Кіріспе

Лидия Яковлевна Гинзбург (18 наурыз 1902 жыл, Одесса, Ресей империясы – 17 шілде 1990 жыл, Ленинград, КСРО) – совет әдеби сыншысы (1902–1990) және тарихшы, Ленинград қоршауынан аман қалған. Ол жаңа буын ақындарға үлгі болды.

Өмірбаян

Ол 1902 жылы Одессада инженер отбасында дүниеге келді және 1922 жылы Ленинградқа көшіп келді. Ол сол жердегі өнер тарихы мемлекеттік институтына түсіп, орыс формализмінің екі көрнекті өкілі – Юрий Тынянов пен Борис Эйхенбаумнан білім алды. Гинцбург тазартулардан, 900 күндік Ленинград блокадасынан және 1940-жылдардың соңы мен 1950-жылдардың басындағы еврейге қарсы науқаннан аман қалды. Ол Александр Кушнерді қоса алғанда, жаңа буын ақындарға досы және шабыт көзі болды. Ол бірқатар маңызды сын тұжырымдамаларын жариялады, оның ішінде: "Лермонтовтың шығармашылық жолы" ("Творческий путь Лермонтова", 1940), "Герценнің «Менің өткенім мен ойларым»" ("Былое и думы Герцена", 1957), "Лирикалық поэзия туралы" ("О лирике", 1964; 2-ші толықтырылған басылымы, 1974), "Психологиялық проза туралы" ("О психологической прозе", 1971; 2-ші қайта қарастырылған басылымы, 1977) және "Әдеби кейіпкер туралы" ("О литературном герое", 1979). "Психологиялық проза туралы" еңбегі 1991 жылы Принстон университетінің баспасында Judson Rosengrant жасаған ағылшын тіліне аудармасымен жарық көрді. Ал "Блокадалық күнделік" ("Записки блокадного человека", 1984) – Ленинград қоршауы туралы естеліктері (8 қыркүйек 1941 – 27 қаңтар 1944) 1995 жылы Harvill баспасында Алан Майерстің аудармасымен жарияланды.