Жоқ болған әуе тасымалдаушысы

Кіріспе

Capital Airlines – АҚШ-тың шығыс, оңтүстік, оңтүстік-шығыс және орталық-батыс аймақтарында жоспарлы рейстерді жүзеге асырған магистральдық әуе компаниясы. Capital компаниясының бас кеңсесі Вашингтон ұлттық әуежайында (қазіргі Рейган Вашингтон ұлттық әуежайы) Вашингтон қаласынан Потомак өзені арқылы орналасқан, онда экипажты даярлау және ұшақтарды күрделі жөндеу жұмыстары да жүргізілген. 1950 жылдары Capital жолаушылар саны бойынша (кейде жолаушылар-мильдер бойынша) «Үлкен Төрттік» әуе тасымалдаушыларынан кейін (American, United, TWA және Eastern) АҚШ-тың ішкі рейстер бойынша бесінші ірі компания болды. Capital 1961 жылы United Airlines компаниясымен бірікті.

Клиффорд Болл әуе компаниясы

Клиффорд А. Болл, Пенсильвания штатының Маккиспорт қаласындағы автомобиль сатушысы және Питтсбург қаласына жақын орналасқан Бетис Филдтегі бақылау үлесінің иесі, 1926 жылдың 27 наурызында №11 әуе почтасы маршруты бойынша келісімшарт ұтып алды. Келесі жылдың сәуір айында "The Clifford Ball Airline" әуе компаниясы Питтсбург, Пенсильвания және Кливленд, Огайо қалалары арасында рейстерді бастады. "Клиффорд Балл Эйрлайнз" Питтсбургтің алғашқы коммерциялық әуежайы – Бетис Филдтен жұмыс істеді, бұл бұрынғы шаруашылық жері болатын, ал шаруа Барр Пит оны ұшу көрсетулері үшін пайдалануға рұқсат берген еді. Питтсбургтен Кливлендке алғашқы рейсті орындаған "Мисс Питтсбург" аталған Waco 9 ұшағы қазір Питтсбург халықаралық әуежайында қойылған. Белгілі юморист және артист Уилл Роджерс ертеден бері және тұрақты жолаушы болған, бірақ жоспарлы жолаушылар тасымалы 1928 жылдың 28 сәуірінен бастап іске қосылды. Келесі тамыз айында "Ball Airline" әуе компаниясы батыстан Вашингтон, округ Колумбияға қызмет көрсететін алғашқы әуе компаниясы болды, өзінің "Қыран жолы" тасымалын Кливлендтен Потомак өзенінен арғы жағында орналасқан Вашингтон қаласындағы Хувер Филдке дейін ұсынды. "Қыран жолы" буклеті мен сағат кестесі Pitcairn Field веб-сайтында жарияланған.

Пенсильвания әуе желісі

Болл 1930 жылдың қараша айында өз үлесін Питтсбург авиациялық өнеркәсіп корпорациясына сатты, соның нәтижесінде әуе компаниясы Пенсильвания әуе желісі (PAL) аталды. 1930 жылдардың басындағы Air Mail жанжалынан кейін PAL Пенсильвания әуе компаниясы болып қайта ұйымдастырылды. 1934 жылы Пенсильвания әуе компаниясы Колер авиациясын сатып алды.

Central Airlines әуе компаниясы

Central Airlines компаниясы 1934 жылы 1929 жылы Pittsburgh Airlines әуекомпаниясын құрған адамдар тарапынан құрылды. Central компаниясы АҚШ-тағы алғашқы әйел коммерциялық ұшқышы Хелен Ричиді жұмысқа алғанымен ерекшеленді. Central Airlines PAL компаниясының басты бәсекелесі болды және олар теміржол билеттерінен әлдеқайда арзан бағалармен баға соғысына түсті. 1936 жылдың 1 қарашасында екі компания бірігіп, Pennsylvania Central Airlines, немесе PCA әуекомпаниясын құрды.

