Кіріспе
Американың I класты темір жолы – 1869 жылы Вирджинияда, 19 ғасырда бастау алған бірнеше кішкентай Вирджиния темір жолдарынан құрылған I класты темір жол. Өнеркәсіпші Коллис П. Хантингтон басқарған бұл теміржол 1873 жылға қарай Вирджинияның астанасы Ричмондтан Огайо өзеніне дейін жетті, сол жерде теміржол қаласы (кейін қала) Хантингтон, Батыс Вирджиния, оның құрметіне аталды. Батыс Вирджинияның көмір қорларын игеру арқасында C&O Peninsula Extension Hampton Roads портындағы жаңа көмір терминалдарына дейін салынды, нәтижесінде жаңа Ньюпорт Ньюс қаласы құрылды. Көмірден түскен табыс Орта Батысқа теміржол желісін салуға мүмкіндік берді, соңында Огайодағы Колумбус, Цинциннати және Толедо қалаларына, сондай-ақ Иллинойс штатының Чикаго қаласына жетті. 1960 жылдардың басында C&O штаб-пәтері Огайо штатының Кливленд қаласында орналасқан еді. 1972 жылы, Сайрус Итон басшылығымен, Балтимор және Огайо және Батыс Мэриленд темір жолымен бірге Chessie жүйесінің бір бөлігіне айналды. Chessie жүйесі кейіннен Seaboard Coast Line және Louisville and Nashville темір жолдарымен біріктірілді, олардың екеуі де Family Lines жүйесінің негізгі құрауыш бөліктері болды, және 1980 жылдары CSX Transportation (CSXT) құрамына кірді. C&O жолаушылар тасымалы 1971 жылы Amtrak құрылғаннан кейін тоқтатылды. Бүгінде Amtrak-тың аптасына үш рет жүретін Cardinal жолаушылар пойызы Батыс Вирджинияның ең қиын өңірлерінің біріндегі New River Gorge арқылы C&O-ның тарихи және көркем жолымен өтеді. Бұрынғы C&O рельстері әлі де интермодальдық және жүк тасымалын, сондай-ақ Батыс Вирджинияның битумды көмірін шығысқа, Hampton Roads-қа және батысқа, Ұлы көлдерге CSXT құрамында тасымалдауды жалғастыруда, бұл Fortune 500 компаниясы және 21 ғасырдың басында Солтүстік Америкадағы жеті I класты темір жолдың бірі. 1970 жылдың соңында C&O WM немесе B&O және олардың еншілес компанияларын есепке алмай, жол бойында және желіде жұмыс істеді.
The Chesapeake and Ohio Railway was a Class I railroad formed in 1869 in Virginia from several smaller Virginia railroads begun in the 19th century. Led by industrialist Collis P. Huntington, it reached from Virginia's capital city of Richmond to the Ohio River by 1873, where the railroad town (and later city) of Huntington, West Virginia, was named for him. Tapping the coal reserves of West Virginia, the C&O's Peninsula Extension to new coal piers on the harbor of Hampton Roads resulted in the creation of the new City of Newport News. Coal revenues also led the forging of a rail link to the Midwest, eventually reaching Columbus, Cincinnati and Toledo in Ohio and Chicago, Illinois. By the early 1960s the C&O was headquartered in Cleveland, Ohio. In 1972, under the leadership of Cyrus Eaton, it became part of the Chessie System, along with the Baltimore and Ohio and Western Maryland Railway. The Chessie System was later combined with the Seaboard Coast Line and Louisville and Nashville, both the primary components of the Family Lines System, to become a key portion of CSX Transportation (CSXT) in the 1980s. C&O's passenger services ended in 1971 with the formation of Amtrak. Today Amtrak's tri weekly Cardinal passenger train follows the historic and scenic route of the C&O through the New River Gorge in one of the more rugged sections of West Virginia. The rails of the former C&O also continue to transport intermodal and freight traffic, as well as West Virginia bituminous coal east to Hampton Roads and west to the Great Lakes as part of CSXT, a Fortune 500 company which was one of seven Class I railroads operating in North America at the beginning of the 21st century. At the end of 1970 C&O operated of road on of track, not including WM or B&O and its subsidiaries.
