық және эстетикалық проблеманы жою, сонымен қатар Бостон үшін жаңа және құнды жылжымайтын мүлікті құру мақсатымен 1820 жылы жерді мелиорациялау жобалары басталды және ғасыр соңына дейін жалғасты. Қазіргі Бэк-Бэйді толтыру 1882 жылы аяқталды. 1890 жылы толтыру Кенмор скверіне жетті және 1900 жылы Фенсте аяқталды. Бұл жобалар Шомут түбегінің ауданын екі еседен астамға ұлғайтты. Олмстедтің міндеті – сақталған батпақты жерді экологиялық тұрақты және демалыс аймағы ретінде пайдалануға болатын орынға қайта жаңарту болды. Ол өзінің танымал ландшафт жасау шеберлігін ең озық санитарлық инженериямен үйлестіріп, жағымсыз иіс шығаратын тасқын су мен батпақты "ағаштармен көмкерілген, иректелген, тұзды су ағынының көрінісіне" айналдырды, судың шарлап ағысы қызығушылық тудырды. Олмстед Фенсті күніне екі рет толқындармен жуылатындай етіп жобалады. Алайда, 1910 жылы Крейги көпірінде бөгет салынды, Шарльз өзенінің сағасын мұхит толқындарынан бөліп, бөгеттің үстінде тұщы су қоймасын құрды. Осылайша, Фенс Шарльз өзені бассейнінен нөсерлі суды қабылдайтын тұщы су лагунасына айналды. Содан кейін, Олмстедтің шәкірті болған белгілі ландшафт сәулетшісі Артур Шурклиф Келлехер роза бағы сияқты жаңа элементтер қосты және 1920-1930 жылдары танымал болған формальды ландшафт стилін қолданды. Сондай-ақ, спорт алаңы да салынды. 1941 жылы, АҚШ-тың Екінші дүниежүзілік соғысқа қатысуы басталғанда, азаматтар Фенс ішінде жеңіс бағын отырғызды. Бұл бақтар сол дәуірде кең таралған болса да, Фенстегі бақ – әлі күнге дейін жұмыс істеп тұрған Жеңіс бағының соңғысы және қазір гүлдер мен көкөністерге толы өте құнды қоғамдық бақ болып табылады. "Зөміргүл мойынтірігі" қоры паркте орналасқан және жыл бойы келушілерді қабылдайтын орталықты басқарады.
The Fens is a large picturesque park that forms part of Boston's Emerald Necklace. It is essentially an ancient spot of saltwater marshland that has been surrounded by dry land, disconnected from the tides of the Atlantic Ocean, and landscaped into a park with fresh water within. The park is also known as the Fens or the Fenway. The latter term can also refer to either the surrounding neighborhood or the parkway on its southern border. When Boston was settled in the early 17th century the Shawmut Peninsula on which it was built was connected to Roxbury by a spit of sandy ground called "The Neck." The adjacent area of marshland to the west was a tidal flat of the Charles River. The area became malodorous with time as it became tainted with sewage from the growing settlement. For the dual purpose of eliminating the health and aesthetic problem created by the polluted bay waters and creating new and valuable Boston real estate, a series of land reclamation projects was begun in 1820 and continued for the rest of the century. The filling of present day Back Bay was completed by 1882. Filling reached Kenmore Square in 1890 and finished in the Fens in 1900. These projects more than doubled the size of the Shawmut Peninsula. Olmsted's challenge was to restore the spot of marsh which was preserved into an ecologically healthy place that could also be enjoyed as a recreation area. Combining his renowned landscaping talents with state of the art sanitary engineering, he turned a foul smelling tidal creek and swamp into "scenery of a winding, brackish creek, within wooded banks; gaining interest from the meandering course of the water." Olmsted designed the Fens to be flushed by the tides twice daily. However, in 1910 a dam was constructed at Craigie's Bridge, closing the Charles River estuary to the ocean tides and forming a body of freshwater above the dam. Thus, the Fens became a freshwater lagoon regularly accepting storm water from the Charles River Basin. Soon after, noted landscape architect Arthur Shurcliff, a protégé of Olmsted, added new features such as the Kelleher Rose Garden and employed the more formal landscape style popular in the 1920s and 1930s. An athletic field was also added. In 1941, at the outbreak of United States involvement in World War II, citizens planted a victory garden within the Fens. While these were common in their era, the one in the Fens is now the last continually operating Victory Garden in existence and today is a much valued community garden of flowers and vegetables. The Emerald Necklace Conservancy is headquartered in the park and operates a year round visitor center.
