Кіріспе
Американдық дизельдік жолаушылар локомотиві
EMC E3 – Иллинойс штатының Ла-Гранж қаласындағы Electro Motive Corporation компаниясы өндірген A1A A1A дөңгелек конфигурациясы бар жолаушылар локомотиві. EMC демонстрациялық үлгісі №822 1938 жылдың 12 қыркүйегінде сынақтар үшін Ла-Гранждан шығарылды. Кабиналық нұсқасы, немесе E3A, 1938 жылдың қыркүйегінен 1940 жылдың маусымына дейін өндірілді, жалпы 17 дана жасалды. Күшейткіш нұсқасы, немесе E3B, 1939 жылдың наурыз және қыркүйек айларында өндірілді, одан 2 дана жасалды. Бұл екі 12 цилиндрлі 567 модельді қозғалтқышты қозғалтқыш бөліміне орнату арқылы қол жеткізілді. Әрбір қозғалтқыш өз электр генераторын іске қосып, осы арқылы жетектеуші моторларды қуатпен қамтамасыз етті. E3 – EMD E сериясы деп аталатын ұқсас конструкциядағы дизельдік жолаушылар локомотивтерінің ұзын тізіміндегі төртінші модель. EMD компаниясы кейіннен жасаған жолаушылар локомотивтерімен салыстырғанда, E3, E4, E5 және E6 кабиналық бөлімдерінің алдыңғы бөлігі бүйірден қарағанда айқын еңіс бұрышқа ие болды. Сондықтан бұл төрт модель «еңіс мұрынды» локомотивтер деп аталды. Кейінгі E модельдерінде F сериясының тік «бульдог мұрны» болды. E3 демонстрациялық үлгісі 822 ертерек EA және E1A локомотивтеріне ұқсас мұрынмен жасалды, бірақ сериядағы кейінгі локомотивтерде бұрынғы үлгілердегідей бетке орнатылған шамнан өзгеше, нацельге орнатылған көтерілген фара болды. 822 Канзас-Ситидің оңтүстік темір жолына жеткізілгенге дейін ұқсас өзгерістерге ұшырады.
Қозғалтқыш пен қуат беру жүйесі
E3 567 сериялы дизельдік қозғалтқыштың 12 цилиндрлі нұсқасын ұсынды, олардың екеуі 800 айналымда 2000 ат күшіне ие болды. Алдыңғы E модельдері екі Winton 201A бас қозғалтқышын пайдаланған, бірақ бұл қозғалтқыш теміржол пайдалануына қолайсыз және сенімсіз болды. 567 қозғалтқышы теміржол көлігі үшін арнайы жобаланған, механикалық түрде тартқышталған, екі тактты, 45 градус V типті, әр цилиндрге шамасы бар және 1966 жылға дейін өндірісте болды. Әр қозғалтқышқа бірден екі тұрақты ток генераторы төрт жетекші қозғалтқышқа қуат береді, әр шассиде екеуінен, A1A A1A конфигурациясында. Бұл шасси дизайны барлық E модельдерінде, сондай-ақ MP 7100, CB&Q 9908 және Rock Island AB6 электр вагондарында қолданылды. EMC/EMD 1939 жылдан бері өзінің барлық негізгі құрамдастарын өндіріп келеді.
А бірліктері
Темір жол саны Жол нөмірлері ЕскертулерElectro Motive Corporation (демонстратор) 1 822 Канзас-Сити Оңтүстік темір жолы #1 Атлантик жағалау желісі темір жолы 2 500, 501 500 1953 жылы Флеминг, Джорджия штатында апатқа ұшырады және EMD-мен E8A ретінде қайта құрылды. 501 жеткізілім алдында қирады және EMC компаниясы оны E6A ретінде қайта құрастырды. 501 NCTM-де сақталады. Атчисон, Топека және Санта-Фе темір жолы 1 11 Чикаго және Солтүстік-Батыс темір жолы 4 5001A, 5001B, 5002A, 5002B Бастапқыда Twin Cities 400 маршрутында А-А жұптарымен пайдаланылды. Чикаго, Рок-Айленд және Тынық мұхиты темір жолы 2 625, 626 Флорида шығыс жағалауы темір жолы 2 1001, 1002 Канзас-Сити Оңтүстік темір жолы 2 2, 3 Миссури Тынық мұхиты темір жолы 2 7000, 7001 Екі жағында екі қатар дөңгелек терезелермен салынған. Union Pacific Railroad 1 LA 5 UP EMC E2 сияқты үш дөңгелек терезесі бар екі жиынтықпен салынған; кейіннен өзгертілді және қайта нөмірленді. Барлығы 17
Тірі қалған мысал
Жалғыз қалған E3 – бұрынғы Атлантикалық жағалау жолы темір жолының E3A #501 локомотиві. Бұрын ол марқұм Глен Монхартқа тиесілі болған және Висконсин штатында саяхаттық бағдарламаларға қатысқан. Бүгінде ол Солтүстік Каролина көлік департаментінің теміржол бөлімінің меншігінде. Локомотив Солтүстік Каролинаның Спенсер қаласындағы Көлік мұражайына ұзақ мерзімге несиеленген. Ол жұмыс жағдайында сақталады және кейде пайдаланылады. 2013 жылдың қаңтар айында NCDOT локомотивтің меншік құқығын Спенсер шеберханаларының бас ұйымы – Солтүстік Каролина Мәдени ресурстар департаментіне берді.