Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Синовиялық сұйықтық, сондай-ақ синовия деп те аталады, [1] – синовиялық буындардың қуыстарында табылған тұтқыр, бей-Ньютондық сұйықтық. Жұмыртқа ағызына ұқсас консистенциясы бар синовиялық сұйықтықтың басты міндеті – қозғалыс кезінде синовиялық буындардың буындық шеміршектері арасындағы үйкелісті азайту. Синовиялық сұйықтық – жасушадан тыс сұйықтықтың құрамындағы шағын компонент.
Fluid found in the cavities of synovial joints
Synovial fluid, also called synovia,[help 1] is a viscous, non Newtonian fluid found in the cavities of synovial joints. With its egg white–like consistency, the principal role of synovial fluid is to reduce friction between the articular cartilage of synovial joints during movement. Synovial fluid is a small component of the transcellular fluid component of extracellular fluid.
Құрамы
Синовиялық тіндер стерильді және қан тамырлары бар, негіздік мембранасы жоқ дәнекер тінінен тұрады. Екі түрлі жасуша (А және В типтері) бар: А типі қан моноциттерінен пайда болады және синовиялық сұйықтықтан тозудың қалдықтарын шығарып тастайды. В типі гиалуронанды өндіреді. Синовиялық сұйықтық гиалурон қышқылы мен лубрициннен, протеиназалар мен коллагеназалардан құралған. Синовиялық сұйықтық Ньютон емес ағыс сипаттамаларын көрсетеді; тұтқырлық коэффициенті тұрақты емес және сұйықтық сызықтық тұтқыр емес. Синовиялық сұйықтық антитиксотроптық қасиеттерге ие; механикалық соққы сияқты қысымның кенеттен өсуі кезінде оның тұтқырлығы күрт жоғарылайды. Қалыпты синовиялық сұйықтықта 3–4 мг/мл гиалуронан (гиалурон қышқылы) бар, ол D-глюкурон қышқылы және D-N-ацетилглюкозаминнен тұратын дисахаридтердің полимері, олар бір-бірімен кезектесетін бета 1,4 және бета 1,3 гликозидтік байланыстармен қосылған. Гиалуронанды синовиялық мембрана синтездейді және буын қуысына буын шеміршектерінің тұтқырлығы мен серпімділігін арттыру және синовий мен шеміршек арасындағы беттерді майлау үшін бөлінеді. Синовиялық сұйықтық синовиялық фибробластармен бөлінетін екінші майлау компоненті ретінде лубрицинды (PRG4 деп те аталады) қамтиды. Көбінесе ол шекаралық қабатты майлау үшін жауапты, бұл шеміршек беттері арасындағы үйкелісті азайтады. Сондай-ақ, ол синовиялық жасушалардың өсуін реттеуге көмектеседі деген дәлелдер де бар. Онда сонымен қатар микробтарды және буынның қалыпты тозуынан туындаған қалдықтарды жоятын фагоциттік жасушалар бар.
Synovial tissue is sterile and composed of vascularized connective tissue that lacks a basement membrane. Two cell types (type A and type B) are present: Type A is derived from blood monocytes, and it removes the wear and tear debris from the synovial fluid. Type B produces hyaluronan. Synovial fluid is made of hyaluronic acid and lubricin, proteinases, and collagenases. Synovial fluid exhibits non Newtonian flow characteristics; the viscosity coefficient is not a constant and the fluid is not linearly viscous. Synovial fluid has anti thixotropic characteristics; under conditions of sudden increase in pressure as in some kind of mechanical shock, its viscosity suddenly increases. Normal synovial fluid contains 3–4 mg/ml hyaluronan (hyaluronic acid), a polymer of disaccharides composed of D glucuronic acid and D N acetylglucosamine joined by alternating beta 1,4 and beta 1,3 glycosidic bonds. Hyaluronan is synthesized by the synovial membrane and secreted into the joint cavity to increase the viscosity and elasticity of articular cartilages and to lubricate the surfaces between synovium and cartilage. Synovial fluid contains lubricin (also known as PRG4) as a second lubricating component, secreted by synovial fibroblasts. Chiefly, it is responsible for so called boundary layer lubrication, which reduces friction between opposing surfaces of cartilage. There also is some evidence that it helps regulate synovial cell growth. It also contains phagocytic cells that remove microbes and the debris that results from normal wear and tear in the joint.
Жинақ
Синовиалдық сұйықтық артроцентез деп аталатын процедура арқылы шприцпен алынуы мүмкін, бұл буыннан сұйықтық сору деп те белгілі.
Synovial fluid may be collected by syringe in a procedure termed arthrocentesis, also known as joint aspiration.
