Кіріспе

Киім-кешекке қосымша қолданылатын зат.

Әдетте, сәнде аксессуар – адамның киімін толықтыру үшін екінші дәрежеде қолданылатын зат. Аксессуарлар көбінесе киімді аяқтау және киюшінің келбетін күшейте түсу үшін таңдалады. Олар жеке тұлғаның өзін-өзі таныстыруын және мінезін одан әрі көрсете алады. Аксессуарлар түрлі пішінде, мөлшерде, түсте және т.б. болады. Бұл термин 16 ғасырда пайда болған.

Түрлері

Мода аксессуарларын екі негізгі санатқа бөлуге болады: қолға ұсталатын аксессуарлар және киілетін аксессуарлар. Қолға ұсталатын аксессуарларға әмиян мен сөмкелер, қол желдеткіштер, күн шатырлары мен жаңбыр шатырлары, әмиян, таяқтар және мерекелік қылыштар жатады. Киілетін аксессуарларға галстуктар, бас киімдер, қалпақтар, белбеулер мен ілгектер, қолғаптар, муфталар, әшекейлер, білезіктер, сағаттар кіреді. "Көптеген сағат өндірушілер сағаттың сәндік аксессуар ретінде қабылдануын пайдаланып, дизайнерлермен лицензиялық келісімдер жасасқан."

Тарих

Виктория дәуірінде желдеткіштер, күннен қорғайтын шамыршықтар және қолғаптар сияқты әшекейлік аксессуарлар әйелдердің жыныс, нәсіл және әлеуметтік жағдайларын қабылдауына маңызды рөл атқарды. Осы дәуірде әйелдердің демалысқа толы өмір салтын қабылдауға немесе оған ұмтылуға бейімділік болды. Осының салдарынан, әйелдер жиі қолғаптарды қолдарын жасыру және еңбек еткендерін көрсететін белгілерді жасыру үшін пайдаланды. 16 ғасырдың басында Италияда жоғары әлеуметтік статусы бар ер адамдар бас киімге тағуға арналған белгілерді әшекейлік зат ретінде тақты, бұл белгілер шабуыл жасаған әскерилердің бас киімдерінен үлгі алған. Бас киімге тағуға арналған белгілер көбінесе әсемдеп жасалған қылыш пен саппен бірге тағылды. Бұл белгілер плакеткалардан жасалған және көбінесе киген адам үшін жеке маңызы бар көріністерді бейнеледі.