Жон Скарне: Американ сахнагері және картоқшы шебері
John Scarne
Джон Скарне – американдық фокусник, карточкалармен жұмыс жасау шебері. Кітаптар авторы, құмар ойындар мен түрлі тәсілдер сарапшысы. Тарихымен танысыңыз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық сиқыршы (1903–1985)
American magician (1903–1985)
Джон Скарн ( /s//k//ɑr//n//i/; 4 наурыз 1903 – 7 шілде 1985) – американдық сиқыршы және автор, ерекше түрде карталармен жұмыс істеуде шебер болған. Ол карталар және басқа ойындар саласындағы сарапшы ретінде танылды, сонымен қатар карталар, құмар ойындар және осымен байланысты тақырыптар бойынша көптеген танымал кітаптардың авторы атанды.
John Scarne ('/s//k//ɑr//n//i/; March 4, 1903 – July 7, 1985) was an American magician and author who was particularly adept at playing card manipulation. He became known as an expert on cards and other games, and authored a number of popular books on cards, gambling, and related topics.
Ерте өмір
Ол АҚШ-тың Огайо штатындағы Стьюбенвилл қаласында Орландо Кармело Скарнечча болып дүниеге келді, бірақ кейін атын Джон Скарн деп өзгертті. Ол Нью-Джерси штатындағы Фэрвью және Гуттенберг қалаларында өсті. Сегізінші сыныпты бітіргеннен кейін мектепті тастап, ол жергілікті карта ойыншысынан "Үш карталы Монте" сияқты алаялықтар жасауды және карталарды манипуляциялау арқылы құмар ойындарында қалай алдауға болатынын үйренді. Скарн картада шебер болу мақсатымен қолдарымен жұмыс істеуді бастады, бірақ оның католик анасы ұлын құмар ойындардан және әсіресе басқаларды алдаудан тыйым салды. Ол оны керісінше, әртүрлі фокус жасауға көндірді. Скарнға Нейт Лейпциг үлкен әсер етті. Лейпциг туралы Скарн: "Мен не істей алатын болсам, онда Нейт Лейпциг маған оны қалай жасау керектігін көрсетті". Скарн карталарды қолданудағы шеберлігін карталармен сиқырлы әсерлерді үйренуге және ойлап табуға дейін жетілдірді. Ол жақын маңдағы ойыншық дүкенінде бірнеше ай бойы бұрыс құмар ойын құралдары (белгіленген карталар мен салмақты кеспелер сияқты) туралы білім алды. Ұзақ жаттығулардың нәтижесінде Скарн фокусшы ретінде ақша табуды бастады.
He was born Orlando Carmelo Scarnecchia in Steubenville, Ohio, United States, and at some point anglicized his name to John Scarne. He grew up in the New Jersey communities of Fairview and Guttenberg. When he left school after the eighth grade, he learned from a local card sharp how to perform such swindles as The Three Card Monte, and how to cheat in gambling card games by manipulating the cards. Scarne began practicing sleight of hand with the goal of becoming a card sharp, but his Roman Catholic mother dissuaded her son from gambling in general, and cheating others in particular. She persuaded him to practice magic instead. One of Scarne's influences was Nate Leipzig. Of Leipzig, Scarne said, "Whatever I can do, is because Nate Leipzig showed me how to do it." Scarne soon extended his skill at handling cards to learning—and devising—magical effects with cards. He spent a few months learning about crooked gambling devices (including marked cards and loaded dice) at a nearby novelty store. Thanks to his endless practice, Scarne began making money as a magician.
Мансап
Скарн ғана емес, сиқырлы әсерлерде, сонымен қатар барлық түрдегі ойындарда саршен болды. Ол туралы әртүрлі журналдарда мақалалар жарық көрді, және ол әртүрлі компаниялармен, сондай-ақ АҚШ Армиясымен кеңесші ретінде жұмысқа алынды, оны әлемнің түкпір-түкпіріндегі базаларға жіберіп, солдаттарға карта және құмар ойындарының алдаушылықтары туралы білім беру үшін жіберді. Ол он бес кітап жазды және ойындар туралы жиырма сегіз кітаптың бірнешеуін бірлесіп жазды, мысалы, «Скарн на Dice», «Скарнның қазіргі заманғы покерге нұсқаулығы» және «Скарнның құмар ойындарына толық нұсқаулығы». Ол сондай-ақ екі автобиография жазды: «Джон Скарнның таңғажайып әлемі: Жеке тарихы» (1956) және «Маған қарсы мүмкіндіктер» (1966). Ол 1973 жылы түсірілген «Стинг» фильмінде техникалық кеңесші болып жұмыс істеді және карталарды манипуляциялау мен палубаларды ауыстыру көріністерінде актер Пол Ньюменнің қолына дублер болды. Сарапшылар, сиқыршылар және сол кездегі редакторлар Скарнды барлық уақыттағы ең ұлы карта манипуляторы деп жариялады. Бірақ ол жаңа ойын ойлап табумен (және оның «Джон Скарн ойындары, Inc.» компаниясы арқылы сатумен) ең бақытты болды, ол мұны жиі жасады. Ол әсіресе 1945 жылы ойлап тапқан (нұсқасы алынып тасталды), 1952 жылы қайта ойлап тапқан және 1960 жылдары өзгерткен «Теэко» деген ойынмен мақтанды. Ол ойынға соншалықты мақтанғандықтан, ұлына Джон Тико Скарн деген есім қойды. «Теэко» ойыны тез арада бүкіл әлемге тарады. Алайда, Скарн бұл ойыннан ешқандай пайда таппады, себебі қоймадағы судың зақымдануынан «Теэко» жиынтықтарының барлық қоры