Жақоб Дженнингс Браун: 1812 жылғы соғыстың батыры және АҚШ армиясының бас қолбасшысы
Jacob Brown (general)
Жакоб Дженнингс Браун – 1812 жылғы соғыстағы американ армиясының батыры, генерал. Армияны басқарған, әскери білім беруді және сапына қосылуды жақсартқан.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
18-19 ғасырдағы американдық әскери шенеунік Джейкоб Дженнингс Браун (9 мамыр 1775 - 24 ақпан 1828) 1812 жылғы соғыста американдық әскери шенеунік ретінде жеңістерге ие болғанымен белгілі болды, онда ол генерал шеніне жетті. Сол соғыстағы солтүстік шекарадағы табыстары оны ұлттық батыр етті және оған Конгресс Алтын медалі табысталды. Соғыстан кейін АҚШ армиясының саны азайған кезде де Браун офицерлік мәртебесін сақтап қалды. 1821 жылы Браун АҚШ армиясының Бас қолбасшысы болып тағайындалды және өмірінің соңына дейін осы лауазымды атқарды. Ол штаб және командирлік офицерлер үшін жоғары білім беруді және әскер жинауды басқару үшін Бас рекрутинг қызметін құрды. Оның қайтысынан кейін Вашингтонда әскери салтанатты жерлеу рәсімі өтті, Пенсильвания авенюі бойында бір шақырымдық шерумен ол Конгресс зиратында жерленді.
18/19th century American army officer
Jacob Jennings Brown (May 9, 1775 – February 24, 1828) was known for his victories as an American army officer in the War of 1812, where he reached the rank of general. His successes on the northern border during that war made him a national hero, and he was awarded a Congressional Gold Medal. Even as the US Army was reduced in size after the war, Brown retained commissioned status. In 1821, Brown was appointed Commanding General of the United States Army and held that post until his death. He initiated post graduate education for staff and command officers, and the General Recruiting Service, to manage acquiring troops. After his death, he received a military funeral in Washington, DC, with a mile long parade along Pennsylvania Avenue to his burial at Congressional Cemetery.
Ерте өмір
Пенсильвания штатының Бакс округінде дүниеге келген Джейкоб Дженнингс Браун Сэмюэл мен Аби (Уайт) Браунның ұлы болды. Оның ортаңғы есімі әкесінің әжесінің құрметіне қойылған, ол Сэмюэл Дженнингс пен оның әйелінің ұрпағы еді. Дженнингс 18-ғасырдың басында Батыс Джерсидің вице-губернаторы, кейін Пенсильванияның бас қазынашысы қызметін атқарды. Ол сондай-ақ, Сакетс-Харборды қоса алғанда, мұқият жоспарланған, қорғаныс мақсатындағы бекініс құрылыстарын басқарғанымен белгілі болды. Ол жердегі бекіністер британдық және канадалық әскерлердің шабуылына тойтарыс беруде маңызды рөл атқарды. Сакетс-Харбор Ұлы көлдерде американдық соғыс кемелерін салу үшін ірі кемежайға айналды, оның қауіпсіздігі аса маңызды болды. Кемежайға 3000-ға жуық жұмысшы қабылданып, аймақта мыңдаған федералды әскер орналасты. Олар кішкентай қалашықты толық басып алды. 1812 жылғы соғыс басталғанда Браун Нью-Йорк милициясында бригадир генерал болды, ол 1811 жылы осы шенге тағайындалған еді. Соғысқа қарсы болғанына қарамастан, ол Ұлы көлдер аймағында қорғаныс жүйесін ұйымдастырды. 1813 жылдың 29 мамырында Браун басқаратын әскерлер Сакетс-Харбордың екінші шайқасында британдықтарды жеңді, бұл оның салған бекіністерінің нәтижесі болды. Осы әрекеттерінің арқасында Браун тұрақты армияда бригадир генерал болып тағайындалды. Браунның соғыстағы соңғы шайқасы 1814 жылдың 4 тамызынан 21 қыркүйегіне дейін болған Форт-Эри қоршауы болды, осы кезде британдықтар бекіністі қайтарып алуға тырысты. Ол Форт-Эридегі қорғанысты күшейту үшін бекініс құрылысын жүргізді, бұл американдықтардың британдықтарды жеңуіне үлкен үлес қосты. Браун сонымен қатар импульсивті, ойсырағыш адам ретінде танымал болды. Оның күштеріне жасалған британдықтардың алғашқы шабуылы тойтарыс бергеннен кейін, Браун 17 қыркүйекте британдықтарға қарсы шабуылға бұйрық берді, нәтижесінде екі тараптан да 500-ден астам адам қаза тапты, бірақ қоршаудың барысына ешқандай өзгеріс енгізбеді. Екі тарап та шегінгеннен кейін американдықтар Форт-Эриді қиратты, осылайша оны қайта пайдалану мүмкін болмай қалды. Жалпы алғанда, Браунның солтүстік шекарадағы табыстары оны ұлттық батыр етті.
Born in Bucks County, Pennsylvania, Jacob Jennings Brown was the son of Samuel and Abi (White) Brown. His middle name was in honor of his paternal grandmother, a descendant of Samuel Jennings and his wife. Jennings had served as deputy governor of West Jersey and later receiver general of Pennsylvania in the early 18th century. He also was known for directing meticulously planned, defensive field works, including for Sackets Harbor. His fortifications there were instrumental in fending off British and Canadian advances. Sackets Harbor had become a major military shipyard for construction of American naval war ships to sail on the Great Lakes, and its protection was critical. Some 3,000 shipyard workers were recruited to the shipyard, and thousands of federal troops were eventually bivouacked in the area. They overwhelmed the small town. When the War of 1812 began, Brown was a brigadier general in the New York militia, having been appointed to that rank in 1811. Though he opposed the war, he organized defenses in the Great Lakes region. On May 29, 1813, troops led by Brown defeated the British at the Second Battle of Sackets Harbor, based on his fortifications. As a result of his actions there, Brown was commissioned as a brigadier general in the regular army. Brown's last battle of the war was the related Siege of Fort Erie, from 4 Aug to 21 Sep 1814, when the British tried unsuccessfully to take back control of the fort. He had directed fortifications to improve defenses at Fort Erie, which contributed to the American success in defeating the British. Brown was also considered impetuous. After the initial British assault against his forces was repulsed, Brown ordered a sortie on September 17 against the British that resulted in more than 500 casualties on each side, but changed nothing in the outcome of the siege. After both sides withdrew, the Americans destroyed Fort Erie so that it could no longer be used. Overall, Brown's successes along the northern border made him a national hero.