Пенсильвания Орталық әуе компаниясы

Біріктірілген әуе компаниялары Stinson A және Boeing 247 ұшақтарын пайдаланды. Қызмет етуінің басында, 1937 жылдың қаңтарында PCA Авиациялық сауда бюросы әуе компаниясының Boeing 247 ұшақтарын уақытша тоқтатқанда ұсақ дағдарысқа тап болды. 1937 жылы алты B 247 сатылды. 1942 жылдың соңына қарай авиакомпанияның 15 B 247D ұшағы қолдан шығарылды. Бүгінде екеуі мұражайларда сақтаулы – біреуі Канаданың Онтарио штатындағы Оттавадағы Ұлттық авиация мұражайында, екіншісі – Сиэтлдегі Боинг алаңындағы Ұшу мұражайында, Ретон қаласында, ұшуға дайын күйде. Питтсбургке жақын орналасқан жаңа Аллегени округі әуежайында базасы бар PCA 1938 жылы, әсіресе Чикагоға, және 1940 жылы, әсіресе Douglas DC-3 ұшақтарын қосуды жалғастырды. 1941 жылы PCA штаб-пәтерін Вирджиния штатының Арлингтон қаласындағы жаңа Вашингтон Ұлттық әуежайына көшірді, ол оның алғашқы үш арендаторларының бірі болды; әуежай жобасы кезінде PCA-ға кеңес берілді. Оның ангарларының қасындағы кеңсе ғимараттары қатары "махагон қатары" деп аталды, ал әуе компаниясы "Капитал әуежолы" деген ұранды қабылдады, ал ұшақтары "Капиталинерлер" деп аталды. 1943 жылдың қыркүйегінде Пенсильвания Орталық CAB-дан соғыстан кейін кеңейту жоспарларын көрсете отырып, 23 штатты қамтитын жаңа бағыттарды бекітуді сұрады. PCA-ның Атлант мұхитын аттауға бағытталған үлкен жоспарлары да болды. Соғыс аяқталар тұсында PCA кеңейді. Компания 1944 жылдың 28 қыркүйегінде Douglas Aircraft компаниясымен 10 миллион долларлық DC-4 ұшақтарына келісімшарт жасады. 1946 жылы PCA Douglas DC-4 ұшақтарын пайдалана бастады, бірақ олардың кейбір аз трафикті қысқа қашықтықтағы бағыттарында тиімсіз екенін анықтады. PCA-ның DC-4 ұшақтарының бірі Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде президент Рузвельттің Касабланка конференциясына барар жолында қолданылған. UAL бірігу кезінде он DC-4 әлі де Capital қызметінде болды. Барлығы бірден United компаниясына өткізілді. PCA Нью-Йорк пен Чикаго арасындағы маңызды бағытта күшейтілген бәсекелестікке тап болды. 1947 жылдың бірінші тоқсанының соңына қарай Пенсильвания Орталықтың жағдайы соншалықты нашар болды, компания президенті PCA банкирлерімен қайта қаржыландыру келісіміне SEC-тің келісімін алуға мәжбүр болды. Дағдарыс PCA-ны Дж. Х. "Слим" Чармайклды президенттікке сайлауға және 4800 қызметкерден 3000-ға дейін қысқартуға әкелді. 1947 жылдың 1 қазанында PCA-да 25 DC-3 (екісі жүк тасымалдауға арналған) және үш DC-4 болды. "Бізде ауру әуе компаниясы болды, оны төсектен тез арада көтеру қажет еді. Біздің ең жақсы мүмкіндігіміз – басқаларды ғана емес, бастап кететін болып табылады", - деді Чармайкл New York Times газетіне. Қысқартулар қолданылған, бірақ жаңа жабдықтар сатып алынды және жағдай жақсарды. 1947 жылға қарай PCA-ның бағыттар желісі оның атын енді көрсетпеді. 1948 жылдың 21 сәуірінде әуе компаниясы жаңа логотип, түстер және Capital Airlines атауын қабылдады.

The merged airlines flew Stinson A and Boeing 247 aircraft. Early in its existence, PCA faced a minor crisis in January 1937 when the Bureau of Air Commerce temporarily grounded the airline's Boeing 247s. The six B 247s were all sold off in 1937. The airline's 15 B 247Ds were all gone by the end of 1942. Two remain in museums today—one at the National Aviation Museum at Ottawa, Ontario, Canada, and another, the City of Renton, in flying condition at the Museum of Flight, Boeing Field, Seattle, Washington. PCA, based at the new Allegheny County Airport near Pittsburgh, continued to add routes, notably to Chicago in 1938, and aircraft, notably the Douglas DC 3, in 1940. In 1941 PCA moved its headquarters to the new Washington National Airport in Arlington, Virginia, becoming one of its three original tenants; PCA had been consulted during the airport's design. The row of office buildings next to its hangars became "mahogany row" and the airline adopted the slogan "The Capital Airline", with its aircraft dubbed "Capitaliners". In September 1943 Pennsylvania Central requested the CAB authorize new routes affecting 23 states indicating plans for a major expansion after the war. PCA even had big trans Atlantic ambitions. PCA did see expansion as the war wound down. The company signed contracts with Douglas Aircraft for DC 4s, on September 28, 1944, worth $10 million. In 1946 PCA began flying the Douglas DC 4 but found the airplane was unprofitable on some of its low volume short segment routes. One of PCA's DC 4s had been used to transport President Roosevelt to the Casablanca Conference during World War II Ten DC 4s still served Capital at the time of the UAL merger. All were immediately disposed of by United. PCA was facing stronger competition on the essential New York to Chicago route. By the end of the first quarter of 1947 Pennsylvania Central was in such a bad situation that the company president had to seek S. E. C. approval for a refinancing agreement with PCA's bankers. The crisis led PCA to the election of J. H. "Slim" Charmichael as president, and drastic cuts from 4,800 employees to 3,000. By October 1, 1947, PCA had 25 DC 3s (two cargo only) and three DC 4s. "We had a sick airline on our hands, and we had to get it out of bed, but quickly. We figured our best chance lay in leading not just following the others", Charmichael told the New York Times. The cuts were followed by the acquisition of used, but newer, equipment and the situation was saved. By 1947 PCA's route network no longer reflected its name. On April 21, 1948, the airline adopted a new insignia, colors and the name Capital Airlines.