Кіру орындары
Back Bay Fens алты кіреберіспен, түзу жолдармен және жабайы Fens-ке қарама-қарсы келетін ресми газондармен жобаланған. Бастапқы негізгі кіреберіс – Beacon кіреберісі, ол Beacon көшесінен Boylston көшесіне дейін созылып, Charlesgate East және Charlesgate West көшелерімен шектелген. Бостон және Олбани теміржолының үстінен жарты ай пішіндес көпір салынып, Commonwealth Avenue сауда орталығын Gaston алаңындағы Fens-ке қосып тұрды. Кіреберіс толығымен өзгертілді, бастапқыда 1898 жылы Ipswich Street желісі үшін көпір салынды. 1905 жылы мэр қайтыс болғаннан кейін бірден Патрик Коллинстің бюсті орнатылды. 1910 жылы аяқталған Charles River Esplanade, Beacon Street кіреберісінің соңымен байланысты. 1917 жылы Commonwealth Avenue-ны алып жүретін көпір, шығыс және батыс бағытындағы жеке қозғалыс үшін екі көпірге алмастырылды. Fens-тен оқшауланған Charlesgate, 1978 жылы Бостонның тарихи ескерткіші ретінде танылғанда Commonwealth Avenue сауда орталығымен бірге тізімге енгізілді. Huntington кіреберісі Forsyth Way бойымен Huntington Avenue-ден Fens-тің оңтүстік жағындағы Fenway-ге дейін, Көркемсурет мұражайынан шығысқа қарай созылады. Olmsted жоспарлағандай, ол Stony Brook арнасын Muddy River-ге жеткізетін екі жолдан тұрды, сондай-ақ Fenway және жолдарды алып өтетін көпір болды. Кіреберіс Stony Brook арнасы құбырларға орналастырылғандықтан бірнеше рет қайта жаңартылды; арна 1905 жылы толтырылып, көпір бұзылды. Тетлоу көшесінің солтүстігіндегі қалған бөлік қазір Evans Way Park атанды. Парк пен осы атпен аталатын көше Роберт Эванс есімімен аталып, оның әйелі Мари Антуанетта Эванс 1915 жылы оның естелігіне Көркемсурет мұражайының жаңа қанатын қаржылады. Longwood кіреберісі Brookline Avenue-ден Fens-тің батыс шетіндегі Muddy River бойымен өтеді. Fens-тің негізгі бөлігіне қарағанда тар Longwood кіреберісі оны Riverway-ге қосып тұрды. 2013-2016 жылдар аралығында жүзеге асырылған Muddy River қалпына келтіру жобасының 1-кезеңі өзеннің осы бөлігін күнге шығарды және бұрынғы Longwood кіреберісінің көп бөлігін қалпына келтірді. 2013 жылы Riverway мен Avenue Louis Pasteur арасындағы бөлік (бұрынғы Longwood кіреберісін қоса алғанда) бұрынғы Бостон парктері мен демалыс комиссарының құрметіне Justine Mee Liff Park деп аталды. Парк 2017 жылдың сәуір айында ашылды.
