Тынық мұхитындағы Капе Эсперанс шайқасы

Кіріспе

Тынық мұхитындағы Екінші дүниежүзілік соғыстың шайқасы

Эсперанс мүйісі шайқасы, сондай-ақ Саво аралының екінші шайқасы деп, ал жапондық дереккөздерде Саво аралының теңіз шайқасы (サボ島沖海戦) деп аталады, 1942 жылдың 11-12 қазанында Екінші дүниежүзілік соғыстың Тынық мұхитындағы науқаны аясында Жапон императорлық флоты мен АҚШ флоты арасында өтті. Теңіз шайқасы Гуадалканал науқаны кезіндегі төрт ірі беткейлік шайқастың екіншісі болды және Соломон аралдарындағы Саво аралы мен Гуадалканал арасындағы бұғаздың кіреберісінде болды. Эсперанс мүйісі Гуадалканалдың ең солтүстік нүктесі болып табылады және шайқас осы нүктеден атын алды. 11 қазан күні түнде Соломон аралдарындағы жапондық теңіз күштері, вице-адмирал Гуничи Микаваның басқаруымен, Гуадалканалдағы өз күштеріне үлкен жабдықтау және күшейтетін конвой жіберді. Конвой екі гидроұшақ тасымалдағышынан және алты эсминецтен тұрды, оны контр-адмирал Такацугу Жожима басқарды. Сонымен қатар, бөлек операцияда, үш ауыр крейсер мен екі эсминец – контр-адмирал Аритомо Готоның басқаруымен – Гуадалканалдағы одақтас әуежайын (одақтастар Хендерсон алаңы деп атады) бомбалауға, одақтас авиациясын және әуежайдың құрылыстарын жою мақсатымен жіберілді. 11 қазанның түн ортасына дейін АҚШ күштері, контр-адмирал Норман Скотттың басқаруымен, төрт крейсер мен бес эсминецтен тұрды, Гуадалканалға жақын Саво аралына жақындаған Гото күштерін тосқауылдады. Жапондықтарды күтпеген жерден шабуылға алған Скотттың кемелері Готоның крейсері мен эсминцінің бірін батырып, тағы бір крейсерді ауыр зақымдады, Готоны жаралады және Готоның қалған кемелерін бомбалау миссиясын тоқтатып, шегінуге мәжбүр етті. Атыс барысында Скотттың бір эсминці батып, бір крейсер мен тағы бір эсминец ауыр зақымдалды. Осы уақытта жапондық конвой Гуадалканалға жүк түсіріп, Скотттың күштерінен жасырынып, кері жолға шықты. 12 қазанның таңында конвойдан төрт жапондық эсминец Готоның шегініп жатқан, зақымдалған кемелеріне көмектесу үшін кері қайтты. АҚШ-тың Хендерсон алаңынан келген авиациясы сол күні осы эсминецтердің екеуін батырды. Гуадалканал маңындағы бұрынғы теңіз шайқастарында болғандай және осы шайқастың салыстырмалы түрде шектеулі болуына байланысты, стратегиялық нәтиже шешілмеді, өйткені жапондық немесе АҚШ теңіз күштері Гуадалканал маңындағы сулардың операциялық бақылауын ала алмады. Осыдан кейін Хендерсон алаңына қарсы ауыр бомбалау операциясы жүргізілді, 13-16 қазан аралығындағы үш түнде ауыр зақымдар келтірді. Алайда, Эсперанс мүйісі шайқасы Саво аралы шайқасындағы апатты жеңілістен кейін АҚШ теңіз күштеріне маңызды моральдық көтеріңкілік сыйлады.

The Battle of Cape Esperance, also known as the Second Battle of Savo Island and in Japanese sources as the Sea Battle of Savo Island (サボ島沖海戦), took place on 11–12 October 1942, in the Pacific campaign of World War II between the Imperial Japanese Navy and United States Navy. The naval battle was the second of four major surface engagements during the Guadalcanal campaign and took place at the entrance to the strait between Savo Island and Guadalcanal in the Solomon Islands. Cape Esperance is the northernmost point on Guadalcanal, and the battle took its name from this point. On the night of 11 October, Japanese naval forces in the Solomon Islands area—under the command of Vice Admiral Gunichi Mikawa—sent a major supply and reinforcement convoy to their forces on Guadalcanal. The convoy consisted of two seaplane tenders and six destroyers and was commanded by Rear Admiral Takatsugu Jojima. At the same time but in a separate operation, three heavy cruisers and two destroyers—under the command of Rear Admiral Aritomo Gotō—were to bombard the Allied airfield on Guadalcanal (called Henderson Field by the Allies) with the object of destroying Allied aircraft and the airfield's facilities. Shortly before midnight on 11 October, a U. S. force of four cruisers and five destroyers—under the command of Rear Admiral Norman Scott—intercepted Gotō's force as it approached Savo Island near Guadalcanal. Taking the Japanese by surprise, Scott's warships sank one of Gotō's cruisers and one of his destroyers, heavily damaged another cruiser, mortally wounded Gotō, and forced the rest of Gotō's warships to abandon the bombardment mission and retreat. During the exchange of gunfire, one of Scott's destroyers was sunk, and one cruiser and another destroyer were heavily damaged. In the meantime, the Japanese supply convoy successfully completed unloading at Guadalcanal and began its return journey without being discovered by Scott's force. Later on the morning of 12 October, four Japanese destroyers from the supply convoy turned back to assist Gotō's retreating, damaged warships. Air attacks by U. S. aircraft from Henderson Field sank two of these destroyers later that day. As with the preceding naval engagements around Guadalcanal and to be expected from a battle of relatively limited size, the strategic outcome was inconclusive because neither the Japanese nor United States navies secured operational control of the waters around Guadalcanal as a result of this action, and a heavy bombardment operation against Henderson Field would be conducted soon after, causing severe destruction in the three nights between 13 and 16 October. However, the Battle of Cape Esperance provided a significant morale boost to the U. S. Navy after its disastrous defeat at the Battle of Savo Island.