Құрылыс, Крозет және Блю-Ридж тауларын кесіп өту
Чесапик және Огайо темір жолының тарихы 1836 жылы құрылған Вирджиния штатының Луиза округіндегі Луиза темір жолына және 1785 жылы Вирджинияда бастау алған Джеймс өзені және Канава каналы компаниясына тікелей байланысты. Алғашқы пойыз 1837 жылдың 20 желтоқсанында жүріп өтті. Бастапқыда Ричмонд, Фредериксбург және Потомак темір жолының (RF&P) алдыңғы құрамымен (RF&P) қазіргі Досвеллде байланыстыруға арналған қосымша желі болған Луиза темір жолы 1850 жылға қарай Вирджиния соттарында RF&P-мен бәсекелесе Ричмондқа оңтүстік-шығысқа (сағат бойынша шығысқа) қарай салу құқығын жеңіп алды. Сонымен қатар, ол батысқа қарай кеңейіп, Шарлоттсвиллге жетті. Жаңа және кеңейтілген жоспарларына сәйкес, ол Вирджиния орталық темір жолы деп аталды. Дегенмен, батысқа қарайғы алғашқы тау кедергісі – Блю-Ридж тауларын Свифт-Ран-Гаптан өту жоспарлары қаржылық және техникалық тұрғыдан мүмкін емес болып шықты. Вирджиния штаты әрқашан ішкі жақсартуларға көмектесуге дайын болды, сондықтан мемлекеттік қоғамдық жұмыстар жөніндегі кеңес арқылы Вирджиния орталық акцияларының бір бөлігіне ие болды және Blue Ridge темір жолын құрып, қаржыландырды. Бұл компанияның мақсаты – Blue Ridge тауларын кесіп өтудің қиын және қымбат міндетін орындау болды. Клаудиус Крозеттің басшылығымен Blue Ridge темір жолы төрт туннельді пайдаланып таулардың үстінен өтті: Гринвуд туннелі, Бруквилл туннелі, Литтл-Рок туннелі және 4263 фут (1299 м) ұзындығындағы Blue Ridge туннелі, ол өткелдің ең жоғары нүктесінде орналасқан және сол кезде әлемдегі ең ұзын туннельдердің бірі еді. Сонымен қатар, Вирджиния орталық Блю-Ридж тауының батыс жағынан батысқа қарай, Шенандоа аңғарынан (Ұлы Аппалачи аңғарының бір бөлігі) және Ұлы Солтүстік тауынан өтіп, 1856 жылы Джексон өзені станциясы деп аталған жерге жетті, кейіннен ол Клифтон Фордж деп аталды. Аллегани жазығының таулы аймағындағы (ескі Вирджинияда "Трансмаунтайн" деп аталған) желісін аяқтау үшін штат қайтадан 1853 жылы Бас Ассамблея бекіткен Ковингтон және Огайо темір жолы деп аталатын мемлекеттік субсидияланған темір жолды құрды. Бұл компания Аллеганидегі маңызды топырақ жұмыстарын аяқтады және таулардағы көптеген туннельдерде көп жұмыс істеді. Олар Канава өзенінің Чарльстон аймағында да көптеген жолдарды салды. Бірақ, кейін Азамат соғысы басталды және батысқа қарай кеңейту жұмыстары тоқтатылды.
