Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шотланд саясаткері
Scottish politician
Уолтер Эллиот (19 қыркүйек 1888 – 8 қаңтар 1958) – Шотландияның соғыс аралық кезеңдегі танымал Юнионисттік партиясының саясаткері. Ол 1918 жылы Ұлыбритания парламентіне сайланды және 1923–24 және 1945–46 жылдардағы қысқа үзілістерден басқа, өмірінің соңына дейін парламентте қызмет етті. Оның үкіметтегі лауазымдары: Рамзи Макдональдтың ұлттық үкіметінде Ауыл шаруашылығы, балық шаруашылығы және азық-түлік министрі (1931–1935); Стэнли Болдуиннің ұлттық үкіметінде Шотландияның мемлекеттік хатшысы (1935–1937); Невилл Чемберленнің ұлттық үкіметінде Денсаулық сақтау министрі (1937–1939) және Чемберленнің қысқа мерзімді соғыс үкіметі. Университетте медициналық білім алған кезінде Глазго университеті студенттік одағының төрағасы болды және Бірінші дүниежүзілік соғыста екі рет Әскери крестпен марапатталды. Өмірі бойы Ланарк, Глазго Келвингроув және Біріккен Шотландия университеттері сайлау округінің депутаты болды. Сонымен қатар, ол Шотландия шіркеуінің Бас ассамблеясының Лорд-жоғарғы комиссары, Абердин университетінің және Глазго университетінің ректоры қызметтерін атқарды.
Walter Elliot (19 September 1888 – 8 January 1958) was a politician of Scotland's Unionist Party prominent in the interwar period. He was elected to the House of Commons of the United Kingdom in 1918, and besides an interval of months in 1923–24 and 1945–46, remained in parliament until his death. His Cabinet roles were as the Minister of Agriculture, Fisheries and Food in the National Government (1931–1935) of Ramsay MacDonald; as the Secretary of State for Scotland in the National Government (1935–1937) of Stanley Baldwin; and as Minister of Health in Neville Chamberlain's National Government (1937–1939) and the short lived Chamberlain war ministry. While in medical training at university he was President of the Glasgow University Union and served in the First World War, winning the Military Cross on two occasions. In the course of his career he was Member of Parliament for the constituencies of Lanark, Glasgow Kelvingrove, and Combined Scottish Universities. He was also Lord High Commissioner to the General Assembly of the Church of Scotland, Rector of the University of Aberdeen, and Rector of the University of Glasgow.
Ерте өмір
Ол Ланаркта дүниеге келді, мал аукциондарымен айналысатын «Лори мен Симингтон» фирмасының иесі Уильям Эллиоттың және оның әйелі Эллен Элизабет Шильстің үлкен ұлы. Олардың «Шилс, Эллиот және Нельсон» деген компаниясы болған, ол шаруашылық жабдықтарын, соның ішінде Шильс патенттелген сүт сауу машинасының өндірісімен айналысқан. Эллиот Глазгода өсті және Ланарк орта мектебінде, содан кейін Глазго академиясында білім алды. Академиядағы, университетте және одан кейін де араласқан достарының бірі драматург Осборн Генри Мавор болды. Парламенттегі алғашқы кезеңінде ол Вестминстердегі үйін Либералдық партиядан депутат Колин Кутпен бөлісті, кейіннен ол Эллиоттың өмірбаянын жазды. Джон Бойд Оррмен бірлесіп, 1927 жылы мектеп оқушыларына тегін сүт берудің пайдасын дәлелдейтін тәжірибелер жүргізді, бұл Эллиотты заң арқылы пилоттық жобаны Шотландияның барлық мектептеріне таратуға итермеледі. Эллиот Империялық маркетингтік кеңесінің кино бөлімінің және оның деректі фильмдердегі жұмысын, әсіресе Джон Гриерсонның, соның ішінде 1929 жылғы «Дрифтерлер» фильмін қолдады. 1933 жылы ол Абердин университетінің ректоры болып сайланды және 1936 жылға дейін қызмет етті. 1938 жылы Эллиоттың мансабында Мюнхен келісіміне байланысты отставкаға келуге жақын болған бұрылыс болды, бірақ ол бұл қадамнан бас тартты. Салдарынан оның саяси беделі төмендеді және 1940 жылы Невилл Чемберленнің орнына Уинстон Черчилль премьер-министр болып тағайындалғанда, Эллиот үкіметтен шеттетілді. Кейін ол Шотландия шіркеуінің Бас ассамблеясының Лорд-жоғарғы комиссары қызметін атқарды.