Капитал әуе компаниялары

1948 жылы Capital компаниясы «Nighthawk» ұшағын таныстырды, ол алғашқы бизнес-класс қызметтерінің бірі болды. Бұл Чикаго мен Нью-Йорк арасындағы теміржолмен және маршруттағы United, TWA және American сияқты ірі әуе компанияларымен бәсекелесу үшін жасалған. 1950 жылы Capital Airlines алғашқы Lockheed Constellations ұшақтарын алды. 1955 жылы Capital компаниясы британдық Vickers Viscount – төрт қозғалтқышты, алғашқы жолаушыларға арналған турбовинтті ұшақты пайдалануда АҚШ-та бірінші болды. Viscount ұшақтары Вашингтон-Чикаго бағытында жұмыс істеді және әуе компания оларды кеңейтілген қызметтерде де пайдалануды жоспарлаған, алайда Федералды Авиациялық Басқармасы (CAB) көптеген кедергілер келтірді. CAB Capital компаниясының сұраған субсидиясын да берген жоқ. Дегенмен, 1957 жылы Capital компаниясының жолаушы мильдері 1955 жылғы көрсеткіштен 88%-ға артық болды. 1956 жылдың 14 қарашасында Capital ұшқышы аспанда көкшіл ақ түсті шарды көргенін хабарлады. Ұшқыш, капитан Уильям Дж. Халл, 1941 жылдың сәуір айында Pennsylvania Central компаниясына жұмысқа алынған тәжірибелі капитан болды. Ол 1958 жылдың 6 сәуірінде Мичиган штатының Фриленд қаласындағы Три-Сити әуежайына соңғы бұрылыс жасағанда апатқа ұшыраған Capital Flight 67 рейсінің капитаны болды. Ол кезде оның жалпы ұшу уақыты 16 050 сағатқа жеткен, оның 1702 сағаты Viscount ұшағымен байланысты болды. 1958 жылы Capital компаниясы Viscount ұшақтарымен Нью-Йорк пен Чикаго, Нью-Йорк пен Детройт, Чикаго мен Вашингтон арасында шаттл қызметтерін ұсынды. 1958 жылдың 27 сәуіріндегі кестесінде: «Қазір! Күн бойы әр 60 минут сайын рейстер! Чикаго – Нью-Йорк, Нью-Йорк – Детройт, Чикаго – Вашингтон» деп жазылған. Келесі жылы әуе компания Чикаго мен Миннеаполис-Сент-Пол арасындағы Viscount қызметтерін жиілетті. 1959 жылдың 3 тамыздағы кестесінде: «Миннеаполис-Сент-Пол және Чикаго арасындағы алғашқы реактивті қызмет. Күн сайын әр бағытта 7 турбовинтті ұшақ» деп көрсетілген. 1958 жылдың күзінде Халықаралық машина жасаушылар ассоциациясы ереуілге шыққанда әуе компания еңбек дағдарысына тап болды. Ереуіл 38 күнге операцияны тоқтатты. 1960 жылдың 1 сәуірінде Нью-Йорк штатының Дискриминацияға қарсы комиссиясы Capital Airlines компаниясын Патрисия Банкске жұмыс бермегені үшін кінәлады. Ол жұмысқа қабыл алу талаптарына толығымен сай болған афроамерикандық әйел болды және елдегі екі қара нәсілді бортсеріктердің біріне айналды. 1961 жылы Capital компаниясы алғашқы және жалғыз реактивті ұшақ түрін пайдалана бастады: United Airlines компаниясынан жалға алынған жаңа Boeing 720 реактивті лайнерлері. Осы кестеде Capital компаниясы «күнделікті 596 рейс» орындайтыны және «Питтсбург пен Кливлендтен Майамиге жалғыз реактивті ұшақтар» ұшатыны айтылған. Алайда, бұл әуе компанияның реактивті ұшақтарды пайдаланудағы алғашқы әрекеті емес, өйткені Capital бұрын De Havilland Comet 4 және 4C реактивті ұшақтарына тапсырыс берген болатын. Содан кейін әуе компания қаржылық жағдайы нашарлағандықтан осы тапсырыстарды тоқтатты.