Азамат соғысы кезіндегі C & O алдыңғылары
Азамат соғысы кезінде Вирджиния орталық темір жолы Конфедерацияның ең маңызды жолдарының бірі болды, Шенандоа аймағынан Ричмондқа азық-түлік жеткізіп, науқандар оның жолдарына жиі жақын өткен кезде әскерлер мен жабдықтарды тасымалдады. Вирджиния штатының Гордонсвилл қаласында Оранж және Александрия темір жолымен маңызды байланысы болды. Көп рет Вирджиния орталық темір жолы тікелей майданға әскерлерді тасымалдау үшін нақты тактикалық операцияларда қолданылды. Алайда, ол Федералдық армиялардың басты нысанасы болды және соғыс аяқталған кезде оның бар болғаны 8 шақырымдай темір жолы қызмет етіп тұрды, ал қазынасында 40 доллар алтын қалды.
Коллис П. Хантингтон Ричмондты Огайо алқабымен байланыстырады
Соғыстан кейін Вирджиния Орталық компаниясының басшылары, компания президенті Уильямс Картер Уикхэмнің жетекшілігімен, экономикалық тұрғыдан қираған Оңтүстіктен капиталды қайта құру үшін сырттан тарту қажеттігін түсінді және британдықтардың қызығушылығын тартуға тырысты, бірақ сәттілікке жете алмады. Соңында Нью-Йорктегі Коллис П. Хантингтонды қызықтыруға қол жеткізді. Хантингтон Трансконтинентальдық темір жолдың Орталық Тынық мұхиты бөлігін салуға қатысқан "Үлкен Төрттікке" кіретін бірі болды, ол толыққанды аяқталмаған еді (1869 жылдың мамыр айы). Хантингтон теңізден теңізге дейін бірыңғай операциялық басқарумен өтетін нағыз трансконтинентальдық темір жол туралы көзқарасқа ие болды және Вирджиния Орталық осы жүйенің шығыс буыны болуы мүмкін деп шешті. Хантингтон вирджиниялықтарға қазіргі Батыс Вирджиния штаты арқылы Огайо өзеніне дейінгі жолды аяқтау үшін қажетті қаражатты ұсынды. Ескі Ковингтон және Огайо компаниясының мүлігі оларға берілді [Ескерту: сол кездегі атауы Теміржол болды, кейін Теміржол деп өзгертіледі] Вирджинияның Таидуотер жағалауын "Батыс суларымен" байланыстыру міндетіне сәйкес. Бұл Вирджинияда отарлық дәуірден бері қалыптасқан "Ұлы байланыс" арманы еді. 1 шілдеде 1867 жылы C&O Джексон өзені стансасынан Аллеган округінің орталығы – Ковингтон қаласына дейінгі тоғыз миль (14 км) қашықтықта аяқталды. 1869 жылы ол Аллегани тауынан өтіп, соғысқа дейін Ковингтон және Огайо компаниясы жасаған туннельдер мен жол жұмыстарының көп бөлігін пайдаланды және қазіргі Батыс Вирджиния штатындағы Гринбриер округіне қарасты Уайт Сулфур Спрингс минералды су курортына қарай жүрді. Мұнда Чарльстонға және Канава өзеніндегі кеме қатынасына (сонымен қатар Огайо/Миссисипи жүйесіндегі су көлігіне) пойыз байланысы жасалды. 