Өмірбаян

1942 жылдың 7 тамызында одақтас әскерлер (көбінесе АҚШ) Соломон аралдарындағы Гуадалканал, Тулаги және Флорида аралдарына десант түсірді. Мақсат – жапондықтардың АҚШ пен Австралия арасындағы жабдықтау жолдарын қауіпке ұшырату үшін аралдарды база ретінде пайдалануына жол бермеу, сондай-ақ Рабаулдағы маңызды жапон базасын оқшаулау науқаны үшін бастапқы бекіністерді қамтамасыз ету және одақтас Жаңа Гвинея науқанына көмектесу еді. Гуадалканал шайқасы алты айға созылды. Аралдардағы 2000-3000 жапондық әскер толығымен күтпеген жерден шабуылға ұшырады. 8 тамыз күні кешке 11 000 одақтас әскері генерал-лейтенант Александр Вандегрифт басшылығымен Тулаги және жақын маңдағы кіші аралдарды, сондай-ақ Гуадалканалдағы Лунга нүктесінде салынып жатқан жапондық әуежайды – одақтастар "Хендерсон алаңы" деп атады – бақылауға алды. Хендерсоннан ұшатын одақтас әуе күштері "Кактус әуе күштері" (CAF) деп аталды. Жауап ретінде, Жапон императорлық бас штабы генерал-лейтенант Харукичи Хякутаке басқаратын Жапон императорлық армиясының 17-ші армиясына – Рабаулда штаб-пәтері орналасқан корпус деңгейіндегі құрамаға – Гуадалканалды қайта басып алу міндетін тапсырды. 19 тамызда 17-ші армияның әртүрлі бөлімшелері аралға келе бастады. Одақтас әуе күштерінің қаупі жапондықтардың үлкен, баяу жылдамдықты көлік кемелерін пайдаланып әскерлерін және жабдықтарын аралға жеткізуіне кедергі келтірді, сондықтан олардың орнына әскери кемелер қолданылды. Бұл кемелер – көбінесе жеңіл крейсерлер мен эсминстер – әдетте "Слот" арқылы Гуадалканалға бір түндік сапар жасап, кері оралатын болды, осылайша әуе шабуылына ұшырау қаупін азайтатын. Алайда, әскерлерді осылай жеткізу ауыр артиллерия, көлік құралдары, көп мөлшерде азық-түлік және оқ-дәрі сияқты ауыр жабдықтардың көп бөлігін жеткізуге мүмкіндік бермеді. Бұған қоса, олар коммерциялық қорғау үшін өте қажет болған эсминстерді де жұмсады. Бұл жоғары жылдамдықты сапарлар науқан бойына жалғасты және кейіннен одақтастар оларды "Токио экспресі" деп атады, ал жапондықтар "Шұбар тасымалдау" деп атады. Жапондықтардың су бетіндегі жауынгерлік кемелердің көп болуына, Симпсон портындағы, Рабаулдағы жақсы орналасқан логистикалық базасына және тамыздың басында Саво аралы шайқасындағы жеңісіне байланысты, олар Гуадалканал айналасындағы суларда түнгі уақытта операциялық бақылауды орнатты. Алайда, Хендерсон алаңындағы американдық ұшақтардың қашықтығында қалған кез келген жапон кемесі күндізгі уақытта әуе шабуылына ұшырау қаупінде болды. Бұл 1942 жылдың тамыз және қыркүйек айларында жалғасты. Эсперанс мүйісіндегі адмирал Норман Скотттың әскер тобының болуы АҚШ әскери-теңіз күштерінің Гуадалканал айналасындағы сулардағы түнгі операциялық бақылауды жапондықтардан қайтарып алуға жасаған алғашқы маңызды әрекеті болды. Жапон армиясының Хендерсон алаңын қайта басып алуға жасаған алғашқы әрекеті 21 тамызда Тенару шайқасында, ал келесісі 12-14 қыркүйектегі Эдсон қырқасы шайқасында болды; екеуі де сәтсіз аяқталды. Жапондықтар Хендерсон алаңын қайта басып алуға 20 қазанға жоспарлады және Голландиялық Шығыс Үндістаннан 17 500 сарбазды құрайтын 2-ші және 38-ші жаяу әскер дивизияларының көп бөлігін Рабаулға көшірді. 14 қыркүйек пен 9 қазан аралығында "Токио экспресі" жапондық 2-ші жаяу әскер дивизиясының және Хайкутакеден келген әскерлерін Гуадалканалға жеткізді. Крейсерлер мен эсминстерден басқа, бұл сапарлардың кейбіреулерінде жапондық "Нишин" теңіз ұшақ тасымалдаушысы болды, ол аралға көлік құралдары мен ауыр артиллерияны қоса алған ауыр техниканы жеткізді, басқа әскери кемелер көлемдік шектеулерге байланысты тасымалдай алмады. Жапон әскери-теңіз күштері армияның жоспарланған шабуылына қажетті әскерлерді, жабдықтарды және жабдықтарды аралға жеткізу арқылы, сондай-ақ Хендерсон алаңына әуе шабуылдарын күшейту және әуежайды бомбалау үшін әскери кемелерді жіберу арқылы қолдау көрсетуге уәде берді. Осы уақытта генерал-майор Миллард Ф. Хармон – Оңтүстік Тынық мұхитындағы АҚШ әскерлерінің қолбасшысы – Оңтүстік Тынық мұхитындағы одақтас күштердің жалпы қолбасшысы вице-адмирал Роберт Л. Гормлиді Гуадалканалдағы теңіз жауынгерлерін дереу күшейту қажеттігіне көндірді, егер одақтастар келесі күтілетін жапон шабуылынан сәтті қорғануды көздесе. Осылайша, 8 қазанда АҚШ армиясының Америка дивизиясының 164-ші жаяу әскер полкінің 2837 адамы 13 қазанда Гуадалканалға сапарға шығуға Жаңа Каледонияда кемелерге отырды. Гуадалканалға 164-ші полкті тасымалдайтын көліктерді қорғау үшін Гормли Скоттың басшылығымен төрт крейсерден (Сан-Франциско, Бойз, Солт-Лейк-Сити және Хелена) және бес эсминецтен (Фаренхольт, Дункан, Буканан, МакКалла және Лаффи) тұратын 64-ші әскер тобын (TF 64) Гуадалканалға жақындап келе жатқан және конвойға қауіп төндіретін кез-келген жапон кемелерін тосып, қарсы күресуге бұйрық берді. Скотт 8 қазанда кемелерімен түнгі жаттығу жасады, содан кейін 9 қазанда Реннелл аралына жақын Гуадалканалдың оңтүстігіне орналасты, Оңтүстік Соломон аралдарына жапондық әскери-теңіз күштерінің қозғалысын күтті. Қазан айындағы шабуылға дайындық жұмыстарын жалғастыра отырып, жапондық вице-адмирал Гуничи Микаваның 8-ші флот штабы, Рабаулда орналасқан, 11 қазан күні үлкен және маңызды "Токио экспресі" сапарын жоспарлады. "Нишин" теңіз ұшақ тасымалдаушысы "Читосе" теңіз ұшақ тасымалдаушысына қосылып, 728 сарбазды, төрт үлкен гаубицаны, екі далалық зеңбірек, бір зениттік зеңбірек және жапондық әскери-теңіз базаларынан әкелінген көптеген оқ-дәрілерді және басқа да жабдықтарды Гуадалканалға жеткізуі керек еді. Алты эсминец, олардың бесеуі әскер тасымалдап, "Нишин" мен "Читосеге" ілесіп келеді. Жапондықтар бұл конвойды "Күшейту тобы" деп атады, оған контр-адмирал Такацугу Жожима басшылық етті. Сонымен қатар, 6-шы крейсер дивизиясының үш ауыр крейсері (CruDiv6) – "Аоба", "Кинугаса" және "Фурутака" жапондық крейсерлері, Саво аралы шайқасына қатысқан, контр-адмирал Аритомо Гото басшылығымен CAF және әуежайдың құрылыстарын жою мақсатымен Хендерсон алаңын бомбалауға тиіс болды. CruDiv6-ға екі эскорттық эсминец – "Фубуки" және "Хацуюки" ілесіп өтті. АҚШ әскери-теңіз кемелері Гуадалканалға бағытталған "Токио экспресі" сапарларын тоқтатуға әлі тырысқан жоқ болғандықтан, жапондықтар бұл түні АҚШ әскери-теңіз күштерінен қарсылық күте алмады.