The Back Bay Fens was designed with six entrances, with straight roads and formal lawns that contrasted with the more wild Fens. The original main entrance was the Beacon Entrance, running from Beacon Street to Boylston Street, bounded by Charlesgate East and Charlesgate West. A crescent shaped bridge crossed over the Boston and Albany Railroad, connecting the Commonwealth Avenue Mall with the Fens at Gaston Square. The entrance has been wholly modified, beginning with the addition of a bridge for the Ipswich Street line in 1898. A bust of Patrick Collins was added shortly after the mayor's 1905 death. The Charles River Esplanade, completed in 1910, connected with the Beacon Street end of the entrance. The bridge carrying Commonwealth Avenue was replaced with two bridges for separated eastbound and westbound traffic in 1917. Isolated from the Fens, Charlesgate was included with the Commonwealth Avenue Mall in its 1978 Boston Landmark designation. The Huntington Entrance runs along Forsyth Way from Huntington Avenue to the Fenway on the south side of the Fens, just east of the Museum of Fine Arts. As originally laid out by Olmsted, it had twin roadways framing a canal that carried the Stony Brook into the Muddy River, with a bridge carrying the Fenway and paths over the brook. The entrance was rebuilt several times as the Stony Brook was placed in conduits; the canal was filled in 1905 and the bridge demolished. The remaining section north of Tetlow Street is now Evans Way Park. The park and eponymous street were named for Robert Evans, whose wife Marie Antoinette Evans funded a new wing of the Museum of Fine Arts in 1915 in his memory. The Longwood Entrance follows the Muddy River from Brookline Avenue at the west end of the Fens. Narrower than the main section of the Fens, the Longwood Entrance connects it to the Riverway. Phase 1 of the Muddy River Restoration Project, which lasted from 2013 to 2016, daylit this section of the river and restored much of the former Longwood Entrance. The section between the Riverway and Avenue Louis Pasteur (including the former Longwood Entrance) was renamed as Justine Mee Liff Park in 2013, honoring a former Boston Parks and Recreation Commissioner. The park opened in April 2017.
Көпірлер
Бэк-Бей-Фенстің негізгі бөлігінде (Бойлстон көшесінен Луи Пастер даңғылына дейін) Мадди өзенін үш жол көпірі және екі жаяу жүргіншілер көпірі кесіп өтеді. Жол көпірлерін Джон С. Олмстед, Фредерик Лоу Олмстедтің асырап алған ұлы жобалаған. Ең ірі және маңыздысы – Бойлстон көшесіндегі көпір, ол сәулетші Генри Хобсон Ричардсон (Олмстедпен жиі жұмыс істейтін серіктес) және Олмстед фирмасы арасындағы "тамаша ынтымақтастық" ретінде жобаланған. Көпірдің оңтүстік жағындағы үшбұрышты орталық аймақ 1920 жылы Генри Ли Хиггинсонның құрметіне Хиггинсон шеңбері деп аталды. 1950 жылдары Мадди өзені Лонгвуд кіреберісі арқылы құбырға салынғанда батыс парапеті алынып тасталды. Оның орнына 1920 жылдардағы жұмыстар кезінде жаңа парапет жобаланып, 1939 жылы салынды. Көпір 1979 жылы басқа жаяу жүргіншілер көпірлерімен бірге демонтаждалды, бірақ ол қайта салынбады, мүмкін, 2½ қағидасынан туындаған қаржы тапшылығына байланысты. Бойлстон көшесінен солтүске қарай, Чарльзгейт паркінде Мадди өзені Ипсвич көшесі, Ворчестер магистральдық теміржол көпірі, Массачусетс автожолы, Комонвелл даңғылы, Бикон көшесі және Строу драйвті алып өтетін екі көпір, сондай-ақ Боукер үстірт өткелі мен оның пандустарынан өтеді. Ол 1962 жыл шамасында Turnpike Extension құрылысы кезінде бұзылып, орнына Боукер үстірт өткелі салынды, бірақ оңтүстік тірегі әлі де сақталған.
Within the main section of the Back Bay Fens (Boylston Street to Avenue Louis Pasteur), three road bridges and two footbridges cross the Muddy River. The road bridges were designed by John C. Olmsted, Frederick Law Omlsted's adopted son. The largest and most significant is the Boylston Street bridge, designed as a "brilliant collaboration" between architect Henry Hobson Richardson (a frequent Olmsted collaborator) and the Olmsted firm. The triangular median at the south end of the bridge was designated Higginson Circle after Henry Lee Higginson in 1920. The west parapet was removed in the 1950s when the Muddy River was culverted through the Longwood Entrance. A replacement was designed during the 1920s work and finally built in 1939. The bridge was disassembled in 1979 with the other footbridges, but it was never rebuilt, possibly due to funding shortfalls created by Proposition 2½. North from Boylston Street in Charlesgate Park, the Muddy River is crossed by Ipswich Street, the Worcester Main Line railroad bridge, the Massachusetts Turnpike, two bridges carrying Commonwealth Avenue, Beacon Street, and Storrow Drive, as well as the elevated Bowker Overpass and its ramps. It was demolished around 1962 during construction of the Turnpike Extension and replaced by the Bowker Overpass, though the south abutment remains extant.