1869–1873 жылдары Батыс Вирджиния арқылы құрылыс жұмыстары екі бағыттан жұмыс істейтін үлкен бригадалармен жүргізілді (UP және CP 1863 жылдан 1869 жылға дейін трансконтинентальдық жұмыстарда істегендей): Уайт Сулфур Спрингс және Огайо өзеніндегі Хантингтон қаласы. Желі 1873 жылдың 28 қаңтарында Батыс Вирджиния штатындағы Нью-Ривер шатқалында орналасқан Хоукс-Нестте аяқталды. Батыс Вирджиниядағы C&O жолы Джон Генри мен бу машинасы арасындағы аңызға айналған бәсекеге арналған орын болды; бәсеке Талькотттан оңтүстікке қарай, Батыс Вирджинияда, Гринбриер өзенінің жанында өткен деп есептеледі. C&O-ның батысқа қарай кеңеюіне 23 394 263,69 доллар жұмсалды. Осы кезеңде C&O-ны салған адамдардың бірі Вильям Нельсон Пейдж болды, ол теміржолда жұмыс істеуге барар алдында Вирджиния университетінде инженерлік курстарды тыңдаған инженер-құрылысшы. Пейдж 1871 және 1872 жылдары Жаңа өзен сағасы көпірінің орналасуын және құрылысын, ал 1874 жылы Милл-Крик шатқалы көпірін басқарды. 1875 және 1876 жылдары ол Хэмптон Роудс пен Огайо өзені арасындағы Батыс Вирджинияның Жаңа өзені мен Канава аңғарлары арқылы екі рельсті темір жолдың бағытын картаға түсірумен тапсырылған геодезиялық топқа жетекшілік етті. Батыс Вирджинияға теміржолмен келген көптеген адамдар сияқты Пейдж табиғи ресурстардың сұлулығы мен әлеуетіне тәнті болды және 19-шы ғасырдың соңы мен 20-шы ғасырдың басында Батыс Вирджинияның бай битумдық көмір кен орындарын дамытуға көмектескен ең белсенді және табысты адамдардың бірі саналады. Пейдж және оның әйелі Эмма Хейден Гилхэм Батыс Вирджиниядағы Анстед таулы ауылына қоныстанды, ол Файетт округінде орналасқан және 1853 жылы аймақтың көмір ресурстарын картаға түсірген британдық геолог Дэвид Т. Анстедтің құрметіне аталған. Пейдж сарайы төмендегі Жаңа өзенге көрінетін биік жартасқа салынған, онда C&O тар шатқалдың екі жағын да алып тұрды. Сьюэллден төменгі көпір мен Хоукс-Несттегі көпірдің арасында бір жол Жаңа өзеннің батыс жағалауында, ал екіншісі шығыс жағалауында орналасқан. Коллис Хантингтон C&O-ны батыс және орта батыстағы меншіктерімен байланыстыруды жоспарлаған, бірақ оған қаржыландыру қажеттің көптеген басқа теміржол құрылыстары болды және ол Огайодағы желіні тоқтатты және келесі бірнеше жылда оның қиын құрылысын жақсартуға немесе трафикті дамытуға көп көңіл бөлмеді. Батысқа тек Огайо өзенінде жүретін кемелермен ғана жетуге болатын. Аймақтың үлкен минералды ресурстары әлі толыққанды пайдаланылмағандықтан, C&O 1873 жылғы қаржылық дағдарыстың салдарынан қиындықтарды бастан кешірді және 1878 жылы банкротқа ұшырады. Уильямс С. Уикхэм оның қабылдаушысы болып тағайындалды. Жаңадан құрылған компания "Чесапик және Огайо теміржол компаниясы" деп аталды.