On 7 August 1942, Allied forces (primarily U. S.) landed on Guadalcanal, Tulagi, and Florida Islands in the Solomon Islands. The objective was to deny the islands to the Japanese as bases for threatening the supply routes between the U. S. and Australia, and secure starting points for a campaign to isolate the major Japanese base at Rabaul while also supporting the Allied New Guinea campaign. The Guadalcanal campaign would last six months. The 2,000 to 3,000 Japanese personnel on the islands were taken by complete surprise, and by nightfall on 8 August, the 11,000 Allied troops, under the command of Lieutenant General Alexander Vandegrift, secured Tulagi and nearby small islands as well as the Japanese airfield under construction at Lunga Point on Guadalcanal, named "Henderson Field" by the Allies. Allied aircraft operating from Henderson were called the "Cactus Air Force" (CAF) after the Allied code name for Guadalcanal. In response, the Japanese Imperial General Headquarters assigned the Imperial Japanese Army's 17th Army—a corps sized formation headquartered at Rabaul under Lieutenant General Harukichi Hyakutake—with the task of retaking Guadalcanal. On 19 August, various units of the 17th Army began to arrive on the island. The threat posed by Allied aircraft prevented the Japanese from using large, slow transport ships to deliver their troops and supplies to the island, so warships were used instead. These ships—mainly light cruisers and destroyers—were usually able to make the round trip down "the Slot" to Guadalcanal and back in a single night, thereby minimizing their exposure to air attacks. Delivering troops in this manner, however, prevented most of the heavy equipment and supplies, such as heavy artillery, vehicles, and much food and ammunition, from being delivered. In addition, they expended destroyers, which were desperately needed for commerce defense. These high speed runs occurred throughout the campaign and were later called the "Tokyo Express" by the Allies and "Rat Transportation" by the Japanese. With their heavier concentration of surface combat vessels, their well positioned logistical base at Simpson Harbor, Rabaul, and their victory at the Battle of Savo Island in early August, the Japanese had established operational control over the waters around Guadalcanal at night. However, any Japanese ship remaining within range—about —of American aircraft at Henderson Field during the daylight hours was in danger of damaging air attacks. This persisted for the months of August and September 1942. The presence of Admiral Norman Scott's task force at Cape Esperance represented the U. S. Navy's first major attempt to wrest night time operational control of waters around Guadalcanal away from the Japanese. The first attempt by the Japanese Army to recapture Henderson Field was on 21 August, in the Battle of the Tenaru, and the next, the Battle of Edson's Ridge, from 12–14 September; both failed. The Japanese set their next major attempt to recapture Henderson Field for 20 October and moved most of the 2nd and 38th infantry divisions, totalling 17,500 troops, from the Dutch East Indies to Rabaul in preparation for delivering them to Guadalcanal. From 14 September to 9 October, numerous Tokyo Express runs delivered troops from the Japanese 2nd Infantry Division as well as Hyakutake to Guadalcanal. In addition to cruisers and destroyers, some of these runs included the seaplane carrier Japanese seaplane carrier Nisshin, which delivered heavy equipment to the island including vehicles and heavy artillery other warships could not carry because of space limitations. The Japanese Navy promised to support the army's planned offensive by delivering the necessary troops, equipment, and supplies to the island, and by stepping up air attacks on Henderson Field and sending warships to bombard the airfield. In the meantime, Major General Millard F. Harmon—commander of United States Army forces in the South Pacific—convinced Vice Admiral Robert L. Ghormley—overall commander of Allied forces in the South Pacific Area—that the Marines on Guadalcanal needed to be reinforced immediately if the Allies were to successfully defend the island from the next expected Japanese offensive. Thus, on 8 October, the 2,837 men of the 164th Infantry Regiment from the U. S. Army's Americal Division boarded ships at New Caledonia for the trip to Guadalcanal with a projected arrival date of 13 October. To protect the transports carrying the 164th to Guadalcanal, Ghormley ordered Task Force 64 (TF 64), consisting of four cruisers (San Francisco, Boise, Salt Lake City, and Helena) and five destroyers (Farenholt, Duncan, Buchanan, McCalla, and Laffey) under Scott, to intercept and combat any Japanese ships approaching Guadalcanal and threatening the convoy. Scott conducted one night battle practice with his ships on 8 October, then took station south of Guadalcanal near Rennell Island on 9 October, to await word of any Japanese naval movement toward the southern Solomons. Continuing with preparations for the October offensive, Japanese Vice Admiral Gunichi Mikawa's Eighth Fleet staff, headquartered at Rabaul, scheduled a large and important Tokyo Express supply run for the night of 11 October. Nisshin would be joined by the seaplane carrier Japanese aircraft carrier Chitose to deliver 728 soldiers, four large howitzers, two field guns, one anti aircraft gun, and a large assortment of ammunition and other equipment from the Japanese naval bases in the Shortland Islands and at Buin, Bougainville, to Guadalcanal. Six destroyers, five of them carrying troops, would accompany Nisshin and Chitose. The supply convoy—called the "Reinforcement Group" by the Japanese—was under the command of Rear Admiral Takatsugu Jojima. At the same time but in a separate operation, the three heavy cruisers of Cruiser Division 6 (CruDiv6)—Japanese cruiser Aoba, Japanese cruiser Kinugasa, and Japanese cruiser Furutaka, all participants in the Battle of Savo Island, under the command of Rear Admiral Aritomo Gotō—were to bombard Henderson Field with special explosive shells with the object of destroying the CAF and the airfield's facilities. Two screening destroyers—Japanese destroyer Fubuki and Japanese destroyer Hatsuyuki—accompanied CruDiv6. Since U. S. Navy warships had yet to attempt to interdict any Tokyo Express missions to Guadalcanal, the Japanese were not expecting any opposition from U. S. naval surface forces that night.