He was born in Lanark the eldest son of William Elliot, of the livestock auctioneers' firm Lawrie and Symington, and his wife, Ellen Elizabeth Shiels. They appear to have had a company, Shiels, Elliot and Nelson, who made farming equipment including the Shiels patent milking machine. Elliot was raised in Glasgow and educated at the high school in Lanark and The Glasgow Academy. One of his friends from the academy, through university and beyond, was the playwright Osborne Henry Mavor. During his first stint in parliament he shared a house in Westminster with Liberal MP Colin Coote, who was later to write a biography of Elliot. and with John Boyd Orr began a project that conducted experiments in 1927 proving the value of feeding free milk to children in schools, and this persuaded Elliot to extend the pilot scheme to all Scotland's schools by legislation. Elliot was a supporter of the Empire Marketing Board Film Unit and its work on documentary films, particularly those of John Grierson, including Drifters in 1929. He was elected Rector of the University of Aberdeen in 1933, serving until 1936. In 1938 Elliot's career reached a turning point when he came close to resigning over the Munich Agreement but decided against. Consequently, his political stock began to fall and when Winston Churchill replaced Neville Chamberlain as Prime Minister in 1940, Elliot was dropped from the government. He later served as Lord High Commissioner to the General Assembly of the Church of Scotland.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Черчилль Эллиотты Екінші дүниежүзілік соғыс кезіндегі соғыс министрлігіне қоспады; керісінше, 1940 жылдың қазан айында оған Британ Бирмасының ("Шотландия колониясы") губернаторы қызметін ұсынды, бірақ Эллиот одан бас тартты.
Churchill did not include Elliot in the Churchill war ministry during the Second World War; instead, Churchill offered him the post of Governor of British Burma (the "Scottish Colony") in October 1940, which Elliot refused.
Арғы орынбасар
1946 жылы қарашада Шотландияның біріккен университеттерінен өткен қосымша сайлауда ол Біріккен Ұлттар Ұйымының жаңа Азық-түлік және ауыл шаруашылығы ұйымының бас директоры болып тағайындалған Джон Бойд Оррдың орнын басып қайта сайланды. (Бұл осындай сайлаудың соңғысы болды.) Университеттердегі орындар жойылған соң Эллиот Келвингроувке оралды, онда 1945 жылғы сайлаудағы еңбекші партиясының қарсыласы Джон Ллойд Уильямсты және 1950 жылғы сайлаудағы SNP үміткері Хью МакДиармидті жеңіп шықты. 1947-1950 жылдары Эллиот Глазго университетінің сайланған ректоры болды. Сол жылы Эллиот "The Daily Telegraph" газеті үшін репортаж жасау мақсатында жаңадан құрылған Израиль мемлекетіне сапар жасады.
He was returned for the Combined Scottish Universities seat in the November 1946 Combined Scottish Universities by election, in which he replaced John Boyd Orr, who had resigned to become Director General of the United Nations' new Food and Agriculture Organization. (This was the last such election.) When the university seats were abolished, Elliot returned to Kelvingrove where he beat his Labour opponent from 1945, John Lloyd Williams, and SNP candidate Hugh MacDiarmid in the 1950 election. Between 1947 and 1950, Elliot was the elected Rector of the University of Glasgow. The same year, Elliot undertook a journey to the newly established State of Israel to report for The Daily Telegraph.
Отбасы
Эллиот 1919 жылғы 27 тамызда Хелен Гамильтонға үйленді, бірақ ол 8 қыркүйекте Скай аралындағы Куиллин төбелеріндегі бал айларында тауға қаза болды. 1962 жылы оның жесірі, Харвуд баронессасы Кэтрин Эллиоттың өтініші бойынша лорд Лион Эллиотқа қару-жарақ берді. Оның гербі қайын атасы, 1-ші барон Сэр Чарльз Теннанттың гербімен және Кэтрин Эллиоттың гербімен біріктірілген.
Elliot married Helen Hamilton on 27 August 1919, but she died on 8 September in a mountaineering accident on their honeymoon on the Isle of Skye's Cuillin hills. Elliot was posthumously granted arms from Lord Lyon in 1962 at the request of his widow, Katharine Elliot, Baroness Elliot of Harwood. His arms are impaled with the arms of his father in law, Sir Charles Tennant, 1st Baronet, in the arms of Katharine Elliot.
Өлім
Ол 1958 жылғы 8 қаңтарда коронарлық тромбоз салдарынан Бончестер Бридждегі Харвуд отбасылық есігінде (әкесінен мұраға алған) қайтыс болды. Үш күннен кейін Хобкирк шіркеуінің қорымына жерленді. Эллиоттың қайтысынан кейін оның әйелі күйеуінің бұрынғы Гласгоу Келвингроув округі үшін Юнионист кандидат ретінде түсті; ол 1958 жылғы Гласгоу Келвингроувқа қосымша сайлауда Лейбористтердің Мэри МакАлистерінен жеңіліске ұшырады. Соңынан ол 1958 жылғы Өмірлік теңдіктер туралы заң бойынша алғашқы өмірлік теңдердің төрт есімі тізілген әйелдің бірі болды. Харвуд баронессасы Эллиот ретінде ол қазіргі Лордтар палатасында сөз сөйлеген алғашқы әйел атанды.
He died at the family estate of Harwood (inherited from his father) in Bonchester Bridge on 8 January 1958 of a coronary thrombosis. He was buried in Hobkirk churchyard three days later. On Elliot's death, his widow stood as a Unionist for her husband's former seat of Glasgow Kelvingrove; she was defeated in the 1958 Glasgow Kelvingrove by election by Labour's Mary McAlister. Afterwards she was instead one of the four women initially created a life peer under the Life Peerages Act 1958. As the Baroness Elliot of Harwood, she was the first woman to speak in the modern House of Lords.
Тану
Глазго университетінің студенттік одағындағы Эллиот кітапханасы оның құрметіне аталған.
The Elliot Library at the Glasgow University Union is named after him.