Батыс Вирджиниядағы көмір өндіру және Ньюпорт Ньюс айлақтары
Азамат соғысы аяқталғаннан кейін көп ұзамай Коллис П. Хантингтон және оның серіктестері Вирджиния штатының Уорвик округінде жер сатып ала бастады. 1878 жылдан 1888 жылға дейінгі он жыл ішінде C&O көмір ресурстары шығысқа қарай игеріле бастады және тасымалдана бастады. Оңтүстік Батыс Вирджиния көмірін Ньюпорт Ньюс қаласына тасымалдау, онда ол жағалау кемелеріне тиеліп, солтүстік-шығысқа жөнелтілді – бұл кезеңде C&O бизнесінің маңызды бөлігіне айналды. 1881 жылы C&O-ның жаңа Жарым аралға созылған тармағы Ричмондтан, жаңа Черч-Хилл туннелі арқылы және Вирджиния жарым аралымен Уильямсбург арқылы өтіп, АҚШ-тың шығыс жағалауындағы ең ірі мұзсыз порт – Хэмптон Роудс портындағы көмір тиелген аймақтарына жетті. Жарым аралдық бөлімше Вирджинияның Таидуотер аймағының жағалау жазықтары арқылы көлбеу жолдармен өтті, Ричмондтан (теңіз деңгейінен 54 фут) Ньюпорт Ньюсқа (теңіз деңгейінен 15 фут) дейін биіктігі шамамен 30 футқа төмендеді. Коллис П. Хантингтон Ньюпорт Нью-Пойнттағы шағын, беделсіз қауымдастықты көмір және басқа теміржол бизнесінің арқасында, сондай-ақ «Ньюпорт Ньюс Кеме жасау және құрғақ док» компаниясының дамуына байланысты жаңа тәуелсіз қалаға айналдыруға көмектесті. 1883–1884 жылдары теміржолдың қарызды өтемеуі салдарынан «Fisk & Hatch» қаржы компаниясы және «Newark Savings Institution» (өзінің көптеген қаражатын «Fisk & Hatch» компаниясында сақтаған) банкротқа ұшырады.
Морган мен Вандербилт бақылауға алды
1888 жылы Хантингтон C&O компаниясының бақылауын қайта ұйымдастыру кезінде жоғалтты, бұл процесте сотқа бермей-ақ оның көпшілік үлесі J. P. Morgan және Уильям К. Вандербильттің мүдделеріне өтті. АҚШ-тың монополияға қарсы заңдары қабылданғанға дейін, бір-бірімен бәсекелес сияқты көрінген көптеген шағын темір жолдар іс жүзінде ортақ басқаруда болды. Тіпті ірі Пенсильвания темір жолы (PRR) және Нью-Йорк орталық темір жолы (NYC) басшылары, сырттай қатал қарсыластар болғанымен, құпия түрде "бірлескен мүдделер" шартына келді. Морган мен Вандербилт Мелвилл Э. Ингаллсты президенттік лауазымға тағайындады. Ингаллс сол кезде Вандербильттің Кливленд, Цинциннати, Чикаго және Сент-Луис темір жолының ("Үлкен Төрт жүйесі") президенті болды және келесі он жыл бойы екі лауазымды бірдей атқарды. Ингаллс Джордж В. Стивенсті бас менеджер және C&O компаниясының нақты басшысы етіп тағайындады.
C&O Вирджиния арқылы Джеймс өзені бойындағы су деңгейіне жетеді
1889 жылы Джеймс өзені мен Канава каналының бұрынғы сүйрету жолымен салынған Richmond and Allegheny Railroad компаниясы C&O құрамына енді, бұл оған Клифтон Фордждан Ричмондқа дейінгі төменгі "су деңгейіндегі" желіні ұсынды, соның арқасында бастапқы Вирджиния Орталық бағытындағы Солтүстік тау мен Блю Ридждің қиын көтерілістерін болдырмады. Бұл желіде пойыз Ричмондқа (54 фут биіктікте) қарай өзен бойымен шамамен 1000 футқа төмен түседі. Ол бұрынғы Чикаго, Цинциннати және Луисвилл желісі арқылы қаланың Орталық станциясына (ал бұрын Дирборн станциясына) қатынады. Чесси Нип және Так есімді екі мысықпен бірге болды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Чессидің "күйеуі" Пик (Чессипик есімін еске түсіретін "Чесси Пик" аталды) әскери қызметтен оралған соғыс ардагері ретінде лапына бинтпен көрсетілді. Мысықтың өзі австриялық суретші Гвидо Грюневальд жасаған болса, Чессидің маркетингтік құрал ретінде табысқа жетуі көбінесе сол кезде C&O президентінің көмекшісі болған Лайонель Пробертке байланысты деп есептеледі.
