Кіріспе

Дэвид Уильямс (21 қазан 1754 – 2 тамыз 1831) – Америка революциясы кезінде Нью-Йорк штатынан шыққан қарулы күштердің мүшесі. 1780 жылы ол британдық майор Джон Андрені ұстаған үш адамның бірі болды, ол опасыздық жасағандықтан және Бенедикт Арнольдпен құлықты сөздер айтқандықтан тыңшы ретінде айыпталып, жазаланды. Ол Массачусетс штатының Дэвид Уильямспен (1759–1836), Бостон шай партиясына қатысушымен шатастырылмауы керек, олар туыс емес.

Өмірбаян

Тарритаун қаласында, Нью-Йорк штатында туған Уильямс 1775 жылы Континенттік армияға қосылғанға дейін фермер болып жұмыс істеген. Генерал Ричард Монтгомеридің басшылығымен қызмет етіп, бірнеше науқанға қатысқан. 1779 жылы аяқтары қатты суық тигеннен кейін активтік қызметтен кетуге мәжбүр болды, бұл оны өмір бойына жартылай мүгедек қалдырды. Осы жағдайға қарамастан, Уильямс өз туған жеріндегі ерікті күштерге көмектесуін жалғастырды: 1780 жылдың 22-23 қыркүйегіне қараған түні ол қарулы патрульдің бір бөлігі ретінде милициялық Джон Полдинг пен Исаак Ван Вартқа қосылды. Үш адам Тарритаунның қазіргі Патриот паркі деп аталатын жерінде британдық офицер майор Джон Андрені ұстады. Уильямс Андрені тексеріп, оның етік ішінде жасырылған Континенттік офицер Бенедикт Арнольдпен құпия байланыс туралы құжаттарды тапты. Милициялықтардың барлығы шаруалар болды, олар Андренің парасын қабылдамай, офицерді Континенттік армия штабына жеткізді. Арнольдтың Вест-Пойнтты британдықтарға тапсыру жоспары ашылып, жолы болды, ал Уильямс Андре тыңшы ретінде асылған кезде куәгер болды. Джордж Вашингтонның жеке ұсынысымен Америка Құрама Штаттарының Конгресі Уильямсқа, Полдингке және Ван Вартқа Америка Құрама Штаттарының алғашқы әскери наградасын – «Адалдық медалі» деп аталатын күміс медальді табыс етті. Үшеуі де жылына 200 доллар мөлшерінде зейнетақы алды. Нью-Йорк штаты оларға құнды жерлерді сыйлады. Үш милициялық өмірінде зор даңққа ие болды: Вестчестерде үлкен және кішкентай естелік шаралар көптеп өткізілді (төменде қараңыз), және олар ерте Америка Құрама Штаттарының көптеген аймақтарында кездеседі. Басқа да құрметтердің ішінде, әрқайсысының есімі жаңа Огайо штатындағы округтерге берілді (1803): Уильямс округі штаттың солтүстік-батыс бұрышында орналасқан. Дегенмен, Уильямс пен оның серіктерінің беделіне кейбіреулер күмән келтірді. Андре сотта олар қарақшылар екенін мәлімдеді; оған деген симпатия кейбір аристократиялық американдықтарда сақталды (және Англияда аңызға айналды, ол Вестминстер аббаттығында жерленді). Осы симпатияны білдіру үшін Коннектикут штатынан конгресс депутаты Бенджамин Таллмадж 1817 жылы Конгрессті олар сұраған зейнетақыны арттыруға келіспеуге көндірді, олардың сенімділігі мен ниеттерін жария түрде сынады. 1780 жылы майор болған Таллмадж Андре тұтқындалғаннан кейін оған жеткізілген офицер болды, және ол үш тұтқынның айтқанына қарағанда Андреге сенетінін айтты. Ол Уильямс пен басқа екеуінің «екі армия арасында, көбінесе бір лагерде, көбінесе екінші лагерде жүріп-қонып жүрген адамдар» екенін айтты. Ол «майор Андренің аяқ киімдерін шешіп алғанда, олар сатқындықты анықтау үшін емес, олжа іздеу үшін шешкен» деді. Ол «Егер Андре бұл адамдарға босату үшін талап еткен соманы берген болса, оны тыңшы ретінде аспанға тіркейтін емес, тұтқынға да алмас еді» деді. Бұл сынға қарамастан, ер адамдардың халық арасындағы құрметі 19 ғасыр бойына мифтік деңгейге дейін өсті. Кейбір қазіргі ғалымдар оқиғаны ерте американдық мәдениеттің дамуындағы маңызды оқиға ретінде қарастырды, бұл жаңа қоғамдағы қарапайым адамның қадір-қасиетін көрсетеді, тіпті бұл олардың мінез-құлқы мен іс-әрекеттері туралы заманауи есептерді елемеуді және 19 ғасырда оларды қастерлеуді білдіреді. Уильямс Нью-Йорк штатының Шохари қаласындағы Олд Стоун Форт зиратында жерленген, ол Олбаниден оңтүстік-батысқа қарай орналасқан. Оның обелискісінде былай деп жазылған: «Ол өзінің отандастары Джон Полдинг пен Исаак ВанВартпен бірге 1780 жылдың 22 қыркүйегінде майор Джон Андрені тұтқындады және оның кісісінен генерал Бенедикт Арнольдтың қолмен жазылған сатқындыққа қарсы құжаттарын тапты, ол опасыздықпен Вест-Пойнт әскери бекетін жаудың қолына тапсыруға тырысты. Олар тұтқынның бостандығы үшін берген үлкен парадан бас тартып, өздерінің адал патриотизмін көрсетті; Америка армиясы құтқарылды, ал біздің сүйікті еліміз бостандыққа жетті».

