Сан-Диего қаласын дамытуға атсалысқан Эфраим Морс өмірі
Ephraim Morse
Сан-Диего қаласын дамытуға үлкен үлес қосқан Эфраим Морс туралы ақпарат. Алтын іздеуден бастап, қаланың өркендеуіне атсалысқан тұлғаның өмірі мен еңбектері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Эфраим В. Морс (16 қазан 1823 – 17 қаңтар 1906) – Сан-Диего қаласының ерте мекендеушісі. Ол қаланың көптеген дамуына үлес қосты, мысалы, Атчисон, Топека және Санта-Фе теміржолын қалаға тарту және Балбоа паркін ұсыну сияқты.
Ephraim W. Morse (October 16, 1823 – January 17, 1906) was an early settler of the city of San Diego, and was partially responsible for many of its expansions as a city, such as attracting the Atchison, Topeka and Santa Fe Railway and proposing Balboa Park.
Ерте өмір
Морс 1823 жылы Массачусетс штатының Батыс Эймсбери қаласында (1876 жылы Мерримак, Массачусетс болып құрылған) дүниеге келген. Ол 1848 жылға дейін фермерлікпен айналысып, мұғалім болып жұмыс істеді, содан кейін Калифорниядағы алтын асыру жаңалығы АҚШ-ты қызыл отпен шарлады.
Morse was born in 1823 in West Amesbury, Massachusetts (incorporated in 1876 as Merrimac, Massachusetts). He lived there as a farmer and teacher until 1848, when news of the California Gold Rush took the United States by storm.
Сан-Францискоға кеме жалдау
Ол компания құрып, кеме жалдап, алтын кен орындарына саяхат үшін қажетті материалдарды жинауды шешті. Кейін ол: «Бұл компания таңдаулы болуы тиіс еді және де солай болды. Қала әкімдерінен, қала әкімінен немесе белгілі дін қызметкерінен қолдау көрсетпеген ешкім қосыла алмады» деді. Шындығында, бұл өте қатаң ұйым болды, онда әрбір мүше өз уақытын және мүддесін жеке өзіне емес, компанияға жұмсауға міндетті болды, ал компанияның келісімінсіз қаржылық міндеттемелерді қабылдауға, ішімдік ішуге немесе құмар ойнауға болмады, мұның бәрі айыппұлмен жазаланды. Сонымен қатар, шын мәнінде қажет болмаса, сенбі күні жұмыс істеуге тыйым салынды. Дегенмен, мүшелер ауырғанда күтімге алынды, ал қайтыс болған жағдайда компания есебінен жерленді. Мүшелердің көп бөлігі Морздің достары, туыстары және әріптестерінен құралды. 1849 жылдың басында олар «Леонора» атты кемені жалдап, 4 ақпанда Сан-Францискоға бет алды, 5 шілдеде осы қалаға жетті. Содан кейін мүшелер Сакраментоның солтүстігіндегі Юба өзенінің кен орындарына тарады. Алайда Морз бен оның серіктесі Леви Слак Калифорнияның жазғы ыстығына шыдамады. Сосын олар АҚШ-Мексика шекарасына жақын орналасқан Сан-Диего деген шағын қала туралы естіді.
He decided to form a company to charter a ship and gather materials for a voyage to the gold fields. He later stated that "this company was intended to be, and was, a select company. No one could join without presenting satisfactory recommendations from the selectmen of the town, the mayor of their city, or some prominent preacher." It was indeed a stringent organization, in which each member had to give their time and interests to the company rather than themselves, nor could they assume pecuniary liabilities without company approval, or drink or gamble, all under penalty of a fine. Labor on the Sabbath was also prohibited unless of urgent necessity. However, members would be cared for in sickness, and in case of death buried at the company's expense. The members mainly consisted of Morse's friends, relatives, and associates. By early 1849 they managed to charter a ship, the Leonora, and on February 4, 1849, they set sail for San Francisco, arriving on July 5. The members then dispersed to the mines on the Yuba River north of Sacramento. However, Morse and his partner, Levi Slack, could not cope with the California summer heat. Then they heard about the small town of San Diego, far to the south near the U. S. Mexico border.