Ван Сверенген дәуірі Пере-Маркет темір жолы
C&O үшін келесі маңызды өзгеріс 1923 жылы болды, сол кезде ірі Кливленд қаржыгерлері, Ван Сверенген ағайындылары (О. П. және М. Дж. Ван Сверенген), Никельді тақта жолы (NKP) жүйесін кеңейту мақсатында желіде бақылау үлесін сатып алды. Ақырында олар NKP, C&O, Pere Marquette теміржолын (Мичиган және Онтариода) және Erie теміржолдарын басқарды. Олар бұл үлкен (сол кездегі) жүйені холдингтік компаниялар мен директорлардың өзара байланысты кеңесі арқылы бақылай алды. Бірақ бұл құрылыс Ұлы депрессия басталғанда құлап, Ван Сверенген компаниялары банкротқа ұшырады. Дегенмен, C&O мықты желі болды. 1930 жылдардың басында американдық теміржолдардың 50%-дан астамы банкротқа түскеніне қарамастан, ол банкроттықтан сақталып қана қоймай, арзан еңбек пен материалдарды пайдаланып, толыққанды қайта құрылуға мүмкіндік алды. Осы қиын экономикалық жағдайда C&O жаңа туннельдер қазып, екі жол қосты, көпірлерді қайта салды, рельстердің салмағын арттырды және жол төсегін жаңартты – барлығының қаржысы оның негізгі тасымалданатын тауарынан, яғни көмірден түсті. Тіпті Ұлы депрессия кезінде де көмірді барлық жерде қолдану қажет болды, ал C&O елдегі ең жақсы битумдық көмір кен орындарының үстінде орналасқан еді. Осы ауқымды жаңарту және құрылыс бағдарламасының нәтижесінде C&O Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде қажетті үлкен жүктемелерді тасымалдауға дайын болды. Соғыс кезінде ол адамдар мен материалдарды бұрынғыдан да көп мөлшерде тасымалдады, себебі АҚШ Хэмптон Роудс портын Еуропа майданына жөнелту үшін негізгі пункт ретінде пайдаланды. Солтүстік Африкаға шабуыл осы жерден басталды. Әрине, АҚШ Әскери-теңіз күштері мен сауда флотының кемелерін отынмен қамтамасыз етумен қатар, соғыс өнеркәсібіне де көмірдің қажеттілігі күннен-күнге артып отырды. C&O – ең ірі және ең заманауи локомотивтермен жабдықталған, қуатты, жақсы ұйымдастырылған және жақсы күтілген теміржолға айналды.
Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Роберт Р. Янг
Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін, C&O Американың соңынан келе жатқан онжылдықтардағы үлкен өсуіне көмектесуге дайын тұрды және ғасырдың ортасында ұлттық маңызы бар маңызды теміржол желісіне айналды. Ол, әсіресе, Роберт Ральф Янгтың, оның белгілі төрағасының және оның Alleghany Corporation-ының арқасында жұртшылықтың назарында одан да маңыздырақ болды. 1942 жылы Янг Ван Сверенген компанияларының қалдықтары арқылы C&O-ны бақылауға алды және келесі он жыл бойы теміржолдарды қаржыландыру және басқарудың ескі әдістеріне қарсы шығып, "жолдардың жындысы" атанды. Ол өзін теміржолдарды банктік мүдделердің тиімсіз басқаруына қарсы күрескен жолбасшы ретінде қарастырды. Янгтың ең әйгілі жарнамалық слоганы: "Шошқа пойыздан түспей-ақ бүкіл елді кезіп өте алады, ал сіз – жоқ". "Теміржол Янгы" деген лақап аталған Р.