Ескерткіштер мен мемориалдар
1973 жылы бейсболшы және гуманитарлық қызметкер Роберто Клементеге (1934–1972) ескерткіш орнатылды. Бұл – 2 метрлік тас белгі, оның ішінде Клементенің үлкен қоладан жасалған бейнесі және испан және ағылшын тілдерінде «Роберто Клементе: Оның үш сүйіктісі; Пуэрто-Рико, бейсбол және балалар» деген қысқаша жазу бар. Спорт алаңына жақын орналасқан бейсбол алаңы да оның құрметіне арналған. Кэтрин Ли Бейтс ескерткіші – Агассиз жолындағы Мадди өзені мен Стони Брук қақпа үйіне қарап тұрған қола тақташасы бар, жеке тұрған гранит тақташа. Тақташада Бейтс туралы қысқаша ақпарат берілген және ол 20 ғасырдың басында жазған «Америка әдемі» әнінің мәтіні бар. Вестленд қақпасының жанында Джон Бойл О'Райли ескерткіші орналасқан. Бұл ескерткіш 1894 жылы Дэниел Честер Френч салған. Мемориалдың алдында О'Райлидің бюсті орналасқан, ал артқы жағында Эриннің ұлдарына лавр және емен жапырақтарынан гүл шоғын тоқып жатқан мүсіні бейнеленген, кельт жазуы фон ретінде қолданылған. Фенс (Килмарнок, Квинсбери) айналасындағы бірнеше көшелерге шотланд ақсүйектігінің атаулары және Роберт Бернстің әдеби шығармаларында аталған қалалардың есімдері берілген. 1910 жылы Бостонның Бернс ескерткіш қауымдастығы Бернстің мүсінін жасау үшін конкурс өткізді, бұл атауларға сәйкес келу үшін құрмет ретінде жасалған. Жеңімпаз – суретші Генри Хадсон Китсон. Китсон мүсінді 1919 жылы аяқтады, ал губернатор Кальвин Кулидж оны келесі жылы, 1920 жылғы Жаңа жыл күні ашты. Бұл туынды 1975 жылдың жазында Фенвейден Винтроп алаңына, Отис және Девоншир көшелеріне, Қаржы ауданына көшірілді. Ол қалпына келтіріліп, 2019 жылдың 30 қазанында бастапқы орнына қайтарылды. Екінші дүниежүзілік соғыста сауда кемелерінде қаза тапқан радиооператорлардың ескерткіші – кеменің батып бара жатқан бейнесі және базаның айналасында Морзе кодымен «Қызмет аяқталды» деген жазу. 1990 жылдары тәжірибелі операторлардың өтініші бойынша Педокс аралына көшірілді, өйткені Педокс олардың оқу орны болған. Оның тұғыры Агасзиз жолындағы Агасзиз көпірінің жанында, Келлехер гүлбағының қарсысындағы соғыс ескерткіштеріне қарап тұр. 1675 жылы Судзуки Магоэмонның басшылығымен Танака Гонзаэмон құйған қола қоңырау, Буддизмдегі балалар мен сәттілік құдайы Бишамонға арналған. 1940 жылы қоңырау Жапонияның соғыс күштеріне берілді, бірақ ол Йокосукадағы қоқысқа тасталды. «USS Boston» (CA 69) кемесінің теңізшілері Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін қоңырауды құтқарып алып, 1945 жылы Бостон қаласына сыйлады. 1953 жылы жапондық шенеуніктер қоңырауды Бостонға бейбітшілік символы ретінде табыс етті.