Кіріспе

11 қазанда сағат 08:00-де Жодзиманың күшейту тобы Шортленд аралдарының бекінісінен шығып, Гуадалканалға қарай жорықты бастады. Нишин мен Читозеге ілесіп келген алты эсминец – жапон эсминеці Асагумо, жапон эсминеці Нацугумо, жапон эсминеці Ямагумо, жапон эсминеці Ширайуки, жапон эсминеці Муракумо және жапон эсминеці Акидзуки. Гото сол күні сағат 14:00-де Шортленд аралдарынан Гуадалканалға бет алды. Гуадалканалға күшейту тобының жақындауын CAF-тан қорғау үшін, Рабаул, Кавиенг және Буинде орналасқан жапонның 11-ші әуе флоты 11 қазанда Хендерсон аэродромына екі әуе шабуылын жоспарлады. Күндізден кейін 17 Mitsubishi A6M3 Zero истребителінен тұратын "жауынгерлік шабуыл" Хендерсон аэродромының үстінен өтті, бірақ АҚШ ұшақтарымен қақтығысуға қол жеткізе алмады. 45 минуттан соң екінші толқын – 45 Mitsubishi G4M2 "Бетти" бомбалаушысы мен 30 Zero – Хендерсон аэродромына жетті. Соңынан болған әуе шайқасында бір G4M және екі АҚШ истребителі атып түсірілді. Жапон шабуылдары айтарлықтай зиян келтірмесе де, CAF бомбалаушыларының күшейту тобын табуына және шабуылдауына кедергі келтірді. Күшейту тобы Слот арқылы өтетін кезде, Буиннен келген 11-ші әуе флотының Zero истребительдері эскорттап отырды. Бұл конвойдың жапон жоспарлары үшін маңызды екенін ескере отырып, күнінің соңғы рейсіне қараңғы түскенше конвойдың үстінде тұруға, ұшақтарын тастап, күшейту тобының эсминецтерінің күтіп алуын күтуге бұйрық берілді. Барлық алты Zero ұшағы құлады, тек бір ұшқыш табылды. Гуадалканалдан келген одақтас барлау ұшақтары сол күні сағат 14:45-те Слоттағы Коломангара мен Чоисел арасындағы Жодзиманың жабдықтау конвойын көріп, оны екі "крейсер" және алты эсминец деп хабарлады. Гото күштері – конвойды ұстап келе жатқан – байқалмады. Жодзима күштерін байқағаннан кейін, 16:07-де Скотт Гуадалканалға қарай бұрылды. Скотт күтілетін қақтығысқа арналған қарапайым жоспар жасады. Оның кемелері өз эсминецтері алдында және артында крейсерлік бағанада бумен жүріп, қарсыластың орналасуын анықтау үшін SG радарымен 300 градус доғада іздеуге тырысады. Эсминецтер кез келген нысананы жарық шамдарымен жарықтап, торпедаларды атуы керек, ал крейсерлер бұйрық күтпей, қол жетімді нысанаға оқ атуы керек. Крейсердің алдын ала ұшырылған ұшақтары жапондық әскери кемелерін тауып, жарық шамдарымен жарықтатады. Хелена мен Бойз жаңа, жақсартылған SG радарларын алып жүрсе де, Скотт Сан-Францисконы өзінің флагманы ретінде таңдады. 22:00-де Скотттың кемелері Гуадалканалдың солтүстік-батыс жағындағы Хантер мүйісіне жақындағанда, Скотттың үш крейсері планерлерді ұшырды. Бір ұшақ ұшып көтерілгенде құлады, ал қалған екеуі Саво аралы, Гуадалканал және Айронботтм шығанағы үстінде патрульдік сапарға шықты. Судағы ұшақтар ұшырылатын кезде Жодзима күштері Гуадалканалдың солтүстік-батыс жағалауындағы тауларды айналып өтіп бара жатқан еді, және екі күш те бір-бірін көрмеді. 22:20-да Жодзима Готоға радиоарна арқылы жақын маңда АҚШ кемелері жоқ екенін хабарлады. Кейінірек Жодзима күштері Гуадалканалдың солтүстік жағалауында жүкті түсіріп жатқанда Скотттың ұшақтарын естігенмен, олар бұл туралы Готоға хабарламай қалды. 22:33-те, Эсперанс мүйісінен өткеннен кейін Скотттың кемелері шайқас формациясына кірісті. Бағананы Фаренхольт, Дункан және Лаффи бастады, содан кейін Сан-Франциско, Бойз, Солт-Лейк-Сити және Хелена. Бьюкенен мен МакКалла арттан келе жатты. Әр кеме арасындағы қашықтық көріну нашар болды, өйткені ай бұрын батып кеткен, қоршаған ортада жарық болмады және көру теңізінің көкжиегі болмады. Гото күштері Гуадалканалға жақындағанда бірнеше жаңбырлы дауылдардан өтті. Готоның флагманы Аоба жапон крейсерлерін бағанамен бастап, соңынан Фурутака мен Кинугаса ілесіп келді. Фубуки Аобаның оң жағында, ал Хацуюки сол жағында болды. 23:30-да Готоның кемелері соңғы жаңбырлы дауылдан шығып, Хелена мен Солт-Лейк-Ситидің радарлық экранында көріне бастады. Алайда, жапондықтардың әскери кемелері радармен жабдықталмағандықтан, Скотттың бар екенін білмеді.

At 08:00, on 11 October, Jojima's reinforcement group departed the Shortland Islands anchorage to begin their run down the Slot to Guadalcanal. The six destroyers that accompanied Nisshin and Chitose were Japanese destroyer Asagumo, Japanese destroyer Natsugumo, Japanese destroyer Yamagumo, Japanese destroyer Shirayuki, Japanese destroyer Murakumo, and Japanese destroyer Akizuki. Gotō departed the Shortland Islands for Guadalcanal at 14:00 the same day. To protect the reinforcement group's approach to Guadalcanal from the CAF, the Japanese 11th Air Fleet, based at Rabaul, Kavieng, and Buin, planned two air strikes on Henderson Field for 11 October. A "fighter sweep" of 17 Mitsubishi A6M3 Zero fighters swept over Henderson Field just after mid day but failed to engage any U. S. aircraft. Forty five minutes later, the second wave—45 Mitsubishi G4M2 "Betty" bombers and 30 Zeros—arrived over Henderson Field. In an ensuing air battle with the CAF, one G4M and two U. S. fighters were downed. Although the Japanese attacks failed to inflict significant damage, they did prevent CAF bombers from finding and attacking the reinforcement group. As the reinforcement group transited the Slot, relays of 11th Air Fleet Zeros from Buin provided escort. Emphasizing the importance of this convoy for Japanese plans, the last flight of the day was ordered to remain on station over the convoy until darkness, then ditch their aircraft and await pickup by the reinforcement group's destroyers. All six Zeros ditched; only one pilot was recovered. Allied reconnaissance aircraft from Guadalcanal sighted Jojima's supply convoy between Kolombangara and Choiseul in the Slot at 14:45 on the same day and reported it as two "cruisers" and six destroyers. Gotō's force—following the convoy—was not sighted. In response to the sighting of Jojima's force, at 16:07 Scott turned toward Guadalcanal for an interception. Scott crafted a simple battle plan for the expected engagement. His ships would steam in column with his destroyers at the front and rear of his cruiser column, searching across a 300 degree arc with SG surface radar in an effort to gain positional advantage on the approaching enemy force. The destroyers were to illuminate any targets with searchlights and discharge torpedoes while the cruisers were to open fire at any available targets without awaiting orders. The cruiser's float aircraft, launched in advance, were to find and illuminate the Japanese warships with flares. Although Helena and Boise carried the new, greatly improved SG radar, Scott chose San Francisco as his flagship. At 22:00, as Scott's ships neared Cape Hunter at the northwest end of Guadalcanal, three of Scott's cruisers launched floatplanes. One crashed on takeoff, but the other two patrolled over Savo Island, Guadalcanal, and Ironbottom Sound. As the floatplanes were launched, Jojima's force was just passing around the mountainous northwestern shoulder of Guadalcanal, and neither force sighted each other. At 22:20, Jojima radioed Gotō and told him no U. S. ships were in the vicinity. Although Jojima's force later heard Scott's floatplanes overhead while unloading along the north shore of Guadalcanal, they failed to report this to Gotō. At 22:33, just after passing Cape Esperance, Scott's ships assumed battle formation. The column was led by Farenholt, Duncan, and Laffey, and followed by San Francisco, Boise, Salt Lake City, and Helena. Buchanan and McCalla brought up the rear. The distance between each ship ranged from Visibility was poor because the moon had already set, leaving no ambient light and no visible sea horizon. Gotō's force passed through several rain squalls as they approached Guadalcanal at Gotō's flagship Aoba led the Japanese cruisers in column, followed by Furutaka and Kinugasa. Fubuki was starboard of Aoba and Hatsuyuki to port. At 23:30, Gotō's ships emerged from the last rain squall and began appearing on the radar scopes of Helena and Salt Lake City. The Japanese, however, whose warships were not equipped with radar, remained unaware of Scott's presence.