In 1948 Capital introduced the "Nighthawk", one of the first coach class services, to compete with the railroads between Chicago and New York City, as well as the dominant airlines on the route, United, TWA and American. In 1950 Capital Airlines received its first Lockheed Constellations. In 1955 Capital became the first U. S. operator of the British manufactured, four engine Vickers Viscount, the first passenger turboprop airliner. The Viscount propjets were deployed on the flagship Washington Chicago route and the airline had planned to fly them on expanded service; however, Capital was mostly stymied by the federal Civil Aeronautics Board (CAB). The CAB also refused Capital a requested subsidy. Still, Capital's passenger miles in 1957 were 88% more than 1955. On November 14, 1956, a Capital pilot reported seeing a blue white ball in the sky. The pilot, Captain William J. Hull, was a senior captain who was hired by Pennsylvania Central in April 1941. He was the captain of Capital Flight 67 which crashed turning final to Tri City Airport, Freeland, Michigan on April 6, 1958. At the time he had a total flight time of 16,050 hours, of which 1,702 were in the Viscount. In 1958, Capital was operating shuttle service with its Viscount propjets between New York and Chicago, New York and Detroit, and Chicago and Washington D. C. The cover of its April 27, 1958, system timetable proclaimed: "Now! Viscounts every sixty minutes all day long! Chicago New York, New York Detroit, Chicago Washington". The next year, the airline introduced high frequency Viscount service between Chicago and Minneapolis–St. Paul with this message appearing on the cover of its August 3, 1959, system timetable: "First Jet Powered Service Between Minneapolis–St. Paul and Chicago 7 Jet Prop Viscounts Each Direction Daily". The airline encountered labor difficulties when the International Association of Machinists went on strike in fall 1958. The strike crippled operations for 38 days. On April 1, 1960, the New York State Commission Against Discrimination faulted Capital Airlines for failing to hire Patricia Banks, an African American woman who had been denied employment as a flight attendant despite meeting all job requirements. She became one of only two Black flight attendants in the country. By 1961 Capital had begun operating its first and only jet aircraft type: new Boeing 720 jetliners leased from United Airlines. This same timetable stated that Capital was operating "596 daily flights" and was also flying: "The Only Jets to Miami from Pittsburgh and Cleveland". However, this was not the airline's first attempt to operate jets as Capital had previously placed orders for the De Havilland Comet 4 and 4C jet aircraft models. The airline then canceled these orders after taking into consideration its declining financial standing.

АҚШ-пен сатып алу және бірігу

1950 жылдардың соңында Capital әуе компаниясы қаржылық қиындықтарға тап болды. 1960 жылдың мамыр айында Vickers компаниясы Capital-дың барлық Viscount ұшақтарын иемденіп алды, соның салдарынан әуе компанияның банкротқа ұшырауы мүмкін болды. Алайда, 1960 жылдың 28 шілдесінде Чикагодағы бәсекелес United Airlines компаниясымен бірігу туралы жарияланды. Федералдық Азаматтық Әуе Қоғамдық Басқармасы (CAB) әуе компанияларының бірігуіне келісім беруі тиіс еді. United, Capital Airlines-тың CAB арқылы берілген Флоридаға бағыттарына ие болғысы келді. United компаниясы сатып алған кезде, Capital Майами мен Буффало, Кливленд және Питтсбург қалалары арасында тікелей рейстерді орындады; Тампа мен Атланта, Кливленд және Питтсбург қалалары арасында тікелей рейстерді орындады; сондай-ақ Джексонвилл мен Атланта қалалары арасында тікелей рейстерді орындады. 1961 жылдың 1 маусымында АҚШ-тағы екінші және бесінші ірі әуе компанияларының бірігуі аяқталды, бұл сол кездегі тарихындағы ең ірі әуе компаниясының бірігуі болды. Бір жылдық жоспарлауға қарамастан, бірігу күнінің өзі де қиындықтарсыз өтті. United, Capital-дың 41 Viscount ұшағын, сондай-ақ үш Douglas DC-3 ұшағын пайдалануын жалғастырды. Бірігуден кейін бір жыл бойы United үш бұрынғы PCA/Capital DC-3 ұшағын пайдаланды. United компаниясы соңғы DC-3 ұшақтарын 1950 жылдары қызметтен шығарған еді. CAB бағыты бойынша AM 34 нөміріндегі рейсті орындау қажеттілігіне байланысты, ол DC-3 ұшағын пайдаланатын соңғы ірі американдық әуе компаниясы болды.