A monument was dedicated in 1973 to baseball player and humanitarian Roberto Clemente (1934–1972). It is a 5 feet (2 m) stone marker inset with a large bronze relief of Clemente and a short inscription in Spanish and English, "Roberto Clemente: His three loves; Puerto Rico, baseball, and children." The adjacent baseball diamond, which is part of the athletic field, is also dedicated in his honor. The Katharine Lee Bates monument is a freestanding granite tablet inset with a bronze plaque on Agassiz Road overlooking the Muddy River and Stony Brook gatehouse. The plaque gives brief information on Bates and includes the lyrics of "America the Beautiful", which she wrote at the turn of the 20th century. Close to the Westland Gate is the John Boyle O'Reilly Memorial. This memorial, sculpted in 1894 by Daniel Chester French memorializes the Irish poet and editor of the Catholic newspaper The Pilot. In the front of the memorial sits the bust of O'Reilly while the backside depicts a statue of Erin weaving a wreath of laurel and oak for her sons Poetry and Patriotism with Celtic calligraphy as a backdrop. Several streets surrounding the Fens (Kilmarnock, Queensbury) were given names of Scottish peerages and towns mentioned in Robert Burns's literary works. In 1910 The Burns Memorial Association of Boston held a competition to make a statue of Burns, to correspond with that nomenclature as an honor. The winner was artist Henry Hudson Kitson. Kitson completed the statue in 1919, and Governor Calvin Coolidge dedicated it the next year on New Years Day, 1920. The piece was moved from the Fenway to Winthrop Square at Otis and Devonshire Streets, in the Financial District, in the summer of 1975. It was restored and returned to its original location on October 30, 2019. A memorial commemorating the radio operators who lost their lives on merchant ships during the Second World War depicts a sinking ship with "End of service" in Morse Code around the base. It was moved in the 1990s to Peddocks Island at the request of veteran operators, as Peddocks was where they trained. Its plinth remains located on Agassiz Road adjacent to the Agassiz Bridge, overlooking the war memorials across from the Kelleher Rose Garden. The Temple Bell, a bronze bell cast in 1675 by Tanaka Gonzaemon under the supervision of Suzuki Magoemon, was dedicated to Bishamon, a Buddhist god of children and good luck. The bell was contributed to the Japanese war effort in 1940 but ended up on a scrap heap in Yokosuka. Sailors from the USS Boston (CA 69) salvaged the bell after World War II, and offered it to the city of Boston in 1945. In 1953, Japanese officials presented the bell to Boston as a symbol of peace.
Джон Эндекотт ескерткіші
Форсайт стоматологиялық институты мен Форсайт жолындағы Көркемөнер мұражайының қарама-қарсы жағында, бастапқыда Хантингтон даңғылындағы Фенс кіреберісі деп аталған бұл орында, үлкен қызыл гранит ескерткіш және Джон Эндекотттың ақ гранит мүсіні орналасқан. Мүсін – Джон Эндекотттың ерте колониялық киім киген бейнесі, кең, төртбұрышты жағасы бар жакет, тізелік шалбар, тоғалы аяқ киім және ұзын плащтан тұрады. Ол оң қолымен шапанын жанына түсіріп ұстап тұр. Мүсін "ДЖОН ЭНДЕКОТТ 1588–1665" деген жазуы бар үлкен гранит қабырғадан тік тұрған төртбұрышты негізге орнатылған. Қабырғаның негізін төменгі гранитті орындық айналап тұр. Ескерткіштегі жазуларға сәйкес, оны сәулетші Ральф Велд Грей жобалаған, ал мүсінді 1936 жылы Карл Пол Дженневейн жасаған. Ескерткіштің арт жағында "Денверстің Джордж Аугуст Пибоди Эскуайр мұрасы, Массачусетс штаты" деген үлкен жазу бар. Басты жазуда Массачусетс штатының мөрі және "ҚҰРЫҚ, БАТЫЛ ЖОХАН, АЛҒА БАС, БІРІНШІ ОРЫНҒА ҚОЙ, ХРИСТ СЕНІ ШАҚЫРДЫ, ОНЫҢ ЖАУЫҢ БОЛ, СЕНІМДЕН ЕШҚАШАН АЙЫРЫЛМА. ЭДВАРД ЖОНСОН 1654" деген цитата келтірілген.