Іс-қимыл

23:00-де Сан-Франциско ұшағы Гуадалканал маңында Джоджима күштерін байқап, Скоттқа хабарлады. Скотт, жапондық кемелердің әлі де келіп жатқан болуы мүмкін деп есептеп, Саво аралының батыс жағына қарай бағытын жалғастырды. 23:33-те Скотт өзінің колоннасына 230° бағытта оңтүстік-батысқа бұрылуға бұйрық берді. Скотттың барлық кемелері бұл бұйрықты колонналық қозғалыс ретінде түсінді, Сан-Францискодан басқа. АҚШ-тың үш жетекші эсминеці колонналық қозғалысты орындағанда, Сан-Франциско бірден бұрылды. Бойз Сан-Францисконың артынан ілесіп, үш алдыңғы эсминецті формациядан шығарды. 23:32-де Хеленаның радары жапондық соғыс кемелерінің шамалы қашықтықта екенін көрсетті. 23:35-те Бойз бен Дунканның радарлары да Готоның кемелерін анықтады. 23:42 мен 23:44 аралығында Хелена мен Бойз Скоттқа Сан-Францискодағы байланыс туралы хабарлады, ол екі крейсердің үш АҚШ эсминецін іздеп жүргенін жаңылыстырып түсінді. Скотт радио арқылы Фаренхольтке эсминец колоннаның алдындағы орнын қайтаруға тырысып жатыр ма деп сұрады. Фаренхольт: "Иә, сіздің оң жағыңыздан келе жатырмын" деп жауап берді, бұл Скотттың радарлық контактілердің оның эсминецтері екендігіне сенімін күшейтті. 23:45-те Фаренхольт пен Лаффи – әлі де Готоның жақындап келе жатқан кемелерін білмей – жылдамдығын арттырып, АҚШ колоннасының алдыңғы бекеттерін қайта басып алуға кірісті. Алайда Дункан экипажы Фаренхольт пен Лаффи жапондық кемелерге шабуылдап жатыр деп ойлап, Скоттқа ештеңе айтпастан жылдамдығын арттырып, Гото күштеріне жалғыз торпедалық шабуыл жасады. Сан-Францисконың радары жапондық кемелерді анықтады, бірақ Скоттқа бұл туралы хабарланбады. 23:45-те Готоның кемелері Скотттың формациясынан шамалы қашықтықта болды және Хелена мен Солт-Лейк-Ситидің қарауылдарына көрінді. АҚШ формациясы осы кезде жапондық формацияның "Т" әрпін кесіп өтуге мүмкіндік алды, бұл Скотттың кемелеріне маңызды тактикалық артықшылық берді. 23:46-да, Скотт жапондық кемелердің тез жақындап келе жатқанын білетінін болжай отырып, Хелена радио арқылы "Сұрақ-жауап Роджер" (яғни, "Әрекет етуге рұқсат аламыз ба?") деген жалпы процедуралық сұраныспен атыс ашуға рұқсат сұрады. Скотт "Роджер" деп жауап берді, бұл тек хабарламаның қабылданғанын білдірді, әрекет ету туралы сұранысты растамады. Скотттың "Роджер" жауабын алғаннан кейін, Хелена, енді рұқсат алғанын ойлап, атыс ашты, одан кейін Бойз, Солт-Лейк-Сити және Скотттың таңғалуына орай Сан-Франциско да қосылды. Гото күштері толығымен күтпеген жерден шабуылға ұшырады. 23:43-те Аоба қарауылдары Скотт күштерін байқады, бірақ Гото олардың Джоджима кемелері деп ойлады. Екі минуттан кейін Аоба қарауылдары кемелердің американдық екенін анықтады, бірақ Гото күмәнмен қарады және кемелеріне идентификациялық сигналдарды жіберуді бұйырды. Аоба экипажы Готоның бұйрығын орындағанда, алғашқы американдық залп Аобаның суперструктурасына тиді. Аобаға Хелена, Солт-Лейк-Сити, Сан-Франциско, Фаренхольт және Лаффиден 40-қа жуық снаряд тиді. Аобаның байланыс жүйесі қатты зақымдалды, екі басты пулемет мұнарасы мен басты пулемет директоры қирады. Бірнеше ірі калибрлі снарядтар Аобаның ту көпірі арқылы жарылмай өтті, бірақ олардың күшінен көптеген адамдар қаза тауып, Гото ауыр жарақат алды. Скотт кемелерінің кімге оқ атып жатқанын әлі де білмей, өздерінің эсминецтеріне оқ атып жатқан болуы мүмкін деп қорқып, 23:47-де атысты тоқтатуға бұйырды, бірақ барлық кемелер бұған бағынбады. Скотт Фаренхольтке өзінің тану сигналдарын көрсетуді бұйырды, ал Фаренхольт өзінің формациясына жақын екенін байқағаннан кейін ол 23:51-де отты қайта бастауға бұйрық берді. Аоба, зақымдануды жалғастыра отырып, Скотт формациясынан алыстау үшін оңға бұрылып, американдықтардың көпшілігін суға батып барады деп ойлату үшін түтін шығарды. Скотттың кемелері Аобаның артынан келе жатқан Фурутакаға қарай отын ауыстырды. 23:49-да Фурутака торпеда түтіктеріне тиіп, үлкен өрт шықты, бұл АҚШ кемелерінен одан да көп снарядтарды тартты. 23:58-де Букененнен шыққан торпеда Фурутаканың алдыңғы моторлық бөліміне тиіп, ауыр зақым келтірді. Осы уақыт ішінде Сан-Франциско мен Бойз Фубукиді шамалы қашықтықта байқап, оны снарядтармен жауып тастады, оған Скотттың формациясының көпшілігі қосылды. Ауыр зақымдалған Фубуки суға батып бастады. Кинугаса мен Хацуюки оңға емес, солға бұрылуды жөн көрді, сондықтан американдықтардың назарынан шығып кетті. Атыс кезінде Фаренхольт жапондық және американдық кемелерден бірнеше зақымдар алды, бірнеше адам қаза тапты. Ол Сан-Францисконың алдынан өтіп, Скотт колоннасының қарама-қарсы жағына шығып, атыстан құтылды. Дункан, әлі де жапондық формациясына жалғыз торпедалық шабуыл жасап жатқанда, екі тараптан да атысқа ұшырады, өртке түсті және атыстан шығу үшін өзінің айналымында айналып өтті. Готоның кемелері қашуға тырысқанда, Скотттың кемелері формациясын жақындатып, қашқан жапондық кемелерді қуалай бастады. 00:06-да Кинугасадан шыққан екі торпеда Бойздің жанынан өтті. Бойз мен Солт-Лейк-Сити жапондық кемелерді нысанаға алуға көмектесу үшін іздеу шамдарын қосты, бұл Кинугасаның артиллерияшыларына анық нысана берді. 00:10-да Кинугасадан шыққан екі снаряд Бойздің бірінші және екінші мұнаралары арасындағы басты оқ-дәрі қоймасында жарылды. Нәтижесінде болған жарылыстан шамамен 100 адам қаза тауып, кеменің жарылу қаупі туды. Жарылыстан ашылған корпустағы тесіктер арқылы су кіріп, оқ-дәрі қоймасы жарылуына бұрын өртті сөндіруге көмектесті. Бойз дереу колоннадан шығып, шайқастан шықты. Кинугаса мен Солт-Лейк-Сити бір-бірімен атысқа түсті, әрқайсысы бірнеше рет соқтығысты, Кинугасаға аз зақым келтірді және Солт-Лейк-Ситидің бір қайнауына зақым келтірді, оның жылдамдығын азайтты. 00:16-да Скотт кемелеріне қашқан жапондық кемелерді қуалауға тырысу үшін 330° бағытқа бұрылуға бұйрық берді. Алайда Скотттың кемелері Готоның кемелерін тез арада көріп қалды және 00:20-ға дейін барлық атыс тоқтатылды. Американдық формация шашырап бастады, сондықтан Скотт 205° бағытқа бұрылып, қақтығыстан шығуға бұйрық берді.