Жаңа Астаналық әуе компаниясы

1981 жылы бұрынғы қызметкерлер ескі тасымалдаушының естелігін сақтау үшін Capital Airlines Association құрды. United Airlines компаниясының зейнеткер ұшқышы Милт Маршалл Capital сауда белгісін сатып алып, Коннектикуттағы Уотербери Оксфорд әуежайынан Capital атауымен чартерлік бизнес жүргізді. 2004 жылдың шілдесінде капитан Маршалл Capital Airways Piper PA 31 Navajo ұшағында жолаушыны Уотербериден Нью-Йорк штатының солтүстігіне тасымалдап бара жатқанда, апатқа ұшырады. Ұшақ Джордж көлінің жанында ашық ауа райында қонуға дайындалып келе жатқанда құлады. Ұшқыш пен жолаушы екеуі де қаза тапты. Олардың денелері қирап, күйіп кеткен. Апат орнынан екі патроны жоқ пистолет шоғы табылды, бірақ қару табылған жоқ. Көптеген адамдар банкротқа ұшыраған және алаяқтық қылмысымен айыпталған, сондай-ақ ұшу алдында үлкен өмірлік сақтандыру полисін алуға тырысқан жолаушының ұшқышты және өзін-өзі өлтіріп, апатты тудырғанына сендіреді. Денелердің жағдайы соншалықты нашар болғандықтан, өлімнің нақты себебі анықталмады және іс жабылды. Бұл Capital Airlines тарихының соңғы беті болды.

Баратын жерлері: 1937-1960

1937 жылы ПКА-ның негізгі бағыты Милуокиден Вашингтонға дейін болды, осы бағытта Маскегон, Гранд-Рапидс, Лансинг, Детройт, Кливленд, Акрон және Питтсбург қалаларында аялдамалар болды. Детройттен Понтиак пен Флинтке, ал Питтсбургтен Паркерсбург пен Чарльстонға қосымша бағыттар салынды. 1941 жылы Гранд-Рапидстен Чикагоға, Солтүстік Сент-Мари және Траверс-Ситиге; Питтсбургтен Эри мен Буффалоға; және Чарльстоннан Три-Ситиге, Ноксвиллге, Чаттанугаға және Бирмингемге жаңа қосымша бағыттар ашылды. Жаңа бағыттар Вашингтоннан солтүстікке қарай Балтиморға, Харрисбургке және Уильямспортқа, оңтүстікке қарай Норфолкке, содан кейін Солтүстік Каролина штаты арқылы Роки-Маунтқа, Ралиге, Гринсбороға, Хикориге және Эшвиллге дейін жүргізілді. 1946 жылы Питтсбург – Нью-Йорк қаласы арасындағы қызмет қосылды. 1950 жылы желі оңтүстікке қарай Атланта, Мобил және Нью-Орлеанға, ал батысқа қарай Миннеаполиске дейін кеңейді. 1953 жылы Мемфис пен Хантсвилл қосылды, сонымен қатар Флоридаға National Airlines әуе компаниясымен байланыс қызметі де ұсынылды. 1960 жылы, United әуе компаниясымен бірігуге бір жыл қалғанда, Capital Флоридаға Джексонвилл, Майами, Санкт-Петербург, Тампа және Вест-Палм-Бич қалаларына өз ұшақтарымен рейстер жасады.

