Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Адам қолындағы екінші саусақ (көрсетуші саусақ, бірінші саусақ, екінші саусақ, меңзер саусақ, қоздырғыш саусақ, digitus secundus, digitus II және тағы да көптеген аталымдар) – адам қолының екінші саусағы. Ол бас бармақ пен ортаңғы саусақтың арасында орналасқан. Әдетте, ол қолдың ең ұзын емес, ең икемді және сезімтал саусағы болып табылады. Ол ортаңғы саусақтан қысқа, ал сынық саусақтан қысқа немесе ұзын болуы мүмкін (саусақтар арақатынасына қараңыз).
Second finger of the human hand
The index finger (also referred to as forefinger, first finger, second finger, pointer finger, trigger finger, digitus secundus, digitus II, and many other terms) is the second digit of a human hand. It is located between the thumb and the middle finger. It is usually the most dextrous and sensitive digit of the hand, though not the longest. It is shorter than the middle finger, and may be shorter or longer than the ring finger (see digit ratio).
Анатомия
"Бас бармақ" сөзбе-сөз "көрсету саусағы" дегенді білдіреді, бұл латын тіліндегі "көрсету" сөзімен байланысты; оның анатомиялық атаулары "бас бармақ" және "екінші саусақ". Бас бармақта үш фаланга болады. Онда бұлшық еттер жоқ, бірақ қолдағы бұлшық еттердің көмегімен, сіңірлерге бекітілген tendon арқылы басқарылады.
"Index finger" literally means "pointing finger", from the same Latin source as indicate; its anatomical names are "index finger" and "second digit". The index finger has three phalanges. It does not contain any muscles, but is controlled by muscles in the hand by attachments of tendons to the bones.
Қолданылуы
Тік ұсталған жалғыз меңзеу саусағы көбінесе 1 санын білдіру үшін қолданылады (бірақ саусақтарды санау әртүрлі мәдениеттерде әртүрлі болады), ал жоғары көтерілгенде немесе оңға-солға қозғалғанда (саусақпен сөктеу), ол ескерту немесе кінәлау іспеттес қимыл болуы мүмкін. Алақандары алға қаратылып, бас бармағы мен ортаңғы саусағы қосылғанда, ол американдық қол тілі әліпбиіндегі "d" әрпін көрсетеді.
A lone index finger held vertically is often used to represent the number 1 (but finger counting differs across cultures), or when held up or moved side to side (finger wagging), it can be an admonitory gesture. With the hand held palm out and the thumb and middle fingers touching, it represents the letter d in the American Sign Language alphabet.
Нысандау
Көрсеткіш саусақпен көрсету нәрсені, адамды, жерді немесе объектіні көрсету немесе анықтау үшін қолданылуы мүмкін. Шамамен бір жасқа келгенде, балалар қызығушылық, тілек, ақпарат сияқты күрделі ойларын жеткізу үшін көрсетуді бастайды. Адам балаларының көрсетуі – басқа адамдардың не ойлап отырғанын түсіну қабілетін, яғни ақыл теориясын көрсетеді. Бұл әрекет адам тілінің дамуының бір негізін құруы мүмкін. Адам емес приматтар басқалардың ойларын қалыптастыра алмайды, сондықтан олар көрсетуді әлдеқайда қарапайым түрде қолданады. Дегенмен, қарғалар, иттің және пілдер көрсетілген нәрсені түсінеді. Кейбір мәдениеттерде, әсіресе Оңтүстік-Шығыс Азиядағы малай және явандықтар арасында, көрсеткіш саусақпен көрсету әдепсіз саналады, сондықтан оның орнына бас бармақ қолданылады.
Pointing with the pointer finger may be used to indicate or identify an item, person, place or object. Around age one, babies begin pointing to communicate relatively complex thoughts, including interest, desire, and information. Pointing in human babies can demonstrate the theory of mind, or ability to understand what other people are thinking. This gesture may form one basis for the development of human language. Non human primates, lacking the ability to formulate ideas about what others are thinking, use pointing in much less complex ways. However, corvids, dogs and elephants do understand finger pointing. In some cultures, particularly the Malays and Javanese in Southeast Asia, pointing using index finger is considered rude, hence the thumb is used instead.
Исламдағы меңзер саусағы
Ислам дінінде меңзеуші саусақты көтеру Тәухидті (تَوْحِيد) көрсетеді, ол Құдайдың бөлінбейтін жалғыздығын білдіреді. Ол Құдайдың бірлігін білдіру үшін қолданылады ("Алладан басқа ешқандай құдай жоқ"). Араб тілінде меңзеу немесе бас бармақ мусаббиха (مُسَبِّحة) деп аталады, көбінесе анықталған түрде қолданылады: әл-мусаббиха (الْمُسَبِّحة). Кейде саббаха (السَّبّاحة) деп те айтылады. Араб тіліндегі "саббаха" (سَبَّحَ) етістігі, араб тіліндегі меңзеу сөзімен ортақ түбірге ие, "Субхана Алла" (سُبْحانَ الله) деп айту арқылы Құдайды мақтау немесе даңқтап сөйлеуді білдіреді.
In Islam raising the index finger signifies the Tawhīd (تَوْحِيد), which denotes the indivisible oneness of God. It is used to express the unity of God ("there is no god but God"). In Arabic, the index or fore finger is called musabbiḥa (مُسَبِّحة), mostly used with the definite article: al musabbiḥa (الْمُسَبِّحة). Sometimes also as sabbāḥa (السَّبّاحة) is used. The Arabic verb سَبَّحَ which shares the same root as the Arabic word for index finger means to praise or glorify God by saying: "Subḥāna Allāh" (سُبْحانَ الله)
Археоастрономиядағы меңзер саусағы
GPS және компас пайда болғанға дейін, ертедегі адамдар түнде жұлдызды объектілердің көмегімен заттардың бағытын көрсету үшін көрсету саусағын қолданған.
Before the advent of GPS and compass, early humans used index finger for pointing direction of objects with the help of stellar objects during night time.
Өнердегі ым-ишара
Жоғары көтерілген бас бармақ – оқыту билігінің белгісі. Бұл Рафаэльдің «Афина мектебі» картинасындағы Платон бейнесінде көрсетілген. Қазіргі заманғы көркемдік конвенция бойынша, көрерменге бармақпен көрсету – бұл бұйрық немесе шақыру нысаны. Мұның екі мәшһүр мысалы – Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Ұлыбритания мен АҚШ қолданған жұмылдыру плакаттары.
The index finger pointing up is a sign of teaching authority. This is shown in the depiction of Plato in the School of Athens by Raphael. As a modern artistic convention, the index finger pointing at the viewer is in the form of a command or summons. Two famous examples of this are recruiting posters used during World War I by the United Kingdom and the United States.