Сан-Диегоға көшу
Екеуі де Массачусетс штатының тумасы Ричард Генри Дананың теңіз арқылы Калифорнияға сапар шегуі және сол кездегі мексикалық шағын pueblo Сан-Диегода көп уақыт өткізгені туралы "Масттан екі жыл бұрын" атты кітабын оқыған еді. Олар уақытша сол жерге қоныстануға шешім қабылдады. 1850 жылдың сәуір айында екеуі келді де, Сан-Диего шығанағындағы Дэвистаун елді мекенінде дүкен ашты. Дэвистаунның дамымауына байланысты, олар ескі испан президиосының (бекінісінің) жанында, Сан-Диего өзенінің солтүстігіндегі қаланың орталық бөлігіне көшіп кетті. Бір жылдан кейін Морс денсаулығын қалпына келтіріп, Массачусетске қайтуға бекінді. Никарагуа арқылы қиын сапар болғанына қарамастан, ол туған қаласы Вест-Эймсбериге қауіпсіз оралды, онда ол Лидия А. Греймен танысып, үйленді. Олар онда тұрды, бірақ Морс Сан-Диегода Леви Слэктің күрт қайтыс болғаны туралы хабарды естіді. Ол досының жерлеу рәсіміне жалғыз барып, 1852 жылдың мамырында қайта оралды. Алайда, олар жас қаланың құрғақ, жылы климатына қызығып, келесі жылы батысқа тағы бір сапар жасады, бұл жолы тұрақты түрде. Оларға Нью-Йорк қаласынан келген Томас Уэйли және оның әйелі қосылды. Морс пен Уэйли 1856 жылға дейін қала орталығында дүкенді бірлесіп жүргізді, содан кейін олар ажырасып кетті. 1859 жылы Морс Сан-Диегодан Паломар тауының ашық егістік жеріне көшіп, фермер және малшы болды. Морс сондай-ақ ара шаруашылығымен айналысты. Ол Сан-Диего аймағындағы алғашқы коммерциялық ара шаруашылығының бірі болды және әртүрлі шаруашылықтарында бірнеше жүз уызы бар еді. 1861 жылы Морс Сан-Диегоға оралып, саудагер ретінде жаңа бизнес ашты, сондай-ақ Wells Fargo экспресс-агенті болып жұмыс істеді, осылайша өзін белгілі жергілікті тұрғын ретінде таныстырды. 1869 жылдың маусым айында ол сәтті жер саудагері Алонзо Хортон ұйымдастырған және насихаттаған жаңа құрылыс – Хортонның қосымшасына, сондай-ақ Жаңа қалаға көшті. Бұрынғы қала орталығының (қазіргі күнге дейін Ескі қала деп аталады) көптеген тұрғындары наразы болғанымен, жаңа орын өсіп келе жатқан қаланың назар ошағына айналды, себебі ол шығанақта орналасқан болатын, бұл кеме қатынасына қолайлы жағдай жасады. Кейін оған Сан-Диегоның тағы бір ерте ағылшын тұрғыны Филип Кросвэйт қосылды. Морс Хортонмен бірлесіп, судағы жаңа орталықты насихаттауға көп еңбек етті.