Апаттар мен оқиғалар

1935 жылдың 16 қарашасы, Central Airlines Stinson Model A (NO 15107), Allegheny County әуежайынан ұшып шыққаннан кейін барлық үш қозғалтқышының істен шығуына байланысты жерге қонуға мәжбүр болды, биіктігі шамамен 50 фут болатын. Ұшқыш дөңгелектерді түсірмей, ұшу-қону жолағының аяқталмаған бөлігіне тікелей қонды. Зардап шеккендер жоқ, бірақ ұшаққа ауыр зақым келтірілді. Себебі – отынның ластануы. 1940 жылдың 31 тамызында PCA рейсі 19, Douglas DC 3 313 (NC21789), Вашингтоннан қатты дауылға ұшырады. Ұшақтың жанындағы күшті молния одан кейін ұшқыштардың әрекетсіз қалуына себеп болды, нәтижесінде 6000 футтан (1829 м) кенеттен құлау оқиғасы болды, осының салдарынан борттағы 25 адам қаза тапты. Бұл сол кезге дейінгі АҚШ тарихындағы ең ірі әуе апаты болды. 1941 жылдың 16 сәуірінде Pennsylvania Central Airlines рейсі 143, Boeing 247D (NC13359), Чарльстоннан (Батыс Вирджиния, Wertz Field) Питтсбургке (Пенсильвания) бағытталған кезінде, ұшып шыққаннан кейін оң қозғалтқышы істен шығып, Батыс Вирджинияның Сент-Олбанс қаласының жанындағы төбелерге құлады. Ұшақ экипажының бір мүшесі мен екі жолаушы ауыр жарақат алды. Ұшақ экипажының бір мүшесі мен қалған төрт жолаушы жеңіл жарақат алды. Қаза болғандар жоқ. 1941 жылдың 2 қазанында Pennsylvania Central Airlines рейсі 142, Douglas DC 3 (NC25691), Батыс Вирджинияның Моргантаун қаласындағы муниципалды әуежайда апатқа ұшырады. Жерге қонғаннан кейін капитан ұшақтың шамамен 1500 футқа дейін жүруіне рұқсат берді және тежегіштерді қолданар алдында ұшу-қону жолағының соңына 700 фут жетті. Осы кезде капитан тежегіштердің жұмыс істемейтінін немесе тежегіш әрекетінің болмағанын анықтады. Содан кейін капитан артқы дөңгелекті босатып, жерге қарай бұрылуға тырысты. Жерге қарай бұрылу жағдайды түзетуге көмектеспеді және ұшақ 25 футтық қамалдан жаңғақтап сырғып кетті. Шасси қирады және ұшақ құрсағымен жерге түсті. Келесі сынақтарда тежегіштерде ешқандай проблемалар анықталған жоқ. Апаттың себебі – "капитанның тежегіштерді тиімді емес екені анықталғанда, ұшуға мүмкіндік беру үшін уақтылы қолданбауы". 1942 жылдың 2-16 наурызында Pennsylvania Central Airlines рейсі 17, Douglas DC 3 (NC21788), Мичиган штатының Детройт қаласындағы әуежайға қону кезінде апатқа ұшырады. Жылдам және биік келіп қонған ұшақ қармен жабылған ұшу-қону жолағына тым алыс қонды және бірнеше рет секірді. Капитан ұшақтың шекаралық қоршауға тимеуі үшін бұрылуға тырысты. Ұшақ қоршаудан өтіп, ұшаққа ауыр зақым келтірді. Зардап шеккендер жоқ. 1945 жылдың 14 сәуірінде Pennsylvania Central Airlines рейсі 142, Douglas DC 3 313A (NC25692), пилоттың қателігінен Батыс Вирджинияның Моргантаун қаласының жанындағы Cheat тауының батыс беткейіне құлады, нәтижесінде борттағы 20 адам қаза тапты. 1946 жылдың 6 қаңтарында Нью-Йорк қаласынан Питтсбург пен Ноксвиллде тоқтаған Pennsylvania Central Airlines рейсі 105, Douglas DC 3 (NC21786), Алабама штатының Бирмингем қаласындағы 18-ші ұшу-қону жолына аспаптық жақындау кезінде апатқа ұшырады. Ұшқыш, бірінші офицер және ұшқыштар кабинасында отырған бақылаушы ұшқыш қаза тапты; бірнеше жолаушылар жарақат алды, бірақ ешқайсысы қаза болған жоқ. 1946 жылдың 12 қыркүйегінде Pennsylvania Central Airlines Douglas DC 4 (NX91068) ұшағы, қозғалтқышы өртенгеннен кейін Вашингтонға аман-есен қонды. Экипаж жеңіл жарақат алды және ұшаққа ауыр зақым келтірілді. 1947 жылдың 8 мамырында Capital Airlines Douglas DC 3 (NC11917), Норфолк, Вирджиниядан Вашингтонға бағытталған рейсі кезінде сол жақ қозғалтқышы істен шықты. Пропеллерді тоқтату мүмкін болмады және қатты діріл болды. Қозғалтқыштан май ағып, ұшқындар шықты. Экипаж мәжбүрлі қонуды таңдады, дөңгелектерді жоғары көтеріп, жапсырмаларды түсірді. Ауыр зақым келтірілді. 