Across from the Forsyth Dental Institute and Museum of Fine Arts on Forsyth Way, originally called the Huntington Avenue Entrance to The Fens, this is a large red granite monument and white granite statue of John Endecott. The statue is a standing portrayal of John Endecott dressed in early colonial attire, consisting of a jacket with a wide, square collar, knee breeches, buckle shoes, and a long cape. He holds his hat down at his side in his right hand. The sculpture rests on a square base that extends from a large granite wall with the inscription "JOHN ENDECOTT 1588–1665". A low granite bench surrounds the base of the wall. According to inscriptions on one side of the monument, it was designed by Architect Ralph Weld Gray, and the statue was sculpted by Carl Paul Jennewein in 1936. The rear of the monument features a large inscription, "Bequest George Augustus Peabody Esquire of Danvers, Massachusetts". The main inscription features the seal of the Commonwealth of Massachusetts and the quote "STRONG, VALIANT JOHN WILT THOU MARCH ON, AND TAKE UP STATION FIRST, CHRIST CAL'D HATH THEE, HIS SOLDIER BE, AND FAIL NOT OF THY TRUST EDWARD JOHNSON 1654".
Ардагерлер ескерткіш саябағы
1948 жылы Джордж Роберт Уайт қоры құрған бұл үш соғыс ескерткіші шеңбер бойымен орналасқан, Келлер роза бағы, Агасзиз көпірі және Мадди өзенінен көрінетін екі қақпа үйіне жақын орналасқан концерттік алаңға іргелес. Бұл Екінші дүниежүзілік соғыс ескерткіші сәулетші Тито Касьеридің жобалаған граниттен жасалған монументі болып табылады. Ол жартылай дөңгелек қабырғаға сүйенген тұғыр мен трибунадан тұрады, ал есімдер қола тақташаларға жазылған. Ескерткіштің үстінде Джон Ф. Парамино салған қоладан жасалған періште мүсіні мен қола жұлдыздарымен әшекейленген обелиск орналасқан. Бұл жердегі үш ескерткіштің ең көнесі және ең ірісі, Корея және Вьетнам соғысы ескерткіштері оның екі жағында орналасқан. Трибунада 1990 жылдары қосылған тақташа бар, ол бүкіл ескерткішті Ветерандар ескерткіш паркі деп қайта атап, Бостон қаласынан әскери қызметке шақырылған және Екінші дүниежүзілік соғыста Конгресс медалімен марапатталған сержант Чарльз Эндрю МакГилливаридің құрметіне арналған. Жақын жердегі Екінші дүниежүзілік соғыс ескерткішімен салыстырғанда Корея соғысы ескерткіші кішкентай. Бұл ескерткіште Корея картасы бекітілген тас алаң бар. Картаның екі жағында отыруға арналған екі тас тақта орналасқан. Ескерткіш – үш бағанасы бар төртбұрышты монумент. Үстінде «Корея» деген сөз және «1950–1953» жылдары жазылған. Вьетнам соғысы ескерткіші жақын маңдағы Екінші дүниежүзілік соғыс ескерткішімен салыстырғанда кішкентай. Бұл ескерткіште Вьетнам картасы бекітілген тас алаң бар. Картаның екі жағында отыруға арналған екі тас тақта орналасқан. Ескерткіш – үш бағанасы бар төртбұрышты монумент. Үстінде «Вьетнам» деген сөз және «1962–1975» жылдары жазылған.