At 23:00, the San Francisco aircraft spotted Jojima's force off Guadalcanal and reported it to Scott. Scott, believing more Japanese ships were likely still on the way, continued his course towards the west side of Savo Island. At 23:33, Scott ordered his column to turn towards the southwest to a heading of 230°. All of Scott's ships understood the order as a column movement except Scott's own ship, San Francisco. As the three lead U. S. destroyers executed the column movement, San Francisco turned simultaneously. Boise—following immediately behind—followed San Francisco, thereby throwing the three van destroyers out of formation. At 23:32, Helenas radar showed the Japanese warships to be about away. At 23:35, Boises and Duncans radars also detected Gotō's ships. Between 23:42 and 23:44, Helena and Boise reported their contacts to Scott on San Francisco who mistakenly believed the two cruisers were actually tracking the three U. S. destroyers that were thrown out of formation during the column turn. Scott radioed Farenholt to ask if the destroyer was attempting to resume its station at the front of the column. Farenholt replied, "Affirmative, coming up on your starboard side," further confirming Scott's belief that the radar contacts were his own destroyers. At 23:45, Farenholt and Laffey—still unaware of Gotō's approaching warships—increased speed to resume their stations at the front of the U. S. column. Duncans crew, however, thinking that Farenholt and Laffey were commencing an attack on the Japanese warships, increased speed to launch a solitary torpedo attack on Gotō's force without telling Scott what they were doing. San Franciscos radar registered the Japanese ships, but Scott was not informed of the sighting. By 23:45, Gotō's ships were only away from Scott's formation and visible to Helenas and Salt Lake Citys lookouts. The U. S. formation at this point was in position to cross the T of the Japanese formation, giving Scott's ships a significant tactical advantage. At 23:46, still assuming that Scott was aware of the rapidly approaching Japanese warships, Helena radioed for permission to open fire, using the general procedure request, "Interrogatory Roger" (meaning, basically, "Are we clear to act?"). Scott answered with, "Roger", meaning only that the message was received, not that he was confirming the request to act. Upon receipt of Scott's "Roger", Helena—thinking they now had permission—opened fire, quickly followed by Boise, Salt Lake City, and to Scott's further surprise, San Francisco. Gotō's force was taken almost completely by surprise. At 23:43, Aobas lookouts sighted Scott's force, but Gotō assumed that they were Jojima's ships. Two minutes later, Aobas lookouts identified the ships as American, but Gotō remained skeptical and directed his ships to flash identification signals. As Aobas crew executed Gotō's order, the first American salvo smashed into Aobas superstructure. Aoba was quickly hit by up to 40 shells from Helena, Salt Lake City, San Francisco, Farenholt, and Laffey. The shell hits heavily damaged Aobas communications systems and demolished two of her main gun turrets as well as her main gun director. Several large caliber projectiles passed through Aobas flag bridge without exploding, but the force of their passage killed many men and mortally wounded Gotō. Scott—still unsure who his ships were firing at and afraid they might be firing on his own destroyers—ordered a ceasefire at 23:47, although not every ship complied. Scott ordered Farenholt to flash her recognition signals, and upon observing that Farenholt was close to his formation he ordered the fire resumed at 23:51. Aoba, continuing to receive damaging hits, turned to starboard to head away from Scott's formation and began making a smoke screen which led most of the Americans to believe that she was sinking. Scott's ships shifted their fire to Furutaka, which was following behind Aoba. At 23:49, Furutaka was hit in her torpedo tubes, igniting a large fire that attracted even more shellfire from the U. S. ships. At 23:58, a torpedo from Buchanan hit Furutaka in her forward engine room, causing severe damage. During this time, San Francisco and Boise sighted Fubuki about away and raked her with shellfire, joined soon by most of the rest of Scott's formation. Heavily damaged, Fubuki began to sink. Kinugasa and Hatsuyuki chose to turn to port rather than to starboard and so escaped the Americans' immediate attention. During the exchange of gunfire, Farenholt received several damaging hits from both the Japanese and the American ships, killing several men. She escaped from the crossfire by crossing ahead of San Francisco and passing to the disengaged side of Scott's column. Duncan—still engaged in her solitary torpedo attack on the Japanese formation—was also hit by gunfire from both sides, set afire, and looped away in her own effort to escape the crossfire. As Gotō's ships endeavored to escape, Scott's ships tightened their formation and then turned to pursue the retreating Japanese warships. At 00:06, two torpedoes from Kinugasa barely missed Boise. Boise and Salt Lake City turned on their searchlights to help target the Japanese ships, giving Kinugasas gunners clear targets. At 00:10, two shells from Kinugasa exploded in Boises main ammunition magazine between turrets one and two. The resulting explosion killed almost 100 men and threatened to blow the ship apart. Seawater rushed in through rents in her hull opened by the explosion and helped quench the fire before it could explode the ship's powder magazines. Boise immediately sheered out of the column and retreated from the action. Kinugasa and Salt Lake City exchanged fire with each other, each hitting the other several times, causing minor damage to Kinugasa and damaging one of Salt Lake Citys boilers, reducing her speed. At 00:16, Scott ordered his ships to turn to a heading of 330° in an attempt to pursue the fleeing Japanese ships. Scott's ships, however, quickly lost sight of Gotō's ships, and all firing ceased by 00:20. The American formation was beginning to scatter, so Scott ordered a turn to 205° to disengage.

