Вьетнамдық генерал Нгуен Виет Тхань өмірі мен әскери жолы
Nguyễn Viết Thanh
Вьетнамдық генерал Nguyễn Viết Thanh (1931-1970) туралы ақпарат. Өмірі, әскери қызметі, Đà Lạt әскери академиясы мен армиядағы жолы. Тарих және биография.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Оңтүстік Вьетнам генералы (1931–1970)
South Vietnamese general (1931 1970
Нгуен Виет Тан (1931–2 мамыр 1970) Француз Индокитайындағы Лонг Ан қаласында дүниеге келген. Ол Вьетнам Ұлттық армиясында және Вьетнам Республикасы армиясында қызмет етіп, генерал-майор шеніне жеткен.
Nguyễn Viết Thanh (1931–2 May 1970) was born in Long An, French Indochina. He served in the Vietnam National Army and the Army of the Republic of Vietnam, rising to the Major General.
Вьетнам Ұлттық Армиясы
1951 жылдың наурыз айының соңында ол әскерге шақырылып, Да Лат әскери академиясына қабылданды. 1951 жылдың 1 сәуірінде Ли Тхыонг Киет атындағы, академияның 4-ші курсына түсті. 1951 жылдың 1 желтоқсанында екінші лейтенант шенімен бітірді. Бітіргеннен кейін, ол Рачжия қаласында дислокацияланған Вьетнамның 15-ші батальонының 51-ші ротасының 12-ші взводының взвод командирі болып тағайындалды. 1952 жылдың соңында 15-ші батальонның 51-ші ротасының командирі болып тағайындалды. 1953 жылдың маусым айында лейтенант шеніне көтерілді. 1953 жылдың желтоқсан айында 707-ші жергілікті батальонның командирі болды. 1955 жылдың басында капитан шеніне көтерілді. Сол жылдың сәуір айында Сайгон қаласындағы Әскери зерттеулер орталығында полк командирі курсына қатысты.
Toward the end of March 1951, he was drafted to join the Army and enlisted in the Đà Lạt Military Academy. On 1 April 1951, he joined the Lý Thường Kiệt class which was the 4th class of the academy. He graduated on 1 December 1951, with the rank of second lieutenant. After graduation, he was appointed platoon commander of the 12th Platoon of the 51st Company of the 15th Battalion of Vietnam which was stationed in Rạch Giá. In late 1952, he was appointed commander of the 51st Company of the 15th Battalion. In June 1953, he was promoted to lieutenant. In December 1953, he assumed a battalion commander of the 707th Local Battalion. In early 1955, he was promoted to captain. In April of the same year, he attended the Regiment Commander training at the Center for Military Studies in Sài Gòn.
Вьетнам Республикасы әскері
1955 жылдың соңында премьер-министр Нго Динь Дием Вьетнам Ұлттық армиясының атын Вьетнам Республикасы армиясы деп өзгертті. Ол жаңа әскери құрылымдағы лауазымын сақтап қалды. 1956 жылдың басында әскери оқыту саласына ауысып, Далат әскери академиясының штаб бастығы болды. 1956 жылдың ортасында Оңтүстік Вьетнамнан АҚШ-тың Джорджия штатындағы Форт-Беннингтегі АҚШ Армиясының жаяу әскер мектебіндегі жоғары деңгейдегі жаяу әскер курстарына қатысу үшін кетті. 1957 жылдың басында АҚШ-тағы оқуын аяқтағаннан кейін, ол Тудык әскери академиясына ауыстырылып, 6-шы сыныптың резервтік офицер курсанттарының батальон командирі болып тағайындалды. 1959 жылдың 26 қазанында, Бірінші Республиканың Ұлттық күнінде, ол майор шеніне көтерілді. 1960 жылдың басында ол қорғаныс жоспарлау бөлімінің бастығы болып тағайындалды. 1961 жылдың ақпанында әскери әкімшілік саласына ауысып, Лонг Ан провинциясының майоры болды. 1962 жылдың ортасында Лонг Ан провинциясынан 7-ші жаяу әскер дивизиясының 12-ші полкінің командирі болып тағайындалды. 1963 жылдың 20 желтоқсанында ол жаңадан құрылған Го Конг провинциясының майоры болып әкімшілік қызметке оралды. 1964 жылдың ақпанында подполковник шеніне көтерілді. 1965 жылдың сәуір айында Го Конг провинциясын ізбасарына тапсырды. Жаяу әскерге қайта оралғаннан кейін полковник шеніне көтеріліп, 7-ші жаяу әскер дивизиясының командирі болып тағайындалды. 1965 жылы 7-ші дивизияның аға кеңесшісі, полковник Сидни Брайан Берри, Тханды «тактикалық сезімі бар», «қашан резервке кіру керегін білетін» және «соғыс пен дивизиясын жақсы түсінетін» «әрекетке бейім» командир деп сипаттады. 1966 жылдың 19 маусымында Қарулы Күштер күнінде ол бригадир генерал шеніне көтерілді. 1966 жылдың қазан айында ол 5-ші жаяу әскер дивизиясының командирі, бригадир генерал Фам Куок Таммен бірге делегацияны басқаруға тағайындалды, олар Тайваньға ресми сапарға шықты. 