Created by the George Robert White Fund in 1948, this is a grouping of three war memorials arranged around a circle, adjacent to the Keller Rose Garden, the Agassiz Bridge, and a concert grove that overlooks two gatehouses across the Muddy River. This World War II memorial features a granite monument designed by architect Tito Cascieri. It is composed of a plinth stage and lectern backed by a semi circular wall, with names set in bronze tablets. A large bronze statue of an angel sculpted by John F. Paramino sits atop the memorial, along with an obelisk capped with bronze stars. It is the oldest and largest of the three memorials on the site, with the Korean and Vietnam war memorials flanking it. The lectern has a plaque, added during the 1990s, rededicating the entire memorial as Veterans Memorial Park and honoring Sergeant Charles Andrew MacGillivary, a World War II Congressional Medal of Honor recipient who enlisted in Boston. The Korean War Memorial is a small installation, compared to the World War II memorial nearby. This memorial has a stone plaza area, with a map of the country of Korea embedded in it. Flanking the map are two stone slabs for use as benches. The memorial is a squarish monument that has three columns with names engraved in them. On top is the word, "Korea" and the years, "1950–1953." The Vietnam War Memorial is a small installation, compared to the World War II memorial nearby. This memorial has a stone plaza area, with a map of the country of Vietnam embedded in it. Flanking the map are two stone slabs for use as benches. The memorial is a squarish monument that has three columns with names engraved in them. On top is the word, "Vietnam" and the years, "1962–1975."
Бау-бақшалар
Жеңіс бақтары енді бақтың алғашқы ұйымдастырушыларының бірі Ричард Д. Паркердің есімімен аталады. Ол 1975 жылы қайтыс болғанға дейін сол бақта жұмыс істеді. Фенвейдегі Жеңіс бақтары – АҚШ-тағы Екінші дүниежүзілік соғыстан қалған екі жеңіс бағының бірі. Осы кезеңде президент Франклин Рузвельт американдықтарды өздеріне жеміс-көкөніс өсіруге шақырған болатын. Бостон қаласы 49 аумақта бақтарды ұйымдастырды, оның ішінде Бостон орталық саябағында және Бостон қоғамдық бағында да учаскелер болды. Фенвей Жеңіс бақтары 1942 жылы құрылды. Бұл бақтар Фенвей қауымдастығының маңызды бөлігі болып табылады және бүкіл елдегі бағбандарға кеңінен танымал. Тұрғындар учаскелерді көкөніс немесе гүл өсіру үшін пайдаланады. 20-шы ғасырдың басында елде қоғамдық гүлбақшаларға деген қызығушылық арта түсті. 1930 жылы ландшафт сәулетшісі Артур Шурклифф, Көркем өнер мұражайының қарамағындағы дөңгелек пішіндес, ресми гүлбақша мен фонтанды салды. Бұл жерде жалпы жұртшылық пен гүл өсіруге құштар адамдар гүл өсіру мәдениетімен танысып, гүлдердің сұлулығын тамашалай алатын болды. 1933 жылы бақ кеңейтілді, тіктөртбұрышты бөлігі салынды. Бақтың тіктөртбұрышты бөлігінің оңтүстік жағында Испанияның Барселона қаласы Бостон қаласына сыйға берген әйгілі «Эль Десконсол» мүсінінің көшірмесі орналасқан. 1975 жылы баққа Бостон парктері мен демалыс басқармасының Бау-бақша шаруашылығының басшысы Джеймс П. Келлехердің есімі берілді. 20-шы ғасырдың соңына қарай Келлехер гүлбақшасы тоқырап, толыққанды қайта жаңартуға мұқтаж болды. 2001 жылы «Зөңрөңгер мойынтірек» қоры Бостон парктері мен демалыс басқармасымен бірлесіп, ландшафт сәулетшілерін, бау-бақша мамандарын және роза өсірушілерді жинап, оны жаңартудың жоспарын жасады. Жолдар мен гүлзарлар бастапқы жоспарға сәйкес қайта жасалды, топырақ жаңартылды және жаңа шөп себілді. Суару жүйесі орнатылды және келушілерге бақтан білім алуға көмектесу үшін жаңа тақтайшалар қойылды. Қайта жаңарту жұмысы 2008 жылы аяқталды. 2014 жылы «Зөңрөңгер мойынтірек» қоры түпнұсқалық әшекейлі фонтанды қалпына келтірді және түпнұсқалық мүсін өндірушінің ұрпағы жоғалған әшекейлі херувим мүсіндерін қайта жасады.