Қайту

Скотт пен Гото кемелері арасындағы шайқас кезінде Жодзиманың күшейту тобы Гуадалканалға түсіруді аяқтады және Скотттың әскери кемелері байқамай, кері жолға шықты. Бұл маршрут Рассел аралдарының оңтүстігінен және Жаңа Гвинеядан өтті. Ауыр зақымдарға қарамастан, Аоба Кинугасамен бірге Слот арқылы солтүстікке шегініп кетті. Фурутаканың зақымдануы салдарынан шамамен 00:50-де қуаты үзіліп, 02:28-де Саво аралының солтүстік-батысында батып кетті. Хацуюки Фурутаканың аман қалғандарын жинап, солтүстікке шегінуге қосылды. Бойз 02:40-қа қарай өртін сөндіріп, 03:05-те Скотттың құрамына қайта қосылды. Дункан өртеніп жатқан күйінде экипажымен тасталып кетілді. Скотт Дунканның тағдырынан хабарсыз болғандықтан, МакКалланы оны іздеуге жіберіп, қалған кемелерімен бірге Нумеяға қарай бет бұрды және 13 қазанның түстен кейін жетті. МакКалла өртенген Дунканды 03:00 шамасында тапты және МакКалла экипажының бірнеше мүшесі кеменің батуын тоқтатуға тырысты. Алайда, 12:00-ге қарай Дунканның ішкі бөлімдері құлап, кеме Саво аралының солтүстігінде батып кеткендіктен, олар күш-жігерін тоқтатуға мәжбүр болды. Гуадалканалдан келген американдық теңізшілер мен МакКалла Саво маңындағы теңізден Дунканның шашыраған аман қалғандарын жинады. Барлығы 195 Дункан теңізшісі аман қалды, ал 48-і қаза тапты. Дункан экипажын құтқару кезінде американдықтар сол аймақта 100-ден астам Фубуки аман қалғандарын тапты. Жапондықтар бастапқыда құтқаруға келіспеді, бірақ бір күннен кейін тұтқынға алуға рұқсат берді. Жодзима бомбалау күштерінің қиын жағдайын білгеннен кейін, Фурутакаға немесе оның аман қалғандарына көмектесу үшін, сондай-ақ Жодзима кемелерінің кері шегінісін жабу үшін солтүстікке шегінген Кинугасамен кездесу үшін Шираюки мен Муракумо эсминецтерін жіберді. 07:00-де бес CAF Douglas SBD-3 Dauntless шомылу бомбалаушысы Кинугасаға шабуыл жасады, бірақ зақым келтірмеді. 08:20-де тағы 11 SBD Шираюки мен Муракумо эсминецтерін тауып, шабуыл жасады. Тікелей соққы болмаса да, жақыннан өткен оқ Муракумодан мұнайдың ағуына себеп болды, бұл басқа CAF ұшақтарына жол көрсетті. Біраз уақыттан кейін тағы жеті CAF SBD және алты Grumman TBF-1 Avenger торпедо-бомбардировщиктері, 14 Grumman F4F-4 Wildcats сүйреп, Гуадалканалдан екі жапон эсминецін тапты. Соңынан шабуылға ұшыраған Муракумо инженерлік бөліміне торпеда соқты, қуатын жоғалтты. Темірқасып, Аоба мен Хацуюки сағат 10:00-де Шортленд аралдарындағы жапондық базаға жетті. Муракумоға көмектесу үшін Асагумо мен Нацугумо 15:45-те 12 эскорттық ұшақпен бірге 11 CAF SBD және TBF шабуылына ұшырады. Бір SBD бомбасын Нацугумоның ортасына тастады, ал тағы екі жақыннан өткен оқ оны ауыр зақымдады. Асагумо аман қалғандарын эвакуациялағаннан кейін, Нацугумо 16:27-де батып кетті. CAF ұшақтары тұрған Муракумоға да бірнеше соққы беріп, оны өртеп жіберді. Экипажы кемені тастап кеткеннен кейін, Шираюки оны торпедамен батырып, аман қалғандарын жинап, қалған жапондық әскери кемелерге қосылып, Шортленд аралдарына оралу сапарын аяқтады.

During the battle between Scott's and Gotō's ships, Jojima's reinforcement group completed unloading at Guadalcanal and began its return journey unseen by Scott's warships, using a route that passed south of the Russell Islands and New Georgia. Despite extensive damage, Aoba was able to join Kinugasa in retirement to the north through the Slot. Furutakas damage caused her to lose power around 00:50, and she sank at 02:28, northwest of Savo Island. Hatsuyuki picked up Furutakas survivors and joined the retreat northward. Boise extinguished her fires by 02:40 and at 03:05 rejoined Scott's formation. Duncan—on fire—was abandoned by her crew at 02:00. Unaware of Duncans fate, Scott detached McCalla to search for her and retired with the rest of his ships towards Nouméa, arriving in the afternoon of 13 October. McCalla located the burning, abandoned Duncan about 03:00, and several members of McCallas crew made an attempt to keep her from sinking. By 12:00, however, they had to abandon the effort as bulkheads within Duncan collapsed, causing the ship to sink north of Savo Island. American servicemen in boats from Guadalcanal as well as McCalla picked up Duncans scattered survivors from the sea around Savo. In total, 195 Duncan sailors survived; 48 did not. As they rescued Duncans crew, the Americans came across the more than 100 Fubuki survivors, floating in the same general area. The Japanese initially refused all rescue attempts but a day later allowed themselves to be picked up and taken prisoner. Jojima, upon learning of the bombardment force's crisis, detached destroyers Shirayuki and Murakumo to assist Furutaka or her survivors and Asagumo and Japanese destroyer Natsugumo to rendezvous with Kinugasa, which had paused in her retreat northward to cover the withdrawal of Jojima's ships. At 07:00, five CAF Douglas SBD 3 Dauntless dive bombers attacked Kinugasa but inflicted no damage. At 08:20, 11 more SBDs found and attacked Shirayuki and Japanese destroyer Murakumo. Although they scored no direct hits, a near miss caused Murakumo to begin leaking oil, marking a trail for other CAF aircraft to follow. A short time later, seven more CAF SBDs and six Grumman TBF 1 Avenger torpedo bombers, accompanied by 14 Grumman F4F 4 Wildcats, found the two Japanese destroyers from Guadalcanal. In the ensuing attack, Murakumo was hit by a torpedo in her engineering spaces, leaving her without power. In the meantime, Aoba and Hatsuyuki reached the sanctuary of the Japanese base in the Shortland Islands at 10:00. Rushing to assist Murakumo, Asagumo and Natsugumo were attacked by another group of 11 CAF SBDs and TBFs escorted by 12 fighters at 15:45. An SBD placed its bomb almost directly amidships on Natsugumo while two more near misses contributed to her severe damage. After Asagumo took off her survivors, Natsugumo sank at 16:27. The CAF aircraft also scored several more hits on the stationary Murakumo, setting her afire. After her crew abandoned ship, Shirayuki scuttled her with a torpedo, picked up her survivors, and joined the rest of the Japanese warships for the remainder of their return trip to the Shortland Islands.