1947 жылдың 13 маусымында Pennsylvania Central Airlines рейсі 410, Douglas C 54 Skymaster (NC88842), Пинсильванияның Питтсбург қаласынан Вашингтонға бағытталған кезінде, Батыс Вирджинияның Чарльз Таун қаласынан оңтүстік-шығысқа қарай сегіз шақырым жердегі Lookout Rock қаласына құлады. 1949 жылдың 7 тамызында Capital Airlines рейсі 19, Douglas DC 3 (NC25689), Висконсин штатының Милуоки қаласындағы генерал Митчелл әуежайының жанында Cessna 140 ұшағымен соқтығысты. Cessna қирады және оның жолаушылары қаза тапты. DC 3 оң қанатынан екі метрдей бөлігін жоғалтты, сондай-ақ оң қанатының бір бөлігі зардап шекті. Ұшақтағы ешкім зардап шекпеді және ұшақ әуежайға қонды. Апаттың себебі DC 3 ұшқыштарының Cessna ұшағын байқамай, қашып кетуі болды. 1949 жылдың 12 желтоқсанында Capital Airlines рейсі 500, Douglas DC 3 313A (NC45379), тоқтап, Вашингтоннан Потомак өзеніне құлады, нәтижесінде борттағы 23 адамның 6-сы қаза тапты. 1956 жылдың 20 ақпанында Capital Airlines рейсі 141, Vickers Viscount 744 (N7404, Fin #327), Chicago Midway халықаралық әуежайында қатты қону салдарынан қирады, себебі пропеллерді басқару қосқыштарының бұзылуы болды; борттағы 42 адамның барлығы аман қалды. Бұл оқиғаға қарамастан, ұшақ қайта жаңартылып, 1957 жылдың мамырында Trans Canada Air Lines компаниясының қызметіне қосылды. 1957 жылдың 22 маусымында Capital Airlines Douglas C 47 (N88835), оқу рейсінде болғанда, Мэриленд штатының Кларксбург қаласының жанында құлады. Ұшақ қирады және экипаждың барлық мүшелері қаза тапты. Апаттың себебі маневрлерді орындау кезінде жылдамдықты жоғалту, нәтижесінде тоқтау және айналу болды. 1958 жылдың 6 сәуірінде Capital Airlines рейсі 67, Vickers Viscount 745D (N7437, Fin #356), Сагино, Мичиганға жақындағанда бақылауын жоғалтып құлады, нәтижесінде 47 адам қаза тапты. Апаттың себебі көлденең стабилизатордағы мұздың болуы болды. 1958 жылдың 20 мамырында Capital Airlines рейсі 300, Vickers Viscount 745D (N7410, Fin #329), Мэриленд штатының Брунсвик қаласында құлаған Viscount ұшағымен соқтығысқан Air National Guard Lockheed T 33 53 5966 ұшағымен соқтығысты, нәтижесінде Viscount ұшағындағы барлық 11 адам және T 33 ұшағы экипажының екі мүшесінен біреуі қаза тапты. 1958 жылдың 4 маусымында Capital Airlines рейсі 3, Douglas C 53B (N49553, Fin #233), Батыс Вирджиния штатының Мартинсбург қаласындағы Мартинсбург әуежайында құлады. Оқушы ұшақты ұшыру кезінде тоқтатты, инструктор жағдайды бақыламады және ұшақ ұшу-қону жолағының соңынан құлады. 1959 жылдың 12 мамырында Capital Airlines рейсі 983, Lockheed L 049E Constellation (N2735A), Батыс Вирджинияның Чарльстон қаласындағы қысқа, сулы ұшу-қону жолағына қонғаннан кейін пилоттың қасақана жерге қадауы салдарынан өртке ұшырады, нәтижесінде 44 жолаушының екеуі қаза тапты. 1959 жылдың 12 мамырында Capital Airlines рейсі 75, Vickers Viscount 745D (N7463), дауылды ауа райына тап болғаннан кейін ауада жарылды. Ұшақ Мэриленд штатының Чейз қаласына құлады, нәтижесінде борттағы 31 адамның барлығы қаза тапты. 1959 жылдың 26 тамызында Capital Airlines Douglas DC 3 (N44993) ұшағы Батыс Вирджинияның Чарльстон қаласында қону кезінде құлады. Ұшқыш бақылауын жоғалтты және ұшақ ұшу-қону жолағынан сырғып, қамалдан төмен құлады. Апаттың себебі нашар орындалған қонудан кейін бақылауды жоғалту болды. 1960 жылдың 18 қаңтарында Capital Airlines рейсі 20, Vickers Viscount 745D (N7462, Fin #380), екі, содан кейін барлық төрт қозғалтқышының қуатын жоғалтқаннан кейін Вирджиния штатының Холдкрофт қаласына құлады (бірақ бір қозғалтқыш қайта іске қосылды). Борттағы 50 адамның барлығы қаза тапты.