The two had both read Two Years Before the Mast by fellow Massachusetts native Richard Henry Dana Jr., about his voyage by sea to California, spending much time in San Diego, then a small Mexican pueblo. They decided to resettle there for the time being. In April 1850 the two arrived, and opened a store in the settlement of Davistown on San Diego Bay. When Davistown faltered, they relocated to the main center of town, further north on the San Diego River near the old Spanish presidio (fortress). After a year, Morse found himself recuperated, and decided to return to Massachusetts. Despite a rough voyage via Nicaragua, he returned safely to his hometown of West Amesbury, where he met and married a local woman, Lydia A. Gray. The two lived there until he heard of the sudden death of Levi Slack back in San Diego. He then returned alone to attend his friend's funeral, then came back again in May 1852. However, the couple had become drawn to the young city's dry, warm climate, and the following year made the journey West again, this time permanently. They were joined by Thomas Whaley and his wife, from New York City. Morse and Whaley jointly operated a store in the town center until 1856, when they split up. In 1859, Morse left San Diego for the open farmland of Palomar Mountain, where he became a farmer and rancher. Morse was also established in beekeeping. He was one of the first commercial beekeepers in the San Diego area and had several hundred hives in various operations. In 1861, Morse returned to San Diego and started a new business as a merchant, as well as a Wells Fargo express agent, making a name for himself as a prominent local man. In June 1869, he moved to the new development of Horton's Addition, also known as New Town, organized and promoted by the successful land merchant Alonzo Horton. Although many residents of the former town center (known to this day as Old Town) were angered, the new site became the focus of the growing town because it was located on the bay, providing easier access for shipping. He was subsequently joined by Philip Crosthwaite, another early Anglo resident of San Diego. Morse, in conjunction with Horton, did much to promote the new downtown on the water.
Сан-Диего қаласының дамуы
Сан-Диегода болған кезінен бастап Морс жергілікті саяси істерге белсенді түрде қатысты. 1852 жылы ол сессиялар сотының қосымша судьясы болып сайланды, сондай-ақ сол жылы сауда кеңесінің хатшысы болып тағайындалды және 12 жыл бойы осы қызметте болды. 1858–1859 жылдары Сан-Диего округінің қазынашысы, ал 1861–1863 жылдары қайтадан осы лауазымды атқарды. 1866–1867 жылдары ол қалалық сенімдісі ретінде қызмет етті, осы қызметінде Хортонға көптеген жерлерді сатты. Сонымен қатар, ол 1876–1877 жылдары мемлекеттік басқарушы болып жұмыс істеді. Дегенмен, ол саясаткер болуға ниеті болмады, тек қажет деп ойласа ғана мемлекеттік қызметке кірісті. Сондықтан ол жоғары лауазымдарға ұмтылмады. Алайда, оның көптеген тыйырмалары Сан-Диегоның атын бүкіл елге танытуға және оны дамыған қалаға айналдыруға зор үлес қосты. 1870 жылы ол қаланың алғашқы банкін, Сан-Диего банкін құрды, ал 1871 жылы Вашингтонға барып, Сан-Диего пуэблосының жер иеліктері туралы мәліметтер ұсынды.
From the beginning of his time in San Diego, Morse took an active role in local political affairs. In 1852 he was elected associate judge of the court of sessions, and also that year to the secretary of the board of trade, as which he served for 12 years. From 1858–1859 he served as San Diego County treasurer, and again from 1861–1863. From 1866–1867 he served as city trustee, in which capacity he sold many lands to Horton. He also served as public administrator from 1876 to 1877. However, he did not wish to become a politician, and only served in public office if he felt it would be necessary. Thus he did not seek any higher office. However, his varied efforts did much to promote San Diego's name throughout the nation and help it mature into a thriving metropolis. In 1870, he organized the city's first bank, the Bank of San Diego, and in 1871 he went to Washington, DC to present information about San Diego's pueblo land interests.
Жеке өмір
1856 жылы Морздің алғашқы әйелі Лидия ескі қалада қайтыс болды. 1865 жылы Морс Нью-Гэмпширден келген мектеп мұғалімі Мэри Чейз Уокерді Сан-Диего, Калифорниядағы Мейсон-стрит мектебінде жұмыс істеу үшін шақырды. Екеуі 1866 жылдың 20 желтоқсанында үйленді. Бірінші әйелінен оның бір ұлы болды, Эдвард, ол кейіннен жаңадан құрылған Мэрримак, Массачусетс қаласына, бұрынғы Батыс Эймсбериге қоныс аударды. Морз 1906 жылдың 17 қаңтарында қайтыс болды.
Morse's first wife, Lydia, died in Old Town in 1856. In 1865, Morse brought New Hampshire schoolteacher Mary Chase Walker to serve in the local school, Mason Street School in San Diego, California. The two married on December 20, 1866. By his first wife he had one son, Edward, who eventually resettled in newly incorporated Merrimac, Massachusetts, formerly West Amesbury. Morse died on January 17, 1906.