Мұра

Уильямс Нью-Йорк штатының Тарритаун қаласында, Гудзон өзенінің шығыс жағалауында майор Андре тұтқындалған жерде орнатылған ескерткіште еске алынады. Аталған қауымдастықта үш адамның құрметіне аталған көшелер бар. Жақын орналасқан Элмсфорд қаласындағы үш көше де олардың есімімен аталады, алайда Уильямс көшесі 1960 жылдары I 287 тас жолының салынуына байланысты дерлік жойылды; қазір ол тас жол мен 9А бағыты арасындағы қысқа қызметтік жол ретінде ғана сақталған. Огайо штатындағы Уильямс округі де Дэвид Уильямстың есімімен аталған (сондай-ақ Огайодағы Ван Верт және Паульдинг округтеріне де қараңыз).

Пайдаланылған әдебиеттер

Уильямстың тұтқындау туралы есебі. Онлайн: Hudsonrivervalley.net. Оңтүстік Нью-Йорк және Гудзон өзені аңғарының генеалогиялық және отбасылық тарихы (1913) II том, 457-бет. Lossing, Benson John, The Pictorial Field book of the Revolution. Harper & Bros., 1852. Онлайн: Мичиган университеті. Raymond, Marcius Denison. Дэвид Уильямс және Андренің тұтқындалуы: Тарритаун тарихи қоғамында оқылған мақала. Тарритаун: Тарритаун Аргус, 1903 жыл, шамамен 35 бет. Bolton, Robert, Батыс Честер округінің тарихы. Gould, Alexander S., 1848. Онлайн: Гарвард университеті. Half Moon Press, "Вестчестер округінің зираттары және танымал жерлеу орындары". Нью-Йорк, 2003. Онлайн: Hudsonriver.com. "The Builders of the Nation", National Cyclopaedia of American Biography. Stanley Bradley Publishing Co., Нью-Йорк, 1892. Онлайн: Нью-Йорк қалалық кітапханасы. Cray, Robert E. Jr., "Майор Джон Андре және үш тұтқын: Сыныптық динамика және революциялық естелік соғыстары ерте республикада, 1780-1831", Ерте республика журналы, 17 том, № 3. Күз, 1997. Пенсильвания университетінің баспасы. Denslow, William R., 10,000 танымал масон, III том. Kessinger; Трентон, Миссури, 2004. Онлайн: Google Books.