Кейінгі әсері мен маңызы

Капитан Кикунори Кидзима, Готоның штаб бастығы және бомбалау күштерінің қолбасшысы, Гото шайқаста қаза болғаннан кейін Шортленд аралдарына қайтқан кезде, оның күштері екі американдық крейсерді және бір эсминецті батырғанын мәлімдеді. Фурутаканың капитаны Араки Цуто, кемесі батып кеткенде аман қалған, крейсерінің жоғалуына нашар әуе барлауы мен адмирал Микаваның 8-ші флот штабының нашар басшылығы себеп болды деп айыптады. Готоның бомбалау миссиясы сәтсіз аяқталса да, Жодзиманың күшейту конвойы Гуадалканалға қажетті күштер мен жабдықтарды жеткізуде сәтті болды. Аоба жөндеу үшін Куреге (Жапония) барып, 1943 жылдың 15 ақпанында жөндеу жұмыстарын аяқтады. Бір айдан кейін Кинугаса Гуадалканал теңіз шайқасында батырылды. Скотт өзінің күштері үш жапон крейсері мен төрт эсминецті батырғанын мәлімдеді. Жеңіс туралы жаңалық американдық БАҚ-та кеңінен жарияланды. Бойз, Филадельфиядағы теңіз кеме жасаушылығында жөндеуге мұқтаж болғанша зақымдалған, бірақ баспасөз оны, негізінен, қатысқан басқа кемелердің аттары қауіпсіздік үшін жасырылғандықтан, «бір кемелік флот» деп атады. Бойз 1943 жылдың 20 наурызына дейін жөндеуден өтті. Эсперанс түбіндегі тактикалық жеңіске қарамастан, ол Гуадалканалдағы жағдайға стратегиялық әсер етпеді. Екі күннен кейін, 13-14 қазан түнде, жапондық жауынгерлік кемелер Конго және Харуна Хендерсон аэродромын бомбалап, дерлік қиратты, барлығы 918 14 дюймдік снарядты атып жіберді. Бір күннен кейін жапондықтар үлкен конвоймен аралға 4500 сарбаз бен жабдық жеткізді. 14-15 қазан түнде ауыр крейсерлер Кинугаса мен Чокай аэродромға 752 8 дюймдік снаряд атып жіберді, ал 15-16 қазан түнде ауыр крейсерлер Майя мен Миоко 912 8 дюймдік снаряд атып жіберді. Жеткізілген күштер мен жабдықтар жапондықтардың 23 қазанда басталатын ірі құрлықтық шабуылға дайындықтарын аяқтауға көмектесті. АҚШ әскерлерінің конвойы жоспарланғандай 13 қазанда Гуадалканалға жетті және 23-26 қазанда өткен Хендерсон аэродромы үшін шешуші шайқаста одақтастар тарапынан маңызды күш болды. Эсперанс түбіндегі жеңіс жапондықтардың теңіз шайқастарындағы дағдылары мен тактикасын АҚШ-тың дұрыс бағалауына кедерілді. АҚШ әлі де жапон торпедаларының қашықтығы мен қуатын, жапондық түнгі оптиканың тиімділігін және жапондық эсминецтер мен крейсерлердің көпшілігінің жауынгерлік шеберлігін білмеді. Бұл шайқастан алынған сабақтарды дұрыс қолданбағандықтан, АҚШ командирлері Соломон аралдарындағы келесі түнгі шайқастарда американдық теңіз артиллериясының жапон торпедалық шабуылдарынан тиімдірек екенін дәлелдеуге тырысты. Бұл сенім екі айдан кейін Тассафаронга шайқасында қатты сынақтан өтті. Кейіннен Хеленадағы кіші офицер: «Эсперанс түбі үш жақты шайқас болды, онда ең басты жеңімпаз – сәйкессіздік болды», - деп жазды. 11 қазанда, эскорт топтарымен бірге тасымалдаушылар мен жауынгерлік кемелердің үлкен күші Трукты тастап, Гуадалканал маңындағы аймақта қалды, Хендерсон аэродромын қатты бомбалады және одақтастардың күшейту конвойын ұстап алуға тырысты. Теңіз күштерінің осы жинақталуы Санта-Крус аралдары шайқасында аяқталды.

Captain Kikunori Kijima—Gotō's chief of staff and commander of the bombardment force during the return trip to the Shortland Islands after Gotō's death in battle—claimed that his force had sunk two American cruisers and one destroyer. Furutakas Captain Araki Tsuto—who survived the sinking of his ship—blamed the loss of his cruiser on bad air reconnaissance and poor leadership from the 8th fleet staff under Admiral Mikawa. Although Gotō's bombardment mission failed, Jojima's reinforcement convoy was successful in delivering the crucial men and equipment to Guadalcanal. Aoba journeyed to Kure, Japan, for repairs that were completed on 15 February 1943. Kinugasa was sunk one month later during the Naval Battle of Guadalcanal. Scott claimed that his force sank three Japanese cruisers and four destroyers. News of the victory was widely publicized in the American media. Boise—which was damaged enough to require a trip to the Philadelphia Naval Shipyard for repairs—was dubbed the "one ship fleet" by the press for her exploits in the battle, although this was mainly because the names of the other involved ships were withheld for security reasons. Boise was under repair until 20 March 1943. Although a tactical victory for the U. S., Cape Esperance had little immediate strategic effect on the situation on Guadalcanal. Just two days later on the night of 13/14 October, the Japanese battleships Japanese battleship Kongō and Japanese battleship Haruna bombarded and almost destroyed Henderson Field, firing a total of 918 14 inch shells. One day after that, a large Japanese convoy successfully delivered 4,500 troops and equipment to the island. This was followed on the night of 14/15 October by a bombardment from heavy cruisers Japanese cruiser Kinugasa and Japanese cruiser Chokai which fired a combined 752 8 inch shells at the airfield, and then again during the night of 15/16 October, this time by heavy cruisers Japanese cruiser Maya and Japanese cruiser Myoko firing 912 8 inch shells. The delivered troops and equipment helped complete Japanese preparations for the large land offensive scheduled to begin on 23 October. The convoy of U. S. Army troops reached Guadalcanal on 13 October as planned and were key participants for the Allied side in the decisive land battle for Henderson Field that took place from 23–26 October. The Cape Esperance victory helped prevent an accurate U. S. assessment of Japanese skills and tactics in naval night fighting. The U. S. was still unaware of the range and power of Japanese torpedoes, the effectiveness of Japanese night optics, and the skilled fighting ability of most Japanese destroyer and cruiser commanders. Incorrectly applying the perceived lessons learned from this battle, U. S. commanders in future naval night battles in the Solomons consistently tried to prove that American naval gunfire was more effective than Japanese torpedo attacks. This belief was severely tested just two months later during the Battle of Tassafaronga. A junior officer on Helena later wrote, "Cape Esperance was a three sided battle in which chance was the major winner." On 11 October, a large force of carriers and battleships together with their escort groups left Truk and lingered in the area around Guadalcanal, heavily bombarding Henderson field and looking to intercept Allied reinforcement convoys. This buildup of naval forces would culminate in the subsequent Battle of the Santa Cruz Islands.