бір күнінде жойылды. Бүгінде «Теэко» ойыны дерлік белгісіз. Скарнның ең танымал карталық тәсілі «Скарнның асалары» деп аталды. Бұл тәсілде көрерменнің араласқан карта палубасын алып, өзі бірнеше рет араластырып, содан кейін барлық төрт асаны бірге табу керек еді. Скарнның ең танымал карталық әсерлерінің бірі – үш рет сәйкестік, онда көрермен мен сиқыршы екі түрлі түсті екі стандартты карта палубасынан әрқайсысы үш түрлі карта таңдайды және барлық таңдаулар сәйкес келетіндігі көрсетіледі. Скарн төрт рет сәйкестік тәсілін де жасады, онда көрермен карта таңдайды және оның картасының төрт мүмкін емес болжамы жасалады. Скарн сондай-ақ Эдвард О. Торптың блэкджек ойыны үшін жасаған карта санау жүйесін жоққа шығаруға тырысты. 1966 жылғы «Маған қарсы мүмкіндіктер» автобиографиясында ол Торптың жүйесін талдап, оның математикалық қателерге толы екенін және Торптың қиялынан туған таза ойдан шығарылған нәрсе екенін қорытындылады. Скарн Уилсонның блэкджек ойыны үшін жасаған атақты нүктелік санау жүйесін де «қауырсын» деп атады. Скарн блэкджек карталарын санаушыларға шақыру жасады, бірақ болашақ қатысушылар оның шарттары туралы келісе алмады. «Маған қарсы мүмкіндіктер» кітабында Скарн 1947 жылы Лас-Вегаста қолданылған ережелермен төрт палубалы блэкджекке дейін санаудың өзінің жеке тәсілін сипаттады: Скарн бөлінбеген карталардың мазмұнын бақылауға көмектесетін құрылғы ретінде чиптер үйірмесін пайдаланды. Оның тәсілінің толық сипаттамасы оның кейінгі кітабында, «Скарнның казино құмар ойындарына нұсқаулығында» келтірілген, онда ол казинолардың карта санауға қарсы күресу үшін қолданатын алдын алу шараларын да сипаттады.
Gradually, Scarne became an expert at not only magical effects, but games of all kinds as well. Articles were written about him in various magazines, and he was hired as a consultant or adviser by various companies, as well as by the US Army, which sent him to bases around the world in order to educate soldiers about the dangers of card and dice cheats. He wrote fifteen books and co wrote a few more for a total of twenty eight books on games, such as Scarne on Dice, Scarne's Guide to Modern Poker and Scarne's New Complete Guide to Gambling. He also wrote two autobiographies: The Amazing World of John Scarne: A Personal History (1956), and The Odds Against Me (1966). He served as a technical advisor in the 1973 motion picture The Sting, and doubled for actor Paul Newman's hands during scenes that involved card manipulations and deck switching. Scarne was often proclaimed by experts, magicians and editors of the time to be the greatest card manipulator of all time. But he was happiest when inventing (and marketing, through his company John Scarne Games, Inc.) new games, which he did quite a bit. And he was especially proud of one called Teeko, which he invented in 1945 (version withdrawn), re invented in 1952 and modified in the 1960s. He was so proud of the game that he named his son John Teeko Scarne. Teeko quickly spread around the world. However, Scarne never made a profit on the game, mainly due to water damage in a warehouse which destroyed the entire stock of Teeko sets in one day. Today Teeko is virtually unknown. Scarne's most famous card trick was titled "Scarne's Aces". The trick involved taking a spectator's shuffled deck of cards, performing a series of riffle shuffles himself and then cutting to all four aces. Another one of Scarne's most notable card effects was the triple coincidence, in which a spectator and a magician each pick three different playing cards out of two regular decks of opposite colors and it is shown that all of the selections match. Scarne also created a quadruple coincidence, wherein a spectator selects a card and four apparently impossible predictions of their card are made. Scarne also attempted to discredit Edward O. Thorp's card counting system for the game of blackjack. In his 1966 autobiography The Odds Against Me, he analyzed Thorp's system and concluded that the whole system was loaded with mathematical errors, and that it was pure fiction dreamed by Thorp. Scarne also dismissed Wilson's famous blackjack point count system as "hokum". Scarne offered a challenge to blackjack card counters, but the prospective participants were never able to agree upon its terms. In The Odds Against Me, Scarne described his own technique for counting down up to four deck blackjack with the rules generally used in Las Vegas in 1947: Scarne made use of his stacks of chips as a device to help track the contents of the undealt cards. A more complete description of his technique is present in his later book, Scarne's Guide to Casino Gambling, where he also described preventative measures taken by casinos to combat card counting.