Талдау
Синовиялық сұйықтықтағы глюкоза концентрациясы (мг/дл) шамамен сарысудағы глюкоза концентрациясына тең. Адамның синовиялық сұйығын цитологиялық және биохимиялық талдау 1940 жылдар шамасында мәйіттен алынған сұйықтықты қолданып, оның қасиеттерін, мысалы, сиыр синовиялық сұйығының қасиеттерімен салыстыру арқылы басталды.
Glucose (mg/dl) concentration in synovial fluid is nearly equal to serum. The cytological and biochemical analysis of human synovial fluid began around 1940 using cadaver derived fluid and comparing characteristics to those of, for instance, bovine synovial fluid.
Химия
Муцинді тромбтар тесті – қабыну инфильтратының бар-жоғын анықтаудың өте ескі әдісі. Бұл сынақта синовиялық сұйықтық үлгісіне сірке қышқылы қосылады. Қалыпты үлгіде бұл гиалурон қышқылының қоюлануына алып келіп, «муцинді тромб» құрайды. Егер қабыну болса, муцинді тромб пайда болмайды (гиалурон қышқылы ыдырайды). Септикалық артритте лактаттың деңгейі көтеріледі, әдетте 250 мг/дл-ден асып түседі. Ревматоидты артрит және қызыл жегі артритінде комплемент факторлары төмендейді.
The mucin clot test is a very old approach to determining if an inflammatory infiltrate is present. In this test, acetic acid is added to the synovial fluid specimen. In a normal specimen, this should lead to a congealing of the hyaluronic acid, forming a 'mucin clot.' If inflammation is present, a mucin clot is not formed (the hyaluronic acid is degraded). Lactate is elevated in septic arthritis, usually above 250 mg/dL. Complement factors are decreased in rheumatoid arthritis and lupus arthritis.
Микроскопиялық
Синовиялық сұйықтықтың микроскопиялық талдауы жасуша саны мен кристалдарды бағалау үшін жасалады. Кристалдарға мононатрий урат кристалдары, кальций пирофосфаты, гидроксиапатит және кортикостероид кристалдары кіреді. Бұл процеске кавитация деп аталады. Синовиялық буындардағы кавитация жоғары жиілікті «қырылдау» дыбысын тудырады.
Microscopic analysis of synovial fluid is performed to evaluate for cell count and crystals. Crystals include monosodium urate crystals, calcium pyrophosphate, hydroxyapatite and corticosteroid crystals. This process is known as cavitation. Cavitation in synovial joints results in a high frequency 'cracking' sound.
Этимологиясы мен айтылуы
Синовия (/sɪ/'/n/oʊ//v//i//ə/) термині 1640 жылдар шамасында ағылшын тіліне енді (англисшеленген синовиал түрі алғаш рет 18 ғасырдың ортасында тіркелді), ол нео-латын тілінен келген, онда бұл термин, болжам бойынша, Парацельс грек тілінен συν "бірге" және латын тілінен ovum "жұмыртқа" сөздерінен және ia жұқағынан құрастырылған, себебі оның консистенциясы мен сыртқы түрі жұмыртқаның ағына ұқсайды. Синовий термині – бұл синовиалды мембрана деп аталатын нәрсе үшін жаңадан жасалған, шатастырмас үшін, жалған латын сөзі. Ол жалпы сөздіктерде кездеспейді, ал медициналық сөздіктерде оның этимологиясы емес, тек мағынасы ғана түсіндіріледі. Бірақ ол, көрінеу, синовия терминінен туындаған, яғни синовия терминінің грек және латын элементтерінен құралған этимологиясы дұрыс түсінілмеген, және бұл сөз бұрыннан болмаған синовий терминінің көпше түрі ретінде қате түсіндірілген (мысалы, сілекей сулары сияқты сұйықтықтарға қатысты басқа көпше сөздерге ұқсас). Егер біреу синовиалды мембрана үшін осы жалған латын терминін – синовийді пайдалануға басымдық берсе, онда латын тіліне тән емес, synoviums көпше түрі синовиядан гөрі дұрыс және шатастырмас болар еді.
The term synovia (/s//ɪ/'/n//oʊ//v//i//ə/) came to English around 1640 (the anglicized form synovial is first recorded in the mid 18th century) from Neo Latin, where it was coined perhaps by Paracelsus from Greek συν "with" and Latin ovum "egg" and ia because it resembles egg white in consistency and external appearance. The term synovium is a much more recent pseudo Latin coinage for what is less confusingly called the synovial membrane. It is not recorded in general dictionaries, and medical dictionaries only explain its meaning, not its etymology, but it is apparently derived from the term synovia, i. e. the obfuscated etymology of mixed Greek and Latin elements of the singular term synovia was misunderstood and the word was erroneously reinterpreted as the plural of the previously non existent term synovium (perhaps in analogy to other plural terms for liquids such as "waters" for amniotic fluid). If one insists on using this pseudo Latin term synovium for the synovial membrane, the non Latinate plural synoviums is better and less confusing than synovia.