Фрэнк Андерхилл: Канадтық журналист, тарихшы және саяси ойшыл

Кіріспе

Канадалық журналист, эссеші, тарихшы, әлеуметтік сыншы және саяси ойшыл Фрэнк Хокинс Андерхилл, SM, FRSC (1889 жылдың 26 қарашасында туған, 1971 жылдың 16 қыркүйегінде қайтыс болған) – канадалық журналист, эссеші, тарихшы, әлеуметтік сыншы және саяси ойшыл.

Өмірбаян

Онтарио штатының Стауфвилл қаласында туған Фрэнк Андерхилл Торонто және Оксфорд университеттерінде білім алған, Оксфордта Фабиан қоғамының мүшесі болған. Оған Джордж Бернард Шоу және Голдвин Смит сияқты әлеуметтік және саяси сыншылардың ықпалы тиді. 1914 жылдан 1927 жылға дейін Саскачеван университетінде тарих пәнін оқытқан, Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Батыс майданында британ армиясының Гертфордшир полкінде офицер болып қызмет еткендіктен, ұзақ үзіліс жасады. 1927 жылдан 1955 жылға дейін Торонто университетінде сабақ берді. Әкімшілікпен туындаған дауға байланысты Торонто университетінен кетіп, кейін Карлтон университетінің профессорлық құрамына қосылды. Ұлы экономикалық депрессия кезінде Андерхилл басқа да солшыл ғалымдармен бірге Әлеуметтік жаңару лигасын құрды. Ол Кооперативтік Ұлттар Достастығының негізін қалаушыларының бірі болды және 1933 жылы Регина манифестін жазуға көмектесті. 1927 жылы солшыл "Канадалық форум" журналының редакциялық алқасына қосылды, 1929 жылдан бастап "О, Канада" атты саяси талдаулар бағанасын жазды және бір кезде журналдың редакциялық кеңесінің төрағасы болды. Осы прогрессивті көзқарастарына қарамастан, Андерхилл тарих ғылымына консервативті тұрғыдан қарады және бірнеше әйел тарихшының мансабына кедергі келтірді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Андерхилл социализмнен алыстап, солшыл либералды континенталист болып өзгерді. Ол империализмге қарсы күресті және 1941 жылы Канаданың Британ империясынан суырып алып, АҚШ-қа жақындауы мүмкін екенін айтқандықтан Торонто университетінен қуылмауға асықты. Университетпен болған күресі Канададағы академиялық бостандық тарихындағы маңызды оқиғаға айналды. Андерхиллдің ең маңызды жазбалары 1960 жылы жарық көрген "Канадалық либерализмді іздеу" атты эсселер жинағында топтастырылған. Эсселерде Андерхилл Канада Конфедерациясына дейінгі және кейінгі саясат, АҚШ және Ұлыбританиямен қарым-қатынастар, сондай-ақ канадалық қоғам қайраткерлерінің іс-әрекеттеріне баға беру сияқты көптеген канадалық мәселелерді қамтыды. Оксфорд әдебиетіне арналған анықтамалық кітапта бұл эсселер "иконалық сын және жиі сарказмға жақын өткір зиялылық" үшін мақталып, бағаланды. Андерхиллдің басқа да маңызды еңбектері: "Канаданың саяси партиялары" (1957), "Конфедерацияның бейнесі" (1964) және "1850 жылдардағы Жоғарғы Канада саясаты" (1967). Карлтон университеті бұрынғы төрағаның құрметіне үлкен оқу залын және Канададағы ең ұзақ дәрежелі студенттердің ғылыми кеңесін атады. 1967 жылы Канада орденінің "Қызмет медалімен" марапатталды. Андерхилл 1971 жылы Онтарио штатының Оттава қаласында қайтыс болды.

Frank Underhill, born in Stouffville, Ontario, was educated at the University of Toronto and the University of Oxford in which he was a member of the Fabian Society. He was influenced by social and political critics such as George Bernard Shaw and Goldwin Smith. He taught history at the University of Saskatchewan from 1914 until 1927 with a long interruption during World War I during which he served as an officer in the Hertfordshire Regiment of the British Army on the Western Front. He also taught from 1927 until 1955 at the University of Toronto. He left the University of Toronto due to a dispute with the administration and later joined the faculty at Carleton University. During the Great Depression, Underhill joined several other left wing academics in forming the League for Social Reconstruction. He was also a founder of the Co operative Commonwealth Federation and helped write its Regina Manifesto in 1933. He joined the editorial staff of the leftist Canadian Forum in 1927 in which he wrote a column of political commentary called "O Canada" from 1929 and served for a time as chair of that journal's editorial board. Despite those progressive leanings, Underhill had a conservative view of the historical profession and impeded the careers of several women historians. During World War II, Underhill moved away from socialism and became a left wing liberal continentalist. He remained a committed anti imperialist and was almost dismissed from the University of Toronto in 1941 for suggesting that Canada would drift away from the British Empire and draw closer to the United States. His struggle with the university became a landmark in the history of academic freedom in Canada. Underhill's most important writings are collected in the 1960 book of essays, In Search of Canadian Liberalism. In the essays, Underhill covered many Canadian concerns such as politics before and after the Canadian Confederation, relations with the United States and Britain and assessments of the actions of Canadian public figures. The essays were praised in the Oxford Companion to Canadian Literature for their "iconoclasm and trenchant wit often bordering on sarcasm." Underhill's other notable works include Canadian Political Parties (1957), The Image of Confederation (1964), and Upper Canadian Politics in the 1850s (1967). Carleton University has named a major reading room and the Underhill Graduate Student Colloquium,the longest running graduate colloquium in Canada, in memory of the former chair. In 1967, he received the Medal of Service of the Order of Canada. Underhill died in Ottawa, Ontario in 1971.