The Victory Gardens are now named after Richard D. Parker, one of the original organizers of the garden, who gardened there until his death in 1975. The Victory Gardens in the Fenway are one of only two remaining victory gardens in the U. S. dating back to World War II, during which President Franklin Roosevelt encouraged Americans to grow their own vegetables. The City of Boston set up 49 areas to grow gardens, including plots on Boston Common and Boston Public Garden. The Fenway Victory Gardens were established in 1942. These gardens are a central part of the Fenway community and are well known to gardeners across the country. Residents use the plots to grow vegetables or flowers. A passion for public rose gardens swept the country in the early 20th century. In 1930, landscape architect Arthur Shurcliff added a circular formal rose garden and fountain opposite the Museum of Fine Arts where the general public as well as rose enthusiasts could learn about rose culture and enjoy the flowers. The garden was expanded in 1933 when the rectangular section was built. At the south end of the rectangular portion of the garden is a statue that is a copy of the famous El Desconsol which was a gift to the City of Boston by Barcelona, Spain. In 1975, the garden was named the James P. Kelleher Rose Garden to honor the Boston Parks and Recreation Department's Superintendent of Horticulture. By the late 20th century, The Kelleher Rose Garden was in decline and needed a complete restoration. In 2001, the Emerald Necklace Conservancy, in cooperation with the Boston Parks and Recreation Department, convened landscape architects, horticultural specialists, and rosarians to develop a master plan for its renewal. Paths and planting beds were recut according to the original plans; the soil was rejuvenated and new turf laid. An irrigation system was installed and new signs were placed to help visitors learn from the garden. The restoration was completed in 2008. In 2014 the Emerald Necklace Conservancy completed restoration of the original ornamental fountain and had the descendant of the original sculpture manufacturer replicate missing ornamental cherub statues.
Спорт алаңдары
Артур Шурклифтің The Fens-ке енгізген өзгертулерінің аясында 1923 жылы жеңіл атлетика стадионы салынды. 1926 жылы екі массивті құйма тас трибуна аяқталды, ал 1928 жылы Уильям Д. Остин жобалаған далалық үй пайда болды. Бастапқы далалық үй 1980 жылдары күтімсіздіктен қиратылып, оның орнына қарапайым готика стиліндегі қойма салынды. 420 метрлік жеңіл атлетика стадионы кейіннен Джозеф Ли ойын алаңы деп аталды. Кейіннен екі бейсбол алаңы қосылды. Олардың бірі бейсболшы және қоғам қайырмашы Роберто Клементеге арналған, құйма тастан жасалған ескерткіште латуньтан жасалған бейне және арнау тақтасы бар. Екіншісі 1984 жылы жергілікті тұрғындар Брайн мен Дэвид Кобке арналды, ал алаңның жанындағы Роксбери пудингтасы тасына қосылған қола тақта орнатылды. 1970 жылдары ойын алаңымен бірге екі баскетбол алаңы да салынды және Джим Брэдлидің құрметіне арналды. 2010 жылы Бостон қаласы мен Эммануэль колледжі арасындағы мемлекеттік-жеке серіктестік аясында алаң жоғары білім беру стандартына сәйкес кеңінен жөнделді, бұл тас трибуналардың бірін бұзуға әкеп соқты.
As part of Arthur Shurcliff's alterations to The Fens, an athletic track and field was constructed in 1923. Two massive cast stone bleachers were completed in 1926 followed shortly in 1928 by a field house designed by William D. Austin. The original field house was demolished in the 1980s, due to neglect, and replaced with a simple Gothic styled storage structure. The 420m athletic track and field was later dedicated as the Joseph Lee Playground. At some point two baseball diamonds were added. One of them is dedicated to baseball player and humanitarian Roberto Clemente with a cast stone monument featuring a brass relief & dedication plaque. The other was dedicated to neighborhood residents Brian and David Cobe in 1984 with a bronze plaque inset into a Roxbury puddingstone boulder adjacent to the diamond. Sometime in the 1970s two basketball courts were also added alongside the playground and dedicated in honor of Jim Bradley. In 2010, as part of a public private partnership between the City of Boston and Emmanuel College, the field was extensively renovated to collegiate standards, which necessitated the demolition of one of the stone bleachers.