Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
17 ғасырдағы ағылшын драматургі Шакерли Мармион (1603 қаңтар – 1639), сондай-ақ Шейкерли, Шейкерли, Шаккерли, Мармион, Мармюн немесе Мермион, 17 ғасырдың басындағы драматург, көбінесе Беннің ұлдары деп аталатын, Бен Джонсонның комедиялық стилін жалғастырған жазушылардың қатарында саналады. Ол сонымен қатар Томас Хейвудтың досы және, мүмкін, оның шәкірті болған.
17th century English playwright
Shackerley Marmion (January 1603 – 1639), also Shakerley, Shakerly, Schackerley, Marmyon, Marmyun, or Mermion, was an early 17th century dramatist, often classed among the Sons of Ben, the followers of Ben Jonson who continued his style of comedy. He was also a friend and perhaps a protégé of Thomas Heywood.
Өмірбаян
Драматургтің әкесі Шакерли Мармион (Лондондық заңгердің ұлы және Тамворттың Мармион барондарының кіші тармағының мүшесі) Нортгемптонширдегі Айнхо усадьбасын иеленді, бірақ оның үнемі қарызы болып тұратын. Көп ұзамай ол қарыздарын ұлына жүктеді. Шейкерли кіші 1603 жылдың 21 қаңтарында Айнхо шіркеуінде крещениеден өтті. Мармионның екінші пьесасы "Жақсы серік" 1632 немесе 1633 жылы сахналанды, ал кейін сол жылы, Принц Чарльз труппасының қойылымынан кейін басылып шықты. "Антиквар" (1634–1636), оның үшінші және соңғы пьесасы, королева Генриетта труппасымен Кокпит театрында қойылды және 1641 жылы жарық көрді. Барлық пьесалары комедия жанрында болған Мармионның туындылары Бен Джонсонның ықпалында жазылған. Мармион Джонсонның комедиясын өзінің Платондық махаббатқа деген қызығушылығына бейімдеді. Оны сыншылар көбінесе шектеулі талант иесі және екінші дәрежелі тұлға деп санайды, бірақ оның сатиралық шеберлігі жиі мақталады.
The playwright's father, Shackerley Marmion (son of a London lawyer and member of a junior line of the Marmion Barons of Tamworth), held the manor at Aynho in Northamptonshire but was habitually in debt; in time he would pass his debts on to his son. Shakerley Jnr was baptised on 21 Jan 1603 in Aynho church. Marmion's second play, A Fine Companion, was staged in 1632 or 1633 and published in the latter year, after being performed by the Prince Charles's Men at Salisbury Court Theatre. The Antiquary (c. 1634–36), his third and last play, was acted by Queen Henrietta's Men at the Cockpit Theatre, and published in 1641. All comedies, Marmion's plays show the influence of Ben Jonson. Marmion adapted Jonsonian comedy to his own preoccupation with Platonic love. And while he is often classified by critics as a limited talent and a figure of at best secondary importance, his knack with satire has frequently been praised.
Басқа жұмыстар
Комедиядан басқа, Мармион 2000 тал өлеңнен тұратын "Купидон және Психея" (1637) атты эпостық шығарма жазды, ол Апулейдің "Алтын есек" еңбегіндегі Купидон мен Психея оқиғасының аудармасы және кеңейтілген нұсқасы, қаһармандық дистихтерде жазылған. Ол сонымен қатар, 1638 жылы жарық көрген Джонсонға арналған "Құрбандық, үш мәрте құрметке лайық әкесі Бен Джонсонның қасиетті естелігіне" деген атпен бірнеше шағын өлеңдер де жазды. Оған немесе оның өзіне жазылған мақтау өлеңдері Мармионды Хейвуд, Томас Наббс, Ричард Бром және актер Джозеф Тейлормен байланыстырады.
Besides his comedies, Marmion wrote a 2000 line verse epic, Cupid and Psyche (1637), a translation and expansion of the Cupid and Psyche story in Apuleius's The Golden Ass in heroic couplets. He also wrote various minor poems, including an elegy on Jonson, published in 1638, titled "A Funeral Sacrifice, to the Sacred Memory of his Thrice Honored Father, Ben Jonson." Commendatory verses that he wrote for others, or that others wrote for him, associate Marmion with Heywood, Thomas Nabbes, Richard Brome, and the actor Joseph Taylor.
Соңғы жылдар
1638 жылы Мармион сэр Джон Саклингтің шотландтық Конвентанттарға қарсы жеке ұйымдастырылған әскери жорығына қатысты; бірақ жол жүрісінде ауруға шалдығып, Лондонға қайтып келді, ол келесі жылы қайтыс болды.
In 1638 Marmion joined Sir John Suckling's privately organized military incursion against the Scottish Covenanters; but he fell out along the route due to illness and returned in London, where he died the following year.