November 16, 1935 A Central Airlines Stinson Model A (NO 15107), forced to land after taking off from Allegheny County Airport when all three engines failed at an altitude of about 50 feet. The pilot made a wheels up landing straight ahead on an unfinished portion of the runway. There were no injuries but the airplane suffered major damage. The cause was fuel contamination. August 31, 1940 PCA Trip 19, a Douglas DC 3 313 (NC21789), departed Washington, D. C., into an intense thunderstorm. Probable cause was the disabling of the pilots by a severe lightning discharge close to the plane, which caused a sudden dive from 6000 feet (1829 m), killing all 25 aboard. The crash was the worst American airline accident to that date. April 16, 1941 Pennsylvania Central Airlines Trip 143, a Boeing 247D (NC13359), en route from Charleston, West Virginia (Wertz Field), to Pittsburgh, Pennsylvania, crashed into the hills near St. Albans, West Virginia, after the right engine failed just after takeoff. One member of the crew and two passengers suffered serious injuries. One member of the crew and the other four passengers suffered minor injuries. There were no fatalities. October 2, 1941 Pennsylvania Central Airlines Trip 142, a Douglas DC 3 (NC25691), was involved in an accident at the Municipal Airport, Morgantown, West Virginia. After touchdown the Captain allowed the airplane to roll for approximately 1,500 feet and was within 700 feet of the runway end before applying the brakes. At that time the Captain found that the brakes were not working, or had no braking action. Then the captain unlocked the tail wheel and attempted a groundloop. The groundloop did not salvage the situation and the airplane slid sideways over a 25 foot embankment. The landing gear was sheared off and the airplane came to rest on its belly. Subsequent testing showed no problems with the brakes. The probable cause "was the failure of the captain to apply the brakes in time to permit a successful take off when they were found to be ineffective". March 2, 16, 1942 Pennsylvania Central Airlines Trip 17, a Douglas DC 3 (NC21788), was involved in an accident while landing at Detroit City Airport, Detroit, Michigan. The airplane, approaching fast and high, landed long on a snow covered runway and bounced repeatedly. The Captain attempted to turn so as not to hit the boundary fence. The airplane went through the fence causing major damage to the airplane. There were no injuries. April 14, 1945 Pennsylvania Central Airlines Flight 142, a Douglas DC 3 313A (NC25692), crashed against the west slope of Cheat Mountain near Morgantown, West Virginia, due to pilot error, killing all 20 on board. January 6, 1946 Pennsylvania Central Airlines Flight 105, a Douglas DC 3 (NC21786), originating in New York City with stops in Pittsburgh and Knoxville crashed while on an instrument approach to Runway 18 at Birmingham Municipal Airport in Birmingham, Alabama. The pilot, first officer, and a check airman who occupied the cockpit jump seat perished; several passengers were injured, none fatally. September 12, 1946 A Pennsylvania Central Airlines Douglas DC 4 (NX91068), landed safely at Washington, D. C., following an engine fire. The crew received minor injuries and the aircraft suffered major damage. May 8, 1947 A Capital Airlines Douglas DC 3 (NC11917), on a ferry flight from Norfolk, Virginia, to Washington, D. C., suffered a failure of the left engine. The propeller could not be feathered and there was severe vibration. Leaking oil and sparks were coming from the engine. The crew elected to make a forced landing, wheels up and flaps down. Major damage resulted. June 13, 1947 Pennsylvania Central Airlines Flight 410, a Douglas C 54 Skymaster (NC88842), crashed into Lookout Rock, West Virginia, about eight miles southeast of Charles Town, West Virginia, while en route from Pittsburgh, Pennsylvania, to Washington, D. C., killing all 50 on board. August 7, 1949 Capital Airlines Flight 19, a Douglas DC 3 (NC25689), collided with a Cessna 140 near General Mitchell Field, Milwaukee, Wisconsin. The Cessna was destroyed and the occupants killed. The DC 3 lost six feet off the right wing, and a portion of the right aileron. No one aboard the airliner were injured and the airplane landed at the airport. The probable cause of the accident was the failure of the pilots in the DC 3 to observe and avoid the Cessna aircraft. December 12, 1949 Capital Airlines Flight 500 a Douglas DC 3 313A (NC45379), stalled and crashed in the Potomac River off Washington, D. C., killing six of 23 on board. February 20, 1956 Capital Airlines Flight 141, a Vickers Viscount 744 (N7404, Fin #327), was badly damaged at Chicago Midway International Airport after a hard landing due to a malfunction of the propeller control switches; all 42 on board survived. Despite this, the aircraft was remanufactured as c/n 301 and entered service with Trans Canada Air Lines in May 1957. June 22, 1957 A Capital Airlines Douglas C 47 (N88835), which was on a training flight, crashed near Clarksburg, Maryland. The aircraft was destroyed and the crew were all killed. The probable cause was loss of airspeed while executing maneuvers, resulting in a stall followed by a spin. April 6, 1958 Capital Airlines Flight 67, a Vickers Viscount 745D (N7437, Fin #356), lost control and crashed on approach to Saginaw, Michigan, resulting in 47 fatalities. The crash was attributed to ice on the horizontal stabilizer. May 20, 1958 Capital Airlines Flight 300, a Vickers Viscount 745D (N7410, Fin #329), collided with Air National Guard Lockheed T 33 53 5966, killing all eleven on board when the Viscount crashed at Brunswick, Maryland, as was one of the two crew members of the T 33. June 4, 1958 Capital Airlines Flight 3, a Douglas C 53B (N49553, Fin #233), crashed at Martinsburg Airport, Martinsburg, West Virginia. A trainee stalled the aircraft on takeoff, the instructor failed to monitor the situation and airplane crashed off the end of the runway. May 12, 1959 Capital Airlines Flight 983, a Lockheed L 049E Constellation (N2735A), was intentionally ground looped by the pilot, after a landing on a short, wet runway at Charleston, West Virginia. It caught fire as it skidded and slid down a steep embankment, killing two of 44 on board. May 12, 1959 Capital Airlines Flight 75, a Vickers Viscount 745D (N7463), broke up in mid air after encountering thunderstorms. The aircraft crashed at Chase, Maryland, killing all 31 people on board. August 26, 1959 A Capital Airlines Douglas DC 3 (N44993), crashed on landing at Charleston, West Virginia. The pilot lost control and the airplane swerved off the runway and plunged down an embankment. The probable cause of the accident was loss of control following a poorly executed landing. January 18, 1960 Capital Airlines Flight 20, a Vickers Viscount 745D (N7462, Fin #380), crashed at Holdcroft, Virginia, after losing power from at first two, then all four engines (although one engine was restarted). All 50 people on board were killed.