Р. Янг қазірге дейін де әсер ететін, болашаққа бағытталған көптеген технологиялық жетістіктерді енгізді. Ол C&O-ның символын (логотипін) "C&O – прогресс үшін" деп өзгертті, бұл C&O индустрияны жаңа кезеңге бастап барады деген оның идеясын көрсетеді. Ол жақсы білікті кадрлармен жабдықталған зерттеу және әзірлеу бөлімін құрды, ол тіпті қазіргі заманда да болашақ деп саналатын жолаушылар тасымалы және жүк тасымалының өсуіне қарсы тұратын жүк қызметтері үшін жаңа идеялар ұсынды. Янг ақыры C&O-дағы лауазымынан бас тартып, Нью-Йорк орталық (NYC) төрағасы болды. Бірақ Янг Нью-Йорктегі акционерлерге берген уәделерін орындай алмады. Өмірі бойы депрессиямен күрескен ол 1958 жылы өз-өзіне қол жұмсады. Янгтың кезінен кейін C&O-ны Уолтер Дж. Туохи басқарды, оның басшылығымен "Прогресс үшін" ұраны сақталды, бірақ Янг кеткеннен кейін бұл ұран аздап бұрмаланды. Осы кезеңде C&O теміржол саласындағы алғашқы ірі компьютерлік жүйені орнатты, барлық типтегі үлкен және жақсы жүк вагондарын жасады, бу локомотивтерін дизель локомотивтеріне ауыстырды (қарсылықпен) және тасымалдауды әртараптандырды. Бұл 1947 жылы Мичиган және Канаданың Онтарио штатындағы ескі Pere Marquette Railway (PM) жүйесіне қосылған кезде орын алды, ал PM C&O-ның Ван Сверенген заманынан бері бақылауында болды. PM-нің автокөлік өнеркәсібіне қатысты үлкен трафигі, шикізатты қабылдап, дайын өнімді шығарып, C&O-ға көмір саудасының құбылуынан қорғаныш берді және тауар тасымалын компанияның жалпы тасымалының 50%-ы деңгейіне жеткізді.
Chessie System, CSX (Шесеялық жүйе)
C&O АҚШ-тағы ең табысты және қаржылық тұрақты темір жолдардың бірі болды. 1963 жылы Сайрус С. Итонның басшылығымен Балтимор және Огайомен "бірлесу" арқылы заманауи бірігу дәуірін бастауға көмектесті. Екі желінің қызметтері, қызметкерлері, локомотивтік паркі мен вагондары, сондай-ақ инфрақұрылымы біртіндеп біріктірілді. Хейс Т. Уоткинстің басшылығымен 1973 жылы C&O, B&O және Батыс Мэриленд темір жолы үшін холдинг компаниясы ретінде Chessie System құрылды. Іс жүзінде, C&O 1933 жылдан бері жарнамаларда қолданылып келген талисман мысықтың арқасында темір жол үшін бірнеше жыл бойы халық арасында қолданылып келген лақап атын ресми қабылдады. Уоткинстің басшылығымен Chessie System кейін Seaboard Coast Line Industries компаниясымен, Seaboard Coast Line Railroad холдингімен және Оңтүстік-Шығыс аймағының басқа да ірі темір жолдарымен (Луисвилл және Нэшвилл темір жолы, Клинчфилд темір жолы және т.б.) бірігіп, CSX Corporation құрды. Chessie және SCL оның негізгі еншілес компаниялары болды. Уоткинс біріктірілген компанияның бас директоры атанды. Келесі бес жыл ішінде CSX темір жолдары бірігіп, бір мега-темір жолға айнала бастады. Бұл процесс 1982 жылы SCL өзінің темір жолдарын Seaboard System Railroad компаниясына біріктіргеннен кейін басталды. 1983 жылдың 1 мамырында Батыс Мэриленд B&O-ға қосылды. B&O 1987 жылдың 30 сәуірінде C&O-ға біріктірілді. Seaboard 1986 жылдың 1 шілдесінде CSX Transportation деп өз атауын өзгертті. Соңында, C&O 1987 жылдың 31 тамызында CSX Transportation компаниясына бірікті. 1999 жылы Conrail-дің 42% үлесін сатып алғаннан кейін CSX елдегі қалған төрт ірі темір жол жүйесінің біріне айналды.