1967 жылы ол COMUSMACV генерал Уильям Вестморлендтің пікірінше, ARVN дивизияларының ең жақсы командирі болды. Алайда, Азаматтық операциялар және революциялық дамуды қолдау (CORDS) кеңесшілерінің пікірлері ерекшеленді және 1967 жылы «оның жеке сақтығы мен миссияларды орындаудағы батальондарды (қамтамасыз етушілерді) жаулаушылыққа итермеуге бейімділігі түсініксіз болды», оның бағыныштыларының бастамашылығы мен белсенділігін басаңдатқанын мәлімдеді. CORDS басшысы Роберт Комер келісіп, 1968 жылы Тханды әрекетке бейім емес, қиялы жоқ және «сырттан келгендерге күдікпен қарайтын» деп сипаттады. COMUSMACV генерал Крейтон Абрамс 1970 жылдың 20 мамырындағы жазбасына сәйкес, «IV корпустағы барлық күштердің күштерді басқаруы мен тактикасы керемет деп бағалануы керек». Тхан Камбоджадағы «Тәтті құйрық» операциясын өзі жоспарлап, жоспарын штабынан жасырған. Ол жоспарды тек Дельта аймақтық көмек командалығының аға кеңесшісі генерал Хэл Д. Маккоунға ғана ашты. 1970 жылдың 1 мамырында Чжу Лонг (Меконг) операциясын бастамас бұрын бір күн бұрын ол 9-шы дивизияның командиріне не істеуін қалайтынын айтты. «Бұл шынымен де керемет орындалды».
In late 1955, Prime Minister Ngo Dinh Diem changed the name of the Vietnam National Army to the Army of the Republic of Vietnam. He retained the same position in a new military structure. In early 1956, moving to the field of Military Training, he assumed the Chief of Staff position of the Đà Lạt Military Academy. In the middle of 1956, he left South Vietnam to attend senior infantry training at the United States Army Infantry School at Fort Benning, Georgia, USA. In early 1957, after completing the training in the US, he was transferred to Thủ Đức Military Academy to hold the position of battalion commander of the 6th class of The Reserve Officer Cadet. On 26 October 1959, National Day of The First Republic, he was promoted to major. In early 1960, he was transferred to the headquarters to take on the position of Chief of the Defense Planning Department. In February 1961, transferring to the field of Military Administration, he was appointed major of Long An province. In mid 1962, he left Long An province to assume the position of Regiment Commander of the 12th Regiment, 7th Infantry Division. On 20 December 1963 he moved back to the administrative field to be the major of a newly re established Gò Công province. In February 1964, he was promoted to lieutenant colonel. In April 1965, he handed over Gò Công province to his successor. Returning to the infantry, he was promoted to Colonel, and he was appointed to be commander of the 7th Infantry Division. Colonel Sidney Bryan Berry, senior adviser to the 7th Division in 1965, had described Thanh as an "aggressive" commander with "sound tactical sense" who "knows when to commit his reserve" and "has a deep understanding of the war and his division." On June 19, 1966, Armed Forces Day, he was promoted to Brigadier General. In October 1966, he was appointed head of the delegation along with Brigadier General Phạm Quốc Tâm, commander of the 5th Infantry Division, to guide the delegation on an official visit to Taiwan. In 1967 he was rated by COMUSMACV General William Westmoreland as the best ARVN division commander. However, Civil Operations and Revolutionary Development Support (CORDS) advisers differed and in 1967 found "his personal cautiousness and reluctance to push the battalions [those in securing missions] into more offensive activities difficult to understand," claiming that he discouraged the initiative and aggressiveness of his subordinates." CORDS chief Robert Komer agreed and in 1968 described Thanh as unaggressive, unimaginative, and "rather a xenophobe." According to COMUSMACV General Creighton Abrams, on 20 May 1970 tape, "The handling of the forces and the tactics by all the forces in IV Corps can only be described as brilliant." Thanh planned the Parrot's Beak, Cambodia operation himself and he kept his plan secret from his staff. He only revealed the plan to General Hal D. McCown, senior adviser of Delta Regional Assistance Command. One day before the start of the Cửu Long (Mekong) operation, 1 May 1970, he instructed the 9th division commander on what he wanted him to execute. "It was really beautifully done."